دعای روز ششم ماه مبارک رمضان
اللهم لا‌تخذلنی فیه لتعرض معصیتک و لا‌تضربنی بسیاط نقمتک وزحزحنی فیه من موجبات سخطک بمنک و ایادیک یا منتهی رغبهًْ الراغبین
خدایا وا‌مگذار مرا در این روز در پی نافرمانیت روم و مزن مرا با تازیانه کیفر و دور و بر‌کنارم بدار از موجبات خشمت به حق احسان و نعمت‌های بی‌شمارت ای حد نهایی علاقه و اشتیاق مشتاقان.
بترسید از خدا. کار خدا شوخی‌بردار نیست. اسم و لفظ و ظاهر در کار خدا و اسلام مؤثر نیست. مسلمین تا وقتی زیر لوای پیغمبر‌اکرم(ص) یا به پیروی از سیرت پیغمبر اکرم (ص) این‌طور جهاد می‌کردند، متکی به ایمان بودند، ثابت‌قدم بودند، در یاد خدا بودند، با یکدیگر نزاع نمی‌کردند، دستور‌های اسلام را رعایت می‌کردند، انضباط را رعایت می‌کردند، جزع و فزع نمی‌کردند و از همه بالاتر این خودنمایی‌ها، تکبر‌ها و غرورها در آنها وجود نداشت و فروتن بودند، وعده الهی بر آنها ثابت بود و نتیجه می‌گرفتند،
ولی به تدریج... .
آشنایی با قرآن 3- ص 103
کفگیر و احساس بخشندگی
از بخشنده‌ای پرسیدند که از آنچه به نیازمندان می‌بخشی و به سائلان می‌دهی هیچ در باطن خود احساس خودپسندی و منت نهادن بر فقیران می‌کنی؟ گفت: هرگز، چون بخشش من مانند بخشش غذا از کفگیر است که در دست آشپز و طباخ است. به ظاهر، غذا از کفگیر می‌ریزد اما دهنده غذا، طباخ است. کفگیر چگونه احساس بخشندگی می‌کند؟
بهارستان جامی
دل
عزیزم! با شمایم که لطف کردید و این ستون را همین الان دارید مطالعه می‌فرمایید. شما دل دارید؟ شما دلدارید؟ آیا تا حالا دلتنگ شده‌اید؟ یا کسی خدای نکرده تا حالا دل شما را شکسته است؟! پاسخ عموم شما، بله!
حالا یک لحظه تصور کنیم که دل نداشتیم. وحشتناک نبود؟ هرچند شاعران از نداشتن آن حرف می‌زنند اما شعار است.
مثلا: ای دل چه خوب بود تو را هم نداشتم یا باباطاهر، دنبال تیری می‌گردد تا چشم‌هایش را کور کند و دلش بیکار شود. ولی همه حرف است، اصل آن است که «دل» آشیانه«محبت و عشق و خدا و ...» است. مگر می‌شود نفس بکشیم و آشیانه خدا و معشوق و محبت را خراب کنیم؟!
شاعری گفت: گر دل نبود کجا وطن سازد عشق / گر عشق نباشد به چه کار آید دل؟
چند نکته درباره دل:
1- کسی که صاحب دل است می‌شود صاحبدل به معنی «عاشق و عارف».
2- کسی که دل ندارد به 3 منظور به کار می‌رود، الف: ترسو ب: بی‌احساس ج: عاشق که در صورت عاشق بودن، کسی است که چیزی یا کسی آمده است و دل او را برده است. یعنی«دلبر» پس می‌شود عاشق.
3- دل بدون عشق و محبت و صفا به قول معروف شایسته سینه قبرستان است.
4- فرودگاه مهر و خیال یار، محبوب، معبود و خدا دل است، و آن هم دلی که شایستگی فرود آمدن«عشق» را داشته باشد.
ساده‌ترین راه شناخت اینگونه«دل» همان است که خداوند فرمود: «أنا عندالمنکسره قلوبهم» من در دل‌های شکسته حضور دارم. و شاعری هم گفت: گفتی که به دلشکستگان نزدیکی/ ما نیز دلی شکسته داریم ای دوست.
چنانچه این نشیمن و آشیانه زیر غبارهای کینه، انتقام، بدگویی و دوری از خدا پنهان شود، دیگر صاحب این دل چقدر می‌تواند نزد دیگران دوست داشتنی باشد؟! چقدر می‌تواند روی دیگران اثر بگذارد؟ اصلا برای چه و که نفس می‌کشد؟ گاهی می‌بینید اندک افرادی را که می‌گویند: دلم برای دوست داشتن تنگ شده است، دلم برای مطالعه لک‌زده است، دلم در حسرت روی تو ای معبود خون شده است و ...
این«دل‌ها» همان است که اشاره کردیم و ارزشمند و موجب اعتبار و دوست‌داشتنی شدن صاحب خودند و در عرفان به نفس ناطقه تعبیر می‌شود.
از طرفی عده‌ای بی‌شمار با آهی سنگین خواستار چیزهایی‌اند، مثلا: دلم برای یک ساختمان 20 طبقه لک زده است. دلم می‌خواهد بهترین ماشین، خانه، تفریحگاه و بیشترین ثروت را داشته باشم، دلم می‌خواهد فلانی را خفه کنم و ...
این نوع«دل»ها در معنی نفس اماره می‌تواند باشد که حرص و کینه و مادی‌طلبی را به او پیشنهاد می‌کند و مذموم است.
از عارفی پرسیدند: بزرگ‌ترین چیزی که دلت می‌خواهد، چیست؟ گفت: آن که دلم هیچ‌وقت چیزی نخواهد! بر آینه، غبار زود می‌نشیند، مواظب دلمان باشیم.
