درود بر ونگر، سلام بر فرگوسن
بازی جذاب و دیدنی آرسنال و منچستریونایتد، نخستین مسابقه مهم لیگ برتر این فصل بود که بین 2 تیم از بزرگان جزیره برگزار شد. اتفاقات این بازی پیام و درس‌های بزرگی برای هواداران، فوتبالدوستان و حتی کارشناسان داشت...
دشمن قدیمی، دوست صمیمی
از 30 سپتامبر 1995 که آرسن ونگر از جزایر ژاپن به جزیره بریتیش آمد، نخستین خوشامدگویی را از زبان الکس فرگوسن شنید! وی با لحن تمسخرآمیزی که کاملا تکبر بریتانیایی از آن مشهود بود، گفت: «این مرد فرانسوی چه چیز جدیدی می‌داند که از فوتبال ژاپن به لیگ برتر یاد دهد؟» اما چیزی نگذشت که گام به گام آرسنالی که به بازی‌های نازیبا و خراب کردن بازی حریف مشهور بود، تبدیل به تیمی بانشاط، تهاجمی و رقیب مستقیم یونایتد شد. پس از این اتفاق و درگیری گاه و بی‌گاه بازیکنان 2 تیم در بازی‌های مستقیم، جنگ رسانه‌ای ونگر- فرگوسن نیز از جذابیت‌های مطبوعاتی لیگ برتر شد. برخی اوقات دعوا آنچنان بالا می‌گرفت که مقامات اتحادیه فوتبال انگلیس مجبور به مداخله و حتی اعمال تنبیهات انضباطی می‌شدند اما 2 فصل پیش ریش‌سفیدان لیگ برتر تصمیم گرفتند به جای تخریب رقیب، دست دوستی به یکدیگر دهند.
هر 2 به این نتیجه رسیدند که فلسفه فوتبالشان با هم تضاد عمیقی دارد ولی می‌توان احترام متقابل به همدیگر گذاشت.
بنابراین قبل از بازی توپچی‌ها و شیاطین دیگر خبری از مصاحبه‌های کینه‌ورزانه و جنگ‌طلبانه نیست. اکنون ونگر و فرگوسن مدام از یکدیگر تعریف می‌کنند و گاه مبالغه نیز از آن استنباط می‌شود.
درود بر ونگر
مرد فرانسوی گاه آنچنان بی‌تاب می‌نماید که حتی رفتار و حرکاتش نشانگر آن چیزی است که در او می‌گذرد. فراموش نکردیم صحنه‌هایی که آرسنال گل می‌خورد یا در خطر شکست است و آرسن ونگر پاهایش می‌لرزد، چهره کاملا مغمومی به خود می‌گیرد یا با دستان صورتش را پنهان می‌کند اما این واکنش‌های طبیعی که خود نشان‌دهنده ظاهر و باطن یکسان این مرد بزرگ است، نه تنها چیزی از شخصیت وی کم نمی‌کند بلکه وی را کاراکتری جذاب‌تر برای موافق و مخالف نشان می‌دهد.
در فصل جاری فوتبال اروپا، از دید بعضی کارشناسان و علاقه‌مندان فوتبال، تیم آرسنال به دلیل فروش بازیکنان کلیدی و عدم جذب بازیکن بزرگ و نیز میانگین سنی بسیار پایین تیمش با خطر از دست دادن جایگاه خود در گروه BIG4 روبه‌رو است اما شروع توفانی آرسنال همه را غافلگیر و هواداران توپچی‌ها را خرسند کرد. تیم ونگر بسیار شبیه یونایتد 94 است که فرگوسن و جوجه‌هایش (لقبی که آن سال‌ها رسانه‌ها به تیم منچستر داده بودند) جزیره را به تعجب و حتی تعظیم وادار کرد. آیا چنین چیزی هم برای ونگر و جوجه‌هایش اتفاق خواهد افتاد یا مشکلات مالی بازهم آرزوهای هواداران را عقب خواهد انداخت؟ اکنون باز هم جادوی ونگر و بچه‌هایش رقابت‌ها را داغ کرده است و آخرین بازی آنها با منچستر به‌رغم باخت نزدیک به رقیب، احترام برانگیز و دارای پیام مهمی برای دیگر تیم‌هاست: «آرسن ونگر بزرگ و بچه‌هایش
قهرمانی می‌خواهند».
