به نظر میرسد که دیهگو آرماندو مارادونا، تمام وجهه ورزشیاش را از دست داده است. او در حال حاضر مشغول آمادهسازی تیمش برای دیدار مقابل پاراگوئه است و همه مردم آرژانتین این روزها درباره این میگویند که اگر آرژانتین مقابل این تیم نیز مغلوب شود چه رخ خواهد داد. آنها معتقدند که در صورت شکست مقابل پاراگوئه، مارادونا از سمت خود برکنار خواهد شد ولی کسی نمیداند که سرنوشت این اسطوره فوتبال آمریکایجنوبی چیست. مارادونا در همه دوران زندگیاش فردی بیثبات بوده ولی در زمین فوتبال با مهارتهای ویژهای ظاهر میشد. او اکنون برای نظر دادن درباره شرایط حاد بسیار خودش را محدود میکند. شخصیت ناامید مارادونا که یکی از نقاط ضعف شخصیتی او است، اکنون اوضاع و احوال تیم ملی آرژانتین را به یکی از بحرانیترین دورانش رسانده و همگان را به یاد روزهای بحرانی این تیم در سال 1969 و حذف شدن دردناک این تیم در بوکاجونیورس و در دیدار مقابل پرو میاندازد. این روزها همه راهها به خودکشی دستهجمعی در تیم ملی آرژانتین ختم میشود. بحثی که درباره خودشیفتگی برخی از افراد و قدرتطلبی به جای انجام وظیفه مطرح میشود، شاید درباره شرایط کنونی تیم ملی آرژانتین صدق کند. تصمیم خولیو گروندونا و ویژگی شخصیتی او که معتقد است، غیرممکنها برای زندگی انسانی است، دوره کاری او را مبدل به جهنمی ساخته که در حقیقت مارادونا هم در همان جهنم اسیر شده است. واقعیت موجود در اردوی تیم ملی آرژانتین آنچنان دردناک و سنگین است که نمیتوان آن را وصف کرد. فدراسیون فوتبال این کشور تیمهای باشگاهی را بشدت ضعیف کرده است و مارادونا نیز همچنان به شکست در زندگی شخصی و ورزشیاش ادامه میدهد. آنچه در دیدار مقابل برزیل رخ داد را میتوان این گونه توصیف کرد:
«هاینتزه در این دیدار در حد یک بازیکن کاملا معمولی بازی میکرد و رفتارش با دومینگس که اولین بازیهای ملیاش را انجام میداد کاملا توهینآمیز بود. فریادهایی که ماسچرانو در رختکن بر سر بازیکنان میکشید و دردی که در زانوی تهوس احساس میشد، نیمکتنشینی سرخیو آگوئرو و حملات ناجوانمردانه برخیها برای مسی، خستگی فراوان بوردیسو که در دیدار مقابل روسیه بازیکن ثابت تیم بود... و شرایط اینچنینی بر اردوی تیم ملی آرژانتین حاکم بود». در پایان مارادونا نمیداند که چه باید بکند و چه چیزی میخواهد. او پیش از این فکر میکرد که دنیا در زیر پاهایش است. مارادونا همیشه اسطوره بود و همیشه غرق در ستایش و تمجید ولی هیچ وقت فکرش را نمیکرد و بهتر بگوییم، هرگز نیاموخته بود که ممکن است چنین اتفاقی رخ دهد و هنگام مواجهه با چنین شرایطی چه واکنشی باید نشان دهد. وجهه ازدست رفته مارادونا
همه راههاي آرژانتين به خودكشي ختم ميشود
به نظر میرسد که دیهگو آرماندو مارادونا، تمام وجهه ورزشیاش را از دست داده است. او در حال حاضر مشغول آمادهسازی تیمش برای دیدار مقابل پاراگوئه است و همه مردم آرژانتین این روزها درباره این میگویند که اگر آرژانتین مقابل این تیم نیز مغلوب شود چه رخ خواهد داد. آنها معتقدند که در صورت شکست مقابل پاراگوئه، مارادونا از سمت خود برکنار خواهد شد ولی کسی نمیداند که سرنوشت این اسطوره فوتبال آمریکایجنوبی چیست. مارادونا در همه دوران زندگیاش فردی بیثبات بوده ولی در زمین فوتبال با مهارتهای ویژهای ظاهر میشد. او اکنون برای نظر دادن درباره شرایط حاد بسیار خودش را محدود میکند. شخصیت ناامید مارادونا که یکی از نقاط ضعف شخصیتی او است، اکنون اوضاع و احوال تیم ملی آرژانتین را به یکی از بحرانیترین دورانش رسانده و همگان را به یاد روزهای بحرانی این تیم در سال 1969 و حذف شدن دردناک این تیم در بوکاجونیورس و در دیدار مقابل پرو میاندازد. این روزها همه راهها به خودکشی دستهجمعی در تیم ملی آرژانتین ختم میشود. بحثی که درباره خودشیفتگی برخی از افراد و قدرتطلبی به جای انجام وظیفه مطرح میشود، شاید درباره شرایط کنونی تیم ملی آرژانتین صدق کند. تصمیم خولیو گروندونا و ویژگی شخصیتی او که معتقد است، غیرممکنها برای زندگی انسانی است، دوره کاری او را مبدل به جهنمی ساخته که در حقیقت مارادونا هم در همان جهنم اسیر شده است. واقعیت موجود در اردوی تیم ملی آرژانتین آنچنان دردناک و سنگین است که نمیتوان آن را وصف کرد. فدراسیون فوتبال این کشور تیمهای باشگاهی را بشدت ضعیف کرده است و مارادونا نیز همچنان به شکست در زندگی شخصی و ورزشیاش ادامه میدهد. آنچه در دیدار مقابل برزیل رخ داد را میتوان این گونه توصیف کرد:
«هاینتزه در این دیدار در حد یک بازیکن کاملا معمولی بازی میکرد و رفتارش با دومینگس که اولین بازیهای ملیاش را انجام میداد کاملا توهینآمیز بود. فریادهایی که ماسچرانو در رختکن بر سر بازیکنان میکشید و دردی که در زانوی تهوس احساس میشد، نیمکتنشینی سرخیو آگوئرو و حملات ناجوانمردانه برخیها برای مسی، خستگی فراوان بوردیسو که در دیدار مقابل روسیه بازیکن ثابت تیم بود... و شرایط اینچنینی بر اردوی تیم ملی آرژانتین حاکم بود». در پایان مارادونا نمیداند که چه باید بکند و چه چیزی میخواهد. او پیش از این فکر میکرد که دنیا در زیر پاهایش است. مارادونا همیشه اسطوره بود و همیشه غرق در ستایش و تمجید ولی هیچ وقت فکرش را نمیکرد و بهتر بگوییم، هرگز نیاموخته بود که ممکن است چنین اتفاقی رخ دهد و هنگام مواجهه با چنین شرایطی چه واکنشی باید نشان دهد. ارسال نظر
پربیننده