کاپلو؛ تصویری از یک برنده
ادامه قسمت چهارم؛ یوونتوس، تیم دهه 70
آیین محلی شهر رم از بین رفته بود؛ شهری که تا حد زیادی گرفتار این آیین‌ها بود. تیم رم در جای خود، باشگاهی بود که رفتار و عملکردی، اگرنه به اندازه یک تیم جهانی اما همانند یک تیم ملی داشت. باشگاهی که خود را تافته جدا بافته تلقی می‌کرد و از بسیاری جهات آنها شایسته این عنوان بودند. کاپلو در حالی راهی یوونتوس شد که این باشگاه در حال روی آوردن به سیستم جوان‌گرایی بود. فصل قبل، آنها رده سوم جدول را به خود اختصاص داده بودند، اما یووه تصمیم داشت مسیر خود را تغییر داده و ترکیب تازه‌ای به تیم خود ببخشد. آنها برخی از بهترین‌های ایتالیا را همراه با بازیکنانی جوان و آینده‌دار به خدمت گرفتند. کاپلوی 24 ساله، لوچیانو اسپینوزی که یک مدافع 20ساله بود و فائوستو لاندینی، مهاجم 19 ساله هر3 از رم راهی یوونتوس شدند. روبرتو بتگا مهاجم 20 ساله یووه هم که به صورت قرضی برای وارسی توپ می‌زد به یووه بازگشت و در عین حال، فرانکو کاسیو هافبک 21 ساله یوونتوس باید به باشگاه اصلی‌اش یعنی پالرمو بازمی‌گشت. همه به جز لاندینی بعدها برای تیم ملی فوتبال ایتالیا توپ زدند و در مجموع بیش از 150 بازی ملی و 33 گل در کارنامه این بازیکنان به ثبت رسید. آنها همچنین در کنار یک مربی جوان کار خود را آغاز کردند. آرماندو پیچی با 35 سال سن به عنوان جوان‌ترین مربی تاریخ باشگاه یوونتوس شناخته شد و رکورد این مربی تا به امروز هم دست نخورده باقی مانده است. او یک سال پیش‌تر، کفش‌های خود را آویزان کرده بود، اما همواره به سبب دوران فوتبالی که پشت سر گذاشته بود، به نوعی یک نابغه تلقی می‌شد. او در دوران اینتر افسانه‌ای که هلنیو هررا آن را به 2 قهرمانی اروپایی رسانده بود، کاپیتان تیم بود و تعریف تازه‌ای از یک بازیکن آزاد در سیستم هررا به نمایش گذاشت. تجربه کار با هررا از نقاط مشترک پیچی و کاپلو بود، هرچند همه چیز بین آنها همواره بخوبی پیش نمی‌رفت. رابطه این 2 چندین بار با درگیری‌هایی همراه شد. شاید پاره‌ای از مشکل این بود که کاپلو به هررا، کسی که مسن‌تر و در زمان خود همواره یک مربی افسانه‌ای بود عادت کرده بود. از سوی دیگر، پیچی تنها 11 سال از کاپلو بزرگ‌تر بود و کاپلو چند سال قبل‌تر حتی مقابل او در یک میدان بازی هم کرده بود. اسپینوزی در این‌باره می‌گوید: «هردوی آنها شخصیت‌های بسیار قدرتمندی داشتند اما در نهایت این پیچی بود که هدایت تیم را بر عهده داشت. او می‌دانست که باید چکار کند. او می‌دانست چه زمانی باید به حرف‌های فابیو گوش دهد و چه زمانی باید به او اجازه بدهد که مسیر خودش را برود». مسائل پیچیده چند ماه نخست باعث شد تا کاپلو به معنای واقعی دلتنگ شهر رم و تیم سابق خود شود. برای مردی که عاشق سفر بود و براحتی می‌توانست خود را با محیط‌های مختلف تطبیق دهد، دلتنگی برای شهری که زادگاهش نبود و تنها 3 سال از عمرش را در آن سپری کرده بود، شگفت انگیز به نظر می‌رسید. همانطوری که کاپلو سال‌ها بعد در گفت و گویی با یکی از روزنامه‌ها اعتراف کرد، در چند ماه نخست او اکثراً غمگین و ترشرو بود. پیچی همواره در ترکیب اصلی از کاپلو استفاده می‌کرد، اما نمایش او در زمین به نوعی غیرقابل پیش بینی بود، تا حدی که جیانی آگنلی مالک باشگاه اظهار داشت: «کاپلو بازیکن بدی نیست، اما همواره بسیار ترشرو و غمگین است. واضح است که او همواره به رم فکر می‌کند». تیم جوان پیچی روند کندی را آنگونه که پیش‌بینی می‌شد، آغاز کرد. در اوایل ماه ژانویه 1971 آنها در رده هشتم جدول قرار داشتند، هرچند عملکرد کاپلو رو به پیشرفت بود اما پس از آن، یووه گرفتار مصیبت تازه‌ای شد.
