
دادگاه عالی ورزش باشگاه پرسپولیس را در پرونده ماریو بودیمیر محکوم کرد تا مانند سایر دعاوی حقوقی که علیه این باشگاه طرح شده بود بازنده مطلق باشد. دادگاه عالی ورزش اعلام کرد رای اتاق حل اختلاف فیفا در پرونده مهاجم کروات سابق باشگاه پرسپولیس را که تنها نیمفصل برای قرمزها بازی کرده بود، قبول کرده است و حالا باشگاه پرسپولیس باید 475 هزار یورو بهعلاوه 5 درصد سود سالیانه را به حساب او واریز کند، چرا که در صورت عدم پرداخت مطالبات بودیمیر در مدت معین، 3 پنجره نقل و انتقالاتی پرسپولیس بسته خواهد شد و بعد از پرداخت پول، این محرومیت از بین میرود. همچنین بعد از محرومیت از 3 پنجره نقل و انتقالاتی و در صورتی که عدمپرداخت پول ادامه یابد، پرونده به کمیته انضباطی ارجاع خواهد شد. باشگاه برای این منظور کمتر از ۲ ماه فرصت دارد. ماریو بودیمیر در حالی این مبلغ را باید از باشگاه پرسپولیس دریافت کند که نهتنها بابت همان نیمفصلی که پیراهن قرمزها را بر تن داشت، بلکه برای فصل بعد نیز تقاضای پول کرده بود؛ فصلی که حتی عضوی از تیم هم نبود. این مبلغ دقیقا مبلغ قرارداد این بازیکن کروات به حساب میآید و پولی است که همانطور که پیشبینی میشد و به نظر میرسید در نهایت باشگاه پرسپولیس به پرداخت آن محکوم شد. حال این سوال مطرح میشود: اولا قرارداد بودیمیر چطور بسته شده بوده که او میتواند بابت بازی نکردنش هم پول دریافت کند؟ و ثانیا حالا چه کسی باید این پول را پرداخت کند؟ مبلغی که این روزها میتوانست بخشی از مشکلات مالی باشگاه پرسپولیس را حل کند حالا باید بابت بدهی و جریمه پرداخت شود. بدونشک مسؤولیت این بدهی برمیگردد به مدیران پرسپولیس و بویژه ایرج عرب؛ مدیرانی که نهتنها بابت عملکردشان بازخواست نشدهاند، بلکه به پست و مقام جدیدی هم دست یافتهاند. ایرج عرب زمانی که به عنوان مدیرعامل در باشگاه پرسپولیس حضور داشت درباره شایعه تهدید ماریو بودیمیر مبنی بر گرفتن مطالبات مالی گفته بود: «چنین خبری اصلا صحت ندارد و این موضوع شایعه است».
عرب درباره رای این پرونده که او آن را شایعه خوانده بود، گفت: «من در جریان این پرونده نیستم و باید مدیر حقوقی وقت باشگاه پرسپولیس در این رابطه پاسخگو باشد (!)». عرب در پاسخ به این موضوع که باید پاسخگو باشد، توضیح داد: «درباره پرسپولیس صحبت نمیکنم و شما هم میتوانید برای اطلاعات بیشتر به سوابق حقوقی این پرونده در باشگاه پرسپولیس مراجعه کنید».
مهدی ذاکر، مدیر امور حقوقی باشگاه پرسپولیس در زمان مدیریت ایرج عرب در پاسخ به ادعای مدیرعامل سابق قرمزها به سایت طرفداری میگوید: «دفاعیات و تبادل لوایح بعد از ما و در دوران مدیر بعدی انجام شده است و بنده هم اطلاعی از روند آن ندارم اما اینکه آقای عرب بخواهد بنده را به عنوان مقصر معرفی کند باید بگویم تمام موارد در باشگاه پرسپولیس حتی رد توافق با برانکو با دستور آقای عرب انجام شد و بنده به عنوان زیرمجموعه مدیریتی ایشان در باشگاه فعالیت میکردم».
وی در پاسخ به این سوال که آیا اقدامی از سوی باشگاه برای بسته شدن این پرونده و توافق با این بازیکن پیش از بردن آن به فیفا و دادگاه عالی ورزش انجام شد، گفت: «یک سری مستندسازی انجام شده بود اما تصمیمات در آن زمان بر عهده مدیریت وقت باشگاه ایرج عرب بود و اطلاع دقیقتری از آن ندارم».
وی در ادامه تصریح کرد: «بنده تا شهریورماه 98 در باشگاه مسؤولیت داشتم و پس از آن اطلاع دقیقی از پرونده این بازیکن ندارم، فقط میتوانم بگویم تبادل لوایح انجام شده بود».
ذاکر در پاسخ به سوال دیگری مبنی بر اینکه از سوی باشگاه پرسپولیس برای پذیرش مدیریت امور حقوقی به وی پیشنهادی شده است، گفت: «در زمان حضور مهدی رسولپناه به عنوان سرپرست باشگاه پیشنهادی شد و جلسهای برگزار شد اما با توجه به شرایط و برخی حاشیهها این پیشنهاد را نتوانستم قبول کنم».
