۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۱۲:۰۷

دعای روز سیزدهم ماه مبارک رمضان

اللهم طهرنی فیه من الدنس والاقدار و وفقنی فیه للتقی و صحبهًْ الابرار بعونک یا قرهًْ عین المساکین خدایا پاکیزه‌ام کن که در این روز از چرک و کثافت و شکیبایی‌ام ده در آن به آنچه مقدر است و توفیقم ده در آن برای تقوا و همنشینی با نیکان به یاریت ای روشنی چشم مستمندان. هر حادثه‌ای که در جهان پیش می‌آید مورد قضا و تقدیر الهی است. اگر آدمی خود را در معرض خطر قرار دهد و آسیب ببیند، قضا و قانون خداست و اگر از خطر بگریزد و نجات پیدا کند آن هم قانون خدا و تقدیر خداست. اگر انسان در محیط میکروب‌دار وارد و بیمار شود قانون است و اگر هم دوا بخورد و از بیماری نجات یابد نیز قانون است بنابر این اگر انسان از زیر دیوار شکسته برخیزد و کنار برود، کاری برخلاف قانون خدا و قضای الهی انجام نداده است و در چنین شرایطی قانون خدا این است که از مرگ مصون بماند و اگر در زیر دیوار بنشیند و با سقوط دیوار نابود شود این نیز قانون آفرینش است. قرآن کریم، این حقیقت را به شکل جالبی بیان فرموده است. در سوره طلاق می‌خوانیم: «و من یتق‌الله یجعل له مخرجا و یرزقه من حیث لا یحتسب و من یتوکل علی‌الله فهو حسبه، ان الله بالغ امره قد جعل‌الله لکل شئ قدرا» در آیه، گویی قانونی که فوق همه قوانین و حاکم بر همه آنهاست بیان شده و آن، قانون تقوا و توکل است. از این آیه استنباط می‌شود که به دنبال توکل، عنایت پروردگار قطعی است، هر کس به حقیقت بر خدا توکل کند عنایت خدا را به همراه دارد و با عنایت خدا و تأیید خدا – که خود یک جریان خاص دارد و یک سنت است و یک سلسله علل و معلولات در کار است – رسیدن به هدف قطعی است. عدل الهی- ص 115
ارسال نظر
captcha
پربیننده