ترجمه: رشید سعدلو
«نادال» در نیمه نهایی
رقابت‌های تنیس US Open به روزهای پایانی‌اش نزدیک می‌شود. در رقابت‌های مردان دیدار نیمه تمام رافائل نادال و فرناندو گونسالس پیگیری شد و در نهایت نادال اسپانیایی حریف شیلیایی‌اش را 3 بر صفر برد تا در نیمه نهایی با خوان مارتین دل پوتروی آماده از آرژانتین پیکار کند. دیدار نادال - گونسالس از مرحله یک چهارم نهایی پنجشنبه به دلیل بارش باران در ست دوم نیمه‌کاره ماند. نادال پس از برد
3بر صفر حریفش گفت: «بدیهی بود که شرایط آسان نبود. با این حال شروع خوبم تعیین کننده بود. امروز من کاملا آماده بودم. این برد برایم بسیار مهم است. من خوشحال و آماده‌ام». در جمع 4 نفر پایانی بخش مردان 3 نفر از چهار تنیسور برتر جدول رده‌بندی برترین‌های این رشته جای دارند. نادال با موفقیت‌هایی که در US Open داشته از روز دوشنبه بار دیگر در مکان دوم این جدول حاضر شده و جایش را از اندی ماری اسکاتلندی پس گرفته است. بیوگرافی
کاپلو؛ تصویری از یک برنده
ادامه قسمت چهارم؛ یوونتوس، تیم دهه 70
آیین محلی شهر رم از بین رفته بود؛ شهری که تا حد زیادی گرفتار این آیین‌ها بود. تیم رم در جای خود، باشگاهی بود که رفتار و عملکردی، اگرنه به اندازه یک تیم جهانی اما همانند یک تیم ملی داشت. باشگاهی که خود را تافته جدا بافته تلقی می‌کرد و از بسیاری جهات آنها شایسته این عنوان بودند. کاپلو در حالی راهی یوونتوس شد که این باشگاه در حال روی آوردن به سیستم جوان‌گرایی بود. فصل قبل، آنها رده سوم جدول را به خود اختصاص داده بودند، اما یووه تصمیم داشت مسیر خود را تغییر داده و ترکیب تازه‌ای به تیم خود ببخشد. آنها برخی از بهترین‌های ایتالیا را همراه با بازیکنانی جوان و آینده‌دار به خدمت گرفتند. کاپلوی 24 ساله، لوچیانو اسپینوزی که یک مدافع 20ساله بود و فائوستو لاندینی، مهاجم 19 ساله هر3 از رم راهی یوونتوس شدند. روبرتو بتگا مهاجم 20 ساله یووه هم که به صورت قرضی برای وارسی توپ می‌زد به یووه بازگشت و در عین حال، فرانکو کاسیو هافبک 21 ساله یوونتوس باید به باشگاه اصلی‌اش یعنی پالرمو بازمی‌گشت. همه به جز لاندینی بعدها برای تیم ملی فوتبال ایتالیا توپ زدند و در مجموع بیش از 150 بازی ملی و 33 گل در کارنامه این بازیکنان به ثبت رسید. آنها همچنین در کنار یک مربی جوان کار خود را آغاز کردند. آرماندو پیچی با 35 سال سن به عنوان جوان‌ترین مربی تاریخ باشگاه یوونتوس شناخته شد و رکورد این مربی تا به امروز هم دست نخورده باقی مانده است. او یک سال پیش‌تر، کفش‌های خود را آویزان کرده بود، اما همواره به سبب دوران فوتبالی که پشت سر گذاشته بود، به نوعی یک نابغه تلقی می‌شد. او در دوران اینتر افسانه‌ای که هلنیو هررا آن را به 2 قهرمانی اروپایی رسانده بود، کاپیتان تیم بود و تعریف تازه‌ای از یک بازیکن