درباره آکی‌را کوروساوا
اسطوره شرقی سینمای غرب
شصت و ششمین جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز خود را برای تجلیل از آکی‌را کوروساوا آماده کرده است. بنابر اعلام سایت رسمی این جشنواره قرار است در این تجلیل جنبه‌های گوناگون شخصیت و کارهای کوروساوا مورد بررسی قرار گیرد. از این جنبه‌ها می‌توان به زاویه نگاه او نسبت به اجتماع و سیاست و مقایسه بین کوروساوا و دیگر فیلمسازان بزرگ ژاپن اشاره کرد. همچنین ارتباط وی با فرهنگ شرق و غرب و استقبال مشتاقانه فرهنگ و سینمای آمریکا از او دیگر محورهای این بررسی را شامل می‌شود. منابع الهام‌بخش کوروساوا در فرهنگ ژاپن، استعداد وی در مقام یک نقاش و استفاده او از موسیقی و رنگ نیز برای جشنواره فیلم ونیز دارای اهمیت است. همچنین مشکلاتی که وی در ژاپن برای تامین مالی کارهای خود داشت، عشق او به تاریخ و درس‌هایی که وی پیش روی نسل‌های جدید گذاشت از موضوعاتی است که قرار است به آنها پرداخته شود.
23 ماه مارس سال آینده میلادی مصادف خواهد بود با یکصدمین سالگرد تولد آکی‌را کوروساوا که نقشی کلیدی در معرفی سینمای ژاپن به غرب داشت. همچنین از آنجا که جشنواره فیلم ونیز با توجه خود و اهدای شیر طلایی به کوروساوا (برای فیلم راشومون 1951) و نیز اهدای جایزه شیر طلایی برای یک عمر فعالیت درخشان هنری در سال 1982، در شناساندن وی به جهان سینما سهیم بود، حال این جشنواره در نظر دارد تا از این کارگردان بزرگ تجلیل به عمل آورد. کوروساوا در روز 23 مارس 1910 در شهر توکیو به دنیا آمد. وی در خانواده‌ای پر جمعیت رشد کرد که از نظر مالی بالاتر از سطح متوسط جامعه بودند. وی پس از فراگیری نقاشی و در سال 1936 به عنوان یک دستیار کارگردان وارد صنعت سینما شد و فعالیت خود را در مقام یک کارگردان در سال 1943 آغاز کرد. اما شروع موفقیت کوروساوا به ساخت فیلم راشومون باز می‌گردد که علاوه بر دریافت جایزه شیر طلایی جشنواره ونیز او و سینمای ژاپن را به جهان و بویژه غرب معرفی کرد. این فیلم درباره جنایتی است که از 4 نقطه نظر مختلف بیان می‌شود.
این کارگردان توجه ویژه‌ای به سینمای غرب و کارهای کارگردانانی چون جان فورد، هوارد هاوکس و فرانک کاپرا داشت و البته سینمای غرب نیز کارهای وی را مورد توجه ویژه خود قرار می‌داد. گفته می‌شود برخی از کارهای وی مانند 7 سامورایی (1954) که الهام‌بخش فیلم 7 دلاور بود از سوی کارگردان‌های غربی بازسازی شده است. کوروساوا مانند بسیاری از کارگردان‌های بزرگ از جمله جان فورد از برخی هنرپیشه‌ها چندین بار در فیلم هایش استفاده کرد که تاکاشی شیمورا و توشیرو میفونه از جمله آنها بودند. از میان کارگردان‌های آسیایی نیز کوروساوا به آثار ساتیاجیت رای، کارگردان فقید هندی علاقه‌مند بود. او درباره فیلم‌های رای می‌گوید: «ندیدن فیلم‌های رای مانند زندگی کردن در (این) جهان است بدون اینکه هرگز ماه و خورشید را دیده باشید». وی همچنین چند نمایشنامه از ویلیام شکسپیر را در قالب صحنه‌های فئودال ژاپنی به فیلم تبدیل کرد. یکی دیگر از نکات جالب در فیلم‌های این کارگردان استفاده از آب و هوا بویژه باران برای نشان دادن حال و هوا و احساسات موجود در فیلم‌ها بود.
کوروساوا نیز مانند بسیاری از کارگردان‌های نامدار دیگر نقش فیلمنامه را در ساخت یک اثر سینمایی بسیار موثر می‌دانست. به اعتقاد او یک کارگردان خوب می‌تواند از یک فیلمنامه خوب یک شاهکار خلق کند و یک کارگردان متوسط می‌تواند از همان فیلمنامه اثری نسبتا خوب اما نه در سطح عالی بسازد اما با یک فیلمنامه بد، حتی یک کارگردان خوب هم ممکن است نتواند فیلمی خوب تولید کند.
