کاپلو؛ تصویری از یک برنده
ادامه قسمت چهارم: یوونتوس، تیم دهه 70
پیچی در طول فصل هر روز سفری 3 ساعته به میلان برای دیدن همسر خود که بشدت بیمار بود، داشت. فشارها بر پیچی بسیار بود و او نسبت به خستگی و درد کمرش که هر دو رو به وخامت می‌رفتند، شکایت می‌کرد. این دردها به حدی بود که وقتی یوونتوس روز 6 فوریه 1971 برای دیدار برابر بولونیا با قطار به این شهر سفر می‌کرد، پیچی تمام مدت سفر روی زمین درازکش افتاده بود. تصویر پیچی در حالی که تقلا می‌کرد و در حال مبارزه با کسالت درونی عجیبی بود هنوز در ذهن کاپلو جا داشت. روز بعد، یوونتوس در دیداری پرهیاهو که اخراج کاسیو را به همراه داشت با یک گل از حریفش شکست خورد. پیچی که معمولا بسیار آرام و خونسرد بود، کنترل خود را به طور کامل از دست داد. او در طول جریان بازی به داور اعتراض می‌کرد و در نهایت از روی نیمکت اخراج شد. اوضاع با امتناع ورزیدن پیچی نسبت به خروج از زمین بدتر شد و هنگامی که او سرانجام زمین را ترک کرد، در پایان بازی باز هم داور را مورد حمله لفظی قرار داد. رفتار او کاملا حیرت‌آور بود چرا که اینگونه واکنش‌ها در شخصیت پیچی جایی نداشت. اما آنچه تقریبا هیچکس نمی‌دانست این بود که بیماری سرتاسر وجود پیچی را دربرگرفته بود. درد بسیار او با اضطراب و نگرانی نسبت به وضع همسرش همراه شد و خستگی ناشی از هفته‌ها بی‌خوابی شبانه، پیچی را به مرز نابودی رساند. روز چهارشنبه، روز بسیار پرحادثه‌ای بود. پیچی برای آخرین‌بار در تمرین یووه هدایت این تیم را برعهده داشت، به خاطر اینکه اتحادیه فوتبال ایتالیا تنبیه سختی در پی رفتار او در دیدار برابر بولونیا در نظر گرفت و او با 2 ماه محرومیت روبه‌رو شد؛ محرومیتی که صادقانه باید گفت در فوتبال امروز بسیار سختگیرانه به نظر می‌رسد، چرا که مربیان مدام رفتارهای به مراتب بدتری از خود نشان می‌دهند. وخامت اوضاع او عامل تسکین‌بخشی نبود و البته اتحادیه فوتبال ایتالیا هم از وضعیت پیچی خبری نداشت. درست در بعدازظهر همان روز، اوضاع پیچی بدتر شده و او یک شب را در بیمارستان سپری کرد.
ترجمه: رشید سعدلو بیوگرافی
کاپلو؛ تصویری از یک برنده
ادامه قسمت چهارم: یوونتوس، تیم دهه 70
پیچی در طول فصل هر روز سفری 3 ساعته به میلان برای دیدن همسر خود که بشدت بیمار بود، داشت. فشارها بر پیچی بسیار بود و او نسبت به خستگی و درد کمرش که هر دو رو به وخامت می‌رفتند، شکایت می‌کرد. این دردها به حدی بود که وقتی یوونتوس روز 6 فوریه 1971 برای دیدار برابر بولونیا با قطار به این شهر سفر می‌کرد، پیچی تمام مدت سفر روی زمین درازکش افتاده بود. تصویر پیچی در حالی که تقلا می‌کرد و در حال مبارزه با کسالت درونی عجیبی بود هنوز در ذهن کاپلو جا داشت. روز بعد، یوونتوس در دیداری پرهیاهو که اخراج کاسیو را به همراه داشت با یک گل از حریفش شکست خورد. پیچی که معمولا بسیار آرام و خونسرد بود، کنترل خود را به طور کامل از دست داد. او در طول جریان بازی به داور اعتراض می‌کرد و در نهایت از روی نیمکت اخراج شد. اوضاع با امتناع ورزیدن پیچی نسبت به خروج از زمین بدتر شد و هنگامی که او سرانجام زمین را ترک کرد، در پایان بازی باز هم داور را مورد حمله لفظی قرار داد. رفتار او کاملا حیرت‌آور بود چرا که اینگونه واکنش‌ها در شخصیت پیچی جایی نداشت. اما آنچه تقریبا هیچکس نمی‌دانست این بود که بیماری سرتاسر وجود پیچی را دربرگرفته بود. درد بسیار او با اضطراب و نگرانی نسبت به وضع همسرش همراه شد و خستگی ناشی از هفته‌ها بی‌خوابی شبانه، پیچی را به مرز نابودی رساند. روز چهارشنبه، روز بسیار پرحادثه‌ای بود. پیچی برای آخرین‌بار در تمرین یووه هدایت این تیم را برعهده داشت، به خاطر اینکه اتحادیه فوتبال ایتالیا تنبیه سختی در پی رفتار او در دیدار برابر بولونیا در نظر گرفت و او با 2 ماه محرومیت روبه‌رو شد؛ محرومیتی که صادقانه باید گفت در فوتبال امروز بسیار سختگیرانه به نظر می‌رسد، چرا که مربیان مدام رفتارهای به مراتب بدتری از خود نشان می‌دهند. وخامت اوضاع او عامل تسکین‌بخشی نبود و البته اتحادیه فوتبال ایتالیا هم از وضعیت پیچی خبری نداشت. درست در بعدازظهر همان روز، اوضاع پیچی بدتر شده و او یک شب را در بیمارستان سپری کرد.
ترجمه: رشید سعدلو ارسال نظر
پربیننده