تهرانیها مدتهاست وقتی یک لیوان آب را به لبهای تشنه خود نزدیک میکنند، بیاعتمادی نسبت به بهداشتی بودن آبی را که قرار است آن را تا لحظهای دیگر بنوشند به روشنی میتوان در چهره آنها دید. مدتهاست که نگرانیهای بیانتهای زندگی شهری برای پایتختنشینان در کنار دغدغه آب آشامیدنی قرار گرفته است چون از یک سو مسؤولان از آلودگی آب تهران حرف میزنند و از سوی دیگر با اطمینان میگویند آب شرب تهران آلودگی ندارد. این موضوع وقتی نگرانی بیشتری ایجاد میکند که مشخص نیست مسؤول تعیین و اعلام این موضوع که بهطور مستقیم با سلامت شهروندان گره خورده است، کیست! انگار قرار است هرچند وقت یک بار موضوع آلودگی آب شرب تهران مطرح شود تا نگرانی میان مردم شکل گیرد و سپس موضوع به راههای مختلف تکذیب شود. علت اصلی این اتفاق هم این است که اظهارنظرها درباره آلودگی یا عدم آلودگی آب نوشیدنی پایتخت از منابع علمی سرچشمه نمیگیرد که نمونه اصلی آن را میتوان در اظهارات متناقض اعضای شورای شهر یافت. یکشنبه هفته گذشته سخنگوی شورای شهر تهران پس از جلسه علنی آشکارا اعلام کرد: «آب شرب تهران آلوده است». خسرو دانشجو این حرف را زمانی زد که با سوالی درباره آلودگی آب شرب تهران روبهرو شد: «آلودگی آب شرب شهر تهران همواره وجود داشته، اما در برخی محلات کم و زیاد دارد و سازمان آب باید نسبت به نوسازی شبکه آبرسانی هرچه زودتر اقدام کند». وی با تایید وجود آلودگی در آب شرب شهر تهران بویژه در مناطق جنوبی، ادامه داد: «بعضا در برخی از موارد نظیر حادثه کشف جسد در مخزن آب «پونک» حساسیت بیشتری درباره آب شرب شهر تهران به وجود میآید، اما آلودگی آب شرب مسالهای نیست که پیش از آن وجود نداشته باشد». 2 روز بیشتر از این اظهارنظر نگذشته بود که رئیس کمیسیون توسعه و عمران شورای شهر در جلسه علنی قاطعانه اعلام کرد: «آب تهران آلودگی ندارد». حمزه شکیب با قرائت نامه موسسه استاندارد درباره تایید کیفیت آب تهران، عنوان کرد که آب تهران سالم است و آلودگی ندارد. معصومه ابتکار در کسوت کمیته محیط زیست شورای شهر تهران سکوت خود را درباره این موضوع شکست: «مساله آلودگی آب آشامیدنی تهران پیچیدهتر از این حرفهاست، چرا که نه میتوان اعلام کرد آب تهران آلوده است و نه میتوان گفت که آب تهران مطابق با شاخصهای ملی و استانداردهای جهانی است». ابتکار با بیان اینکه کیفیت آب تهران در وضعیت میانهای بین این 2 شرایط قرار دارد، گفت: «در حال حاضر شاخصهای جدیدی در دنیا برای سنجش کیفیت آب وجود دارد، متاسفانه این شاخصها در ایران اعمال نمیشود». انگار قرار است همه اعضای شورای شهر درباره آب شرب تهران اظهارنظر کنند و مشخص نبودن متولی به این موضوع دامن میزند. از این رو عباس شیبانی با صدای بلند خطاب به ابتکار گفت: «آب تهران خیلی هم خوب است، 80 سال است این آب را خوردهایم و هیچ طوریمان نشده است». کش و قوسها درباره این موضوع تنها به شورای شهر ختم نمیشود بلکه دولت و شهرداری تهران همواره بر سر آلوده بودن یا نبودن آب تهران اختلافنظر داشتهاند. مشاور شهردار تهران در امور محیط زیست چند بار آلودگی آب تهران را در مصاحبههای خود مطرح کرده که سروصدای زیادی هم به راه افتاده است. اردیبهشت ماه سال جاری هادی حیدرزاده در گفتوگو با