79 سال از مرگ«لان چنی» گذشت
مرد هزار چهره
برای شناخت تاریخ و مسیر پیشرفت هنر هفتم، توجه به هنرمندان عصرصامت سینما دارای اهمیت بسیاری است. در واقع میتوان گفت که این گروه از هنرمندان نقش مهمی را در رسیدن سینما به مرحله امروزین آن ایفا کردهاند. در این میان شاید یکی از مهمترین نامها که البته برای نسل امروز رو به فراموشی ميرود «لان چنی» باشد. وی البته علاوه بر هنرپیشگی یکی از مهمترین پیشگامان هنر گریم در تاریخ سینما هم به شمار میرود. او همچنین یکی از مهمترین بازیگران ژانر وحشت سینماست و بسیاری از گریمهای نقش هایش را شخصا انجام میداد. نوآوری و مهارت او در گریم به حدی بود که اهالی سینما لان چنی را «مرد هزار چهره» لقب داده بودند.
«لئونیداس فرانک چنی» در روز اول آوریل 1883 در کلورادوی ایالات متحده متولد شد. پدرش که یک آرایشگر موفق بود، قبل از رسیدن به سن 2 سالگی و بر اثر بیماری، شنوایی خود را از دست میدهد. مادرش نیز که در مدرسه ویژه کودکان ناشنوا تدریس میکرد خود از ابتدای تولد ناشنوا بود. این امر باعث میشود تا لان درک خوبی از انسانهایی داشته باشد که متفاوت به دنیا میآیند و همچنین در اجرای پانتومیم به مهارتی چشمگیر برسد.
آغاز فعالیت هنری چنی به سال 1902 بازمیگردد یعنی زمانیکه او وارد صحنه تئاتر میشود و در سال 1912 فعالیت سینمایی خود را آغاز میکند. مهارت مثال زدنی او در گریم کمکش میکند تا در فضای پر رقابت آن زمان به نقشهای متعددی دست یابد، اما آغاز روند اوجگیری چنی به سالهای 1918 و 1919 و زمانی باز میگردد که در فیلمهایی چون «مرد معجزه» به ایفای نقش پرداخت. بازی او در این فیلم نه تنها او را بهعنوان یک استعداد در هنرپیشگی به صنعت سینما معرفی کرد بلکه وی را در مقام ارباب و استاد هنر گریم مطرح ساخت.
از آن پس قطار موفقیت چنی بیوقفه در حال حرکت بود و همین امر باعث شد تا او چندین نقش به یاد ماندنی سینما و بویژه ژانر وحشت را در تاریخ سینما به نام خود حک کند که در میان آنها میتوان به کاراکتر«كازیمودو» در«گوژپشت نتردام» (1923) و«اریک» در «شبح اوپرا» (1925) اشاره کرد. او همچنین در فیلم دلهرهآور کلاسیک «لندن پس از نیمه شب» (1927) نیز به ایفای نقش پرداخت. این فیلم از مهمترین فیلمهای مفقود شده تاریخ سینما به شمار میرود، البته استفاده او از گریم تنها به فیلمهای ترسناک محدود نمیشد بلکه او در چند فیلم جنایی نیز هنرنمایی کرد.
هنر چنی تنها در گریم و بازیگری در فیلمهای ترسناک نبود چراکه او در اجرای حرکات موزون فردی متبحر به حساب میآمد و میتوانست در کمدی هم با قدرت ظاهر شود، البته به گواهی کارشناسان و دوستانش و بهرغم وجود نسخههای صوتی، او دارای صدای زیبا نیز بود که او را به یک خواننده چیره دست تبدیل میکرد.
در سال 1930 چنی در نسخه بازسازی شده یکی از فیلمهای اولیهاش با نام «سه نامقدس» به ایفای نقش میپردازد که هم اولین کار با کلام او بود و هم آخرین فیلمی که او در آن بازی کرد. اهمیت این فیلم در آن است که صرفنظر از چارلی چاپلین، لان چنی را به عنوان آخرین چهره نامدار سینمای صامت که در فیلمهای با کلام نیز حضور داشت مطرح میکند و همچنین تنها فیلمی است که صدای روان او را در خود نگه داشته است.
