امیرمنصور رنجبرنیا: با نزدیک شدن به زمان شروع بازی‌های لالیگا، حجم اخبار و مطالب منتشره درباره 2 رقیب سنتی این تورنمنت بیشتر شده و جنگ رسانه‌ای جذابی به راه افتاده است که در کنار کری خواندن هواداران، کاسه صبر فوتبالدوستان برای هر چه زودتر آغاز شدن رقابت‌های این فصل اسپانیا را لبریز می‌کند.
نبرد رسانه‌ای
یکی از جذاب‌ترین بخش‌های رقابت 2 غول فوتبال اسپانیا، اخبار، شایعات و حتی تحلیل‌ها و تفسیرهایی است که رسانه‌های طرفدار یا بی‌طرف برای مخاطبان خود پخش می‌کنند. رهبری اصلی این جریانات بر عهده 2 گروه اصلی مطبوعات اسپانیایی است. «آس» به‌عنوان خط دهنده هواداران رئال مادرید عمل می‌کند و «مارکا» جریان بارسلونایی‌ها را هدایت می‌کند. وقتی این 2 نشریه جنگی را شروع می‌کنند حتم بدانید که اتفاقاتی در راه است. مانند خبر تقلب کالدرون در انتخابات ریاست رئال‌مادرید که توسط رسانه متخاصم یعنی مارکا اعلام شد و کمی بعد موجب استعفا یا به‌عبارتی برکناری اجباری کالدرون از ریاست باشگاه لوس بلانکوس شد. برخی از این مطالب و حکایات آنچنان مغرضانه یا با اهداف از پیش تعیین شده‌ای ارائه می‌شود که یک شاهد آماتور را هم به واکنش وا می‌دارد چه برسد به هواداران دو آتشه این تیم‌ها! اما چه نیاتی در پشت این جاروجنجال پنهان است؟ نخستین هدف، دامن زدن به رقابت 2 بزرگ اسپانیاست که به این ترتیب مخاطبان بیشتری جذب مسابقات می‌شوند و از طرفی تعداد خواننده، بیننده و شنونده‌هاي رسانه‌ها بالا می‌رود که درآمدهای سرشاری را برای ارباب رسانه و کمپانی‌های بزرگ تبلیغاتی خواهد داشت. دنبال کردن مطالب مرتبط به این 2 باشگاه خوراک بسیار خوبی برای کارشناسان و هواداران بوجود می‌آورد، به‌طوری که حتی برخی از تیم‌های دیگر غافل شده و کل لالیگا را در«ال کلاسیکو» و حواشی آن می‌بینند. برای تماشاگران بارسا و رئال بازی رو در رو که در لیگ فقط 2 بار اتفاق می‌افتد آنچنان اهمیت یافته که کاری به نتایج دیگر ندارند. یکی از برد 3 بر صفر در خانه حریف مغرور است و دیگری از 6 گلی که در استادیوم رقیب به ثمر رسانده تعریف می‌کند، اما هیچ‌کس فکر نمی‌کند در پشت صحنه چه می‌گذرد. آیا باید غرق این جنجال سالاری شد و چه از نظر ورزشی و چه از نظر سیاسی و اقتصادی از دیگر مسابقات لالیگا غفلت کرد؟
حسادت به رئال
یکی از موارد جالبی که این روزها در رسانه‌ها دایم مورد نقد و بحث قرار می‌گیرد و بین فوتبالدوستان در تمام جهان جنبش بزرگی را به‌راه انداخته، خریدهای کلان سپیدپوشان مادریدی است. جدا از انتقادات درست و به‌جایی که در برخی مطالب آمده و همیشه راهگشا و لازم برای هر موضوعی است، گاه کارشناسان و هواداران متمایل به تیم‌های رقیب چنان با دیده تردید و انتقادات تند به ماجرای نقل و انتقالات باشگاه کهکشانی می‌پردازند که مخاطب ناخواسته حس حسادت گوینده را درک می‌کند ولی این از موارد درستی که فقط با تعصبات کورکورانه یا عدم شناخت درست پدیده‌ها و تحلیل‌ها به اشتباه تعبیر می‌شود، متفاوت است. واقعیت این است که فلورنتینو پرس را باید فرشته نجات مادرید دانست که با شهامت مثال زدنی و با استفاده از میلیون‌ها یورو به بازسازی تیم کم فروغ کالدرون پرداخته که در این بحران فعلی اقتصاد جهانی نوعی شجاعت آغشته به ریسک‌پذیری بالاست. سوای نقدها و تحلیل‌های وارده به این جریان، به‌عنوان یک فوتبالدوست چه موافق یا مخالف این سیاست باشیم، همه دوست داریم از بازی ستارگان بزرگ رئال لذت ببریم و عاقبت این ماجرا را در لالیگای امسال با علاقه دنبال کنیم بدون اینکه حسادتی به داشته‌های مادرید بورزیم زیرا تمام فوتبال، داشتن بازیکنان بزرگ نیست اما قطعا قسمت بزرگی از آن است.
