کارنامه 4 ساله آنگلا مرکل از ائتلاف دموکرات مسیحیان و سوسیالیست‌های آلمان را از 2 جهت می‌توان مورد بررسی قرار داد. مرکل که در دوران جنگ سرد با پدر کشیش‌اش در آلمان شرقی زندگی می‌کرده است اکنون نخستین صدر اعظم زن آلمان بعد از اتحاد در سال 1991 است. او در فضایي به عنوان صدر اعظم وارد دفتر کار خود در برلین شد که دولت سوسیالیست گرهارد شرودر نتوانسته بود انتظارات آلمانی‌ها را برآورده کند. تاریخ در رابطه با اقدامات شرودر اظهارنظر خواهد کرد اما باید این نکته را در نظر داشت که کارنامه اقتصادی مرکل با توجه به همکاری‌های وی با دولت‌های بوش و اوباما آلمان را به عنوان بزرگ‌ترین اقتصاد اروپا و با جمعیتی بالغ بر 80 میلیون نفر کماکان به عنوان یک قدرت تراز اول در جهان حفظ کرد و اکنون که بحران اقتصادی در روزهای میانی‌اش قرار دارد رونق نسبی باز به آلمان بازگشته است و شرکت‌هایی مانند اپل که وابسته به جنرال موتورز هستند نیز با سرمایه‌گذاری روسیه و کانادا از چرخه مالی آمریکا خارج شده و وارد روزهای تازه‌ای شده‌اند.
انتخابات 27 سپتامبر برای احزاب راستگرا در آلمان بسیار حائز اهمیت است زیرا بحران اقتصادی توانست ضربه مهلکی را به بدنه این گروه‌های سیاسی وارد کند. این مساله باعث شد تا گروه‌های چپ از سبز‌ها تا گروه‌های چپگرای رادیکال‌تر بتوانند با تبلیغات و ایراد نقد به سیاست‌های دولت در راستای حضور در افغانستان و افزایش نیرو در این کشور و انتقاد از سیاست‌های اروپایی برلین شانس خود را برای حضور در دولت آینده افزایش دهند.
انتخابات بوندستاگ آزمون بسیار مهمی برای احزاب راستگراست و ترکیب پارلمان نشان خواهد داد سکان دولت آینده آلمان در دستان کیست.
رقابت اصلی اکنون میان حزب سوسیال‌دموکرات و حزب دموکرات مسیحی است و با توجه به نظام قانونی آلمان احزاب کوچک شانس کمتری برای دخالت در سطوح سیاسی بالا در اختیار دارند.
پیش‌بینی‌ها در رابطه با آینده انتخابات آلمان بسیار سخت است اما نتایج آن مانند هر زمان دیگری در تاریخ تاثیر قابل توجهی روی همسایگان این کشور خواهد گذاشت. سیاست‌های شرق‌گرایانه دولت‌های چپگرا و نزدیکی به شرق در مقابل اقدامات غربگرایانه دولت‌های راستگرا آرایش سیاست خارجی آلمان را نمایان می‌کنند. با در نظر داشتن اختلاف‌نظر‌هایی که در میان احزاب تشکیل‌دهنده دولت ائتلافی در آلمان وجود دارد، تشکیل دولت ائتلافی دیگر در این کشور مساله‌ای سخت به نظر می‌رسد. اکنون فرانک والتر اشتاینمایر، وزیر خارجه دولت مرکل رقیب اصلی او برای کسب پست صدر اعظمی است. البته باید اذعان داشت فردی که هدایت آلمان را در طول 4 سال آینده در اختیار دارد با مشکلات و موانع مختلفی روبه‌رو خواهد بود حتی امکان سرنگونی دولت به دلیل عدم رضایت مردمی هم وجود دارد.
