گروه سياسي: گزارش اخیر محمد البرادعی، مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی درباره ادامه بازرسی‌های آژانس از مراکز فعال اتمی ایران به اعتقاد اکثر تحلیلگران مهر پایانی بر تمام شبهات و ادعاهای مطرح شده درباره فعالیت‌های هسته‌ای ایران بود. از هفته‌ها قبل از انتشار گزارش البرادعی، ایالات متحده آمریکا به انحای مختلف بر آن بود تا این گزارش از اسناد ادعایی علیه ایران منبعث شده و در راستای اقدام در دستور کار آنان یعنی تحریم انرژی ایران نگاشته شود اما البرادعی در گزارش خود به این اسناد ادعایی اشاره نکرد تا روند روتین شدن موضوع ایران در آژانس در آستانه تحقق قرار گیرد، چراکه براساس مفاد توافقنامه ایران و آژانس، پس از آشکار شدن فعالیت‌های ایران درباره آزمایش‌های پلوتونیوم، سانتریفیوژهای p1 وp 2، منبع آلودگی در تجهیزات دانشکده فنی، سند اورانیوم فلزی، پلونیوم 210 و معدن گچین که در قالب مدالیته همکاری مورد بررسی قرار گرفت، باید این موضوع یعنی اعلام عدم انحراف برنامه هسته‌ای ایران به سمت فعالیت‌های نظامی مورد تاکید آژانس قرار گرفته و فعالیت‌های هسته‌ای ایران به شكل عادی در آژانس بررسی می‌شد. البته پس از اتمام 6 مرحله مدالیته،اسناد ادعایی توسط آمریکا مطرح شد و فشار سیاسی به
آژانس- که اخیرا البرادعی صریحا به آن اذعان کرد- مانع از اعلام این مهم شد. پس از مدالیته این‌بار مطالعات ادعایی در دستور کار آژانس قرار گرفت اما جمهوری اسلامی ایران خواستار دریافت این ادعاها شد تا در ادامه، ارزیابی خود را از این ادعاها اعلام کند. آژانس اما بدون در نظرگرفتن مبانی حقوقی صرفا هر از گاهی، بخشی از ادعاها را مطرح ساخته و در پی آن خواستار توضیح ایران درباره این ادعاها می‌شد. همین موضوع باعث به تاخیر افتادن اعلام سلامت برنامه هسته‌ای ایران تا انتشار گزارش اخیر البرادعی شد، به‌طوری‌که بی‌اعتنایی البرادعی به موضوع اسناد ادعایی، هم بی‌پایه و اساس بودن این ادعاها را آشکار کرد و هم موجب این مطالبه قانونی و مورد توافق ایران شد که موضوع فعالیت‌های هسته‌ای ایران به صورت روتین و عادی شده در آژانس دنبال شود.
همین موضوع سبب شد تا علی اصغر سلطانیه، نماینده ایران در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، شامگاه جمعه در نامه‌ای توضیحاتی درباره گزارش اخیر مدیرکل به محمد البرادعی داده و طی آن تاکید کند، ایران گام‌های داوطلبانه‌ای فراتر از وظایف قانونی‌اش برداشته و به موجب توافقات قبلی باید پرونده ایران مختومه شود. در ابتدای نامه علی اصغر سلطانیه تاکید شده است، آژانس تنها نهاد داراي صلاحیت بین‌المللی فنی مرتبط با ارتقای کاربرد انرژی هسته‌ای است و با بیان اینکه جمهوری اسلامی ایران به البرادعی به‌عنوان یک کارگزار صادق سازمان بین‌المللی با تلاش در جهت هدایت این سازمان به شیوه‌ای حرفه‌ای و غیر جانبدارانه اطمینان کرده است، روند همکاری ایران در چارچوب مدالیته همکاری را مورد اشاره قرار داده و با ارجاع مدیرکل آژانس به گزارش اخیر خود، آورده است: اکنون سند 2009/55/GOV به صراحت گزارش می‌کند، ایران با ارائه ارزیابی خود از به‌اصطلاح مطالعات ادعایی، وظایف خود درباره مطالعات ادعایی را همانگونه که در برنامه عمل 711(/I FCIRC) پیش‌بینی شده بود، انجام داده است.
