دیه‌گو، مانند مارادونا، یک برزیلی همانند زیکو، یک فانتزی‌باز بزرگ شبیه پلاتینی و دیگر شماره ده‌های برتر دنیای فوتبال. مهره‌ای که هوش و قدرت از او یک بازیکن کامل و بی‌نقص ساخته و حالا یوونتوس بازیکنی را که تمام ویژگی‌های یک قهرمان در او دیده می‌شود در ترکیب خود می‌بیند. یک شروع بی‌نظیر و فراموش‌‌نشدنی همراه پیراهن سیاه و سفید یوونتوس. ورزشگاه و کلمه المپیکو برای او به یادماندنی شد، چه المپیکوی تورینو و چه المپیکوی رم. هر 2 استادیومی که در نخستین و دومین دیدارش در سری A خوش درخشید و در ادامه موفق به گلزنی شد. زمانی که برابر جالوروسی و در غیاب کاپیتان نسبتا مصدوم یووه به میدان گام گذاشت از مسؤولیت سختی که در این بازی بر عهده گرفته بود خبر داشت، شاید هم از جدال سخت مقابل توتی یا حتی لحظات پرهیجان و زیبایی که دقایقی بعد تجربه کرد، آگاه بود. به هر حال آماده و قبراق آمده بود، چهره او نشانی از نگرانی نداشت و زمانی که سوت بازی به صدا درآمد کسی او را مضطرب، کلافه و سردرگم ندید. مسلط و قدرتمند نشان می‌داد، پا به توپ جلو می‌رفت و کنترل بی‌نظیری بر توپ داشت، دریبل‌های ریز و سریع در کنار قدرت بدنی بالا به او کمک کرد تا در نیمه نخست دروازه حریف خوشنام خود رم را باز کند و در کنار دیگر هم‌تیمی‌هایش در گوشه‌ای از ورزشگاه جشن گلزنی به پا کند، اما میزبان هر چه تلاش کرد تا بر او و دوستانش در یووه غلبه کند نتوانست، تنها زمان را تلف کرد، هر چه کوشید بازی را به تعادل برساند موفق نشد زیرا یک برزیلی در میانه میدان میدانداری می‌کرد؛ یک فانتزی‌باز که نمونه جوان پلاتینی و دل‌پیرو است، برای بیانکونری همه کار کرد تا تیمش پیروز شود و خیلی زود نام خود را بر سر زبان‌ها بیندازد و از همه مهم‌تر خیلی زودتر از زمانی که انتظار داشتیم قلب تیفوسی‌های یوونتوس را به تسخیر خود درآورد. امروز پس از گذشت چند روز از برتری بانوی پیر مقابل قرمز و زردهای ایتالیا می‌خواهیم ستاره جدید سیاه و سفیدپوشان را با بازیکنان بزرگ سابق فوتبال مقایسه کنیم.
آیا او شبیه مارادوناست یا به پلاتینی شباهت بیشتری دارد؟ زیکو چطور؟ اما به نظر می‌رسد راه اشتباهی را انتخاب کردیم زیرا دیه‌گو منحصر به فرد است. مقایسه و سنجش او با دیه‌گو مارادونا به هیچ‌وجه درست نیست. هیچ علاقه‌ای نیز به چنین مقایسه‌ای ندارم، مطمئنا نمی‌توانیم شباهتی میان وی و شماره 10 بزرگ دنیای فوتبال و اسطوره آرژانتينی‌ها (مارادونا) پیدا کنیم حتی با پلاتینی یا زیدان. فوتبال مدرن تغییر کرده و چهره‌ای جدید به خود گرفته و دیه‌گو نمونه بارز این فوتبال مدرن به شمار می‌رود.
او بسیار فانتزی است، تکنیک بالایی دارد و مقاوت و توانایی بسیار خوب و مناسبی نیز از او می‌بینیم بنابر این او را الگویی برای فوتبال امروزی تلقی می‌کنیم که با فوتبال گذشته قابل قیاس نیست. پس از این جهت نمی‌توانیم حرکات سریع، کنترل توپ بالا و هوش او را در فوتبال کنونی با دیه‌گو مارادونا و پلاتینی آن زمان بسنجیم. در کنار فاکتورهای مهمی که از او یک ستاره ارزشمند می‌سازد، جوانی و نشاط این دوران را نیز اضافه می‌کنیم تا متوجه شویم دیه‌گو یوونتوسی‌ها یک مهره فوق‌العاده است. تا پیش از 30 سالگی زمان مناسبی برای یادگیری و خودنمایی است و حالا او پیش از رسیدن به 25 سالگی خیلی چیزها یاد گرفته و می‌تواند در ترکیب یوونتوس نمایشی که تنها ویژه اوست را ارائه کند.
