مردی برای همه شهرها
فردریش هوندر واسر
فردریش هوندر واسر، طبیعتگرای قرن بیستم، معماری را با دیدی جدید نگریست و حاصل آن خانه‌ها و ساختمان‌هایی بود که هنوز که هنوز است چشم نواز هستند. فردریش هوندر واسر «Friedrich Hundertwasser» نقاش و معمار بزرگ اتریشی در 15 دسامبر سال 1928 در وین به دنیا آمد. وی نقاشی را از دوران کودکی آغاز کرده و استعداد و توانایی خاصی از خود در این زمینه نشان داد. پس از اتمام تحصیلات اولیه در سال 1948، یک دوره 4 ماهه را در زمینه «Fine art» در آکادمی هنر وین گذراند ولی به دلیل افکار خاصی که داشت تحصیل را رها کرده و شروع به مسافرت و مطالعه در زمینه‌های مختلف هنری کرد. نتایج این سفرها و استفاده از محضر استادانی چون «پل کله» اندیشه‌هایی بود که نوع نگاه او را به معماری تغییر شگرفی داد و بیانیه معروف او حاصل این مساله است.
تاثیرات مهم آثار او در گستره ذهن فردی و جمعی داشته و مسیر فکری خاصی كه در برخورد با طبیعت و فضای مصنوع در نیمه دوم قرن بيستم داشته، در مقابل خلائی که تفکر مدرن ایجاد کرده است، راهگشا و پاسخگوی بسیاری از پرسش‌ها و ناکامی‌ها در زمینه معماری بوده و زیبایی صادقانه اروپای مرکزی و آزادی مسحور کننده در فرم‌های معمارانه این منطقه تا
هم اکنون وامدار نبوغ اوست؛ تعریفی متفاوت که انسان و محیط در تعامل و هماهنگی با یکدیگر قرار گرفته و ذهنیتی آزاد را برای انتخاب محل سکونت و چگونگی همزیستی با طبیعت و محیط مصنوع اطراف بیان می‌کند.
نگاهي به لایحه اصلاح قانون نوسازی و عمران شهری
وطن امروز: اظهارنظر کارشناس مرکز پژوهش‌ها درباره «لایحه اصلاح ماده 19 قانون نوسازی و عمران شهری مصوب 1347» که چندی پیش از سوی شورای نگهبان اعاده شده بود، ارائه شد. در متن این گزارش کارشناسی آمده است: در اجـرای طــرح‌های مصــوب (جامــع یا تفصیلی) ممکن است تمام یا قسمتی از معابر عمومی قابلیت معبر بودن را از دست داده و به‌صورت متروک درآید. ماده «19» قانون نوسازی و عمران شهری مصوب 1347 در راستای تعیین تکلیف این نوع زمین‌ها، مقرر کرده بود که اولاً این نوع زمین‌ها متعلق به شهرداری هستند و ثانیاً هرگاه شهرداری قصد فروش آن را داشته باشد مالک ملک مجاور در خرید آن حق تقدم خواهد داشت. چنانکه در مقدمه توجیهی لایحه دولت نیز آمده است ظاهراً این ماده دارای ابهام و اجمال است، ازجمله اینکه معلوم نیست عبارت
«حق تقدم» ظهور در عدم برگزاری مزایده در فروش معبر متروک دارد یا خیر؟ و درصورت تعدد مالکان املاک مجاور، نحوه عمل چگونه خواهد بود؟ لایحه دولت و پیشنهاد کمیسیون‌ها برای رفع اینگونه ابهامات بوده است. این در حالی است که شورای نگهبان از این قانون ایرادی به این شرح گرفته بود: با توجه به وجود این احتمال که معبری در اصل ملک شخصی یا وقفی بوده و به‌عنوان معبر (حق ارتفاق) استفاده می‌شده است و بعد از اجرای طرح‌های مصوب شهری مورد استفاده آن از بین رفته باشد، لذا حکم کلی بر مالکیت شهرداری بر این زمین‌ها می‌تواند معارض مالکیت شخصی یا موقوفات باشد، لذا شورای نگهبان در اظهارنظر خود درباره این مصوبه ایرادی به مالکیت شهرداری بر معابر عمومی که متروک شده است مطرح نکرده، فقط با این احتمال که اطلاق کلمه «معابر» ممکن است شامل ملک شخصی یا وقفی که استفاده معبر می‌شده نیز بشود، این ابهام را مطرح کرده است که آیا حکم به مالکیت شهرداری شامل اینگونه معابر نیز می‌شود؟ و در نتیجه خواستار رفع ابهام شده است. جالب اینجاست که کمیسیون عمران در راستای رفع ابهام مذکور، به‌جای کلمه «معابر» عبارت «معابر عمومی» را قرار داده تا با اضافه کردن قید «عمومی» به لفظ «معابر» آن را مقید سازد و به این وسیله املاک خصوصی و وقفی که استفاده معبر می‌شده است را از دامنه شمول آن خارج کند. به‌نظر می‌رسد با این اصلاح ایراد مطرح از سوی شورای محترم نگهبان مرتفع شده است. همچنین کمیسیون عمران در پیشنهاد جدید خود برای رفع ایراد شورای نگهبان، عبارت «آن قسمت متعلق به شهرداری خواهد بود» را از متن مصوبه حذف کرده است. به‌نظر می‌رسد اول اینکه با اصلاح عبارت «معابر» به «معابر عمومی» ایراد شورای نگهبان مرتفع شده است و نیازی به حذف این عبارت نیست و دوم وجود این عبارت برای تعیین تکلیف مالکیت اینگونه املاک ضروری است با اين وجود پیشنهاد می‌شود این طرح به کمیسیون برگردد تا عبارت بیان شده مجدداً درج شود. گزارش
مردی برای همه شهرها
فردریش هوندر واسر
فردریش هوندر واسر، طبیعتگرای قرن بیستم، معماری را با دیدی جدید نگریست و حاصل آن خانه‌ها و ساختمان‌هایی بود که هنوز که هنوز است چشم نواز هستند. فردریش هوندر واسر «Friedrich Hundertwasser» نقاش و معمار بزرگ اتریشی در 15 دسامبر سال 1928 در وین به دنیا آمد. وی نقاشی را از دوران کودکی آغاز کرده و استعداد و توانایی خاصی از خود در این زمینه نشان داد. پس از اتمام تحصیلات اولیه در سال 1948، یک دوره 4 ماهه را در زمینه «Fine art» در آکادمی هنر وین گذراند ولی به دلیل افکار خاصی که داشت تحصیل را رها کرده و شروع به مسافرت و مطالعه در زمینه‌های مختلف هنری کرد. نتایج این سفرها و استفاده از محضر استادانی چون «پل کله» اندیشه‌هایی بود که نوع نگاه او را به معماری تغییر شگرفی داد و بیانیه معروف او حاصل این مساله است.
