۱۹/آبان/۱۴۰۵
|
۲۳:۳۶

نجوا

دعای روز بیست و ششم ماه مبارک رمضان اللهم اجعل سعیی فیه مشکورا و ذنبی فیه مغفورا و عملی فیه مقبولا و عیبی فیه مستورا یا اسمع السامعین. خدایا! قرار بده کوشش مرا در این روز قدردانی شده و گناه مرا در این روزآمرزیده و کردارم را در آن مورد قبول و عیب مرا در آن پوشیده ‌ای شنواترین شنوایان. انسان باید در این حد باشد که برای اینکه مردم را بیشتر خوشنام بکند و حسن‌‌ظن مسلمین را نسبت به یکدیگر زیاد کند،‌ خوبی‌های مردم را اینجا و آنجا بازگو کند و روی بدی‌های مردم حتی بدی‌های واقعی مردم را بپوشاند و زشتی‌ها را آشکار نکند. این خودش یک وظیفه اسلامی است؛ آشکار کردن نیکی‌ها و پوشاندن بدی‌های مردم. وقتی انسان یک مقدار نیکی دارد، بعد ببینید مردم او را با نیکی‌هایش می‌شناسند همین خودش عاملی است برای اینکه بدی‌ها را در وجود خودش کم بکند و برعکس، اگر انسان یک سلسله نیکی‌ها داشته باشد و یک سلسله بدی‌ها و بعد ببیند مردم او را فقط به این بدی‌ها می‌شناسند، آن شخصیت نیک و نیکی‌اش شکست می‌خورد، یعنی به تدریج تبدیل به آدم بد می‌شود. این است که قرآن فوق‌العاده شدید نهی می‌کند از اینکه زشتی‌های مسلمانان،‌ حتی زشتی‌های واقعی‌شان پخش بشود: ‌«ان الذین یحبون ان تشیع الفاحشه فی‌الذین آمنو الهم عذاب الیم». فلسفه اخلاق، ص 27
ارسال نظر
captcha
پربیننده