دیه‌گو مهره بازیساز یوونتوس است که با رفتن ندود این تیم کمبود آن را احساس می‌کرد اما هنوز نبود او شکل نگرفت که این برزیلی ریزنقش پیدا شد و حالا یووه با او می‌تواند به دنبال پیروزی و روزهای زیبای گذشته‌اش باشد. شما ببیند زمانی که سیسوکو نیز آمادگی حضور در ترکیب را داشته باشد و درکنار دیه‌گو قرار گیرد و در خط حمله آمائوری و یاکوئينتا را ببینیم و کیه لینی، کاناوارو و لگروتالیه نیز دفاع یووه را پوشش دهند و پشت سر همه بازیکنان جیجی بوفون بایستد چه تیم قدرتمندی شکل خواهد گرفت؟ ترکیبی که تیمی با فیزیک بدنی بالا و بازیکنان فیزیکی و قدرتی ترتیب داده و برای کسب اسکودتویی که در سال‌های اخیر توسط اینتری‌ها فتح شده یورش خواهد برد. اینتری که با حضور اتوئو و میلیتو تغییر رویه داده بازی سرعتی را در دستور کار خود قرار داده، همان روشی که می‌تواند برای پیروزی در اروپا مؤثر و مفید باشد اما برای قهرمانی در ایتالیا با مشکلات و دردسرهایی مواجه خواهد شد.
دیه‌گو و توانایی او قابل انکار نیست، اگر او را در ترکیب و میدان بازی آزاد گذارند می‌تواند هر دفاعی را با مشکل روبه‌رو سازد. با او تیم می‌تواند بیش از هر زمان دیگر خطرساز و زهردار باشد؛ بازیکنی که با آمدنش به فوتبال ایتالیا ارزش تکنیک و خلاقیت خود را بیش از زمانی که در آلمان بازی می‌کرد درک خواهد کرد. با این حال نمی‌دانیم که یوونتوس با دیه‌گو پیروز خواهد شد یا خیر اما می‌دانیم که دیه‌گو یک بازیکن کلیدی و سرنوشت‌ساز است و باید بگویم هر چند برای ستاره قدیمی و فرانسوی یوونتوس، میشل پلاتینی و دیگر بزرگان دنیای فوتبال احترام زیادی قائلیم اما معتقدیم دیه‌گو یکی است و از هیچ بازیکن بزرگ دنیای توپ گرد تقلید نمی‌کند.
حالا او تبدیل به شماره 10 ارزنده‌ای شده که تنها پیراهن شماره 10 را بر تن نمی‌کند و بی‌شک منتظر خواهد ماند تا با خداحافظی اسطوره بیانکونری و با اجازه از کاپیتان الکس پیراهن شماره 10 که سال‌ها بر تن ستاره دوست‌داشتنی و محبوب یوونتوس، الساندرو دل‌پیرو بود را بر تن کند و نمایش‌ها و افتخارات ستاره خاموش‌نشدنی بیانکونری را در یادها زنده نگه دارد هر‌چند می‌دانیم الکس جانشینی ندارد.
ستاره جدید فوتبال ایتالیا
زمانی که یوونتوس در ابتدای تابستان دیه‌گو را با مبلغ 5/24 میلیون یورو به تورین آورد، همه می‌دانستیم که او بازیکن خوبی است اما کسی فکر نمی‌کرد او اینقدر خوب باشد. اگرچه این ستاره سابق سانتوس یکی از ستاره‌های بوندس‌لیگا در 3 سال اخیر بود اما هنوز در یکی از 3 لیگ برتر اروپا بازی نکرده و فرصت چندانی نیز برای نشان دادن خود در بازی‌های ملی پیدا نکرده بود. او با نمایشی که در ورزشگاه المپیک رم داشت و زننده 2 گل تیمش در پیروزی 3 بر یک مقابل رم بود، هرگونه شک و شبهه‌ای را درباره توانایی‌هایش از بین برد.