چشم ندیدن بارسلونا
نوع دیگری از حسادت که ممکن است بین بعضی از هواداران و کارشناسان دیده شود، غبطه خوردن به وضعیت خوب و افتخاراتی است که باشگاهی بدست می‌آورد. اینگونه احساسات منفی نسبت به یک تیم در برخی تحلیل‌ها و انتقادات مشاهده می‌شود که در لفافه نقد فنی یا کوچک شمردن بردهای رقیب نمود پیدا می‌کند. اگر بارسا در فصل گذشته 3 جام معتبر را برای نخستین بار در اسپانیا بدست آورده نباید مورد حمله قرار بگیرد زیرا لیاقت کسب آن را داشته است. نتایج کلی بارسا گویای این حقیقت است و طرح مسائلی همچون جوانی و بی‌تجربگی مربی، شانس و بخت بلند (که البته وجود آن الزامی است) و غیره جز اینکه نشانگر اوج ناراحتی گوینده است، خاصیت انتقادی و پایه منطقی ندارد. باید یاد بگیریم که نقد درست و بجا خود علم است و انتقادپذیری نیز نشان‌دهنده سلامت روانی و مناعت طبع اشخاص است. به‌عنوان هوادار یا کارشناس برای آغاز لالیگا لحظه شماری می‌کنیم تا تیم بارسا را بدون اتوئو ولی با زلاتان ببینیم. دفاع از عنوان قهرمانی سه‌گانه بلوگرانا هم یکی دیگر از نکات جذاب مسابقات آنان است. با تمام مسائل گفته شده، همین احساسات مثبت و منفی است که لالیگا را داغ کرده و برای هواداران 2 غول فوتبال اسپانیا زمینه رقابت را ایجاد می‌کند. حسادت به مادرید! چشم ندیدن بارسا!
امیرمنصور رنجبرنیا: با نزدیک شدن به زمان شروع بازی‌های لالیگا، حجم اخبار و مطالب منتشره درباره 2 رقیب سنتی این تورنمنت بیشتر شده و جنگ رسانه‌ای جذابی به راه افتاده است که در کنار کری خواندن هواداران، کاسه صبر فوتبالدوستان برای هر چه زودتر آغاز شدن رقابت‌های این فصل اسپانیا را لبریز می‌کند.
نبرد رسانه‌ای
یکی از جذاب‌ترین بخش‌های رقابت 2 غول فوتبال اسپانیا، اخبار، شایعات و حتی تحلیل‌ها و تفسیرهایی است که رسانه‌های طرفدار یا بی‌طرف برای مخاطبان خود پخش می‌کنند. رهبری اصلی این جریانات بر عهده 2 گروه اصلی مطبوعات اسپانیایی است. «آس» به‌عنوان خط دهنده هواداران رئال مادرید عمل می‌کند و «مارکا» جریان بارسلونایی‌ها را هدایت می‌کند. وقتی این 2 نشریه جنگی را شروع می‌کنند حتم بدانید که اتفاقاتی در راه است. مانند خبر تقلب کالدرون در انتخابات ریاست رئال‌مادرید که توسط رسانه متخاصم یعنی مارکا اعلام شد و کمی بعد موجب استعفا یا به‌عبارتی برکناری اجباری کالدرون از ریاست باشگاه لوس بلانکوس شد. برخی از این مطالب و حکایات آنچنان مغرضانه یا با اهداف از پیش تعیین شده‌ای ارائه می‌شود که یک شاهد آماتور را هم به واکنش وا می‌دارد چه برسد به هواداران دو آتشه این تیم‌ها! اما چه نیاتی در پشت این جاروجنجال پنهان است؟ نخستین هدف، دامن زدن به رقابت 2 بزرگ اسپانیاست که به این ترتیب مخاطبان بیشتری جذب مسابقات می‌شوند و از طرفی تعداد خواننده، بیننده و شنونده‌هاي رسانه‌ها بالا می‌رود که درآمدهای سرشاری را برای ارباب رسانه و کمپانی‌های بزرگ تبلیغاتی خواهد داشت. دنبال کردن مطالب مرتبط به این 2 باشگاه خوراک بسیار خوبی برای کارشناسان و هواداران بوجود می‌آورد، به‌طوری که حتی برخی از تیم‌های دیگر غافل شده و کل لالیگا را در«ال کلاسیکو» و حواشی آن