بنابراین برنامه عمل تکمیل شده و پرونده باید خاتمه یابد. در ادامه نامه سلطانیه به البرادعی به مطالعات ادعایی اشاره شده و آمده است: تفاهمنامه ایران و آژانس هرگز
به اصطلاح مطالعات ادعایی را که در بخش سوم
711/INFCIRC به‌اختصار به آن اشاره شد، در زمره موضوعات باقیمانده قرار نداد که در غیر این صورت طرفین باید در بخش دوم
711/INFCIRC به آن می‌پرداختند. باید این واقعیت را به‌خاطر داشت که موضوعاتی از قبیل انفجارات با قدرت بالا و موشک با قابلیت بازگشت، خارج از حیطه شرح وظایف اساسنامه آژانس هستند. به‌علاوه در صورتی‌که به اصطلاح مطالعات ادعایی موضوعات باقیمانده محسوب می‌شدند، ایران و آژانس همانگونه که در بخش دوم 711/INFCIRC عمل کردند، باید یک مدالیته را برای بررسی آنها تنظیم و مورد توافق قرار می‌دادند. در نتیجه ایران و آژانس تصمیم گرفتند در بخش سوم 711/INFCIRC اشاره مختصری به مطالعات ادعایی داشته باشند و درباره یک رهیافت متفاوت برای آن به‌شرح زیر به
توافق برسند:
-ایران تاکید کرد، مطالعات ادعایی زیر را به‌عنوان ادعاهای سیاسی و بی‌پایه محسوب می‌کند. در عین حال آژانس دسترسی ایران به اسنادی که در اختیارش هست را فراهم می‌کند. ایران به‌عنوان نشانه حسن نیت و همکاری با آژانس، پس از دریافت تمام اسناد، آنها را بررسی کرده و آژانس را از ارزیابی خود مطلع خواهد کرد.
- بر اساس تفاهم یاد شده بالا، آژانس ملزم بود تمام اسناد را به ایران ارائه کند و آنگاه صرفا از ایران انتظار می‌رفت آژانس را از ارزیابی خود مطلع کند. هیچگونه ملاقات، مصاحبه با اشخاص و یا نمونه‌برداری برای بررسی این موضوع در نظر گرفته نشده بود. مع الوصف ایران با در نظر داشتن مراتب بالا و بر اساس حسن‌نیت با موافقت برای انجام گفت‌وگوها با آژانس فراتر از تفاهمنامه یاد شده عمل کرد، اسناد مثبته لازم را ارائه داد و آژانس را از ارزیابی خود مطلع کرد. در همین حال آژانس، با امتناع از ارائه تمام اسناد به ایران درباره به‌اصطلاح مطالعات ادعایی، به وظایف خود به‌موجب بخش سوم
711/INFCIRC عمل نکرد.
- جنابعالی در گزارش‌های خودتان در نوامبر 2007 و فوریه 2008، صراحتا عنوان داشتید تمام 6 موضوع باقیمانده حل و فصل شده و جمهوری اسلامی ایران به تمام پرسش‌ها درباره موضوعات باقیمانده منطبق با برنامه عمل پاسخ داده است. به‌دنبال اجرای موفقیت‌آمیز برنامه عمل که به حل و فصل تمام 6 موضوع باقیمانده انجامید، دولت ایالات متحده با ناخرسندی از نتایج حاصله، یک بازی سیاسی را پیرامون بخشی از برنامه عمل تحت عنوان مطالعات ادعایی آغاز کرد. بنابراین دولت ایالات متحده با مداخله در کار آژانس و اعمال فشارهای سیاسی مختلف تلاش کرد فضای مبتنی بر همکاری بین جمهوری اسلامی ایران و آژانس را مسموم سازد.
- به‌رغم این واقعیت که اسناد به‌اصطلاح مطالعات ادعایی به ایران تحویل داده نشدند، جمهوری اسلامی ایران با دقت تمام مدارک را که به‌وسیله دولت آمریکا برای نمایش آنها توسط آژانس از طریق Power Point تهیه شده بودند بررسی و آژانس را از ارزیابی خود مطلع کرد. در این چارچوب نکات مهم زیر را خاطرنشان می‌سازم:
1- آژانس هیچ گونه سند رسمی یا واجد اعتباری که حاوی شواهد مستند مرتبط با ایران درباره مطالعات ادعایی باشد، به ایران تحویل نداد.
2- دولت ایالات متحده اسناد اصلی را به آژانس تحویل نداد زیرا در واقع هیچ سند معتبری در اختیار ندارد و تمام آن مدارک «جعلی» هستند. آژانس نسخه اصلی هیچ سندی را به ایران تحویل نداد و هیچ یک از اسناد و مدارکی که به ایران نشان داده شدند تایید اعتبار نشده و ثابت شده نبودند، همگی ادعاهای جعلی، بی‌پایه و دروغین هستند که به ایران نسبت داده شده‌اند.
