محسن راستان
همانطور که انتظار داشتیم تیتر یک دهم شهریورماه روزنامه واکنش‌های فراوانی به همراه داشت و دوست و دشمن درباره مصاحبه با «محمدرضا شجریان» نظرات مختلفی را ارائه کردند. در این بین خیلی‌ها نتوانستند تمایل فراوان خود مبنی بر انتشار گفت‌وگو با استاد آواز ایران از رسانه‌هاي متبوع خود را پنهان کنند و حتی در تماس با همکاران گروه فرهنگ و هنر روزنامه «وطن‌امروز» به آنها خرده گرفتند که «چرا این مصاحبه را به ما ندادید تا ما آن را چاپ کنیم؟!» همچنین همکاران فرهنگی برخی از خبرگزاری‌ها که از انتشار مصاحبه شجریان در وطن‌امروز «ناراحت» شده بودند، در تماس با مدیر برنامه‌های استاد شجریان تکذیبیه «مصاحبه انجام شده» را تقدیم مخاطبان خود کرده و برخی از روزنامه‌ها نیز با ذوق‌زدگی فراوان آن را منعکس کردند. پس از ارسال جوابیه «وطن‌امروز» به رسانه‌های مکتوب و غیرمکتوب و انتشار فایل صوتی مصاحبه با استاد شجریان در سایت روزنامه، برخی از همکاران مطبوعاتی که سابقه فراوانی در دروغ‌پراکنی و تحلیل و نقد گفت‌وگوی انجام نشده دارند، توضیحی درباره جوابیه روزنامه «وطن‌امروز» منتشر کردند و حتی یادداشت روز خود را به این امر اختصاص دادند.
روزنامه «مردمسالاری» روز پنجشنبه دوازدهم شهریور در یادداشت صفحه اول خود و همچنین در توضیحی مطالبی را درباره این مصاحبه درج کرد که بیان چند نکته در این زمینه ضروری به نظر می‌رسد.
1- در یادداشت این روزنامه درباره «برخوردهای شدیدالحن» با استاد محمدرضا شجریان و سپس دلجویی‌های تامل‌برانگیز از وی اظهار تعجب شده است. همچنین در این یادداشت عنوان شده که شجریان مورد هجمه شدید رسانه‌های حامی دولت و پشتیبانانشان قرار گرفت به نحوی که به وی لقب «خائن»و... داده شد و در ادامه می‌آورد: «نکته اما اینجاست که حال چه شده است که یکی از روزنامه‌های صبح تهران که به حمایت تمام‌قد از دولت نهم می‌پردازد و در جریان اخیر نیز پرچم مخالفت و هجمه به شجریان را در دست گرفته بود ناگهان از طرفداران پروپا قرص وی می‌گردد...».همکاران روزنامه‌نگار می‌دانند که برخی از رسانه‌های غیرحرفه‌ای برای تاثیرگذاری بیشتر مطالب از روش‌هایی مثل غلو، بزرگنمایی، گذر از واقعیت و... استفاده می‌کنند و با چیدن آجر این روش‌های غیرحرفه‌ای، ساختمان دهشتناکی از موضوعی که نقد می‌شود، می‌سازند.در یادداشت روزنامه مردمسالاری نویسنده با به کار بردن عباراتی مثل رسانه‌های حامی دولت، پشتیبانانشان و... عملکرد آنها را در یک قالب عرضه می‌کند. مثلا اگر یک روزنامه حامی دولت به شجریان لقب خائن داده باشد، در این یادداشت به‌گونه‌ای القا شده که همه روزنامه‌های حامی دولت از جمله «وطن امروز» این لقب را تایید کرده و در نوشته‌های خود منعکس می‌کنند. روزنامه «وطن امروز» همواره به همه اساتید فرهنگ و هنر و ادب به دیده احترام نگریسته و هیچگاه ...
توهین و هتک‌حرمت به این قشر را مانند همه اقشار جامعه جایز نمی‌داند و دوستان «مردمسالاری» که سابقه فراوانی در مطبوعات حرفه‌ای کشور دارند نیز از این موضوع اطلاع دارند که «وطن امروز» هیچگاه به هیچ یک از اساتید فرهنگ و هنر و ادب توهین روا نداشته است. تعجب این دوستان از آنجا ناشی می‌شود که چرا باید روزنامه حامی دولت، شجریان‌ها را از آن خود بداند. همکاران روزنامه مردمسالاری و بعضی از روزنامه‌های همسو، اهالی فرهنگ و هنر را مختص یک جریان «خاص» می‌دانند و حتی مصاحبه آنها با یک روزنامه جریان مخالف را برنمی‌تابند. در حالی که به‌زعم اهالی فرهنگ و هنر، هنرمندان و فرهنگیان هیچگاه تعلق خاطر به یک جریان خاص نداشته و ندارند و خود را متعلق به مردم می‌دانند.