***
[قرمزها فقط ۲ ماه فرصت دارند]
ماریو بودیمیر، مهاجم اهل کشور کرواسی که نیمفصل دوم لیگ هجدهم به پرسپولیس پیوست، برای دریافت مطالبات خود از باشگاه به فیفا شکایت کرد که پرونده مورد اشاره به دادگاه حکمیت ورزش ارجاع شد. طبق اعلام دادگاه CAS، این پرونده از روند دادرسی خارج شده و با این حساب، آخرین رای دفتر حل اختلاف فیفا به عنوان رای نهایی مورد قبول است. در این رای آمده بود، باشگاه پرسپولیس باید 475 هزار یورو بهعلاوه 5 درصد سود سالانه به حساب این بازیکن واریز کند که در صورت عدم پرداخت مطالبات بودیمیر در مدت معین، ۳ پنجره نقل و انتقالاتی پرسپولیس بسته خواهد شد و بعد از پرداخت پول، این محرومیت از بین میرود. همچنین بعد از محرومیت از ۳ پنجره نقل و انتقالاتی و در صورتی که عدمپرداخت پول ادامه یابد، پرونده به کمیته انضباطی ارجاع خواهد شد. باشگاه برای این پرونده کمتر از ۲ ماه فرصت دارد و نهایتا باید پرونده را تا پایان بهمن ۹۹ ببندد.
***
تلاقی فوتبال حرفهای و مدیریت آماتور
یکی از دلایل اصلی که اهالی رسانه درباره عدم موفقیت تیمهای باشگاهی ایران در آسیا به آن اشاره میکنند، موضوع گاوصندوق خالی ما و پر رقباست. شاید بخش اعظمی از این نگاه درست باشد اما همه واقعیت این نیست. پرسپولیس با توجه به فینالیست شدن در لیگ قهرمانان آسیا، مبلغ قابل توجهی را به عنوان پاداش طی ماههای آینده از AFC دریافت میکند اما نکته مهم این است که این پول از راه نرسیده، قرار است خرج اشتباهات مدیران سابق شود.
آنهایی که کاری کردند کالدرون بدون هیچ توافقی ناگهان جدا شود، همانهاییاند که ابتدا میتوانستند به راحتی با مبلغ بسیار کمتر رضایت بودیمیر را بگیرند، آنها با ندانمکاری و اهمالشان، باعث شدند پرسپولیس براحتی آنچه به سختی به دست آورده را حالا هزینه باخت در پروندههای خارجی کند.
بودیمیر جدیدترین پرونده علیه قرمزهاست. مهاجم کروات که کمتر از 10 مسابقه برای قرمزها بازی کرد حالا مطالبه کاملش را برای حضور 5/1 فصلی (مدت قرارداد اولیه) میخواهد. چه کسی مقصر است؟ مدیری که میتوانست خیلی راحت با توافق انجامشده با مبلغ بسیار کمتر این پرونده را ببندد، با لجبازی کار را به آینده محول کرد و حالا آن آینده از راه رسیده است.
مشکل بزرگ اینجاست؛ اگر نهادهای نظارتی ورود میکردند و این مدیر مجبور میشد از جیب، این خسران به باشگاه دولتی را بپردازد، آن وقت مدیران فعلی و آتی باشگاه حواسشان به چنین پروندههایی بیشتر جمع میشد.
بله! بنا به هزار و یک دلیل بودجه لازم را برای حرفهای پیش بردن فوتبالمان نداریم اما چرا آنچه داریم را درست مدیریت نمیکنیم؟ چون مدیر دلسوز نداریم! چون فردی که نگران آینده باشد و عواقب تصمیماتش را بپذیرد بر مسند کار نداریم.
آقای مدیر میگوید من چند صباحی هستم و قطعا سال بعد نفر دیگر میآید جایم و همانطور که من جورکش قبلیها بودم، بعدیها هم جور ما را بکشند. این واقعیت ملموس در فوتبال ما است و باید یکبار برای همیشه این زنجیره باطل و غلط را قطع کرد.
بودیمیر حدود 500 هزار یورو میخواهد. ۲ روز دیگر پرونده کالدرون میرسد و او هم مبلغی نزدیک به 800 هزار یورو مطالبه میکند. به همین راحتی نصف بیشتر درآمد آسیایی قرمزها هزینه ۲ فردی میشود که هر کدام بیشتر از 4 ماه در فوتبال ما نبودند. آنها را راحت اخراج میکنیم و نامه قطع همکاریشان را امضا، اما حواسمان نیست اگر توافق مالی صورت نگیرد، مجبوریم به جای 4 ماه هزینه کل فصل را به آنها بپردازیم.
کاش امروز از وزیر ورزش و جوانان درباره انتخاب چنین مدیرانی در خانه ملت سوال و جواب شود، کاش نهادهای نظارتی به صورت جدی به این دست پروندهها ورود کنند تا اینگونه آتش به جان گاوصندوقهای نیمهخالی فوتبالمان نیندازیم.
فوتبال حرفهای قبل از پول حرفهای، مدیر حرفهای میخواهد که ما یا نداریم یا اهل انتخابش نیستیم؛ چون همیشه پای رفاقت، نزدیکی و حزببازی برای انتخابهایمان در میان است. باور ندارید نگاهی گذرا به رزومه ایرج عرب و مهدی رسولپناه در پرسپولیس یا امیرحسین فتحی و اسماعیل خلیلزاده در استقلال بیندازید. خط و ربط آنها با وزیر ورزش را بگیرید تا متوجه شوید آنها از چه کانالی موفق شدند به صندلی داغ و پرطمطراق مدیریت سرخابیهای پایتخت برسند.
میدانید چرا این سمتها مهم است؟ به همان دلیل که در دل کوچه و بازار از هر 10 نفر بپرسید وزیر جهاد کشاورزیمان کیست شاید 3 نفر هم جوابش را ندانند اما از همانها نام مدیران عامل استقلال و پرسپولیس را بپرسید، فوتبال هم نبینند دستکم نام و عکسشان را بارها در رسانههای پرتعداد ورزشی و برنامههای پرتعدادتر سیمای ملی دیده و شنیدهاند.