۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۱۳:۴۶
گفت‌و‌گو با شیرین بینا، بازیگر «عبور از پاییز»

از بازی در نقش مادر خسته شده بودم

بعد از یک غیبت نسبتا طولانی بار دیگر با سریال عبور از پاییز به تلویزیون بازگشتید. چه شد که بازی در این مجموعه را پذیرفتید؟ در این مدت تصمیم گرفته بودم حداقل کمی به خودم فرصت بدهم تا در صورت پیشنهاد یک کار خوب یا یک فیلمنامه قابل قبول کاری را در تلویزیون بپذیرم. فیلمنامه‌های زیادی به دستم رسید، اما متأسفانه اخیرا طرح و قصه تمام سریال‌ها شبیه هم شده است. کمتر اتفاقی یا تفاوتی در نقش‌ها می‌بینی و از آن بدتر اگر قبلا در نقشی بازی کرده باشی که بازی موفقی شده باشد باز هم ناچارا با فیلمنامه‌هایی مواجه می‌شوی که متأسفانه از تو همان بازی را می‌خواهند. من در اکثر مجموعه‌های تلویزیونی نقش مادر را بازی کردم. گاهی فکر می‌کنم مگر یک بازیگر تا چه حد می‌خواهد در ارائه نقش یک مادر تفاوت قائل شود. خود من سریال مسافری از هند را بسیار دوست داشتم. نقش یک مادر را بازی می‌کردم، اما فکر می‌کنم آن‌قدر جای کار داشت و مخاطب‌پسند بود که بعد از گذشت سال‌ها از پخش سریال هنوز هم مردم من را با آن کار به خاطر می‌آورند. این روند در سریال‌های کمکم کن و اغما و سریال‌های دیگر هم اتفاق افتاد. حتی مدتی پیش بازی در نقش مادر غیاث‌الدین کاشانی به من پیشنهاد شد که باز هم به دلیل همان اتفاقی که خودم دنبالش هستم یعنی فاصله گرفتن از کلیشه‌ها نپذیرفتم. برای همین تصمیم گرفتم حداقل تا زمانی که یک کار متفاوت به من پیشنهاد نشود، بازی نکنم تا اینکه فیلمنامه سریال عبور از پاییز به دست من رسید و من آن را خواندم. از طرح اولیه فیلمنامه بسیار خوشم آمد و به نظرم جای کار زیادی داشت. شخصیتی که قرار بود من بازی کنم بسیار متفاوت بود یا حداقل من چنین تجربه‌ای نداشتم، اما مسأله‌ای که هست این است که در هر کاری از طرح اولیه تا پیاده شدن طرح و رسیدن به سرانجام تغییرات زیادی اتفاق می‌افتد. با نقش مشکلی نداشتم، اما در طول کار اتفاقاتی افتاد که متأسفانه کل کار و حتی بازی من را تحت تأثیر قرار داد. چه مشکلاتی؟ مثلا من فکر می‌کنم عبور از پاییز در دکوپاژ بسیار مشکل داشت. من تا به حال چنین تجربه‌ای نداشتم که در یک کار تصویر و صدا را جدا از یکدیگر ضبط کنند و فکر می‌کنم چنین کاری به کل کار لطمه زیادی وارد می‌کند. طبعا وقتی دیالوگ‌های من با بازی هماهنگ نباشد یک نقص بزرگ برای کار محسوب می‌شود، تدوین کار چندان خوب نیست و اشکالات فنی بسیاری که فکر‌می‌کنم تا حد زیادی بازی‌ها را تحت تأثیر قرار داده است. اگر این مجموعه با حوصله و وقت کافی ساخته می‌شد، سریال بسیار موفق‌تری بود. عبور از پاییز سوژه بسیار خوبی دارد و نقش‌ها بخوبی پرداخت شده است، اما متأسفانه بسیاری از اشکالات فنی شخصیت‌پردازی‌ها را هم تحت تأثیر قرار داده است. نقش شما در قسمت‌های ابتدایی سریال بسیار مبهم است و به نوعی مخاطب را دچار سردرگمی می‌کند. کمی راجع به آن صحبت می‌کنید؟ بله، هدف اصلی فیلمنامه و نویسنده داستان نیز همین بود که حداقل در نقش من در قسمت‌های اولیه در مخاطب ایجاد یک تعلیق بکند. من از این تفاوت بسیار استقبال کردم. فکر می‌کنم این نقش می‌تواند مخاطب را به فکر فرو ببرد؛ چیزی که در داستان‌ها و سریال‌ها بسیار کم با آن روبه رو می‌شویم علاوه بر اینکه در قسمت‌های ابتدایی فقط می‌بینیم که کامیاب فرد بسیار خود‌رای و مرفهی است و ارتباطش با دیگر اعضای خانواده‌اش نشان‌دهنده این است که به کسی اجازه تصمیم‌گیری در امور شخصی‌اش را نمی‌دهد و من همسر سوم کامیاب هستم و خانواده‌اش از این موضوع بی‌خبر هستند. کامیاب تصمیم می‌گیرد با همسر و دخترش لعیا به خارج از کشور سفر کند و بعد از آن اتفاقاتی می‌افتد که روند داستان را بسیار جذاب می‌کند. برخورد کامیاب با همسرش کمی ملایم‌تر از دیگر اعضای خانواده است، اما ارتباط کامیاب و همسرش روند داستان را بسیار دیدنی می‌کند و من به عنوان کسی که دستی بر آتش دارد و گهگاهی فیلمنامه‌ می‌نویسد با خواندن داستان مجموعه از طرح و قصه آن بسیار استقبال کردم و امیدوارم مخاطبان این سریال نیز از این کار استقبال کنند و عبور از پاییز دیده شود. بیشترین ارتباط شما در مجموعه با چنگیز جلیلوند است. حضور در کنار ایشان به عنوان پارتنر اصلی چطور بود؟ من هم وقتی خبردار شدم که قرار است چنگیز جلیلوند نقش روبه‌روی من را بازی کند، بسیار غافلگیر شدم. خب ایشان شخصیتی است که ما سال‌ها با صدای فوق‌العاده و استثنایی ایشان زندگی کرده‌ایم و خاطرات بسیاری از فیلم‌‌های به یاد ماندنی تاریخ سینمای ایران را برای ما تداعی می‌‌کند. تصور می‌کنم حضور ایشان در چنین نقشی بسیار بجا و خوب بود. شخصا با نقش چنگیز جلیلوند بسیار ارتباط برقرار کردم و جالب است بدانید چنگیز جلیلوند برعکس نقشش بسیار انسان متین، آرام و انعطاف‌پذیری است و گاهی احساس می‌کنم در فیلمنامه و نوشتن شخصیت کامیاب کمی اغراق شده است و چنین شخصیتی در خارج از داستان‌ها با این شدت نمی‌تواند با خانواده‌اش برخورد کند. اما نقش کامیاب قابل باور است و در جواب سوال شما که حضور چنگیز جلیلوند در ایفای نقش من چه تاثیری داشت باید بگویم که در هر کاری که بازی می‌کنم تا حد زیادی از بازیگر نقش مقابل تاثیر می‌گیرم. یک بازیگر با بازی به مراتب ضعیف‌تر می‌تواند نقش طرف مقابلش را تحت تاثیر قرار دهد. عبور از پاییز سریالی است با بازیگرانی که همگی حرفه‌ای هستند و چنگیز جلیلوند با بازی خوبش تا حد زیادی در بازی من تاثیرگذار بود و فکر می‌کنم تقابل این 2 نقش با یکدیگر بسیار خوب درآمده است. عبور از پاییز نخستین همکاری شما با مسعود شاه‌محمدی بود. کار با ایشان چطور بود؟ به هرحال در این سال‌ها من با کارگردان‌های بسیاری کار کرده‌ام و از همه آنها چیز‌هایی یاد گرفته‌ام. عبور از پاییز نیز برای من یک تجربه بود. در مدتی که از بازیگری فاصله گرفته بودید سرگرم کار خاصی بودید؟ بله. من در این مدت مشغول بازی در تئاتر و نوشتن فیلمنامه بودم، اما متاسفانه درباره نوشتن فیلمنامه کمی تجدید نظر کردم. مشکلاتی برای من پیش ‌آمد که ترجیح دادم مثل سابق کار نکنم. من فیلمنامه‌های زیادی نوشتم و در آنها سعی دارم تا فضای غالب و کلیشه‌ای داستان‌ها را بشکنم اما با محدودیت‌هایی که در کارم اعمال شد و در یک فیلمنامه و در طرح 3 صفحه‌ای من 8 اصلاحیه اعمال شد، انگیزه زیادی برای کارکردن باقی نمی‌ماند بنابر این در حال حاضر از نوشتن فیلمنامه منصرف شدم. ظاهرا این قصه کلیشه شدن داستان‌ها و روایت قصه‌ها در یک قالب تکراری قصد دارد همچنان در فیلم‌ها و سریال‌های ما اعمال شود و من در صورتی کار می‌کنم که طرح خاصی به من داده شود یا کارگردان خاصی از من بخواهد که کار خاصی را بنویسم. باتوجه به اینکه تجربه بازی در کارهای مناسبتی بویژه سریال‌های ماه مبارک رمضان داشته‌اید، در حال حاضر روند ساخت اینگونه کارها را چطور می‌بینید؟ متاسفانه چند سالی است که کیفیت کارهای مناسبتی بویژه سریال‌هایی که باید برای مناسبت خاصی مثل ماه رمضان ساخته شود و طبیعتا باید برنامه‌ریزی خوبی داشته باشد، در سریال‌های ما رعایت نمی‌شود. تصور می‌کنم لزوما درباره چنین کارهایی فکر و سرمایه‌گذاری نمی‌شود یا بهتر بگویم صرفا برای پر کردن آنتن شبکه تلویزیون است. وقتی تصمیم گرفته می‌شود که یک مجموعه برای 30 شب ماه رمضان پخش شود باید برای هر قسمت آن که 45 دقیقه است حدود یک ماه وقت صرف شود یعنی هر قسمت آن به اندازه یک تله‌فیلم زمان می‌برد پس باید حداقل 8 ماه قبل از پخش تصویربرداری یک کار را آغاز کرد، اما بسیاری از کارهای ماه مبارک رمضان از یک یا نهایتا 2 ماه قبل کلید می‌خورد. این قضیه در کیفیت سریال، در نوع روایت فیلمنامه و به تبع آن بر بازی بازیگران تاثیر می‌گذارد، حتی اگر فیلمنامه‌ای با دقت و وسواس نوشته شده باشد. وقتی کاری با عجله ساخته شود نمی‌توان انتظار داشت که تمام ظرایف و فیلمنامه در ساخت کار لحاظ شود و من در این سال‌ها این نقص را بسیار زیاد احساس می‌کنم و معتقدم حداقل کسانی که برای اینگونه کارها برنامه‌ریزی می‌کنند باید کمی با وسواس و دقت بیشتری عمل کنند. به هرحال زمان و هزینه زیادی صرف می‌شود پس چه بهتر که خوراک خوبی برای مخاطبان تلویزیون فراهم کنیم. خود من تا به حال از بازی در کارهایی که به مناسبت خاصی مثل ماه مبارک رمضان در نظر گرفته شده راضی هستم اما مشکل محدودیت زمانی گریبان‌گیر تمام این مجموعه‌هاست که امیدوارم این مشکل حل شود. در حال حاضر کار خاصی را آماده نمایش دارید یا خیر؟ من تله فیلم‌های«صدای پای تردید»، «دیوار آجری»، «عروس زنده» و «در انتهای نیزار» و سریال «شکر تلخ» را آماده نمایش دارم.
ارسال نظر
captcha