اما کوروساوا کارهای موفق دیگری را نیز در کارنامه خود ثبت کرد. فیلم 7 سامورایی (1954) وی موفق شد جایزه شیر نقره‌ای جشنواره فیلم ونیز را برای وی به همراه داشته باشد. فیلم درسو اوزالا (1975) هم جایزه اسکار بهترین فیلم غیر انگلیسی زبان را برای کوروساوا به ارمغان آورد.
فیلم گاگموشا (1980) نیز جایزه نخل طلایی جشنواره فیلم کن را از آن خود کرد. همچنین بسیاری از جشنواره‌های معتبر بین‌المللی فیلم نظیر برلین، موسکو، سن‌سباستین و بفتا با اهدای جوایز از کارهای او تقدیر کردند.
آکی‌را کوروساوا مورد احترام بسیاری از نام‌های بزرگ سینما نیز بود که از میان آنها می‌توان به فرانسیس فوردکاپولا و جورج لوکاس اشاره کرد. همچنین چندین جایزه افتخاری نیز به وی اهدا شد؛ جایزه افتخاری شیر طلایی جشنواره فیلم ونیز در سال 1982 و جایزه افتخاری آکادمی جوایز (اسکار) 1990 از جمله همین جوایز هستند.
جایزه افتخاری اسکار از آن رو به وی اهدا شد که موفقیت‌های سینمایی او باعث «الهام‌بخشی، شوق، غنا و سرگرمی مخاطبان در سراسر دنیا و اثرگذاری روی فیلمسازان جهان» شد. کوروساوا از سوی نشریه
Entertainment weekly به عنوان ششمین کارگردان برتر تاریخ و تنها کارگردان آسیایی بین 50 نفر اول این فهرست جای دارد. او همچنین بین کارگردان‌های غیرآمریکایی این فهرست بالاترین رتبه را از آن خود کرد. این کارگردان بزرگ سرانجام در روز ششم سپتامبر 1998 در توکیو و در 88سالگی درگذشت.
مشاهیر
درباره آکی‌را کوروساوا
اسطوره شرقی سینمای غرب
شصت و ششمین جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز خود را برای تجلیل از آکی‌را کوروساوا آماده کرده است. بنابر اعلام سایت رسمی این جشنواره قرار است در این تجلیل جنبه‌های گوناگون شخصیت و کارهای کوروساوا مورد بررسی قرار گیرد. از این جنبه‌ها می‌توان به زاویه نگاه او نسبت به اجتماع و سیاست و مقایسه بین کوروساوا و دیگر فیلمسازان بزرگ ژاپن اشاره کرد. همچنین ارتباط وی با فرهنگ شرق و غرب و استقبال مشتاقانه فرهنگ و سینمای آمریکا از او دیگر محورهای این بررسی را شامل می‌شود. منابع الهام‌بخش کوروساوا در فرهنگ ژاپن، استعداد وی در مقام یک نقاش و استفاده او از موسیقی و رنگ نیز برای جشنواره فیلم ونیز دارای اهمیت است. همچنین مشکلاتی که وی در ژاپن برای تامین مالی کارهای خود داشت، عشق او به تاریخ و درس‌هایی که وی پیش روی نسل‌های جدید گذاشت از موضوعاتی است که قرار است به آنها پرداخته شود.
23 ماه مارس سال آینده میلادی مصادف خواهد بود با یکصدمین سالگرد تولد آکی‌را کوروساوا که نقشی کلیدی در معرفی سینمای ژاپن به غرب داشت. همچنین از آنجا که جشنواره فیلم ونیز با توجه خود و اهدای شیر طلایی به کوروساوا (برای فیلم راشومون 1951) و نیز اهدای جایزه شیر طلایی برای یک عمر فعالیت درخشان هنری در سال 1982، در شناساندن وی به جهان سینما سهیم بود، حال این جشنواره در نظر دارد تا از این کارگردان بزرگ تجلیل به عمل آورد. کوروساوا در روز 23 مارس 1910 در شهر توکیو به دنیا آمد. وی در خانواده‌ای پر جمعیت رشد کرد که از نظر مالی بالاتر از سطح متوسط جامعه بودند. وی پس از فراگیری نقاشی و در سال 1936 به عنوان یک دستیار کارگردان وارد صنعت سینما شد و فعالیت خود را در مقام یک کارگردان در سال 1943 آغاز کرد. اما شروع موفقیت کوروساوا به ساخت فیلم راشومون باز می‌گردد که علاوه بر دریافت جایزه شیر طلایی جشنواره ونیز او و سینمای ژاپن را به جهان و بویژه غرب معرفی کرد. این فیلم درباره جنایتی است که از 4 نقطه نظر مختلف بیان می‌شود.
