
علیمحمد مؤدب*: قاسم سلیمانی یکی از فرزندان امام راحل است؛ سرداری که بحق شایسته نام سردار ملی است. او در میدانهای نبرد فرمانده نبود، امام بود. امام خمینی تابش حقیقت محمدی در قرن ما بود و سردار قاسم سلیمانی یکی از آینههای رشید وجود امام است؛ فرماندهای که خود فرمان را پذیرفته است و فرمان است. او برای مردم سوریه و عراق و یمن و لبنان، امامش را آینگی کرد و اینگونه است که این دهقانزاده شریف با وداعی شکوهمند بدرقه شد؛ وداعی که شبیهترین بدرقهها به بدرقه امام عزیز او بود. در ادامه یکی از جدیدترین سرودههایم را به ایشان تقدیم میکنم:
ای مرد، ای حماسه خداحافظ
از این نبرد خسته نباشی مرد
آه ای پناه و ماه خداحافظ
از ما تو دلشکسته نباشی مرد
زان دم که بر زمین شهادت ریخت
هر قطره خون پاک تو دریاییست
شوریست در زمانه ز خون تو
این کربلای آخر تنهاییست
سجیلهای زلزله در راهند
ای پیلها و ابرههها هشدار
آتشفشان خشم خدا ماییم
در هر کجا به فرق شما این بار
ای مرد ای حماسه خداحافظ
از این نبرد خسته نباشی مرد
آه ای پناه و ماه خداحافظ
از ما تو دلشکسته نباشی مرد!
این رود میدود همه سوی خاک
اینک بهار رویش رویاهاست
انگشتر عقیق شهید ما
امضای حکم مرگ بر آمریکاست
* شاعر