تاثیرات مهم آثار او در گستره ذهن فردی و جمعی داشته و مسیر فکری خاصی كه در برخورد با طبیعت و فضای مصنوع در نیمه دوم قرن بيستم داشته، در مقابل خلائی که تفکر مدرن ایجاد کرده است، راهگشا و پاسخگوی بسیاری از پرسش‌ها و ناکامی‌ها در زمینه معماری بوده و زیبایی صادقانه اروپای مرکزی و آزادی مسحور کننده در فرم‌های معمارانه این منطقه تا
هم اکنون وامدار نبوغ اوست؛ تعریفی متفاوت که انسان و محیط در تعامل و هماهنگی با یکدیگر قرار گرفته و ذهنیتی آزاد را برای انتخاب محل سکونت و چگونگی همزیستی با طبیعت و محیط مصنوع اطراف بیان می‌کند.
نگاهي به لایحه اصلاح قانون نوسازی و عمران شهری
وطن امروز: اظهارنظر کارشناس مرکز پژوهش‌ها درباره «لایحه اصلاح ماده 19 قانون نوسازی و عمران شهری مصوب 1347» که چندی پیش از سوی شورای نگهبان اعاده شده بود، ارائه شد. در متن این گزارش کارشناسی آمده است: در اجـرای طــرح‌های مصــوب (جامــع یا تفصیلی) ممکن است تمام یا قسمتی از معابر عمومی قابلیت معبر بودن را از دست داده و به‌صورت متروک درآید. ماده «19» قانون نوسازی و عمران شهری مصوب 1347 در راستای تعیین تکلیف این نوع زمین‌ها، مقرر کرده بود که اولاً این نوع زمین‌ها متعلق به شهرداری هستند و ثانیاً هرگاه شهرداری قصد فروش آن را داشته باشد مالک ملک مجاور در خرید آن حق تقدم خواهد داشت. چنانکه در مقدمه توجیهی لایحه دولت نیز آمده است ظاهراً این ماده دارای ابهام و اجمال است، ازجمله اینکه معلوم نیست عبارت
«حق تقدم» ظهور در عدم برگزاری مزایده در فروش معبر متروک دارد یا خیر؟ و درصورت تعدد مالکان املاک مجاور، نحوه عمل چگونه خواهد بود؟ لایحه دولت و پیشنهاد کمیسیون‌ها برای رفع اینگونه ابهامات بوده است. این در حالی است که شورای نگهبان از این قانون ایرادی به این شرح گرفته بود: با توجه به وجود این احتمال که معبری در اصل ملک شخصی یا وقفی بوده و به‌عنوان معبر (حق ارتفاق) استفاده می‌شده است و بعد از اجرای طرح‌های مصوب شهری مورد استفاده آن از بین رفته باشد، لذا حکم کلی بر مالکیت شهرداری بر این زمین‌ها می‌تواند معارض مالکیت شخصی یا موقوفات باشد، لذا شورای نگهبان در اظهارنظر خود درباره این مصوبه ایرادی به مالکیت شهرداری بر معابر عمومی که متروک شده است مطرح نکرده، فقط با این احتمال که اطلاق کلمه «معابر» ممکن است شامل ملک شخصی یا وقفی که استفاده معبر می‌شده نیز بشود، این ابهام را مطرح کرده است که آیا حکم به مالکیت شهرداری شامل اینگونه معابر نیز می‌شود؟ و در نتیجه خواستار رفع ابهام شده است. جالب اینجاست که کمیسیون عمران در راستای رفع ابهام مذکور، به‌جای کلمه «معابر» عبارت «معابر عمومی» را قرار داده تا با اضافه کردن قید «عمومی» به لفظ «معابر» آن را مقید سازد و به این وسیله املاک خصوصی و وقفی که استفاده معبر می‌شده است را از دامنه شمول آن خارج کند. به‌نظر می‌رسد با این اصلاح ایراد مطرح از سوی شورای محترم نگهبان مرتفع شده است. همچنین کمیسیون عمران در پیشنهاد جدید خود برای رفع ایراد شورای نگهبان، عبارت «آن قسمت متعلق به شهرداری خواهد بود» را از متن مصوبه حذف کرده است. به‌نظر می‌رسد اول اینکه با اصلاح عبارت «معابر» به «معابر عمومی» ایراد شورای نگهبان مرتفع شده است و نیازی به حذف این عبارت نیست و دوم وجود این عبارت برای تعیین تکلیف مالکیت اینگونه املاک ضروری است با اين وجود پیشنهاد می‌شود این طرح به کمیسیون برگردد تا عبارت بیان شده مجدداً درج شود. ارسال نظر
پربیننده