خبرنگار مهر، موضوع آلودگی آب تهران و استفاده ناگزیر از آبهای زیرزمینی را چالشی جدی و واقعی برای پایتختنشینان خواند که برخی از مدیران از نزدیک شدن به آن پرهیز دارند. مشاور شهردار تهران در امور محیط زیست اضافه کرد: استفاده از آبهای زیرزمینی و تزریق آبسفرهها به منابع آب مصرفی در شهر تهران با آگاهی کامل انجام میشود و میتوان این احتمال را داد که آب تهران آلوده به موادی از جنس نیترات باشد و بهتر است مسؤولان وزارت نیرو دراینباره اعلام موضع رسمی کنند. هادی حیدرزاده وزارت نیرو را متولی وضعیت آب تهران دانست و گفت: «قانون صراحتا وزارت نیرو را مسؤول تامین و تهیه آب شرب و همینطور ساماندهی فاضلاب تمام شهرها و کلانشهرها میداند اما معتقدم دولت باید بهعنوان یک اولویت اساسی به سمت این موضوع برود چرا که احتمالا وزارت نیرو با محدودیتهای مالی و بودجهای مواجه است». بلافاصله بعد از مخابره این خبر وزارت بهداشت و استاندار تهران نسبت به این اظهارنظر موضع گرفته و آب تهران را فاقد هرگونه آلودگی اعلام کردند. استانداری، وزارت بهداشت، موسسه استاندارد، آبفا و بسیاری نهادهای دیگر خود را در موضوع آب تهران سهیم میدانند و در این میان شورای شهر نقش کلیدی ایفا میکند. شورای شهر اگر شورای شهرداری نباشد و بتواند معضل مدیریت واحد شهری را حل کند میتوان امیدوار بود در شرایطی که 25 سازمان موازی با شهرداری تهران در حال فعالیت هستند و این تداخل بحرانهای زیستمحیطی مثل آب و هوا را دامن میزند، در این حوزه باید تصمیم جدی گرفته شود. تناقضگوییهای مسؤولان درباره سالم یا ناسالم بودن آب تهران ادامه دارد
استرسهای نوشیدن یک لیوان آب
تهرانیها مدتهاست وقتی یک لیوان آب را به لبهای تشنه خود نزدیک میکنند، بیاعتمادی نسبت به بهداشتی بودن آبی را که قرار است آن را تا لحظهای دیگر بنوشند به روشنی میتوان در چهره آنها دید. مدتهاست که نگرانیهای بیانتهای زندگی شهری برای پایتختنشینان در کنار دغدغه آب آشامیدنی قرار گرفته است چون از یک سو مسؤولان از آلودگی آب تهران حرف میزنند و از سوی دیگر با اطمینان میگویند آب شرب تهران آلودگی ندارد. این موضوع وقتی نگرانی بیشتری ایجاد میکند که مشخص نیست مسؤول تعیین و اعلام این موضوع که بهطور مستقیم با سلامت شهروندان گره خورده است، کیست! انگار قرار است هرچند وقت یک بار موضوع آلودگی آب شرب تهران مطرح شود تا نگرانی میان مردم شکل گیرد و سپس موضوع به راههای مختلف تکذیب شود. علت اصلی این اتفاق هم این است که اظهارنظرها درباره آلودگی یا عدم آلودگی آب نوشیدنی پایتخت از منابع علمی سرچشمه نمیگیرد که نمونه اصلی آن را میتوان در اظهارات متناقض اعضای شورای شهر یافت. یکشنبه هفته گذشته سخنگوی شورای شهر تهران پس از جلسه علنی آشکارا اعلام کرد: «آب شرب تهران آلوده است». خسرو دانشجو این حرف را زمانی زد که با سوالی درباره آلودگی آب شرب تهران روبهرو شد: «آلودگی آب شرب شهر تهران همواره وجود داشته، اما در برخی محلات کم و زیاد دارد و سازمان آب باید نسبت به نوسازی شبکه آبرسانی هرچه زودتر اقدام کند». وی با تایید وجود آلودگی در آب شرب شهر تهران بویژه در مناطق جنوبی، ادامه داد: «بعضا در برخی از موارد نظیر حادثه کشف جسد در مخزن آب «پونک» حساسیت بیشتری درباره آب شرب شهر تهران به وجود میآید، اما آلودگی آب شرب مسالهای نیست که پیش از آن وجود نداشته باشد». 