3- چگونه می‌توان ادعاهایی را علیه کشوری بدون ارائه نسخه اصلی اسنادی که تایید اعتبار شده باشند مطرح ساخت و از آن کشور خواست بی‌گناهی خود را ثابت کرده یا توضیحات ماهوی ارائه کند.
4- آژانس در یک سند مکتوب مورخ 13 مه 2008 صراحتا ابراز داشته است: هیچ سندی که ارتباط بین نمک سبز و دیگر موضوعات باقیمانده درباره مطالعات ادعایی، موسوم به آزمایش‌های انفجارات با قدرت بالا و موشک با قابلیت بازگشت را که به ایران تحویل یا ارائه شده‌اند تصدیق کند، وجود ندارد. این سند مکتوب این واقعیت را ثابت می‌کند که اسناد مربوط به مطالعات ادعایی فاقد هرگونه همخوانی و انسجام است.
- با درنظر گرفتن واقعیت‌های فوق الاشعار و اینکه هیچ سند اصلی‌ای در رابطه با مطالعات ادعایی وجود ندارد هیچگونه شواهد معتبر و مستندی دال بر رابطه‌ای بین اینگونه ادعاهای جعلی و ایران موجود نیست و هیچ گونه استفاده‌ای از مواد هسته‌ای در ارتباط با مطالعات ادعایی تشخیص وجود ندارد (زیرا چنین موردی در واقع وجود ندارد)، همچنین با مد نظر قرار دادن این واقعیت که ایران وظایف خود را با ارائه اطلاعات و ارزیابی خود به آژانس به انجام رسانده است و این واقعیت که جنابعالی قبلا در گزارش‌های خود در ژوئن و سپتامبر 2008 عنوان کرده‌اید که آژانس هیچ اطلاعاتی درباره طراحی عملی یا تولید قطعات مواد هسته‌ای یک سلاح هسته‌ای یا دیگر قطعات کلیدی از قبیل چاشنی یا درباره مطالعات فیزیک هسته‌ای در اختیارندارد، بنابر این پرونده باید بسته شود.
علي اصغر سلطانيه در نامه اي به البرادعي با يادآوري توافقات گذشته خواستار اعلام عادي شدن پرونده ايران در آژانس شد
سكانس پاياني پرونده هسته‌ای
گروه سياسي: گزارش اخیر محمد البرادعی، مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی درباره ادامه بازرسی‌های آژانس از مراکز فعال اتمی ایران به اعتقاد اکثر تحلیلگران مهر پایانی بر تمام شبهات و ادعاهای مطرح شده درباره فعالیت‌های هسته‌ای ایران بود. از هفته‌ها قبل از انتشار گزارش البرادعی، ایالات متحده آمریکا به انحای مختلف بر آن بود تا این گزارش از اسناد ادعایی علیه ایران منبعث شده و در راستای اقدام در دستور کار آنان یعنی تحریم انرژی ایران نگاشته شود اما البرادعی در گزارش خود به این اسناد ادعایی اشاره نکرد تا روند روتین شدن موضوع ایران در آژانس در آستانه تحقق قرار گیرد، چراکه براساس مفاد توافقنامه ایران و آژانس، پس از آشکار شدن فعالیت‌های ایران درباره آزمایش‌های پلوتونیوم، سانتریفیوژهای p1 وp 2، منبع آلودگی در تجهیزات دانشکده فنی، سند اورانیوم فلزی، پلونیوم 210 و معدن گچین که در قالب مدالیته همکاری مورد بررسی قرار گرفت، باید این موضوع یعنی اعلام عدم انحراف برنامه هسته‌ای ایران به سمت فعالیت‌های نظامی مورد تاکید آژانس قرار گرفته و فعالیت‌های هسته‌ای ایران به شكل عادی در آژانس بررسی می‌شد. البته پس از اتمام 6 مرحله مدالیته،اسناد ادعایی توسط آمریکا مطرح شد و فشار سیاسی به
آژانس- که اخیرا البرادعی صریحا به آن اذعان کرد- مانع از اعلام این مهم شد. پس از مدالیته این‌بار مطالعات ادعایی در دستور کار آژانس قرار گرفت اما جمهوری اسلامی ایران خواستار دریافت این ادعاها شد تا در ادامه، ارزیابی خود را از این ادعاها اعلام کند. آژانس اما بدون در نظرگرفتن مبانی حقوقی صرفا هر از گاهی، بخشی از ادعاها را مطرح ساخته و در پی آن خواستار توضیح ایران درباره این ادعاها می‌شد. همین موضوع باعث به تاخیر افتادن اعلام سلامت برنامه هسته‌ای ایران تا انتشار گزارش اخیر البرادعی شد، به‌طوری‌که بی‌اعتنایی البرادعی به موضوع اسناد ادعایی، هم بی‌پایه و اساس بودن این ادعاها را آشکار کرد و هم موجب این مطالبه قانونی و مورد توافق ایران شد که موضوع فعالیت‌های هسته‌ای ایران به صورت روتین و عادی شده در آژانس دنبال شود.
