زینب حاجی‌حسینی: اگر چه در رابطه با المپیک و مهم شمردن این بازی‌ها، همواره تاکید بر صرف حضور بوده است اما شکی نیست دوره به دوره اهمیت نتایج و برد و باخت‌های به دست آمده در آن بیشتر شده است، به طوری که امروز دستیابی به مدال جزو اهداف لاینفک زندگی هر ورزشکار مدعی و مطرحی به شمار می‌رود. از دیگر اهداف مشترک این ورزشکاران می‌توان به ثبت یک رکورد جدید اشاره کرد که توسط دیگر ورزشکاران دست نیافتنی باشد و از این حیث جاودانه شود و برای دستیابی به رکوردی تاریخی که هیچ رقیبی قادر به شکستن و جابه‌جایی آن نباشد چه میدانی بهتر، مهم‌تر و فراگیرتر از المپیک؛ بزرگ‌ترین صحنه ورزشی جهان که هر نتیجه‌ای در آن به تاریخ ورزش دنیا سنجاق می‌شود. خیلی از ورزشکاران نامدار دنیا در رشته‌های مختلف، آرزوی خود را برای رکوردشکنی در جریان ادوار مختلف المپیک برآورده کرده‌اند، مانند «مایکل فرد فلپس» آمریکایی که با ۲۸ مدال رکورددار بیشترین مدال در بازی‌های المپیک است. وی در المپیک ۲۰۰۸ پکن از رقابت در ۸ رشته صاحب 8 مدال طلا شد و از این حیث هم رکوردی بی‌نظیر به نام خود ثبت کرد. یا «یوسین بولت» دونده سرعتی جامائیکایی که با آنکه خود را بازنشسته کرده اما همچنان رکورد دوی ۱۰۰ و ۲۰۰ متر المپیک را در اختیار دارد. از جمله رکوردشکنی‌های وی در المپیک لندن اتفاق افتاد که رکورد دوی ۱۰۰ متر را ۶ صدم ثانیه بهبود بخشید و در ریو هم قهرمانی در همین ماده را تکرار کرد. کیانوش رستمی، حسین رضا‌زاده، بهداد سلیمی، حسن یزدانی، حمید سوریان و... هم از ورزشکاران ایرانی هستند که در ادوار مختلف المپیک و در رشته خود موفق به ارتقای رکورد و ثبت عددی جدید برای آن شدند. قاعدتا آخرین رکوردهای المپیک 4 سال پیش در ریودوژانیرو به ثبت رسید، در حالی که بعید است در المپیک پیش رو رکوردشکنی قابل توجهی را شاهد باشیم. کرونا و دگرگون شدن شرایط زندگی ورزشکاران به خاطر این ویروس منحوس دلیل این مسأله است.
* افت رکورد «قوی‌ترین»، «سریع‌ترین» و «بالاترین» المپین‌ها
در شرایط عادی اکثر کشورها از 3-2 سال پیش از المپیک برنامه‌های خود را برای حضور در دوره جدید این بازی‌ها آغاز می‌کنند و اینگونه ورزشکاران‌شان را با حداکثر آمادگی لازم و ممکن راهی محل برگزاری بازی‌ها می‌کنند. همین آمادگی حداکثری از مهم‌ترین دلایل در ثبت رکوردهای جدید محسوب می‌شود در حالی که برای المپیک سال آینده این مهم و دیگر فاکتورهای لازم برای رکوردشکنی خیلی در دسترس مسافران مدعی توکیو نیست.
کرونا و تأثیری که بر راکد شدن فعالیت‌های ورزشی گذاشته، نه تنها ورزشکاران را از دوره تمرینی در حد المپیک دور کرده، بلکه اجازه حضور در تورنمنت‌ها و برگزاری اردوی مشترک با دیگر کشورها را هم از آنها گرفته است. با از دست رفتن این امتیازات مثبت، دارندگان سهمیه المپیک توکیو با کمتر شناختی نسبت به یکدیگر در میدان حاضر شده و رو در روی هم قرار می‌گیرند.
قاعدتا از رقابت این ورزشکاران با همین شرایط هم یک نفر به عنوان «قوی‌ترین»، «سریع‌ترین»، «بالاترین» و «بهترین» در رشته خود معرفی می‌شود اما احتمالا بدون جابه‌جایی‌های آنچنانی رکورد، چرا که بعد از فوت چندماهه وقت و در فاصله کمتر از یک سال باقیمانده تا المپیک، ورزشکاران در خوشبینانه‌ترین حالت هم نمی‌توانند آمادگی حداکثری برای توکیو کسب کنند، از طرفی شناخت جدیدی از هم پیدا نمی‌کنند و به همین دلیل عجیب نیست اگر رکوردهای المپیکی در تمام رشته‌ها افت کند.