۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۱۳:۰۶
شمایل جدیدی از تغییرات فوتبال ایتالیا با ...

توفان بیانکونری در شهر ابدی رم

اشتباه نکنید، رم سقوط نکرد، فوتبال ایتالیا تغییر کرد... اینجا المپیکوی رم است؛ جایی که انتظار داریم شکوه و قدرتنمایی رمیان را ببینیم، اما سکوت عجیبی ورزشگاه را دربر گرفته، هواداران جالوروسی را بهتی فرا گرفته، چهره سزار رمی‌ها، توتی نیز درهم و گرفته است. اسپالتی از روی ناراحتی و افسوس با دست، سر بی‌مو و صورت خود را نوازش می‌دهد. روزلا سنسی در کنار همسر خود متعجبانه به تابلوی اعلام نتیجه نگاه می‌کند، چشمانش خیره مانده، چهره او ناراحتی را بخوبی نشان می‌دهد اما سعی می‌کند خود را مقتدر نشان دهد، شاید به تصمیم و فرصتی که در پایان فصل برای او، خانواده سنسی و رم پیش آمد فکر می‌کند، «باید رم را می‌فروختم!» نمی‌دانیم، بخوبی نمی‌دانیم اما مشکلات رم در این فصل و با نتایجی که تا این لحظه به دست آمده بخوبی و با قدرت خود را بروز داده؛ مشکلات مالی در کنار ضعف مدیریت که نمی‌تواند تیمی بزرگ و شایسته نام رم را روانه مستطیل سبز کند. شاید اگر مدیران و گروه مدیریت جالوروسی در برابر پیشنهاد مناسب فروش باشگاه مقاومت نمی‌کردند و در بازار بورس حضور پررنگ‌تری داشتند امروز شاهد رمی باشکوه‌تر بودیم. زمانی که به تابستان و خرید و فروش مهره‌های رم نیم‌نگاهی می‌کنیم متوجه می‌شویم این تیم بیمار است، مهره‌ای مقتدر و بزرگ در ورودی باشگاه را پیش نگرفته و در مقابل یک ستاره ارزشمند که همچنان خروجش باور کردنی نیست نیز راه خروجی باشگاه را پیش گرفت و راهی جزیره شد. رم کنونی بی آکویلانی در خط میانی، تنها دروسی مشهور را در اختیار دارد و یک توتی فوق‌العاده ارزشمند که این روزها تنها نجات‌دهنده جالوروسی محسوب می‌شود، اما دردسرهای قرمز و زردهای ایتالیا تنها و تنها به مدیران و بخش مدیریت باشگاه بازنمی‌گردد. علاوه بر مهره‌هایی که درخشش فوق‌العاده‌ای ندارند زیرا توان بی‌نظیری در خود نمی‌بینند، بر نیمکت این تیم، مربی بزرگ نه به بزرگی لیپی، کاپلو یا فرگوسن نشسته که به نظر می‌رسد اندیشه‌ها و تفکراتش رو به پایان و سیستم‌ها و روش‌هایش برای کسب موفقیت و پیروزی به انتهای خود نزدیک شده است. این روزها بیش از هر زمان دیگر این نظریه رنگ بیشتری به خود می‌گیرد که اسپالتی شجاعتی که ویژه یک مربی بزرگ است را در اختیار ندارد، شاید او نمونه جوان کلودیو رانیری است، مربی‌ای که به هیچ عنوان جرأت مقابله برابر تیم‌های بزرگ را نداشت و حتی از یک تساوی در برابر رقبای بزرگ و مطرح راضی و خشنود می‌شد و حالا اسپالتی با گذشت سال‌ها خصوصیتش را بروز داده و نتیجه این است که می‌بینیم. به نظر می‌رسد لوچانو اسپالتی نیز به این نکته مهم رسیده و خود را مقصر می‌داند: «اشتباه من این است که در سرم، روح و انگیزه شکست دادن نیست». شاید در نگاه اول این جمله را تنها اظهار نظری پس از دریافت شکست خانگی برابر یوونتوس بدانیم اما اگر کمی عمیق‌تر بنگریم متوجه می‌شویم که این جمله حرف‌های بسیار زیادی را در وجود خود می‌پروراند. اگر مربی‌ای شجاعت پیروز شدن نداشته باشد، ریسک‌پذیر نیست و در گذشت زمان با مشکلات بسیار زیادی روبه‌رو می‌شود؛ مشکلاتی که امروز بر پیکره جالوروسی دیده می‌شود. تیمی که بزرگ و برجسته است و بازیکنان شایسته‌ای در ترکیب دارد، زهردار و خطرناک ظاهر می‌شود اما توان کوبیدن ضربه نهایی بر حریف را ندارد؛ ضربه‌ای که رقیب را از پای بیندازد، زیرا روح پیروز شدن و برتری در این تیم پرورش نیافته و قوه ذهنی مهره‌ها برای شناخت برتری‌ها، استعداد و توان خود و تیم تربیت نشده‌اند، اما در مقابل شما تیمی متفاوت را نسبت به 3 فصل گذشته می‌بینید؛ یک تیم جوان در کنار بازیکنان باتجربه که چهره تک‌تک آنان انگیزه‌ای عجیب را نزدشان نشان می‌دهد. همان انگیزه و قوه ذهنی که برای آنان پیروزی را تعریف کرده و از توانایی و قدرت آنان گفته تا تیمی مستحکم و با قدرت همراه با سرعت بالا