2- همچنین در توضیح این روزنامه که در پی جوابیه «وطن امروز» به چاپ رسیده، آمده است: این روزنامه (وطن امروز)، سازهای ابداعی شجریان را مزخرف توصیف کرد... «دوستان مردمسالار» که با هیجان این کشف خود را در توضیح می‌آورند، می‌دانند که هیچگاه روزنامه «وطن امروز» خود، سازهای شجریان را نقد نکرده است و این منتقدان او که اتفاقاً از بزرگان موسیقی کشور هستند، جریان ساخت ساز توسط شجریان را نقد کردند. همانگونه که عملکرد بزرگ‌ترین مسؤولان اجرایی قابل نقد است، عملکرد اهالی فرهنگ و هنر و ادب از جمله شجریان نیز می‌تواند نقد شود و این رعایت یکی از اصول آزادی بیان مطبوعات است. این موضوع را آقای کواکبیان، مدیر مسؤول روزنامه مردمسالاری که از نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی است و یکی از منتقدان دوآتشه دولت محسوب می‌شود بهتر از همکاران این روزنامه می‌داند. پیشنهاد می‌شود که ایشان درباره نقد حوزه‌های مختلف به همکاران مطبوعاتی خود آموزش دهد.
3- در ادامه این توضیح آمده که «اخلاق حرفه‌ای روزنامه‌نگاری هم هیچگاه تایید نمی‌کند که مصاحبه‌ای که ماه‌ها پیش در شرایط متفاوتی انجام شده، پس از چندین‌ماه تیتر اول روزنامه شود». از اینکه دوستان مردمسالاری «اخلاق حرفه‌ای روزنامه‌نگاری» را به ما گوشزد می‌کنند بسیار خشنود هستیم اما آیا مدعیان اخلاق حرفه‌ای روزنامه‌نگاری آن گاف تاریخی خود را که نه فقط اخلاق بلکه حیثیت و آبروی «روزنامه نگاری» را به باد داد، از یاد برده‌اند؟ شما درباره مصاحبه‌ای نقد و مطلب می‌نویسید که انجام شده و انتشار فایل صوتی آن در سایت روزنامه، بسیاری از منتقدان را وادار به سکوت کرد اما آیا فراموش کرده‌اید که روزنامه «مردمسالاری» درباره گفت‌وگوی تلویزیونی رئیس‌جمهور که انجام نشده بود، تحلیل‌ها کرده و نقدها انجام داد تا ماهیت مخالفت چشم و گوش بسته با دولت از سوی مسؤولان روزنامه بر همگان مشخص شود. در عین حال اگر مصاحبه با استاد شجریان از سوی مسؤولان روزنامه «مردمسالاری» یک مصاحبه سوخته محسوب می‌شود که قابلیت تیتر یک شدن ندارد پس چرا این گفت‌وگو برای شما و دوستانتان آنقدر اهمیت دارد که تکذیبیه آن را با هیجانی وصف ناشدنی منتشر کردید؟
این در حالی است که گفت‌وگو با استاد شجریان یک مصاحبه منتشر نشده بود که طبق اصول روزنامه‌نگاری تا زمان منتشر نشدن آن، ارزش خود را حفظ می‌کند.باید اضافه کنیم، اگرچه این مصاحبه چند ماه قبل انجام شده اما اصول حرفه‌ای حکم می‌کرد که با استاد شجریان برای انتشار آن هماهنگ می‌کردیم که این اتفاق روی داد و «وطن‌امروز» چند روز قبل از سفر شجریان به اروپا مجوز انتشار را از مدیر برنامه های وی دریافت کرد و گفت‌وگو، به چاپ رسید. به نظر می‌رسد، دوستان اخلاق‌گرا، حرفه‌ای و صدالبته روزنامه‌نگار، باید در درج اخبار، تحلیل، نقد و یادداشت‌ها، بیشتر مراقب باشند و خلأ مطالب تولیدی خود را با نقدهای نابجا و یکی به دو کردن با روزنامه‌های دیگر پر نکنند. روزنامه‌نگار «مردمسالار»
محسن راستان