این برزیلی 24 ساله ترکیب غریبی از مهارت‌های مختلف است؛ خلاقیت، قدرت، سرعت، مرکز ثقل پایین و قدرت تمام‌کنندگی فوق‌العاده و همه اینها را در 2 گلی که به ثمر رساند به نمایش گذاشت. بازی او ثابت کرد این عقیده که دوران فوتبال انفرادی و بازیکنان خلاق و تکنیکی تمام شده و فضای چندانی برای این بازیکنان در فوتبال مدرن وجود ندارد، نادرست است و او می‌تواند پیش از حمله به خط دفاعی حریف، منافذ موجود در آنها را براحتی شناسایی کند؛ کاری که «دیه‌گوي کبیر» نیز انجام می‌داد. وقتی مبالغ بعضی از نقل و انتقالات تابستانی چند ماه اخیر را بررسی می‌کنیم- 93 میلیون یورو برای کریس رونالدو، 67 میلیون یورو برای کاکا و 30 میلیون یورو برای ته‌و‌س- به این نتیجه می‌رسیم که خرید دیه‌گو چه معامله پرمنفعتی برای یوونتوس بود. آلیسیو سکو، مدیر ورزشی تیم، به دلیل چندین خرید فاجعه‌بار در چند فصل اخیر تحت انتقادات شدید طرفداران بود، اما پس از به خدمت گرفتن دیه‌گو، یکباره به قهرمان هواداران تبدیل شد.
فیلیپه ملو که در این تابستان از فیورنتینا به جمع تورینی‌ها پیوست، در بازی مقابل رم یک صخره نفوذناپذیر بود و اولین بازی فصلش را با زدن گل سوم جشن گرفت. از سوی دیگر به نظر می‌رسد فابیو کاناوارو به فرم خوبش در تابستان 2006 بازگشته و برای دومین هفته پیاپی بهترین مدافع لیگ بود. تردید‌ها درباره خط دفاعی یوونتوس همچنان پابرجاست و امضای قرارداد با فابیو گروسو در آخرین ساعات زمان نقل و انتقالات تابستانی می‌تواند شانس بیانکونری را برای موفقیت در رقابت‌های داخلی و اروپایی افزایش دهد.
به نظر می‌رسد رقابت بر سر عنوان قهرمانی بین یووه و اینتر جذاب خواهد بود و شاید این نبرد تا روز آخر ادامه پیدا کند؛ روزی که یوونتوسی‌ها باید به سن‌سیرو بروند و در مقابل میلان قرار بگیرند. یوونتوس اکنون به همراه لاتزیو، جنوا و سمپدوریا در صدر قرار دارد و بعد از وقفه‌ای که به دلیل بازی‌های ملی ایجاد خواهد شد، در هفته سوم در مقابل لاتزیو قرار خواهد گرفت.
یوونتوس و زوج دل‌پیرو – دیه‌گو
این 2 نفر می‌توانند در کنار آمائوری در دیدار مقابل لاتزیو به میدان بروند.