سلام بر فرگوسن
کهنه کار اسکاتلندی مرد روزهای سخت است. کاراکتر آدامس جویدنش از او شخصیتی حرفه‌ای نشان می‌دهد که از شغلش لذت می‌برد و ولع بردن عناوین مختلف پس از 23 سال کار در منچستر هنوز پابرجاست. ارزان خریدن و گران فروختن بازیکن استراتژی اصلی سرالکس است و اعتقاد و میدان دادن به جوانان قسمتی از فلسفه فرگوسن است که شخصیتی شبیه به آرسن ونگر به دست می‌دهد، البته احتمالا فقط در همین قسمت با یکدیگر شباهت دارند! در این فصل یک شباهت دیگر بین فرگی و ونگر دیده می‌شود و آن شگفت‌زده کردن فوتبالدوستان خواهد بود. طرفداران عصبانی از عدم خرید بازیکنان بزرگ توسط یونایتد و کارشناسان ناامید از خروج رونالدو و ته‌وس نیز شروعی مایوس‌کننده در مقابل برنلی تازه وارد، خیلی از فوتبالدوستان را مجاب کرد که بازنده بازی من‌یو و آرسنال، یونایتد خواهد بود اما باز هم فرگوسن و شرکا همه را غافلگیر کردند.
آنان که سال‌هاست هوادار یونایتدند می‌دانند که مزد اعتماد به عقاید و انتخاب‌های سرالکس مساوی است با قهرمانی! ولی هر کسی هم می‌تواند گاه اشتباه کند حتی فرگوسن باتجربه. نکته مهمی که می‌تواند او را به موفقیت جدید رهنمون کند اطمینان همیشگی به نیروهای جوان تیم و استفاده از باتجربه‌هایی مثل اسکولز و گیگز است.
دیدن دوباره صحنه‌ای از بازی اخیر یونایتد و آرسنال را به فوتبالدوستان توصیه می‌کنم، آنجایی که بازیکن آرسنال می‌خواهد توپ را شوت کند و وین رونی با سر و حرکتی شیرجه وار به سوی آن حرکت می‌کند، عملی که ما ایرانی‌ها به آن غیرت می‌گوییم و به قول کریس رونالدو «رونی جانش را برای یونایتد می‌دهد».
این همان رمز موفقیت سرالکس فرگوسن است که وقتی برای جذب بازیکن اقدام می‌کند که بداند وی تعصب به یونایتد دارد و هنگامی بازیکن می‌فروشد که بفهمد دیگر دلش با تیم نیست، نکته مهمی که در فوتبال امروز دنیا کمرنگ شده است.
یادداشت
درود بر ونگر، سلام بر فرگوسن
بازی جذاب و دیدنی آرسنال و منچستریونایتد، نخستین مسابقه مهم لیگ برتر این فصل بود که بین 2 تیم از بزرگان جزیره برگزار شد. اتفاقات این بازی پیام و درس‌های بزرگی برای هواداران، فوتبالدوستان و حتی کارشناسان داشت...
دشمن قدیمی، دوست صمیمی
از 30 سپتامبر 1995 که آرسن ونگر از جزایر ژاپن به جزیره بریتیش آمد، نخستین خوشامدگویی را از زبان الکس فرگوسن شنید! وی با لحن تمسخرآمیزی که کاملا تکبر بریتانیایی از آن مشهود بود، گفت: «این مرد فرانسوی چه چیز جدیدی می‌داند که از فوتبال ژاپن به لیگ برتر یاد دهد؟» اما چیزی نگذشت که گام به گام آرسنالی که به بازی‌های نازیبا و خراب کردن بازی حریف مشهور بود، تبدیل به تیمی بانشاط، تهاجمی و رقیب مستقیم یونایتد شد. پس از این اتفاق و درگیری گاه و بی‌گاه بازیکنان 2 تیم در بازی‌های مستقیم، جنگ رسانه‌ای ونگر- فرگوسن نیز از جذابیت‌های مطبوعاتی لیگ برتر شد. برخی اوقات دعوا آنچنان بالا می‌گرفت که مقامات اتحادیه فوتبال انگلیس مجبور به مداخله و حتی اعمال تنبیهات انضباطی می‌شدند اما 2 فصل پیش ریش‌سفیدان لیگ برتر تصمیم گرفتند به جای تخریب رقیب، دست دوستی به یکدیگر دهند.
هر 2 به این نتیجه رسیدند که فلسفه فوتبالشان با هم تضاد عمیقی دارد ولی می‌توان احترام متقابل به همدیگر گذاشت.
بنابراین قبل از بازی توپچی‌ها و شیاطین دیگر خبری از مصاحبه‌های کینه‌ورزانه و جنگ‌طلبانه نیست. اکنون ونگر و فرگوسن مدام از یکدیگر تعریف می‌کنند و گاه مبالغه نیز از آن استنباط می‌شود.
