برای 84 سالگی پیتر سلرز
نمی‌دانم که هستم
دیروز (سه‌شنبه 8 سپتامبر) هشتاد و چهارمین سالگرد تولد یکی از بزرگ‌ترین نام‌های سینمای کمدی جهان بود. «پیتر سلرز» نامی شناخته شده برای تمام علاقه‌مندان به سینماست به طوری که برخی وی را بزرگ‌ترین کمدین تاریخ می‌نامند. وی در طول حیات حرفه‌ای خود با ایفای نقش‌های مختلف آنها را در تاریخ سینما جاودانه کرد. در این میان می‌توان به بازی او در فیلم‌های «دکتر استرنج لاو»، سری فیلم‌های کمدی «پلنگ صورتی» (در نقش سربازرس کلوسو) و «لولیتا» اشاره کرد. مهارت‌های وی در هنرپیشگی باعث شهرت و افتخارات ملی و بین‌المللی این هنرمند انگلیسی شد و جوایز متعددی را برای وی به ارمغان آورد. وی توانایی بسیاری برای اجرای چندین شخصیت در یک نمایش داشت، با استادی تمام صدا و ظاهرش را تغییر می‌داد و این مهارت‌ها به‌عنوان مشخصه‌های بازیگری سلرز شناخته می‌شوند. «ریچارد هنری سلرز» در روز 8 سپتامبر 1925 در هامپشایر انگلستان متولد شد. والدین او در یک کمپانی هنرپیشگی که توسط مادربزرگش اداره می‌شد مشغول به کار بودند. اما آغاز فعالیت حرفه‌ای سلرز در زمینه هنرپیشگی به بعد از جنگ جهانی دوم بازمی‌گردد. وی در دوران جنگ در نیروی هوایی سلطنتی خدمت می‌کرد و پس از جنگ در مجموعه‌های کمدی رادیویی «نمایش گون» در بی‌بی‌سی مشغول به ایفای نقش شد. او در این نمایش در کنار هنرمندان دیگری چون اسپایک میلیگان، هری سیکامب و مایکل بنتین قرار داشت. توانایی او برای صحبت کردن با لهجه‌های مختلف فرانسوی، هندی، آمریکایی و آلمانی در کنار نبوغ او برای ایفای شخصیت‌های مختلف باعث موفقیت روزافزون این هنرپیشه شد. البته سلرز علاقه ویژه‌ای نیز به اتومبیل داشت، تا آنجا که در قسمتی از نمایش گون با نام «عصر فضا» هری سیکامب وی را با این جملات معرفی می‌کند: «این پیتر سلرز است؛ شخصی که همین الان رکورد خودش را در نگهداشتن یک ماشین به مدت یک ماه شکست!» اما سلرز فعالیت سینمایی خود را در سال 1951 آغاز کرد و موفقیت وی در فیلم نیز به بازی او در کمدی‌های بریتانیایی مانند «حالم خوبه جک» بازمی‌گردد اما بازی او در «میلیونر» در کنار سوفیا لورن توجه بین‌المللی را به وی معطوف کرد. گرچه سلرز قادر بود در یک فیلم به ایفای چند نقش بپردازد اما نکته دیگری که در کارهای او به خوبی به چشم می‌خورد توانایی مثال‌زدنی او در تغییر از نقش‌های کمدی به نقش‌های نه‌چندان کمدی یا حتی جدی بود. این امر حاکی از روان بودن بازیگری این هنرمند بود، اما نقطه عطف کارهای سلرز بازی او در فیلم «دکتر استرنج‌لاو یا چطور یاد گرفتم که نگران نباشم و بمب را دوست بدارم» (1964) بود. کارگردانی این فیلم را استنلی کوبریک برعهده داشت. سلرز در این فیلم در 3 نقش مختلف حاضر شد و نخستین کسی بود که برای چند اجرا در یک فیلم نامزد یک جایزه اسکار بهترین هنرپیشه مرد می‌شد اما این جایزه را به رکس هریسون و نقش‌آفرینی او در فیلم به یاد ماندنی «بانوی زیبای من» واگذار کرد. سری فیلم‌های «پلنگ صورتی» هم مخاطبان بین‌المللی را برای سلرز به همراه داشت تا آنجا که الویس پریسلی، خواننده نامدار آمریکایی این فیلم‌ها را در هواپیما و در تورهایی که برگزار می‌کرد همراه خود داشت. سلرز در این فیلم‌ها نقش سربازرس ژاک کلوسو را ایفا می‌کرد. هرچند این کاراکتر سلرز را به یک ستاره ثروتمند بین‌المللی تبدیل کرد اما خود در برخی موارد از محدودیت‌های این نقش اظهار ناخرسندی می‌کرد. سلرز در زندگی حرفه‌ای خود فردی کاملا موفق بود. وی در مدت فعالیت حرفه‌ای 3 بار (1960، 1965و 1980) نامزد جایزه اسکار شد و یک بار نیز در