انتخابات بوندستاگ نشان خواهد داد که کدام سیاستمدار آلمانی مردم را طی دوران زمامداری‌اش مایوس کرده و این مساله از آن جهت حائز اهمیت است که چه مرکل و چه اشتاینمایر هر دو در دولت حضور داشته‌اند و تا روز انتخابات در مسند قدرت هستند. ائتلاف شکل گرفته میان 2 گروه راست‌های میانه و چپ‌های دموکرات در آلمان پدیده‌ای بود که تکرار آن قدری سخت به نظر می‌آید، زیرا اکنون برلین نیازمند سیاست خارجی و اقدامات اقتصادی در راستای آن است تا بر بحران اقتصادی سریع‌تر فائق آیند. اکنون و با توجه به آمار‌های منتشر شده رشد اقتصادی در کشورهای آلمان و فرانسه در 3 ماه گذشته تنها 3/0 درصد بوده است که این مساله نشان از عمق بحران در این 2 موتور اقتصادی و سیاسی اروپا دارد.
2 گروه سیاسی تشکیل‌دهنده ائتلاف در آلمان نتوانستند نتیجه قابل قبولی از فعالیت مشترک خود بگیرند به همین جهت هر 2 تمایل بسیاری برای پیروزی در انتخابات دارند و تلاش می‌کنند تا نظرات و راهکارهای عملی را برای خروج از بحران اقتصادی ارائه دهند. این مساله شانس طرفین را برای پیروزی در انتخابات با نوسان مواجه کرده است زیرا برخی از جریان‌های سیاسی بر این باور بودند که حضور دو طرف در یک دولت توانسته است توازنی نسبی را بر روند تصمیم‌گیری دولت حاکم کند.
آخرین نظرسنجی‌های منتشر شده توسط رسانه دولتی آلمانی یعنی «زد دی اف»، حاکی از این مساله است که جریان سیاسی دموکرات مسیحی با توجه به کارنامه خود آرای بالغ بر 17 تا 20 درصد بیش از انتخابات گذشته کسب می‌کند که این مساله دموکرات مسیحی‌ها را با توجه به جریان راست میانه با 51 درصد از آرا پیروز این انتخابات خواهد کرد.
در رابطه با سیاست خارجی دولت آتی آلمان نیز باید در انتظار وزرای جدید کابینه مرکل بود اما آنچه مشخص است برلین از اقدامات باراک اوباما در رابطه با افغانستان و مساله هسته‌ای کره شمالی حمایت خواهد کرد و در برخورد با روسیه آنچه مسلم است جغرافیا و تاریخ را نمی‌توان تغییر داد. آلمانی‌ها نیازمند انرژی روسیه هستند و خط لوله جریان شمالی می‌تواند در عمیق‌تر شدن مناسبات رایش تاگ و کرملین تاثیر فزاینده‌ای بگذارد. در مقابل همکاری‌های میان آلمان و روسیه، آلمانی‌ها همواره از روس‌ها خواسته‌اند تا درباره مسائل حقوق بشری لطافت بیشتری از خود نشان دهند. برلین بارها مسکو را به خاطر قتل مشکوک روزنامه نگاران و البته فعالان حقوق بشر ملامت کرده است. حضور دولت مرکل در برلین خبر بد دیگری برای دولت اردوغان خواهد بود زیرا دولت وی با پیوستن ترکیه به اتحادیه اروپا مخالف است.
پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهد دولت مرکل پیروز انتخابات آتی بوندستاگ و پس از آن انتخابات
27 سپتامبر که تعیین‌کننده شخص صدر اعظم است، خواهد بود. حضور دوباره احزاب راستگرا در آلمان خبر بدی برای کشورهای شرق اروپا بویژه لهستان نیز هست و در مقابل روس‌ها نیز برای توسعه رابطه خود با بزرگ‌ترین شریک اقتصادی و سیاسی‌شان در اروپای غربی به ملاحظات برلین توجه بیشتری می‌کنند. آیا آنگلا مرکل برای بار دوم انتخاب خواهد شد؟
کارنامه 4 ساله آنگلا مرکل از ائتلاف دموکرات مسیحیان و سوسیالیست‌های آلمان را از 2 جهت می‌توان مورد بررسی قرار داد. مرکل که در دوران جنگ سرد با پدر کشیش‌اش در آلمان شرقی زندگی می‌کرده است اکنون نخستین صدر اعظم زن آلمان بعد از اتحاد در سال 1991 است. او در فضایي به عنوان صدر اعظم وارد دفتر کار خود در برلین شد که دولت سوسیالیست گرهارد شرودر نتوانسته بود انتظارات آلمانی‌ها را برآورده کند. تاریخ در رابطه با اقدامات شرودر اظهارنظر خواهد کرد اما باید این نکته را در نظر داشت که کارنامه اقتصادی مرکل با توجه به همکاری‌های وی با دولت‌های بوش و اوباما آلمان را به عنوان بزرگ‌ترین اقتصاد اروپا و با جمعیتی بالغ بر 80 میلیون نفر کماکان به عنوان یک قدرت تراز اول در جهان حفظ کرد و اکنون که بحران اقتصادی در روزهای میانی‌اش قرار دارد رونق نسبی باز به آلمان بازگشته است و شرکت‌هایی مانند اپل که وابسته به جنرال موتورز هستند نیز با سرمایه‌گذاری روسیه و کانادا از چرخه مالی آمریکا خارج شده و وارد روزهای تازه‌ای شده‌اند.
انتخابات 27 سپتامبر برای احزاب راستگرا در آلمان بسیار حائز اهمیت است زیرا بحران اقتصادی توانست ضربه مهلکی را به بدنه این گروه‌های سیاسی وارد کند. این مساله باعث شد تا گروه‌های چپ از سبز‌ها تا گروه‌های چپگرای رادیکال‌تر بتوانند با تبلیغات و ایراد نقد به سیاست‌های دولت در راستای حضور در افغانستان و افزایش نیرو در این کشور و انتقاد از سیاست‌های اروپایی برلین شانس خود را برای حضور در دولت آینده افزایش دهند.
انتخابات بوندستاگ آزمون بسیار مهمی برای احزاب راستگراست و ترکیب پارلمان نشان خواهد داد سکان دولت آینده آلمان در دستان کیست.
رقابت اصلی اکنون میان حزب سوسیال‌دموکرات و حزب دموکرات مسیحی است و با توجه به نظام قانونی آلمان احزاب کوچک شانس کمتری برای دخالت در سطوح سیاسی بالا در اختیار دارند.
پیش‌بینی‌ها در رابطه با آینده انتخابات آلمان بسیار سخت است اما نتایج آن مانند هر زمان دیگری در تاریخ تاثیر قابل توجهی روی همسایگان این کشور خواهد گذاشت. سیاست‌های شرق‌گرایانه دولت‌های چپگرا و نزدیکی به شرق در مقابل اقدامات غربگرایانه دولت‌های راستگرا آرایش سیاست خارجی آلمان را نمایان می‌کنند. با در نظر داشتن اختلاف‌نظر‌هایی که در میان احزاب تشکیل‌دهنده دولت ائتلافی در آلمان وجود دارد، تشکیل دولت ائتلافی دیگر در این کشور مساله‌ای سخت به نظر می‌رسد. اکنون فرانک والتر اشتاینمایر، وزیر خارجه دولت مرکل رقیب اصلی او برای کسب پست صدر اعظمی است. البته باید اذعان داشت فردی که هدایت آلمان را در طول 4 سال آینده در اختیار دارد با مشکلات و موانع مختلفی روبه‌رو خواهد بود حتی امکان سرنگونی دولت به دلیل عدم رضایت مردمی هم وجود دارد.