الساندرو دل‌پیرو و دیه‌گو در تمرینات بسیار هماهنگ ظاهر شده‌اند و شاید در دیدار هفته آینده یوونتوس مقابل لاتزیو به میدان بروند. بازیکنان یوونتوس که در اردوهای ملی حضور نداشتند در زمین وینوو به تمرین پرداختند. چیرو فرارا برای شرکت در اجلاس سالانه یوفا به نیون رفته و به همین دلیل تمرینات زیرنظر دستیارانش انجام شد. دیه‌گو و دل‌پیرو در یک مسابقه تمرینی به میدان رفتند. آنها درخشش بسیاری داشتند. همچنین جاناتان زبینا خبر خوبی را دریافت کرده است. او پس از مشکل اخیری که برای مچ پایش به وجود آمده بود بهبود یافته و توانسته به تمرینات تیمش برسد. پائولو دچلیه نیز از خستگی عضلانی بهبود یافته و در تمرینات حاضر بود. با این حال حسن‌صالح حمیدزیچ همچنان در تمرینات غایب است. فوتبال ايتاليا تحت تأثير سامباي برزيلي
«مارادیه‌گو» و ستاره منحصر به فرد
دیه‌گو، مانند مارادونا، یک برزیلی همانند زیکو، یک فانتزی‌باز بزرگ شبیه پلاتینی و دیگر شماره ده‌های برتر دنیای فوتبال. مهره‌ای که هوش و قدرت از او یک بازیکن کامل و بی‌نقص ساخته و حالا یوونتوس بازیکنی را که تمام ویژگی‌های یک قهرمان در او دیده می‌شود در ترکیب خود می‌بیند. یک شروع بی‌نظیر و فراموش‌‌نشدنی همراه پیراهن سیاه و سفید یوونتوس. ورزشگاه و کلمه المپیکو برای او به یادماندنی شد، چه المپیکوی تورینو و چه المپیکوی رم. هر 2 استادیومی که در نخستین و دومین دیدارش در سری A خوش درخشید و در ادامه موفق به گلزنی شد. زمانی که برابر جالوروسی و در غیاب کاپیتان نسبتا مصدوم یووه به میدان گام گذاشت از مسؤولیت سختی که در این بازی بر عهده گرفته بود خبر داشت، شاید هم از جدال سخت مقابل توتی یا حتی لحظات پرهیجان و زیبایی که دقایقی بعد تجربه کرد، آگاه بود. به هر حال آماده و قبراق آمده بود، چهره او نشانی از نگرانی نداشت و زمانی که سوت بازی به صدا درآمد کسی او را مضطرب، کلافه و سردرگم ندید. مسلط و قدرتمند نشان می‌داد، پا به توپ جلو می‌رفت و کنترل بی‌نظیری بر توپ داشت، دریبل‌های ریز و سریع در کنار قدرت بدنی بالا به او کمک کرد تا در نیمه نخست دروازه حریف خوشنام خود رم را باز کند و در کنار دیگر هم‌تیمی‌هایش در گوشه‌ای از ورزشگاه جشن گلزنی به پا کند، اما میزبان هر چه تلاش کرد تا بر او و دوستانش در یووه غلبه کند نتوانست، تنها زمان را تلف کرد، هر چه کوشید بازی را به تعادل برساند موفق نشد زیرا یک برزیلی در میانه میدان میدانداری می‌کرد؛ یک فانتزی‌باز که نمونه جوان پلاتینی و دل‌پیرو است، برای بیانکونری همه کار کرد تا تیمش پیروز شود و خیلی زود نام خود را بر سر زبان‌ها بیندازد و از همه مهم‌تر خیلی زودتر از زمانی که انتظار داشتیم قلب تیفوسی‌های یوونتوس را به تسخیر خود درآورد. امروز پس از گذشت چند روز از برتری بانوی پیر مقابل قرمز و زردهای ایتالیا می‌خواهیم ستاره جدید سیاه و سفیدپوشان را با بازیکنان بزرگ سابق فوتبال مقایسه کنیم.
آیا او شبیه مارادوناست یا به پلاتینی شباهت بیشتری دارد؟ زیکو چطور؟ اما به نظر می‌رسد راه اشتباهی را انتخاب کردیم زیرا دیه‌گو منحصر به فرد است. مقایسه و سنجش او با دیه‌گو مارادونا به هیچ‌وجه درست نیست. هیچ علاقه‌ای نیز به چنین مقایسه‌ای ندارم، مطمئنا نمی‌توانیم شباهتی میان وی و شماره 10 بزرگ دنیای فوتبال و اسطوره آرژانتينی‌ها (مارادونا) پیدا کنیم حتی با پلاتینی یا زیدان. فوتبال مدرن تغییر کرده و چهره‌ای جدید به خود گرفته و دیه‌گو نمونه بارز این فوتبال مدرن به شمار می‌رود.
او بسیار فانتزی است، تکنیک بالایی دارد و مقاوت و توانایی بسیار خوب و مناسبی نیز از او می‌بینیم بنابر این او را الگویی برای فوتبال امروزی تلقی می‌کنیم که با فوتبال گذشته قابل قیاس نیست. پس از این جهت نمی‌توانیم حرکات سریع، کنترل توپ بالا و هوش او را در فوتبال کنونی با دیه‌گو مارادونا و پلاتینی آن زمان بسنجیم. در کنار فاکتورهای مهمی که از او یک ستاره ارزشمند می‌سازد، جوانی و نشاط این دوران را نیز اضافه می‌کنیم تا متوجه شویم دیه‌گو یوونتوسی‌ها یک مهره فوق‌العاده است. تا پیش از 30 سالگی زمان مناسبی برای یادگیری و خودنمایی است و حالا او پیش از رسیدن به 25 سالگی خیلی چیزها یاد گرفته و می‌تواند در ترکیب یوونتوس نمایشی که تنها ویژه اوست را ارائه کند.
