وارد جلسه شدیم. مصوبه اولی که مطرح کردیم این بود: دیگر هیچ کارتن‌خوابی نباشد و هیچ‌کس به چهل‌وپنج هزار تومان یارانه نیاز نداشته باشد. چرخ صنعت و هسته‌ای بچرخد و عزت به پاسپورت ایرانی برگردد.
ناگهان یکی از اعضای جلسه که اسمش را نمی‌گویم، با همه این طرح‌ها مخالفت کرد و گفت: یکی از این دو مصوبه را انتخاب کنید تا تصویب کنیم: یا بنزین بشود 3000 تومان یا در پیاده‌روها دیوار بکشیم.
مخالفت کردیم و گفتیم ما 15-10 نفریم و شما فقط 3 نفر! هر جور حسابش را کنی باید مصوبات ما تصویب شود. اما او دستور داد همه ما را با طناب به یک تسمه بزرگ ببندند که به سمت یک اره‌برقی بزرگ حرکت می‌کرد. اره که به نزدیک شقیقه‌ام رسید، مصوبه اول پیشنهادی را انتخاب کردم تا لااقل آزادی مردم از آنها گرفته نشود.