سال 1960 جایزه بفتا را به‌عنوان بهترین هنرپیشه بریتانیایی از آن خود کرد. همچنین (در کنار 4 نامزدی) یک بار نیز جایزه گلدن‌گلوب به وی اهدا شد. وی همچنین از جشنواره‌های بین‌المللی فیلم سانفرانسیسکو و سن‌سباستین نیز جوایزی را دریافت کرد. در سال 1964 زمانی که سلرز 38 سال بیشتر نداشت، چندین بار دچار سکته قلبی شد که آسیب‌های غیرقابل جبرانی را روی سلامت وی گذاشت. چند سال بعد (در سال 1980) مجلس شامی به افتخار پیوستن اعضای نمایش گون در لندن ترتیب داده می‌شود اما در روز 22 جولای سلرز در اتاق هتل دورچستر دچار سکته قلبی می‌شود و به حالت اغما فرومی‌رود. او سرانجام در روز 24 جولای و زمانی که تنها 54 سال سن داشت، درگذشت. سلرز برای بسیاری از کمدین‌های جهان عنوان یک الگو را دارد و کارهای او برای بسیاری مایه الهام‌بخشی است. او در اواخر عمر خود از رابین ویلیامز و استیو مارتین بسیار سخن می‌گفت که هر دوی این هنرپیشه‌ها از آن به عنوان یک افتخار برای خود یاد می‌کنند. سلرز درباره خود می‌گوید:«اگر از من بخواهید که نقش خودم را بازی کنم، نمی‌دانم چکار باید کرد. من نمی‌دانم که چی یا کی هستم».
فیلمسازان عرب
جشنواره تورنتو را تحریم می‌کنند
مهر: اقدام مدیران جشنواره فیلم تورنتو به نمایش 10 فیلم درباره شهر تل‌آویو در بخش جنبی «شهر به شهر» واکنش فیلمسازان عرب را در پی داشته است. برخی رسانه‌های جهان عرب از فیلمسازان خود خواسته‌اند در اعتراض به این اقدام برنامه‌ریزان جشنواره تورنتو حضور در سی و چهارمین دوره این رویداد معتبر سینمایی را تحریم کنند. جنجال بر سر انتخاب تل‌آویو به عنوان موضوع نخستین دوره بخش «شهر به شهر» جشنواره فیلم تورنتو و نمایش 10 فیلم از سینماگران رژیم صهیونیستی از اواخر هفته گذشته آغاز شده است.
مشاهیر
برای 84 سالگی پیتر سلرز
نمی‌دانم که هستم
دیروز (سه‌شنبه 8 سپتامبر) هشتاد و چهارمین سالگرد تولد یکی از بزرگ‌ترین نام‌های سینمای کمدی جهان بود. «پیتر سلرز» نامی شناخته شده برای تمام علاقه‌مندان به سینماست به طوری که برخی وی را بزرگ‌ترین کمدین تاریخ می‌نامند. وی در طول حیات حرفه‌ای خود با ایفای نقش‌های مختلف آنها را در تاریخ سینما جاودانه کرد. در این میان می‌توان به بازی او در فیلم‌های «دکتر استرنج لاو»، سری فیلم‌های کمدی «پلنگ صورتی» (در نقش سربازرس کلوسو) و «لولیتا» اشاره کرد. مهارت‌های وی در هنرپیشگی باعث شهرت و افتخارات ملی و بین‌المللی این هنرمند انگلیسی شد و جوایز متعددی را برای وی به ارمغان آورد. وی توانایی بسیاری برای اجرای چندین شخصیت در یک نمایش داشت، با استادی تمام صدا و ظاهرش را تغییر می‌داد و این مهارت‌ها به‌عنوان مشخصه‌های بازیگری سلرز شناخته می‌شوند. «ریچارد هنری سلرز» در روز 8 سپتامبر 1925 در هامپشایر انگلستان متولد شد. والدین او در یک کمپانی هنرپیشگی که توسط مادربزرگش اداره می‌شد مشغول به کار بودند. اما آغاز فعالیت حرفه‌ای سلرز در زمینه هنرپیشگی به بعد از جنگ جهانی دوم بازمی‌گردد. وی در دوران جنگ در نیروی هوایی سلطنتی خدمت می‌کرد و پس از جنگ در مجموعه‌های کمدی رادیویی «نمایش گون» در بی‌بی‌سی مشغول به ایفای نقش شد. او در این نمایش در کنار هنرمندان دیگری چون اسپایک میلیگان، هری سیکامب و مایکل بنتین قرار داشت. توانایی او برای صحبت کردن با لهجه‌های مختلف فرانسوی، هندی، آمریکایی و آلمانی در کنار نبوغ او برای ایفای شخصیت‌های مختلف باعث موفقیت روزافزون این هنرپیشه شد. البته سلرز علاقه ویژه‌ای نیز به اتومبیل داشت، تا آنجا که در قسمتی از نمایش گون با نام «عصر فضا» هری سیکامب وی را با این