را شکل دهد. این رمز موفقیت یوونتوس دراین روزهاست، در روزهایی که هنوز یووه باشکوهی را به مانند گذشته نه‌چندان دورش نمی‌بینیم اما به دیدن آن نزدیک می‌شویم یا حداقل امیدواریم. دیدار یکشنبه شب رم – یوونتوس تقابل 2 تیم بزرگ سرزمین چکمه‌ای بود که در این روزها چهره متفاوتی به خود گرفته‌اند، یکی به گذشته‌اش نزدیک و دیگری از آن دور می‌شود؛ دیداری که تقابل 2 دیدگاه و روش 2مربی را نشان می‌داد، نمایشی که تغییر در سطح باشگاهی فوتبال ایتالیا را بخوبی نشان داد. به نتیجه بازی نگاه کنید، 4 گل به ثمر رسید، تعداد گل بالا در کنار یک بازی سرعتی، شاید سرعت بازی به دیدارهای انگلیس نرسد اما نسبت به فصول گذشته رشد قابل توجهی به خود گرفته است، دیداری که اگر در کنار داربی میلانو قرار دهیم، می‌توانیم تغییر بزرگ فوتبال ایتالیا را مشاهده کنیم. شاید بسیاری معتقد باشند امپراتوری رم سقوط کرده یا پیش‌بینی کنیم اینتر و یوونتوس 2 قطب بزرگ ایتالیا در فصل جاری‌اند و اسکودتو برای این 2 تیم کنار گذاشته شده، اما نه، اشتباه نکنید هنوز برای هر تصمیم و اظهار نظری زود است، چون با استنباط از حرف‌های بعد از بازی سرمربی جوان یووه می‌شود اینگونه تصور کرد که سرنوشت می‌تواند از این هفته به هفته دیگر تغییر کند. تنها نکته‌ای که می‌توانیم به آن تاکید کنیم، تغییری است که در نمایش و سیستم تیم‌های ایتالیایی می‌بینیم؛ تغییری که در سیستم یوونتوس امروزی می‌بینیم، تیمی که نزدیک‌ترین روش و حتی تفکر را به تیم ملی کشورش دارد اما از یک تیم تدافعی به تیمی هجومی با نمایش و میل به پیشروی بیشتر نسبت به گذشته تغییر کرده است. رم در مقایسه با یووه یک مرتبه دیگر اسپالتی برابر یووه به میدان آمد، یک تیرگی دیگر برای رم ثبت شد. در 18 بازی اخیر 15 شکست برای جالوروسی رقم خورده و اسپالتی در تعداد زیادی از آنان حضور داشته، به نظر می‌رسد این مربی به رنگ سیاه و سفید حساس شده و در برابر این رقیب توان مقابله ندارد. رم امتیاز 4 را می‌گیرد و یووه در نقطه مقابل این تیم امتیاز 7 را به خود اختصاص می‌دهد. دیه‌گو یک بار دیگر دیه‌گو، یک بازی دیگر را در سری A تجربه کرد و نتیجه‌ای مثبت به دست آورد. پس از شروع عالی در دیدار هفته گذشته مقابل کیه وو در المپیکو نیز خیلی خوب ظاهر شد و توانست قهرمان دیدار شود. 2 گل از مهاجمی که تنها دومین بازی در ایتالیا را پشت‌سر می‌گذارد و 3 گل به ثمر می‌رساند. کاکا از ایتالیا رفت اما یک برزیلی دیگر چنان جای او را گرفت که غیبت او به چشم نمی‌آید. امتیاز بازیکن فانتزی باز بیانکونری در این دیدار بی‌شک 8 خواهد بود. فرارا و سری A این حقیقت دارد که تعداد دیدارهایی که مربیگری کرده اندک است، تنها 4 دیدار که 2 رقابت آن به فصل گذشته باز می‌گردد اما هر 4 دیدار را با پیروزی به پایان برده، می‌دانیم شکست نیز در انتظار او خواهد بود اما تا اینجای کار درخشیده است. او مستر چیروست؛ همان بازیکنی که از ناپولی تا یووه به شکست فکر نمی‌کرد و حالا در دوران مربیگری نیز چنین طرز تفکری دارد. او دیگر مربی جوانی است که آغازی درخشان داشت. او روباه قدیمی است که هنر و زیرکی مربیگری را آموخته و حالا ما برای او امتیاز 9 را کنار می‌گذاریم تا در ادامه شاهد هنرنمایی او باشیم. بوفون برابر توتی باید حقیقت را بگوییم، زمانی که دیدیم بوفون چنین گلی را از دروسی دریافت کرد برای حضور او درون دروازه تیم ملی دچار شک و تردید شدیم اما خوشبختانه تنها چند دقیقه بعد یک مانور فوق‌العاده از توتی موجب شد تا پیش روی جیجی حاضر شود و با فریبی سعی در شکست بوفون داشت که واکنش استثنایی از سنگربان بیانکونری همه ما را از درون دروازه تیم ملی مطمئن کرد. او در هر واکنشی می‌تواند آموزشی به دیگر دروازه‌بانان بدهد. در آخرین دقیقه نیمه نخست توتی ضربه‌ای به توپ زد که از به ثمر رسیدن گل مطمئن بود اما یک قهرمان قدیمی بازگشتی پرفروغ داشت تا همچنان شایسته‌ترین سنگربان باشد. برای او نیز امتیاز 8 را کنار می‌گذاریم.
ارسال نظر
captcha