درود بر ونگر
مرد فرانسوی گاه آنچنان بی‌تاب می‌نماید که حتی رفتار و حرکاتش نشانگر آن چیزی است که در او می‌گذرد. فراموش نکردیم صحنه‌هایی که آرسنال گل می‌خورد یا در خطر شکست است و آرسن ونگر پاهایش می‌لرزد، چهره کاملا مغمومی به خود می‌گیرد یا با دستان صورتش را پنهان می‌کند اما این واکنش‌های طبیعی که خود نشان‌دهنده ظاهر و باطن یکسان این مرد بزرگ است، نه تنها چیزی از شخصیت وی کم نمی‌کند بلکه وی را کاراکتری جذاب‌تر برای موافق و مخالف نشان می‌دهد.
در فصل جاری فوتبال اروپا، از دید بعضی کارشناسان و علاقه‌مندان فوتبال، تیم آرسنال به دلیل فروش بازیکنان کلیدی و عدم جذب بازیکن بزرگ و نیز میانگین سنی بسیار پایین تیمش با خطر از دست دادن جایگاه خود در گروه BIG4 روبه‌رو است اما شروع توفانی آرسنال همه را غافلگیر و هواداران توپچی‌ها را خرسند کرد. تیم ونگر بسیار شبیه یونایتد 94 است که فرگوسن و جوجه‌هایش (لقبی که آن سال‌ها رسانه‌ها به تیم منچستر داده بودند) جزیره را به تعجب و حتی تعظیم وادار کرد. آیا چنین چیزی هم برای ونگر و جوجه‌هایش اتفاق خواهد افتاد یا مشکلات مالی بازهم آرزوهای هواداران را عقب خواهد انداخت؟ اکنون باز هم جادوی ونگر و بچه‌هایش رقابت‌ها را داغ کرده است و آخرین بازی آنها با منچستر به‌رغم باخت نزدیک به رقیب، احترام برانگیز و دارای پیام مهمی برای دیگر تیم‌هاست: «آرسن ونگر بزرگ و بچه‌هایش
قهرمانی می‌خواهند».
سلام بر فرگوسن
کهنه کار اسکاتلندی مرد روزهای سخت است. کاراکتر آدامس جویدنش از او شخصیتی حرفه‌ای نشان می‌دهد که از شغلش لذت می‌برد و ولع بردن عناوین مختلف پس از 23 سال کار در منچستر هنوز پابرجاست. ارزان خریدن و گران فروختن بازیکن استراتژی اصلی سرالکس است و اعتقاد و میدان دادن به جوانان قسمتی از فلسفه فرگوسن است که شخصیتی شبیه به آرسن ونگر به دست می‌دهد، البته احتمالا فقط در همین قسمت با یکدیگر شباهت دارند! در این فصل یک شباهت دیگر بین فرگی و ونگر دیده می‌شود و آن شگفت‌زده کردن فوتبالدوستان خواهد بود. طرفداران عصبانی از عدم خرید بازیکنان بزرگ توسط یونایتد و کارشناسان ناامید از خروج رونالدو و ته‌وس نیز شروعی مایوس‌کننده در مقابل برنلی تازه وارد، خیلی از فوتبالدوستان را مجاب کرد که بازنده بازی من‌یو و آرسنال، یونایتد خواهد بود اما باز هم فرگوسن و شرکا همه را غافلگیر کردند.
آنان که سال‌هاست هوادار یونایتدند می‌دانند که مزد اعتماد به عقاید و انتخاب‌های سرالکس مساوی است با قهرمانی! ولی هر کسی هم می‌تواند گاه اشتباه کند حتی فرگوسن باتجربه. نکته مهمی که می‌تواند او را به موفقیت جدید رهنمون کند اطمینان همیشگی به نیروهای جوان تیم و استفاده از باتجربه‌هایی مثل اسکولز و گیگز است.
دیدن دوباره صحنه‌ای از بازی اخیر یونایتد و آرسنال را به فوتبالدوستان توصیه می‌کنم، آنجایی که بازیکن آرسنال می‌خواهد توپ را شوت کند و وین رونی با سر و حرکتی شیرجه وار به سوی آن حرکت می‌کند، عملی که ما ایرانی‌ها به آن غیرت می‌گوییم و به قول کریس رونالدو «رونی جانش را برای یونایتد می‌دهد».
این همان رمز موفقیت سرالکس فرگوسن است که وقتی برای جذب بازیکن اقدام می‌کند که بداند وی تعصب به یونایتد دارد و هنگامی بازیکن می‌فروشد که بفهمد دیگر دلش با تیم نیست، نکته مهمی که در فوتبال امروز دنیا کمرنگ شده است.
ارسال نظر
پربیننده