می‌بینند. برای تماشاگران بارسا و رئال بازی رو در رو که در لیگ فقط 2 بار اتفاق می‌افتد آنچنان اهمیت یافته که کاری به نتایج دیگر ندارند. یکی از برد 3 بر صفر در خانه حریف مغرور است و دیگری از 6 گلی که در استادیوم رقیب به ثمر رسانده تعریف می‌کند، اما هیچ‌کس فکر نمی‌کند در پشت صحنه چه می‌گذرد. آیا باید غرق این جنجال سالاری شد و چه از نظر ورزشی و چه از نظر سیاسی و اقتصادی از دیگر مسابقات لالیگا غفلت کرد؟
حسادت به رئال
یکی از موارد جالبی که این روزها در رسانه‌ها دایم مورد نقد و بحث قرار می‌گیرد و بین فوتبالدوستان در تمام جهان جنبش بزرگی را به‌راه انداخته، خریدهای کلان سپیدپوشان مادریدی است. جدا از انتقادات درست و به‌جایی که در برخی مطالب آمده و همیشه راهگشا و لازم برای هر موضوعی است، گاه کارشناسان و هواداران متمایل به تیم‌های رقیب چنان با دیده تردید و انتقادات تند به ماجرای نقل و انتقالات باشگاه کهکشانی می‌پردازند که مخاطب ناخواسته حس حسادت گوینده را درک می‌کند ولی این از موارد درستی که فقط با تعصبات کورکورانه یا عدم شناخت درست پدیده‌ها و تحلیل‌ها به اشتباه تعبیر می‌شود، متفاوت است. واقعیت این است که فلورنتینو پرس را باید فرشته نجات مادرید دانست که با شهامت مثال زدنی و با استفاده از میلیون‌ها یورو به بازسازی تیم کم فروغ کالدرون پرداخته که در این بحران فعلی اقتصاد جهانی نوعی شجاعت آغشته به ریسک‌پذیری بالاست. سوای نقدها و تحلیل‌های وارده به این جریان، به‌عنوان یک فوتبالدوست چه موافق یا مخالف این سیاست باشیم، همه دوست داریم از بازی ستارگان بزرگ رئال لذت ببریم و عاقبت این ماجرا را در لالیگای امسال با علاقه دنبال کنیم بدون اینکه حسادتی به داشته‌های مادرید بورزیم زیرا تمام فوتبال، داشتن بازیکنان بزرگ نیست اما قطعا قسمت بزرگی از آن است.
چشم ندیدن بارسلونا
نوع دیگری از حسادت که ممکن است بین بعضی از هواداران و کارشناسان دیده شود، غبطه خوردن به وضعیت خوب و افتخاراتی است که باشگاهی بدست می‌آورد. اینگونه احساسات منفی نسبت به یک تیم در برخی تحلیل‌ها و انتقادات مشاهده می‌شود که در لفافه نقد فنی یا کوچک شمردن بردهای رقیب نمود پیدا می‌کند. اگر بارسا در فصل گذشته 3 جام معتبر را برای نخستین بار در اسپانیا بدست آورده نباید مورد حمله قرار بگیرد زیرا لیاقت کسب آن را داشته است. نتایج کلی بارسا گویای این حقیقت است و طرح مسائلی همچون جوانی و بی‌تجربگی مربی، شانس و بخت بلند (که البته وجود آن الزامی است) و غیره جز اینکه نشانگر اوج ناراحتی گوینده است، خاصیت انتقادی و پایه منطقی ندارد. باید یاد بگیریم که نقد درست و بجا خود علم است و انتقادپذیری نیز نشان‌دهنده سلامت روانی و مناعت طبع اشخاص است. به‌عنوان هوادار یا کارشناس برای آغاز لالیگا لحظه شماری می‌کنیم تا تیم بارسا را بدون اتوئو ولی با زلاتان ببینیم. دفاع از عنوان قهرمانی سه‌گانه بلوگرانا هم یکی دیگر از نکات جذاب مسابقات آنان است. با تمام مسائل گفته شده، همین احساسات مثبت و منفی است که لالیگا را داغ کرده و برای هواداران 2 غول فوتبال اسپانیا زمینه رقابت را ایجاد می‌کند. ارسال نظر
پربیننده