چنی به صورت طبیعی دارای روحیهای آرام بود و خلوت خود را بسیار دوست داشت. او زیاد مصاحبه نمیکرد و بهجای شلوغیهای اجتماعی هالیوود ترجیح میداد وقت خود را با خانواده و عده معدودی از دوستان نزدیک خود در کلبهاش واقع در «سیرا» نوادا سپری کند. این پرهیز باعث شد تا برخی وی را به صورت نا عادلانهای «عجیب» و حتی «غیر دوستانه» خطاب کنند اما کسانیکه چنی را بخوبی میشناختند از او به عنوان پدر، همسر و دوستی خوب و دوست داشتنی نام میبردند. حتی برخی او را به عنوان مردی میشناسند که در برخورد با هنرپیشهها بویژه تازه کارها در کمک و راهنمایی آنها دریغ نمیکرد.
چنی سرانجام در 26 آگوست 1930 بر اثر سرطان حنجره و در سن 47 سالگی درگذشت. گفته میشود که اگر مرگ زودهنگام وی اتفاق نمیافتاد بازی در نقشهای دیگری مانند«دراکولا» نیز به وی پیشنهاد میشد. در سال 1994 تصویر چنی روی سری تمبرهایی که برای بزرگداشت «ستارگان سینمای صامت» طراحی شده بودند و در کنار نامهای دیگری چون «چارلی چاپلین»، «هرولد لوید» و «باستر کیتون» نقش بست. در سال 1997 نیز تصویر نقش او در فیلم شبح اوپرا در سری دیگری برای یادبود «معروفترین شخصیتهای سینمای وحشت» چاپ شد. در این سری نقشهای دیگری چون دراکولا (1931)، مومیایی (1932)، مرد گرگنما (1941)و نیز شخصیت ترسناک فیلم «فرانکنشتاین» (1931) به تصویر کشیده شده بودند. برای بزرگداشت نام او ستارهای در «راهروی مشاهیر هالیوود» به ثبت رسیدهاست.
مشاهیر
79 سال از مرگ«لان چنی» گذشت
مرد هزار چهره
برای شناخت تاریخ و مسیر پیشرفت هنر هفتم، توجه به هنرمندان عصرصامت سینما دارای اهمیت بسیاری است. در واقع میتوان گفت که این گروه از هنرمندان نقش مهمی را در رسیدن سینما به مرحله امروزین آن ایفا کردهاند. در این میان شاید یکی از مهمترین نامها که البته برای نسل امروز رو به فراموشی ميرود «لان چنی» باشد. وی البته علاوه بر هنرپیشگی یکی از مهمترین پیشگامان هنر گریم در تاریخ سینما هم به شمار میرود. او همچنین یکی از مهمترین بازیگران ژانر وحشت سینماست و بسیاری از گریمهای نقش هایش را شخصا انجام میداد. نوآوری و مهارت او در گریم به حدی بود که اهالی سینما لان چنی را «مرد هزار چهره» لقب داده بودند.
«لئونیداس فرانک چنی» در روز اول آوریل 1883 در کلورادوی ایالات متحده متولد شد. پدرش که یک آرایشگر موفق بود، قبل از رسیدن به سن 2 سالگی و بر اثر بیماری، شنوایی خود را از دست میدهد. مادرش نیز که در مدرسه ویژه کودکان ناشنوا تدریس میکرد خود از ابتدای تولد ناشنوا بود. این امر باعث میشود تا لان درک خوبی از انسانهایی داشته باشد که متفاوت به دنیا میآیند و همچنین در اجرای پانتومیم به مهارتی چشمگیر برسد.
آغاز فعالیت هنری چنی به سال 1902 بازمیگردد یعنی زمانیکه او وارد صحنه تئاتر میشود و در سال 1912 فعالیت سینمایی خود را آغاز میکند. مهارت مثال زدنی او در گریم کمکش میکند تا در فضای پر رقابت آن زمان به نقشهای متعددی دست یابد، اما آغاز روند اوجگیری چنی به سالهای 1918 و 1919 و زمانی باز میگردد که در فیلمهایی چون «مرد معجزه» به ایفای نقش پرداخت. بازی او در این فیلم نه تنها او را بهعنوان یک استعداد در هنرپیشگی به صنعت سینما معرفی کرد بلکه وی را در مقام ارباب و استاد هنر گریم مطرح ساخت.