جملات معرفی می‌کند: «این پیتر سلرز است؛ شخصی که همین الان رکورد خودش را در نگهداشتن یک ماشین به مدت یک ماه شکست!» اما سلرز فعالیت سینمایی خود را در سال 1951 آغاز کرد و موفقیت وی در فیلم نیز به بازی او در کمدی‌های بریتانیایی مانند «حالم خوبه جک» بازمی‌گردد اما بازی او در «میلیونر» در کنار سوفیا لورن توجه بین‌المللی را به وی معطوف کرد. گرچه سلرز قادر بود در یک فیلم به ایفای چند نقش بپردازد اما نکته دیگری که در کارهای او به خوبی به چشم می‌خورد توانایی مثال‌زدنی او در تغییر از نقش‌های کمدی به نقش‌های نه‌چندان کمدی یا حتی جدی بود. این امر حاکی از روان بودن بازیگری این هنرمند بود، اما نقطه عطف کارهای سلرز بازی او در فیلم «دکتر استرنج‌لاو یا چطور یاد گرفتم که نگران نباشم و بمب را دوست بدارم» (1964) بود. کارگردانی این فیلم را استنلی کوبریک برعهده داشت. سلرز در این فیلم در 3 نقش مختلف حاضر شد و نخستین کسی بود که برای چند اجرا در یک فیلم نامزد یک جایزه اسکار بهترین هنرپیشه مرد می‌شد اما این جایزه را به رکس هریسون و نقش‌آفرینی او در فیلم به یاد ماندنی «بانوی زیبای من» واگذار کرد. سری فیلم‌های «پلنگ صورتی» هم مخاطبان بین‌المللی را برای سلرز به همراه داشت تا آنجا که الویس پریسلی، خواننده نامدار آمریکایی این فیلم‌ها را در هواپیما و در تورهایی که برگزار می‌کرد همراه خود داشت. سلرز در این فیلم‌ها نقش سربازرس ژاک کلوسو را ایفا می‌کرد. هرچند این کاراکتر سلرز را به یک ستاره ثروتمند بین‌المللی تبدیل کرد اما خود در برخی موارد از محدودیت‌های این نقش اظهار ناخرسندی می‌کرد. سلرز در زندگی حرفه‌ای خود فردی کاملا موفق بود. وی در مدت فعالیت حرفه‌ای 3 بار (1960، 1965و 1980) نامزد جایزه اسکار شد و یک بار نیز در سال 1960 جایزه بفتا را به‌عنوان بهترین هنرپیشه بریتانیایی از آن خود کرد. همچنین (در کنار 4 نامزدی) یک بار نیز جایزه گلدن‌گلوب به وی اهدا شد. وی همچنین از جشنواره‌های بین‌المللی فیلم سانفرانسیسکو و سن‌سباستین نیز جوایزی را دریافت کرد. در سال 1964 زمانی که سلرز 38 سال بیشتر نداشت، چندین بار دچار سکته قلبی شد که آسیب‌های غیرقابل جبرانی را روی سلامت وی گذاشت. چند سال بعد (در سال 1980) مجلس شامی به افتخار پیوستن اعضای نمایش گون در لندن ترتیب داده می‌شود اما در روز 22 جولای سلرز در اتاق هتل دورچستر دچار سکته قلبی می‌شود و به حالت اغما فرومی‌رود. او سرانجام در روز 24 جولای و زمانی که تنها 54 سال سن داشت، درگذشت. سلرز برای بسیاری از کمدین‌های جهان عنوان یک الگو را دارد و کارهای او برای بسیاری مایه الهام‌بخشی است. او در اواخر عمر خود از رابین ویلیامز و استیو مارتین بسیار سخن می‌گفت که هر دوی این هنرپیشه‌ها از آن به عنوان یک افتخار برای خود یاد می‌کنند. سلرز درباره خود می‌گوید:«اگر از من بخواهید که نقش خودم را بازی کنم، نمی‌دانم چکار باید کرد. من نمی‌دانم که چی یا کی هستم».
فیلمسازان عرب
جشنواره تورنتو را تحریم می‌کنند
مهر: اقدام مدیران جشنواره فیلم تورنتو به نمایش 10 فیلم درباره شهر تل‌آویو در بخش جنبی «شهر به شهر» واکنش فیلمسازان عرب را در پی داشته است. برخی رسانه‌های جهان عرب از فیلمسازان خود خواسته‌اند در اعتراض به این اقدام برنامه‌ریزان جشنواره تورنتو حضور در سی و چهارمین دوره این رویداد معتبر سینمایی را تحریم کنند. جنجال بر سر انتخاب تل‌آویو به عنوان موضوع نخستین دوره بخش «شهر به شهر» جشنواره فیلم تورنتو و نمایش 10 فیلم از سینماگران رژیم صهیونیستی از اواخر هفته گذشته آغاز شده است.
ارسال نظر
پربیننده