نجوا
دعای روز ششم ماه مبارک رمضان
اللهم لا‌تخذلنی فیه لتعرض معصیتک و لا‌تضربنی بسیاط نقمتک وزحزحنی فیه من موجبات سخطک بمنک و ایادیک یا منتهی رغبهًْ الراغبین
خدایا وا‌مگذار مرا در این روز در پی نافرمانیت روم و مزن مرا با تازیانه کیفر و دور و بر‌کنارم بدار از موجبات خشمت به حق احسان و نعمت‌های بی‌شمارت ای حد نهایی علاقه و اشتیاق مشتاقان.
بترسید از خدا. کار خدا شوخی‌بردار نیست. اسم و لفظ و ظاهر در کار خدا و اسلام مؤثر نیست. مسلمین تا وقتی زیر لوای پیغمبر‌اکرم(ص) یا به پیروی از سیرت پیغمبر اکرم (ص) این‌طور جهاد می‌کردند، متکی به ایمان بودند، ثابت‌قدم بودند، در یاد خدا بودند، با یکدیگر نزاع نمی‌کردند، دستور‌های اسلام را رعایت می‌کردند، انضباط را رعایت می‌کردند، جزع و فزع نمی‌کردند و از همه بالاتر این خودنمایی‌ها، تکبر‌ها و غرورها در آنها وجود نداشت و فروتن بودند، وعده الهی بر آنها ثابت بود و نتیجه می‌گرفتند،
ولی به تدریج... .
آشنایی با قرآن 3- ص 103
کفگیر و احساس بخشندگی
از بخشنده‌ای پرسیدند که از آنچه به نیازمندان می‌بخشی و به سائلان می‌دهی هیچ در باطن خود احساس خودپسندی و منت نهادن بر فقیران می‌کنی؟ گفت: هرگز، چون بخشش من مانند بخشش غذا از کفگیر است که در دست آشپز و طباخ است. به ظاهر، غذا از کفگیر می‌ریزد اما دهنده غذا، طباخ است. کفگیر چگونه احساس بخشندگی می‌کند؟
بهارستان جامی
دل
عزیزم! با شمایم که لطف کردید و این ستون را همین الان دارید مطالعه می‌فرمایید. شما دل دارید؟ شما دلدارید؟ آیا تا حالا دلتنگ شده‌اید؟ یا کسی خدای نکرده تا حالا دل شما را شکسته است؟! پاسخ عموم شما، بله!
حالا یک لحظه تصور کنیم که دل نداشتیم. وحشتناک نبود؟ هرچند شاعران از نداشتن آن حرف می‌زنند اما شعار است.
مثلا: ای دل چه خوب بود تو را هم نداشتم یا باباطاهر، دنبال تیری می‌گردد تا چشم‌هایش را کور کند و دلش بیکار شود. ولی همه حرف است، اصل آن است که «دل» آشیانه«محبت و عشق و خدا و ...» است. مگر می‌شود نفس بکشیم و آشیانه خدا و معشوق و محبت را خراب کنیم؟!
شاعری گفت: گر دل نبود کجا وطن سازد عشق / گر عشق نباشد به چه کار آید دل؟
چند نکته درباره دل:
1- کسی که صاحب دل است می‌شود صاحبدل به معنی «عاشق و عارف».
2- کسی که دل ندارد به 3 منظور به کار می‌رود، الف: ترسو ب: بی‌احساس ج: عاشق که در صورت عاشق بودن، کسی است که چیزی یا کسی آمده است و دل او را برده است. یعنی«دلبر» پس می‌شود عاشق.
3- دل بدون عشق و محبت و صفا به قول معروف شایسته سینه قبرستان است.
4- فرودگاه مهر و خیال یار، محبوب، معبود و خدا دل است، و آن هم دلی که شایستگی فرود آمدن«عشق» را داشته باشد.
ساده‌ترین راه شناخت اینگونه«دل» همان است که خداوند فرمود: «أنا عندالمنکسره قلوبهم» من در دل‌های شکسته حضور دارم. و شاعری هم گفت: گفتی که به دلشکستگان نزدیکی/ ما نیز دلی شکسته داریم ای دوست.
چنانچه این نشیمن و آشیانه زیر غبارهای کینه، انتقام، بدگویی و دوری از خدا پنهان شود، دیگر صاحب این دل چقدر می‌تواند نزد دیگران دوست داشتنی باشد؟! چقدر می‌تواند روی دیگران اثر بگذارد؟ اصلا برای چه و که نفس می‌کشد؟ گاهی می‌بینید اندک افرادی را که می‌گویند: دلم برای دوست داشتن تنگ شده است، دلم برای مطالعه لک‌زده است، دلم در حسرت روی تو ای معبود خون شده است و ...
این«دل‌ها» همان است که اشاره کردیم و ارزشمند و موجب اعتبار و دوست‌داشتنی شدن صاحب خودند و در عرفان به نفس ناطقه تعبیر می‌شود.
از طرفی عده‌ای بی‌شمار با آهی سنگین خواستار چیزهایی‌اند، مثلا: دلم برای یک ساختمان 20 طبقه لک زده است. دلم می‌خواهد بهترین ماشین، خانه، تفریحگاه و بیشترین ثروت را داشته باشم، دلم می‌خواهد فلانی را خفه کنم و ...
این نوع«دل»ها در معنی نفس اماره می‌تواند باشد که حرص و کینه و مادی‌طلبی را به او پیشنهاد می‌کند و مذموم است.
از عارفی پرسیدند: بزرگ‌ترین چیزی که دلت می‌خواهد، چیست؟ گفت: آن که دلم هیچ‌وقت چیزی نخواهد! بر آینه، غبار زود می‌نشیند، مواظب دلمان باشیم.
ارسال نظر
پربیننده