از آن پس قطار موفقیت چنی بیوقفه در حال حرکت بود و همین امر باعث شد تا او چندین نقش به یاد ماندنی سینما و بویژه ژانر وحشت را در تاریخ سینما به نام خود حک کند که در میان آنها میتوان به کاراکتر«كازیمودو» در«گوژپشت نتردام» (1923) و«اریک» در «شبح اوپرا» (1925) اشاره کرد. او همچنین در فیلم دلهرهآور کلاسیک «لندن پس از نیمه شب» (1927) نیز به ایفای نقش پرداخت. این فیلم از مهمترین فیلمهای مفقود شده تاریخ سینما به شمار میرود، البته استفاده او از گریم تنها به فیلمهای ترسناک محدود نمیشد بلکه او در چند فیلم جنایی نیز هنرنمایی کرد.
هنر چنی تنها در گریم و بازیگری در فیلمهای ترسناک نبود چراکه او در اجرای حرکات موزون فردی متبحر به حساب میآمد و میتوانست در کمدی هم با قدرت ظاهر شود، البته به گواهی کارشناسان و دوستانش و بهرغم وجود نسخههای صوتی، او دارای صدای زیبا نیز بود که او را به یک خواننده چیره دست تبدیل میکرد.
در سال 1930 چنی در نسخه بازسازی شده یکی از فیلمهای اولیهاش با نام «سه نامقدس» به ایفای نقش میپردازد که هم اولین کار با کلام او بود و هم آخرین فیلمی که او در آن بازی کرد. اهمیت این فیلم در آن است که صرفنظر از چارلی چاپلین، لان چنی را به عنوان آخرین چهره نامدار سینمای صامت که در فیلمهای با کلام نیز حضور داشت مطرح میکند و همچنین تنها فیلمی است که صدای روان او را در خود نگه داشته است.
چنی به صورت طبیعی دارای روحیهای آرام بود و خلوت خود را بسیار دوست داشت. او زیاد مصاحبه نمیکرد و بهجای شلوغیهای اجتماعی هالیوود ترجیح میداد وقت خود را با خانواده و عده معدودی از دوستان نزدیک خود در کلبهاش واقع در «سیرا» نوادا سپری کند. این پرهیز باعث شد تا برخی وی را به صورت نا عادلانهای «عجیب» و حتی «غیر دوستانه» خطاب کنند اما کسانیکه چنی را بخوبی میشناختند از او به عنوان پدر، همسر و دوستی خوب و دوست داشتنی نام میبردند. حتی برخی او را به عنوان مردی میشناسند که در برخورد با هنرپیشهها بویژه تازه کارها در کمک و راهنمایی آنها دریغ نمیکرد.
چنی سرانجام در 26 آگوست 1930 بر اثر سرطان حنجره و در سن 47 سالگی درگذشت. گفته میشود که اگر مرگ زودهنگام وی اتفاق نمیافتاد بازی در نقشهای دیگری مانند«دراکولا» نیز به وی پیشنهاد میشد. در سال 1994 تصویر چنی روی سری تمبرهایی که برای بزرگداشت «ستارگان سینمای صامت» طراحی شده بودند و در کنار نامهای دیگری چون «چارلی چاپلین»، «هرولد لوید» و «باستر کیتون» نقش بست. در سال 1997 نیز تصویر نقش او در فیلم شبح اوپرا در سری دیگری برای یادبود «معروفترین شخصیتهای سینمای وحشت» چاپ شد. در این سری نقشهای دیگری چون دراکولا (1931)، مومیایی (1932)، مرد گرگنما (1941)و نیز شخصیت ترسناک فیلم «فرانکنشتاین» (1931) به تصویر کشیده شده بودند. برای بزرگداشت نام او ستارهای در «راهروی مشاهیر هالیوود» به ثبت رسیدهاست.
ارسال نظر
پربیننده