انتخابات بوندستاگ نشان خواهد داد که کدام سیاستمدار آلمانی مردم را طی دوران زمامداری‌اش مایوس کرده و این مساله از آن جهت حائز اهمیت است که چه مرکل و چه اشتاینمایر هر دو در دولت حضور داشته‌اند و تا روز انتخابات در مسند قدرت هستند. ائتلاف شکل گرفته میان 2 گروه راست‌های میانه و چپ‌های دموکرات در آلمان پدیده‌ای بود که تکرار آن قدری سخت به نظر می‌آید، زیرا اکنون برلین نیازمند سیاست خارجی و اقدامات اقتصادی در راستای آن است تا بر بحران اقتصادی سریع‌تر فائق آیند. اکنون و با توجه به آمار‌های منتشر شده رشد اقتصادی در کشورهای آلمان و فرانسه در 3 ماه گذشته تنها 3/0 درصد بوده است که این مساله نشان از عمق بحران در این 2 موتور اقتصادی و سیاسی اروپا دارد.
2 گروه سیاسی تشکیل‌دهنده ائتلاف در آلمان نتوانستند نتیجه قابل قبولی از فعالیت مشترک خود بگیرند به همین جهت هر 2 تمایل بسیاری برای پیروزی در انتخابات دارند و تلاش می‌کنند تا نظرات و راهکارهای عملی را برای خروج از بحران اقتصادی ارائه دهند. این مساله شانس طرفین را برای پیروزی در انتخابات با نوسان مواجه کرده است زیرا برخی از جریان‌های سیاسی بر این باور بودند که حضور دو طرف در یک دولت توانسته است توازنی نسبی را بر روند تصمیم‌گیری دولت حاکم کند.
آخرین نظرسنجی‌های منتشر شده توسط رسانه دولتی آلمانی یعنی «زد دی اف»، حاکی از این مساله است که جریان سیاسی دموکرات مسیحی با توجه به کارنامه خود آرای بالغ بر 17 تا 20 درصد بیش از انتخابات گذشته کسب می‌کند که این مساله دموکرات مسیحی‌ها را با توجه به جریان راست میانه با 51 درصد از آرا پیروز این انتخابات خواهد کرد.
در رابطه با سیاست خارجی دولت آتی آلمان نیز باید در انتظار وزرای جدید کابینه مرکل بود اما آنچه مشخص است برلین از اقدامات باراک اوباما در رابطه با افغانستان و مساله هسته‌ای کره شمالی حمایت خواهد کرد و در برخورد با روسیه آنچه مسلم است جغرافیا و تاریخ را نمی‌توان تغییر داد. آلمانی‌ها نیازمند انرژی روسیه هستند و خط لوله جریان شمالی می‌تواند در عمیق‌تر شدن مناسبات رایش تاگ و کرملین تاثیر فزاینده‌ای بگذارد. در مقابل همکاری‌های میان آلمان و روسیه، آلمانی‌ها همواره از روس‌ها خواسته‌اند تا درباره مسائل حقوق بشری لطافت بیشتری از خود نشان دهند. برلین بارها مسکو را به خاطر قتل مشکوک روزنامه نگاران و البته فعالان حقوق بشر ملامت کرده است. حضور دولت مرکل در برلین خبر بد دیگری برای دولت اردوغان خواهد بود زیرا دولت وی با پیوستن ترکیه به اتحادیه اروپا مخالف است.
پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهد دولت مرکل پیروز انتخابات آتی بوندستاگ و پس از آن انتخابات
27 سپتامبر که تعیین‌کننده شخص صدر اعظم است، خواهد بود. حضور دوباره احزاب راستگرا در آلمان خبر بدی برای کشورهای شرق اروپا بویژه لهستان نیز هست و در مقابل روس‌ها نیز برای توسعه رابطه خود با بزرگ‌ترین شریک اقتصادی و سیاسی‌شان در اروپای غربی به ملاحظات برلین توجه بیشتری می‌کنند. ارسال نظر
پربیننده