همانطور که انتظار داشتیم تیتر یک دهم شهریورماه روزنامه واکنش‌های فراوانی به همراه داشت و دوست و دشمن درباره مصاحبه با «محمدرضا شجریان» نظرات مختلفی را ارائه کردند. در این بین خیلی‌ها نتوانستند تمایل فراوان خود مبنی بر انتشار گفت‌وگو با استاد آواز ایران از رسانه‌هاي متبوع خود را پنهان کنند و حتی در تماس با همکاران گروه فرهنگ و هنر روزنامه «وطن‌امروز» به آنها خرده گرفتند که «چرا این مصاحبه را به ما ندادید تا ما آن را چاپ کنیم؟!» همچنین همکاران فرهنگی برخی از خبرگزاری‌ها که از انتشار مصاحبه شجریان در وطن‌امروز «ناراحت» شده بودند، در تماس با مدیر برنامه‌های استاد شجریان تکذیبیه «مصاحبه انجام شده» را تقدیم مخاطبان خود کرده و برخی از روزنامه‌ها نیز با ذوق‌زدگی فراوان آن را منعکس کردند. پس از ارسال جوابیه «وطن‌امروز» به رسانه‌های مکتوب و غیرمکتوب و انتشار فایل صوتی مصاحبه با استاد شجریان در سایت روزنامه، برخی از همکاران مطبوعاتی که سابقه فراوانی در دروغ‌پراکنی و تحلیل و نقد گفت‌وگوی انجام نشده دارند، توضیحی درباره جوابیه روزنامه «وطن‌امروز» منتشر کردند و حتی یادداشت روز خود را به این امر اختصاص دادند.
روزنامه «مردمسالاری» روز پنجشنبه دوازدهم شهریور در یادداشت صفحه اول خود و همچنین در توضیحی مطالبی را درباره این مصاحبه درج کرد که بیان چند نکته در این زمینه ضروری به نظر می‌رسد.
1- در یادداشت این روزنامه درباره «برخوردهای شدیدالحن» با استاد محمدرضا شجریان و سپس دلجویی‌های تامل‌برانگیز از وی اظهار تعجب شده است. همچنین در این یادداشت عنوان شده که شجریان مورد هجمه شدید رسانه‌های حامی دولت و پشتیبانانشان قرار گرفت به نحوی که به وی لقب «خائن»و... داده شد و در ادامه می‌آورد: «نکته اما اینجاست که حال چه شده است که یکی از روزنامه‌های صبح تهران که به حمایت تمام‌قد از دولت نهم می‌پردازد و در جریان اخیر نیز پرچم مخالفت و هجمه به شجریان را در دست گرفته بود ناگهان از طرفداران پروپا قرص وی می‌گردد...».همکاران روزنامه‌نگار می‌دانند که برخی از رسانه‌های غیرحرفه‌ای برای تاثیرگذاری بیشتر مطالب از روش‌هایی مثل غلو، بزرگنمایی، گذر از واقعیت و... استفاده می‌کنند و با چیدن آجر این روش‌های غیرحرفه‌ای، ساختمان دهشتناکی از موضوعی که نقد می‌شود، می‌سازند.در یادداشت روزنامه مردمسالاری نویسنده با به کار بردن عباراتی مثل رسانه‌های حامی دولت، پشتیبانانشان و... عملکرد آنها را در یک قالب عرضه می‌کند. مثلا اگر یک روزنامه حامی دولت به شجریان لقب خائن داده باشد، در این یادداشت به‌گونه‌ای القا شده که همه روزنامه‌های حامی دولت از جمله «وطن امروز» این لقب را تایید کرده و در نوشته‌های خود منعکس می‌کنند. روزنامه «وطن امروز» همواره به همه اساتید فرهنگ و هنر و ادب به دیده احترام نگریسته و هیچگاه ...
توهین و هتک‌حرمت به این قشر را مانند همه اقشار جامعه جایز نمی‌داند و دوستان «مردمسالاری» که سابقه فراوانی در مطبوعات حرفه‌ای کشور دارند نیز از این موضوع اطلاع دارند که «وطن امروز» هیچگاه به هیچ یک از اساتید فرهنگ و هنر و ادب توهین روا نداشته است. تعجب این دوستان از آنجا ناشی می‌شود که چرا باید روزنامه حامی دولت، شجریان‌ها را از آن خود بداند. همکاران روزنامه مردمسالاری و بعضی از روزنامه‌های همسو، اهالی فرهنگ و هنر را مختص یک جریان «خاص» می‌دانند و حتی مصاحبه آنها با یک روزنامه جریان مخالف را برنمی‌تابند. در حالی که به‌زعم اهالی فرهنگ و هنر، هنرمندان و فرهنگیان هیچگاه تعلق خاطر به یک جریان خاص نداشته و ندارند و خود را متعلق به مردم می‌دانند.
