بیوگرافی

کاپلو؛ تصویری از یک برنده ادامه قسمت سوم: شهر ابدی مارکینی که به دنبال مشاجره‌اش با هررا به فرد منفوری مبدل شده بود احساس کرد باید دخل و خرج باشگاه را با یکدیگر جور کنند. او به شکلی کاملاً ناگهانی کاپلو، اسپینوزی و لاندینی، 3 ستاره آینده‌دار رم را به یوونتوس فروخت. این حرکت از نظر حرفه‌ای گویای تسلیم شدن مارکینی و نشان دادن پرچم سفید از سوی او بود. هواداران رم به اندازه کافی رنج کشیده بودند. به دنبال این مساله، مارکینی تهدید به مرگ شد و مجبور بود از حمایت پلیس بهره ببرد. پرچم‌ها و بلیت بازی‌های رم خارج از ورزشگاه المپیکو توسط هواداران این تیم به آتش کشیده می‌شدند. راهپیمایی‌ها و تظاهرات‌هایی هم شکل گرفت. هرچه باشد درباره دهه 70 صحبت می‌کنیم و در آن زمان مردم علاقه بسیاری به اعتراض جمعی داشتند. با این همه، تمام اینها هیچ فایده‌ای نداشت و معامله صورت گرفته بود. کاپلو به همان اندازه که از تصمیم سران رم به خشم آمده بود، تحت تاثیر همدردی‌های بی پایان هواداران این تیم قرار گرفته بود. کاپلو حق داشت عاشق رم باشد. پسر نخست او پیرفیلیپو در این شهر متولد شده بود و خانواده‌اش هم در آنجا استقرار یافته بودند. کاپلو بعدها در گفت و گویی پیرامون این مساله اظهار داشت: «من به سران باشگاه رم التماس کردم که مرا نفروشند اما آنها به پول نیاز داشتند. از بابت ترک رم بسیار ناراحت بودم». هرقدر هم کاپلو ناراحت بود، او بخوبی می‌دانست که رد کردن پیشنهاد یوونتوس در آن زمان، درست همانند این روزها کاری تقریباً غیرممکن بود. کاپلو در پایان فصل 24 ساله شده بود و باید می‌پذیرفت که زمان گام گذاشتن به مرحله بعدی فرا رسیده است. قسمت چهارم: یوونتوس، تیم دهه 70 تورین و یوونتوس یک دنیا با آنچه کاپلو پیش‌تر درباره آنها تجربه کرده بود باهم متفاوت بودند. در کشوری که اغلب توسط قدرت‌های خارجی تقسیم و حکومت شده، منطقه Piedmont (ناحیه‌ای در شمال غربی ایتالیا که به شکل کوهپایه است) به جز دوره‌ای که تحت حکومت ناپلئون بود، عمدتاً استقلال خود را حفظ کرده بود. تورین شهری اعیانی بود و درعین حال، کاپلو خود را در یکی از اعیانی‌ترین باشگاه‌ها می‌دید که یوونتوس نام داشت و با لقب Old Lady یا بانوی پیر شناخته می‌شد. یوونتوس محبوب‌ترین و موفق‌ترین تیم ایتالیا بود که از برخی جهات زمانی که ایتالیا با زوال ضدساختارسازی روبه‌رو شده بود، تیمی عجیب به شمار می‌رفت. یوونتوس در آن برهه زمانی با وجود شرایط مذکور، ساختارسازی‌های فراوانی را به خود اختصاص داده بود. خانواده آنجلی که مالک شرکت اتومبیل‌سازی فیات بود، مالکیت یوونتوس را در اختیار خود داشت. شرکت فیات در کنار روزنامه La Stampa بیشترین استخدام کارمند را در آن زمان به خود اختصاص داده بود. آنها همچنین منافع بسیاری از املاک، سرمایه‌گذاری‌های بانکی و بیمه می‌بردند.در آن زمان، مردم از لحظه تولد تا لحظه مرگ با خانواده آنجلی زندگانی خود را سپری می‌کردند؛ آنها در خانه‌ای زندگی می‌کردند که مالکیت آن در اختیار خانواده آنجلی بود یا دست‌کم این خانواده خانه را بنا کرده بودند، مردم برای کار به کارخانه آنجلی می‌رفتند، روزنامه آنجلی‌ها را می‌خواندند، پول خود را در بانک آنجلی سرمایه‌گذاری می‌کردند و اتومبیل‌هایی را سوار می‌شدند که توسط کارخانه آنجلی تولید می‌شد. حتی زمانی که کسی فوت می‌کرد، دچار بیماری می‌شد یا خانه‌اش به سرقت می‌رفت شرکت بیمه آنجلی برای کمک قدم پیش می‌گذاشت. با این تفاصیل، مردم در اوقات فراغت خود تیم فوتبال آنجلی را حمایت می‌کردند. دست‌کم وضعیت اکثریت مردم به این شکل بود. در واقع، مسائل‌ آن دوران پیچیده‌تر از اینها بود. بسیاری دیگر بودند که شاید حاضر به زندگی در دنیای آنجلی‌ها نبوده و تورینو رقیب همشهری یوونتوس را برای حمایت برمی‌گزیدند. این یکی از حریم‌های زندگی آنها بود که در اختیار خودشان قرار داشت. ترجمه: رشید سعدلو لالیگا- اسپانیا بارسلونـــــا - اسپورتینگ گیخون 00:30 سوپر لیگ ترکیه هفته چهارم آنکارا اسپور - گالاتاسـرای 22:30 سوپر لیگ پرتغال هفته سوم بنفیکــــــا - ویتوریا ستوبال 23:45 جام ملت‌های زنان اروپا - فنلاند گروه C سوئـد - انگلیس 20:30 روسیه - ایتالیا 20:30 دیدار دوستانه ملی ایران - بحرین 20:30