همین موضوع سبب شد تا علی اصغر سلطانیه، نماینده ایران در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، شامگاه جمعه در نامه‌ای توضیحاتی درباره گزارش اخیر مدیرکل به محمد البرادعی داده و طی آن تاکید کند، ایران گام‌های داوطلبانه‌ای فراتر از وظایف قانونی‌اش برداشته و به موجب توافقات قبلی باید پرونده ایران مختومه شود. در ابتدای نامه علی اصغر سلطانیه تاکید شده است، آژانس تنها نهاد داراي صلاحیت بین‌المللی فنی مرتبط با ارتقای کاربرد انرژی هسته‌ای است و با بیان اینکه جمهوری اسلامی ایران به البرادعی به‌عنوان یک کارگزار صادق سازمان بین‌المللی با تلاش در جهت هدایت این سازمان به شیوه‌ای حرفه‌ای و غیر جانبدارانه اطمینان کرده است، روند همکاری ایران در چارچوب مدالیته همکاری را مورد اشاره قرار داده و با ارجاع مدیرکل آژانس به گزارش اخیر خود، آورده است: اکنون سند 2009/55/GOV به صراحت گزارش می‌کند، ایران با ارائه ارزیابی خود از به‌اصطلاح مطالعات ادعایی، وظایف خود درباره مطالعات ادعایی را همانگونه که در برنامه عمل 711(/I FCIRC) پیش‌بینی شده بود، انجام داده است.
بنابراین برنامه عمل تکمیل شده و پرونده باید خاتمه یابد. در ادامه نامه سلطانیه به البرادعی به مطالعات ادعایی اشاره شده و آمده است: تفاهمنامه ایران و آژانس هرگز
به اصطلاح مطالعات ادعایی را که در بخش سوم
711/INFCIRC به‌اختصار به آن اشاره شد، در زمره موضوعات باقیمانده قرار نداد که در غیر این صورت طرفین باید در بخش دوم
711/INFCIRC به آن می‌پرداختند. باید این واقعیت را به‌خاطر داشت که موضوعاتی از قبیل انفجارات با قدرت بالا و موشک با قابلیت بازگشت، خارج از حیطه شرح وظایف اساسنامه آژانس هستند. به‌علاوه در صورتی‌که به اصطلاح مطالعات ادعایی موضوعات باقیمانده محسوب می‌شدند، ایران و آژانس همانگونه که در بخش دوم 711/INFCIRC عمل کردند، باید یک مدالیته را برای بررسی آنها تنظیم و مورد توافق قرار می‌دادند. در نتیجه ایران و آژانس تصمیم گرفتند در بخش سوم 711/INFCIRC اشاره مختصری به مطالعات ادعایی داشته باشند و درباره یک رهیافت متفاوت برای آن به‌شرح زیر به
توافق برسند:
-ایران تاکید کرد، مطالعات ادعایی زیر را به‌عنوان ادعاهای سیاسی و بی‌پایه محسوب می‌کند. در عین حال آژانس دسترسی ایران به اسنادی که در اختیارش هست را فراهم می‌کند. ایران به‌عنوان نشانه حسن نیت و همکاری با آژانس، پس از دریافت تمام اسناد، آنها را بررسی کرده و آژانس را از ارزیابی خود مطلع خواهد کرد.
- بر اساس تفاهم یاد شده بالا، آژانس ملزم بود تمام اسناد را به ایران ارائه کند و آنگاه صرفا از ایران انتظار می‌رفت آژانس را از ارزیابی خود مطلع کند. هیچگونه ملاقات، مصاحبه با اشخاص و یا نمونه‌برداری برای بررسی این موضوع در نظر گرفته نشده بود. مع الوصف ایران با در نظر داشتن مراتب بالا و بر اساس حسن‌نیت با موافقت برای انجام گفت‌وگوها با آژانس فراتر از تفاهمنامه یاد شده عمل کرد، اسناد مثبته لازم را ارائه داد و آژانس را از ارزیابی خود مطلع کرد. در همین حال آژانس، با امتناع از ارائه تمام اسناد به ایران درباره به‌اصطلاح مطالعات ادعایی، به وظایف خود به‌موجب بخش سوم
711/INFCIRC عمل نکرد.