دیه‌گو مهره بازیساز یوونتوس است که با رفتن ندود این تیم کمبود آن را احساس می‌کرد اما هنوز نبود او شکل نگرفت که این برزیلی ریزنقش پیدا شد و حالا یووه با او می‌تواند به دنبال پیروزی و روزهای زیبای گذشته‌اش باشد. شما ببیند زمانی که سیسوکو نیز آمادگی حضور در ترکیب را داشته باشد و درکنار دیه‌گو قرار گیرد و در خط حمله آمائوری و یاکوئينتا را ببینیم و کیه لینی، کاناوارو و لگروتالیه نیز دفاع یووه را پوشش دهند و پشت سر همه بازیکنان جیجی بوفون بایستد چه تیم قدرتمندی شکل خواهد گرفت؟ ترکیبی که تیمی با فیزیک بدنی بالا و بازیکنان فیزیکی و قدرتی ترتیب داده و برای کسب اسکودتویی که در سال‌های اخیر توسط اینتری‌ها فتح شده یورش خواهد برد. اینتری که با حضور اتوئو و میلیتو تغییر رویه داده بازی سرعتی را در دستور کار خود قرار داده، همان روشی که می‌تواند برای پیروزی در اروپا مؤثر و مفید باشد اما برای قهرمانی در ایتالیا با مشکلات و دردسرهایی مواجه خواهد شد.
دیه‌گو و توانایی او قابل انکار نیست، اگر او را در ترکیب و میدان بازی آزاد گذارند می‌تواند هر دفاعی را با مشکل روبه‌رو سازد. با او تیم می‌تواند بیش از هر زمان دیگر خطرساز و زهردار باشد؛ بازیکنی که با آمدنش به فوتبال ایتالیا ارزش تکنیک و خلاقیت خود را بیش از زمانی که در آلمان بازی می‌کرد درک خواهد کرد. با این حال نمی‌دانیم که یوونتوس با دیه‌گو پیروز خواهد شد یا خیر اما می‌دانیم که دیه‌گو یک بازیکن کلیدی و سرنوشت‌ساز است و باید بگویم هر چند برای ستاره قدیمی و فرانسوی یوونتوس، میشل پلاتینی و دیگر بزرگان دنیای فوتبال احترام زیادی قائلیم اما معتقدیم دیه‌گو یکی است و از هیچ بازیکن بزرگ دنیای توپ گرد تقلید نمی‌کند.
حالا او تبدیل به شماره 10 ارزنده‌ای شده که تنها پیراهن شماره 10 را بر تن نمی‌کند و بی‌شک منتظر خواهد ماند تا با خداحافظی اسطوره بیانکونری و با اجازه از کاپیتان الکس پیراهن شماره 10 که سال‌ها بر تن ستاره دوست‌داشتنی و محبوب یوونتوس، الساندرو دل‌پیرو بود را بر تن کند و نمایش‌ها و افتخارات ستاره خاموش‌نشدنی بیانکونری را در یادها زنده نگه دارد هر‌چند می‌دانیم الکس جانشینی ندارد.
ستاره جدید فوتبال ایتالیا
زمانی که یوونتوس در ابتدای تابستان دیه‌گو را با مبلغ 5/24 میلیون یورو به تورین آورد، همه می‌دانستیم که او بازیکن خوبی است اما کسی فکر نمی‌کرد او اینقدر خوب باشد. اگرچه این ستاره سابق سانتوس یکی از ستاره‌های بوندس‌لیگا در 3 سال اخیر بود اما هنوز در یکی از 3 لیگ برتر اروپا بازی نکرده و فرصت چندانی نیز برای نشان دادن خود در بازی‌های ملی پیدا نکرده بود. او با نمایشی که در ورزشگاه المپیک رم داشت و زننده 2 گل تیمش در پیروزی 3 بر یک مقابل رم بود، هرگونه شک و شبهه‌ای را درباره توانایی‌هایش از بین برد.