2- همچنین در توضیح این روزنامه که در پی جوابیه «وطن امروز» به چاپ رسیده، آمده است: این روزنامه (وطن امروز)، سازهای ابداعی شجریان را مزخرف توصیف کرد... «دوستان مردمسالار» که با هیجان این کشف خود را در توضیح می‌آورند، می‌دانند که هیچگاه روزنامه «وطن امروز» خود، سازهای شجریان را نقد نکرده است و این منتقدان او که اتفاقاً از بزرگان موسیقی کشور هستند، جریان ساخت ساز توسط شجریان را نقد کردند. همانگونه که عملکرد بزرگ‌ترین مسؤولان اجرایی قابل نقد است، عملکرد اهالی فرهنگ و هنر و ادب از جمله شجریان نیز می‌تواند نقد شود و این رعایت یکی از اصول آزادی بیان مطبوعات است. این موضوع را آقای کواکبیان، مدیر مسؤول روزنامه مردمسالاری که از نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی است و یکی از منتقدان دوآتشه دولت محسوب می‌شود بهتر از همکاران این روزنامه می‌داند. پیشنهاد می‌شود که ایشان درباره نقد حوزه‌های مختلف به همکاران مطبوعاتی خود آموزش دهد.
3- در ادامه این توضیح آمده که «اخلاق حرفه‌ای روزنامه‌نگاری هم هیچگاه تایید نمی‌کند که مصاحبه‌ای که ماه‌ها پیش در شرایط متفاوتی انجام شده، پس از چندین‌ماه تیتر اول روزنامه شود». از اینکه دوستان مردمسالاری «اخلاق حرفه‌ای روزنامه‌نگاری» را به ما گوشزد می‌کنند بسیار خشنود هستیم اما آیا مدعیان اخلاق حرفه‌ای روزنامه‌نگاری آن گاف تاریخی خود را که نه فقط اخلاق بلکه حیثیت و آبروی «روزنامه نگاری» را به باد داد، از یاد برده‌اند؟ شما درباره مصاحبه‌ای نقد و مطلب می‌نویسید که انجام شده و انتشار فایل صوتی آن در سایت روزنامه، بسیاری از منتقدان را وادار به سکوت کرد اما آیا فراموش کرده‌اید که روزنامه «مردمسالاری» درباره گفت‌وگوی تلویزیونی رئیس‌جمهور که انجام نشده بود، تحلیل‌ها کرده و نقدها انجام داد تا ماهیت مخالفت چشم و گوش بسته با دولت از سوی مسؤولان روزنامه بر همگان مشخص شود. در عین حال اگر مصاحبه با استاد شجریان از سوی مسؤولان روزنامه «مردمسالاری» یک مصاحبه سوخته محسوب می‌شود که قابلیت تیتر یک شدن ندارد پس چرا این گفت‌وگو برای شما و دوستانتان آنقدر اهمیت دارد که تکذیبیه آن را با هیجانی وصف ناشدنی منتشر کردید؟
این در حالی است که گفت‌وگو با استاد شجریان یک مصاحبه منتشر نشده بود که طبق اصول روزنامه‌نگاری تا زمان منتشر نشدن آن، ارزش خود را حفظ می‌کند.باید اضافه کنیم، اگرچه این مصاحبه چند ماه قبل انجام شده اما اصول حرفه‌ای حکم می‌کرد که با استاد شجریان برای انتشار آن هماهنگ می‌کردیم که این اتفاق روی داد و «وطن‌امروز» چند روز قبل از سفر شجریان به اروپا مجوز انتشار را از مدیر برنامه های وی دریافت کرد و گفت‌وگو، به چاپ رسید. به نظر می‌رسد، دوستان اخلاق‌گرا، حرفه‌ای و صدالبته روزنامه‌نگار، باید در درج اخبار، تحلیل، نقد و یادداشت‌ها، بیشتر مراقب باشند و خلأ مطالب تولیدی خود را با نقدهای نابجا و یکی به دو کردن با روزنامه‌های دیگر پر نکنند. ارسال نظر
پربیننده