- جنابعالی در گزارش‌های خودتان در نوامبر 2007 و فوریه 2008، صراحتا عنوان داشتید تمام 6 موضوع باقیمانده حل و فصل شده و جمهوری اسلامی ایران به تمام پرسش‌ها درباره موضوعات باقیمانده منطبق با برنامه عمل پاسخ داده است. به‌دنبال اجرای موفقیت‌آمیز برنامه عمل که به حل و فصل تمام 6 موضوع باقیمانده انجامید، دولت ایالات متحده با ناخرسندی از نتایج حاصله، یک بازی سیاسی را پیرامون بخشی از برنامه عمل تحت عنوان مطالعات ادعایی آغاز کرد. بنابراین دولت ایالات متحده با مداخله در کار آژانس و اعمال فشارهای سیاسی مختلف تلاش کرد فضای مبتنی بر همکاری بین جمهوری اسلامی ایران و آژانس را مسموم سازد.
- به‌رغم این واقعیت که اسناد به‌اصطلاح مطالعات ادعایی به ایران تحویل داده نشدند، جمهوری اسلامی ایران با دقت تمام مدارک را که به‌وسیله دولت آمریکا برای نمایش آنها توسط آژانس از طریق Power Point تهیه شده بودند بررسی و آژانس را از ارزیابی خود مطلع کرد. در این چارچوب نکات مهم زیر را خاطرنشان می‌سازم:
1- آژانس هیچ گونه سند رسمی یا واجد اعتباری که حاوی شواهد مستند مرتبط با ایران درباره مطالعات ادعایی باشد، به ایران تحویل نداد.
2- دولت ایالات متحده اسناد اصلی را به آژانس تحویل نداد زیرا در واقع هیچ سند معتبری در اختیار ندارد و تمام آن مدارک «جعلی» هستند. آژانس نسخه اصلی هیچ سندی را به ایران تحویل نداد و هیچ یک از اسناد و مدارکی که به ایران نشان داده شدند تایید اعتبار نشده و ثابت شده نبودند، همگی ادعاهای جعلی، بی‌پایه و دروغین هستند که به ایران نسبت داده شده‌اند.
3- چگونه می‌توان ادعاهایی را علیه کشوری بدون ارائه نسخه اصلی اسنادی که تایید اعتبار شده باشند مطرح ساخت و از آن کشور خواست بی‌گناهی خود را ثابت کرده یا توضیحات ماهوی ارائه کند.
4- آژانس در یک سند مکتوب مورخ 13 مه 2008 صراحتا ابراز داشته است: هیچ سندی که ارتباط بین نمک سبز و دیگر موضوعات باقیمانده درباره مطالعات ادعایی، موسوم به آزمایش‌های انفجارات با قدرت بالا و موشک با قابلیت بازگشت را که به ایران تحویل یا ارائه شده‌اند تصدیق کند، وجود ندارد. این سند مکتوب این واقعیت را ثابت می‌کند که اسناد مربوط به مطالعات ادعایی فاقد هرگونه همخوانی و انسجام است.
- با درنظر گرفتن واقعیت‌های فوق الاشعار و اینکه هیچ سند اصلی‌ای در رابطه با مطالعات ادعایی وجود ندارد هیچگونه شواهد معتبر و مستندی دال بر رابطه‌ای بین اینگونه ادعاهای جعلی و ایران موجود نیست و هیچ گونه استفاده‌ای از مواد هسته‌ای در ارتباط با مطالعات ادعایی تشخیص وجود ندارد (زیرا چنین موردی در واقع وجود ندارد)، همچنین با مد نظر قرار دادن این واقعیت که ایران وظایف خود را با ارائه اطلاعات و ارزیابی خود به آژانس به انجام رسانده است و این واقعیت که جنابعالی قبلا در گزارش‌های خود در ژوئن و سپتامبر 2008 عنوان کرده‌اید که آژانس هیچ اطلاعاتی درباره طراحی عملی یا تولید قطعات مواد هسته‌ای یک سلاح هسته‌ای یا دیگر قطعات کلیدی از قبیل چاشنی یا درباره مطالعات فیزیک هسته‌ای در اختیارندارد، بنابر این پرونده باید بسته شود.
ارسال نظر
پربیننده