2 روز بیشتر از این اظهارنظر نگذشته بود که رئیس کمیسیون توسعه و عمران شورای شهر در جلسه علنی قاطعانه اعلام کرد: «آب تهران آلودگی ندارد». حمزه شکیب با قرائت نامه موسسه استاندارد درباره تایید کیفیت آب تهران، عنوان کرد که آب تهران سالم است و آلودگی ندارد. معصومه ابتکار در کسوت کمیته محیط زیست شورای شهر تهران سکوت خود را درباره این موضوع شکست: «مساله آلودگی آب آشامیدنی تهران پیچیدهتر از این حرفهاست، چرا که نه میتوان اعلام کرد آب تهران آلوده است و نه میتوان گفت که آب تهران مطابق با شاخصهای ملی و استانداردهای جهانی است». ابتکار با بیان اینکه کیفیت آب تهران در وضعیت میانهای بین این 2 شرایط قرار دارد، گفت: «در حال حاضر شاخصهای جدیدی در دنیا برای سنجش کیفیت آب وجود دارد، متاسفانه این شاخصها در ایران اعمال نمیشود». انگار قرار است همه اعضای شورای شهر درباره آب شرب تهران اظهارنظر کنند و مشخص نبودن متولی به این موضوع دامن میزند. از این رو عباس شیبانی با صدای بلند خطاب به ابتکار گفت: «آب تهران خیلی هم خوب است، 80 سال است این آب را خوردهایم و هیچ طوریمان نشده است». کش و قوسها درباره این موضوع تنها به شورای شهر ختم نمیشود بلکه دولت و شهرداری تهران همواره بر سر آلوده بودن یا نبودن آب تهران اختلافنظر داشتهاند. مشاور شهردار تهران در امور محیط زیست چند بار آلودگی آب تهران را در مصاحبههای خود مطرح کرده که سروصدای زیادی هم به راه افتاده است. اردیبهشت ماه سال جاری هادی حیدرزاده در گفتوگو با خبرنگار مهر، موضوع آلودگی آب تهران و استفاده ناگزیر از آبهای زیرزمینی را چالشی جدی و واقعی برای پایتختنشینان خواند که برخی از مدیران از نزدیک شدن به آن پرهیز دارند. مشاور شهردار تهران در امور محیط زیست اضافه کرد: استفاده از آبهای زیرزمینی و تزریق آبسفرهها به منابع آب مصرفی در شهر تهران با آگاهی کامل انجام میشود و میتوان این احتمال را داد که آب تهران آلوده به موادی از جنس نیترات باشد و بهتر است مسؤولان وزارت نیرو دراینباره اعلام موضع رسمی کنند. هادی حیدرزاده وزارت نیرو را متولی وضعیت آب تهران دانست و گفت: «قانون صراحتا وزارت نیرو را مسؤول تامین و تهیه آب شرب و همینطور ساماندهی فاضلاب تمام شهرها و کلانشهرها میداند اما معتقدم دولت باید بهعنوان یک اولویت اساسی به سمت این موضوع برود چرا که احتمالا وزارت نیرو با محدودیتهای مالی و بودجهای مواجه است». بلافاصله بعد از مخابره این خبر وزارت بهداشت و استاندار تهران نسبت به این اظهارنظر موضع گرفته و آب تهران را فاقد هرگونه آلودگی اعلام کردند. استانداری، وزارت بهداشت، موسسه استاندارد، آبفا و بسیاری نهادهای دیگر خود را در موضوع آب تهران سهیم میدانند و در این میان شورای شهر نقش کلیدی ایفا میکند. شورای شهر اگر شورای شهرداری نباشد و بتواند معضل مدیریت واحد شهری را حل کند میتوان امیدوار بود در شرایطی که 25 سازمان موازی با شهرداری تهران در حال فعالیت هستند و این تداخل بحرانهای زیستمحیطی مثل آب و هوا را دامن میزند، در این حوزه باید تصمیم جدی گرفته شود. ارسال نظر
پربیننده