آزاد در سیستم هررا به نمایش گذاشت. تجربه کار با هررا از نقاط مشترک پیچی و کاپلو بود، هرچند همه چیز بین آنها همواره بخوبی پیش نمی‌رفت. رابطه این 2 چندین بار با درگیری‌هایی همراه شد. شاید پاره‌ای از مشکل این بود که کاپلو به هررا، کسی که مسن‌تر و در زمان خود همواره یک مربی افسانه‌ای بود عادت کرده بود. از سوی دیگر، پیچی تنها 11 سال از کاپلو بزرگ‌تر بود و کاپلو چند سال قبل‌تر حتی مقابل او در یک میدان بازی هم کرده بود. اسپینوزی در این‌باره می‌گوید: «هردوی آنها شخصیت‌های بسیار قدرتمندی داشتند اما در نهایت این پیچی بود که هدایت تیم را بر عهده داشت. او می‌دانست که باید چکار کند. او می‌دانست چه زمانی باید به حرف‌های فابیو گوش دهد و چه زمانی باید به او اجازه بدهد که مسیر خودش را برود». مسائل پیچیده چند ماه نخست باعث شد تا کاپلو به معنای واقعی دلتنگ شهر رم و تیم سابق خود شود. برای مردی که عاشق سفر بود و براحتی می‌توانست خود را با محیط‌های مختلف تطبیق دهد، دلتنگی برای شهری که زادگاهش نبود و تنها 3 سال از عمرش را در آن سپری کرده بود، شگفت انگیز به نظر می‌رسید. همانطوری که کاپلو سال‌ها بعد در گفت و گویی با یکی از روزنامه‌ها اعتراف کرد، در چند ماه نخست او اکثراً غمگین و ترشرو بود. پیچی همواره در ترکیب اصلی از کاپلو استفاده می‌کرد، اما نمایش او در زمین به نوعی غیرقابل پیش بینی بود، تا حدی که جیانی آگنلی مالک باشگاه اظهار داشت: «کاپلو بازیکن بدی نیست، اما همواره بسیار ترشرو و غمگین است. واضح است که او همواره به رم فکر می‌کند». تیم جوان پیچی روند کندی را آنگونه که پیش‌بینی می‌شد، آغاز کرد. در اوایل ماه ژانویه 1971 آنها در رده هشتم جدول قرار داشتند، هرچند عملکرد کاپلو رو به پیشرفت بود اما پس از آن، یووه گرفتار مصیبت تازه‌ای شد.
ترجمه: رشید سعدلو
«نادال» در نیمه نهایی
رقابت‌های تنیس US Open به روزهای پایانی‌اش نزدیک می‌شود. در رقابت‌های مردان دیدار نیمه تمام رافائل نادال و فرناندو گونسالس پیگیری شد و در نهایت نادال اسپانیایی حریف شیلیایی‌اش را 3 بر صفر برد تا در نیمه نهایی با خوان مارتین دل پوتروی آماده از آرژانتین پیکار کند. دیدار نادال - گونسالس از مرحله یک چهارم نهایی پنجشنبه به دلیل بارش باران در ست دوم نیمه‌کاره ماند. نادال پس از برد
3بر صفر حریفش گفت: «بدیهی بود که شرایط آسان نبود. با این حال شروع خوبم تعیین کننده بود. امروز من کاملا آماده بودم. این برد برایم بسیار مهم است. من خوشحال و آماده‌ام». در جمع 4 نفر پایانی بخش مردان 3 نفر از چهار تنیسور برتر جدول رده‌بندی برترین‌های این رشته جای دارند. نادال با موفقیت‌هایی که در US Open داشته از روز دوشنبه بار دیگر در مکان دوم این جدول حاضر شده و جایش را از اندی ماری اسکاتلندی پس گرفته است. ارسال نظر
پربیننده