۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۲:۱۳

کتاب پنجسنبه

پیروزی‌های مطمئن اطلاعات از راه منابع آگاه به دست می‌آید: بازیکنی سرشناس که دچار آسیبی گزارش نشده است، داوری که بتازگی از همسرش جدا شده و در زندگی شخصی‌اش شکست خورده است. باد که در شیکاگو از سمت دریا می‌وزد و موجب می‌شود مسابقه بیس‌بال به هم بخورد. بازیکنان با داده‌ها کار می‌کنند، بی‌‌آنکه به آنها الهام شده باشد، بدون هرگونه احساسات، بدون ندای درون. هر روز تنها تحقیقات دقیق و محاسبه‌های آماری جواب می‌دهد. مک آلیستر خانه‌‌ای بزرگ را در اختیار دارد. یک خانه هم در سوییس دارد. میرزابنویس‌های اصلی و قانونی هم چشم دیدن او را ندارند. اگر هم بتوانند،‌ حتی از پذیرش پول درخور توجه او هم سر باز می‌زنند. به گفته مایکل کونیک، كارشناس قماربازي اهل آمریکا فرقی نمی‌کند که در کازینوهای لاس‌وگاس بازی کند یا آنکه در کاستاریکا پای اینترنت نشسته باشد و از راه اینترنت شرط‌بندی کند. باختن پول وجود ندارد. همیشه با کمال میل، ‌تبدیل شدن به مشتری باهوش و کاربلدی که در بلندمدت به پول می‌رسد و برنده می‌شود؟ یافتن جایگاهی درست برای شرط‌بندی برای شما کار واقعا دشواری است، درست همان‌گونه که برای جو ساومارس – اسمیت کار دشواری بود. او سالیان سال پیروزمندانه شرط‌بندی می‌کرد اما روزی با این دردسر روبه‌رو شد که دیگر در انگلیس جایی را برای شرط‌بندی پیدا نمی‌کرد: «قمار در بریتانیای کبیر از تکاپو افتاده است، کسی به شرط‌بندی‌های جور واجور تن نمی‌دهد. آنها خودشان را سرگرم مشتری‌ای که ببرد، نمی‌کنند. من همیشه سود می‌بردم و به من می‌گفتند«اوه،‌ دفتر ما تعطیل بوده است. متأسفیم، اما شما باید فردا بیایید، وقتی که ما فرصت کردیم، به بانک برویم...». من برای انجام یک شرط‌بندی یکصد پوندی روی یک مسابقه کلی دردسر داشتم،‌ چه برسد به شرط‌بندی 200 هزار پوندی یا حالا هر رقمی که درخور توجه باشد و بیارزد. در لندن هیچ‌کجا شرط‌بندی بزرگی با نام من صورت نمی‌گیرد». از همین رو مک آلیستر و دیگر قمارباز‌های حرفه‌‌ای از سندیکای شرط‌بندی غیرقانونی آسیا سود جستند. آنها مدعی بودند، بخشی از علت این کار به آن برمی‌گردد که اعتماد آنها به میرزا بنویس‌های آسیایی بسیار بیشتر از همکاران اروپایی آنهاست که قانونی به این کار مشغولند، حتی در حالتی که بنگاه‌های آسیایی غیرقانونی هستند، یافتن جایی برای شرط‌بندی در آسیا آسان‌ترین است و پرداخت‌ها نیز سریع‌تر صورت می‌گیرد. از سوی دیگر نرخ کارگزاری(آن‌طور که بیگ سال دوست داشت بگوید) پایین‌تر و ارزان‌تر است. با شرافتمندی باشند، اما تبانی‌کنندگان را به نابودی می‌کشانند. قسمت هفتم فروپاشی منحنی شرط‌بندی ما تقریبا نزدیک به یک نسل کامل از بازیکنان‌مان را از دست دادیم و اگر شما امروزه مدعی باشید که دیگر از فساد و رشوه‌خواری خبری نیست، ‌نمی‌توانم حرف‌تان را بپذیریم و شما را باور کنم... ما دورانی را داشتیم که در آنها تمام اعضای تیم حتی بازیکنان ذخیره و نیمکت‌نشین هم در تبانی دست داشتند و در این کار سهیم بودند. از قرار معلوم شبی آرام در یک سازمان سنگاپوری در حال سپری شدن بود. سازمانی با دارایی چند میلیونی در تلاش است تا قمار غیرقانونی را در کشور مهار کند. بحث بر سر نوعی بخت‌آزمایی ورزشی(لاتاری) است جایی که حتی مادربزرگ‌ها هم امکان شرط‌بندی با پول خودشان را داشته باشند. 12 آوریل شیفت کاری کوین‌کیم بود. او از آغاز، شرط‌بندی را زیر نظر داشت و بر همین اساس مسیر و روندش را هم تعقیب و پیگیری می‌کرد. کیم تنظیم‌کننده نرخ‌های شرط‌بندی است. این عنوان درباره میرزابنویس‌هایی که من با آنها آشنا شدم، می‌توانم بگویم که اوضاع‌شان این‌گونه نیست. آنها همانند قماربازهای حرفه‌ای هستند که پیوسته در تلاشند تا پول روی پولشان بیاید، خوش‌برخورد و البته از آن دسته افرادی که خوره کامپیوتر هستند و از ظاهر رنگ و رو پریده آنها می‌شود حدس زد که زمان‌های بسیار زیادی را پای کامپیوتر می‌نشینند. کیم در همان شب تقریبا به کسی می‌ماند که تمام شب را در پای دستگاه‌های رادار نشسته است یا یک کارشناس هواشناسی که توفان‌هایی را رصد می‌کند که می‌توانند امنیت و آرامش کشورش را تهدید کنند. با این حال در آن شب در دنیای قمار، توفانی در حال شکل‌گیری بود و کیم و باقی سنگاپوری‌ها خبر نداشتند این توفان هر لحظه به آنها نزدیک و نزدیک‌تر می‌شود. در همان شب مسابقه دور یک‌چهارم نهایی جام حذفی میان سنگاپور و ساراواک،‌تیمی از مالزی درحال برگزاری بود. روابط میان سنگاپور و مالزی بسیار بحرانی و تنش‌آلود است. سنگاپور تا سال 1965 بخشی از مالزی بود. درست تا زمانی که لی‌کوآن‌یو، نخست‌وزیر سنگاپور در حالی که غرق در اشک‌هایش بود، در مقابل دوربین‌های تلویزیونی حاضر شد و اعلام کرد، این 2کشور از هم جدا می‌شوند:‌«برایم این لحظه همانند شکنجه است. در تمام عمرم از روزی که بزرگ شدم به وحدت و یکپارچگی این 2 منطقه باور داشتم. ما از نظر جغرافیایی، اقتصادی و روابط خانوادگی با یکدیگر گره خورده‌ایم ... هرچیزی که ما برایش ایستادگی می‌کردیم، نابود شد...». محمد علیجانی‌بائی
ارسال نظر
captcha
پربیننده