این برزیلی 24 ساله ترکیب غریبی از مهارت‌های مختلف است؛ خلاقیت، قدرت، سرعت، مرکز ثقل پایین و قدرت تمام‌کنندگی فوق‌العاده و همه اینها را در 2 گلی که به ثمر رساند به نمایش گذاشت. بازی او ثابت کرد این عقیده که دوران فوتبال انفرادی و بازیکنان خلاق و تکنیکی تمام شده و فضای چندانی برای این بازیکنان در فوتبال مدرن وجود ندارد، نادرست است و او می‌تواند پیش از حمله به خط دفاعی حریف، منافذ موجود در آنها را براحتی شناسایی کند؛ کاری که «دیه‌گوي کبیر» نیز انجام می‌داد. وقتی مبالغ بعضی از نقل و انتقالات تابستانی چند ماه اخیر را بررسی می‌کنیم- 93 میلیون یورو برای کریس رونالدو، 67 میلیون یورو برای کاکا و 30 میلیون یورو برای ته‌و‌س- به این نتیجه می‌رسیم که خرید دیه‌گو چه معامله پرمنفعتی برای یوونتوس بود. آلیسیو سکو، مدیر ورزشی تیم، به دلیل چندین خرید فاجعه‌بار در چند فصل اخیر تحت انتقادات شدید طرفداران بود، اما پس از به خدمت گرفتن دیه‌گو، یکباره به قهرمان هواداران تبدیل شد.
فیلیپه ملو که در این تابستان از فیورنتینا به جمع تورینی‌ها پیوست، در بازی مقابل رم یک صخره نفوذناپذیر بود و اولین بازی فصلش را با زدن گل سوم جشن گرفت. از سوی دیگر به نظر می‌رسد فابیو کاناوارو به فرم خوبش در تابستان 2006 بازگشته و برای دومین هفته پیاپی بهترین مدافع لیگ بود. تردید‌ها درباره خط دفاعی یوونتوس همچنان پابرجاست و امضای قرارداد با فابیو گروسو در آخرین ساعات زمان نقل و انتقالات تابستانی می‌تواند شانس بیانکونری را برای موفقیت در رقابت‌های داخلی و اروپایی افزایش دهد.
به نظر می‌رسد رقابت بر سر عنوان قهرمانی بین یووه و اینتر جذاب خواهد بود و شاید این نبرد تا روز آخر ادامه پیدا کند؛ روزی که یوونتوسی‌ها باید به سن‌سیرو بروند و در مقابل میلان قرار بگیرند. یوونتوس اکنون به همراه لاتزیو، جنوا و سمپدوریا در صدر قرار دارد و بعد از وقفه‌ای که به دلیل بازی‌های ملی ایجاد خواهد شد، در هفته سوم در مقابل لاتزیو قرار خواهد گرفت.
یوونتوس و زوج دل‌پیرو – دیه‌گو
این 2 نفر می‌توانند در کنار آمائوری در دیدار مقابل لاتزیو به میدان بروند.
الساندرو دل‌پیرو و دیه‌گو در تمرینات بسیار هماهنگ ظاهر شده‌اند و شاید در دیدار هفته آینده یوونتوس مقابل لاتزیو به میدان بروند. بازیکنان یوونتوس که در اردوهای ملی حضور نداشتند در زمین وینوو به تمرین پرداختند. چیرو فرارا برای شرکت در اجلاس سالانه یوفا به نیون رفته و به همین دلیل تمرینات زیرنظر دستیارانش انجام شد. دیه‌گو و دل‌پیرو در یک مسابقه تمرینی به میدان رفتند. آنها درخشش بسیاری داشتند. همچنین جاناتان زبینا خبر خوبی را دریافت کرده است. او پس از مشکل اخیری که برای مچ پایش به وجود آمده بود بهبود یافته و توانسته به تمرینات تیمش برسد. پائولو دچلیه نیز از خستگی عضلانی بهبود یافته و در تمرینات حاضر بود. با این حال حسن‌صالح حمیدزیچ همچنان در تمرینات غایب است. ارسال نظر
پربیننده