این کارگردان توجه ویژه‌ای به سینمای غرب و کارهای کارگردانانی چون جان فورد، هوارد هاوکس و فرانک کاپرا داشت و البته سینمای غرب نیز کارهای وی را مورد توجه ویژه خود قرار می‌داد. گفته می‌شود برخی از کارهای وی مانند 7 سامورایی (1954) که الهام‌بخش فیلم 7 دلاور بود از سوی کارگردان‌های غربی بازسازی شده است. کوروساوا مانند بسیاری از کارگردان‌های بزرگ از جمله جان فورد از برخی هنرپیشه‌ها چندین بار در فیلم هایش استفاده کرد که تاکاشی شیمورا و توشیرو میفونه از جمله آنها بودند. از میان کارگردان‌های آسیایی نیز کوروساوا به آثار ساتیاجیت رای، کارگردان فقید هندی علاقه‌مند بود. او درباره فیلم‌های رای می‌گوید: «ندیدن فیلم‌های رای مانند زندگی کردن در (این) جهان است بدون اینکه هرگز ماه و خورشید را دیده باشید». وی همچنین چند نمایشنامه از ویلیام شکسپیر را در قالب صحنه‌های فئودال ژاپنی به فیلم تبدیل کرد. یکی دیگر از نکات جالب در فیلم‌های این کارگردان استفاده از آب و هوا بویژه باران برای نشان دادن حال و هوا و احساسات موجود در فیلم‌ها بود.
کوروساوا نیز مانند بسیاری از کارگردان‌های نامدار دیگر نقش فیلمنامه را در ساخت یک اثر سینمایی بسیار موثر می‌دانست. به اعتقاد او یک کارگردان خوب می‌تواند از یک فیلمنامه خوب یک شاهکار خلق کند و یک کارگردان متوسط می‌تواند از همان فیلمنامه اثری نسبتا خوب اما نه در سطح عالی بسازد اما با یک فیلمنامه بد، حتی یک کارگردان خوب هم ممکن است نتواند فیلمی خوب تولید کند.
اما کوروساوا کارهای موفق دیگری را نیز در کارنامه خود ثبت کرد. فیلم 7 سامورایی (1954) وی موفق شد جایزه شیر نقره‌ای جشنواره فیلم ونیز را برای وی به همراه داشته باشد. فیلم درسو اوزالا (1975) هم جایزه اسکار بهترین فیلم غیر انگلیسی زبان را برای کوروساوا به ارمغان آورد.
فیلم گاگموشا (1980) نیز جایزه نخل طلایی جشنواره فیلم کن را از آن خود کرد. همچنین بسیاری از جشنواره‌های معتبر بین‌المللی فیلم نظیر برلین، موسکو، سن‌سباستین و بفتا با اهدای جوایز از کارهای او تقدیر کردند.
آکی‌را کوروساوا مورد احترام بسیاری از نام‌های بزرگ سینما نیز بود که از میان آنها می‌توان به فرانسیس فوردکاپولا و جورج لوکاس اشاره کرد. همچنین چندین جایزه افتخاری نیز به وی اهدا شد؛ جایزه افتخاری شیر طلایی جشنواره فیلم ونیز در سال 1982 و جایزه افتخاری آکادمی جوایز (اسکار) 1990 از جمله همین جوایز هستند.
جایزه افتخاری اسکار از آن رو به وی اهدا شد که موفقیت‌های سینمایی او باعث «الهام‌بخشی، شوق، غنا و سرگرمی مخاطبان در سراسر دنیا و اثرگذاری روی فیلمسازان جهان» شد. کوروساوا از سوی نشریه
Entertainment weekly به عنوان ششمین کارگردان برتر تاریخ و تنها کارگردان آسیایی بین 50 نفر اول این فهرست جای دارد. او همچنین بین کارگردان‌های غیرآمریکایی این فهرست بالاترین رتبه را از آن خود کرد. این کارگردان بزرگ سرانجام در روز ششم سپتامبر 1998 در توکیو و در 88سالگی درگذشت.
ارسال نظر
پربیننده