دبیرکل حزب‌الله به مناسبت روز جهانی قدس از طریق تلویزیون برای مردم حاضر در حسینیه سیدالشهدا(ع) واقع در حومه جنوبی بیروت سخنرانی کرد. شایان ذکر است به دلایل امنیتی از 2 سال قبل تاکنون تظاهرات روز جهانی قدس در حومه جنوبی بیروت برگزار نمی‌شود و در حضور مردم با سخنرانی دبیرکل حزب‌الله در حسینیه سیدالشهدا برپا می‌شود. سيدحسن نصرالله در آغاز سخنانش اظهار داشت: «امروز روز قدس است. امروز آخرین جمعه ماه مبارک رمضان است. امام خمینی (قده) بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران و برپایی نظام جمهوری اسلامی در این کشور و سقوط نظام آمریکایی‌ـ اسرائیلی شاه و تبدیل سفارت اسرائیل در تهران به نخستین سفارت فلسطین در دنیا، آخرین جمعه ماه مبارک رمضان را روز جهانی قدس نام نهاد. اهداف این حرکت امام بسیار واضح بوده و به زنده کردن آرمان فلسطین و یادآوری مسؤولیت تاریخی ملت بازمی‌گردد. بعد از رحلت امام خمینی (قده) راه و فکر او را امام سید‌علی خامنه‌ای ادامه داده و التزام خود را به مبادی و اصول و راه امام در تمام مسائل و در راس آنها موضوع فلسطین، قدس و آرمان فلسطین و نبرد اعراب و اسرائیل و حمایت از ملت فلسطین و ملت‌های عرب و جنبش‌های مقاومت اعلام کردند. روز قدس، روز تمام فلسطین است.موضوع اصلی و کلیدی در روز قدس این است که در برابر اشغالگر صهیونیست موضعگیری کرد که هنوز سرزمین فلسطین و سرزمین‌های عربی را در اشغال خود دارد. در نتیجه موضعگیری در برابر این رژیم اشغالگر تبدیل به یک اصل می‌شود. من و شما که امروز در پاسخ به ندای جاودان امام خمینی جمع شده‌ایم از همین مکان
اعلام می‌کنیم:
1- فلسطین متعلق به فلسطینیان و امت اسلامی است.
2- هیچکس اعم از فلسطینی، مسلمان، مسیحی یا... با هر درجه از محبوبیت و قانونی بودن در این جهان حق ندارد که از یک ذره خاک و یک قطره آب فلسطین چشم‌پوشی کند.
3- دولت اسرائیلی که بر خاک فلسطین برپا شده، دولتی سرطانی و غیرقانونی و غیر‌شرعی است.
4- هیچکس حق ندارد این رژیم را به رسمیت بشناسد. 5- تعامل و داد و ستد با اسرائیل و بهبود روابط با آن حرام است و تمام مراجع و فقهای مسلمان بر این امر توافق نظر دارند. این امور ثابت در طول زمان هرگز تغییر نخواهند کرد. هنگامی که برخی از ناتوانی سخن می‌گویند، ممکن است عده‌ای به دلایل مختلف بگویند که ما از آزاد کردن فلسطین در شرایط کنونی ناتوان هستیم. ممکن است در جنگ و مقاومت ناتوان باشیم. با این حال ما مجبور نیستیم تسلیم دشمن شده و سند مالکیت و سلطه قانونی آن بر سرزمین خود را امضا کنیم. هیچکس نمی‌تواند ما را به این کار مجبور کند. از 60 سال قبل تاکنون تمامی جهان فشار می‌آورد تا اسرائیل را به رسمیت بشناسیم ولی هیچ‌کاری از پیش نبرده است. حتی کشورهایی که با اسرائیل صلح کرده‌اند، نتوانسته‌اند ملت خود را مجبور به قبول این صلح کنند. ما اجباری نداریم که در برابر اسرائیل عقب‌نشینی کرده و با آن کنار بیاییم. این لبنان است. کشوری که از ده‌ها سال قبل تاکنون در شرایط سخت سرشار از جنگ و اختلاف بسر می‌برد. با این حال لبنان با توجه به تمام مشکلاتش، در برابر اسرائیل عقب‌نشینی نمی‌کند و تا این لحظه از 61 سال قبل تاکنون از نظر رسمی و مردمی یک قدم عقب‌نشینی نکرده است؛ هر چند که ما ضعیف بوده و اسرائیل قوی باشد. اگر ملت مصمم باشد که عقب‌نشینی نکند، حق دارد. ممکن است ما دست به جنگی برای بازپس‌گرفتن خاک اشغالی خود نزنیم ولی از سخن گفتن درباره آن دست نخواهیم کشید. ما نمی‌توانیم جنگ کنیم؛ ولی می‌توانیم مقاومت کرده و تسلیم نشویم و در عین حال تلاش کنیم تا قدرتمندتر شویم و ببینیم متغیرات منطقه‌ای به کجا می‌رسد. وقتی از گزینه‌های پیش‌رو سخن می‌گوییم، می‌بینیم که با گزینه مذاکره مواجه هستیم. مسیر مذاکرات در این سال‌ها یک مسیر عقیم بوده که بسیاری از حقوق در آن گاه مجانی از بین رفته است. امروز جناب جورج میشل به فلسطینی‌ها می‌گوید که نتوانسته نتانیاهو را راضی به توقف شهرک‌سازی کند. 2 فرض موجود است، اول اینکه دولت اوباما ضعیف است و نمی‌تواند به نتانیاهو فشار وارد کند. اگر این نظام ناتوان است، آیا شما به این نظام و دولت ناتوان و ضعیف تکیه می‌کنید؟ دولتی که نمی‌تواند شهرک‌سازی را متوقف کند، چگونه می‌خواهد حقوق فلسطینیان را به آنها بازگرداند. فرضیه دوم که من قبولش دارم اشغال است. فردا می‌گویند خطرات زیاد است و باید بهایی به نتانیاهو دهیم تا روند صلح را پیش ببریم، مانند آنچه در زمان رابین اتفاق افتاد. در دهه‌های گذشته با ادبیات متفاوتی از این گزینه سخن گفتند و ابراز داشتند که باید اعلام جنگی عربی و گسترده علیه اسرائیل کرد تا بدین ترتیب تمام کشورها وارد جنگ شوند و تمام دروازه‌های فلسطین باز شوند، هر چند به نظر می‌رسد آن کس که نمی‌خواهد بجنگد، سنگ بزرگی را بر می‌دارد. چنین تفکری باعث شد تا مقاومت در بسیاری از گذرگاه‌های اصلی خاموش شود. همه گفتند نظام‌های کشورهای عربی باید تغییر کرده تا تمام کشورهای عربی قبول کنند با اسرائیل وارد جنگ شوند. بنابر این اجازه دهید این گزینه (جنگ) را به کنار بگذاریم، چرا که غیرممکن است. من به صراحت به شما می‌گویم که ما نیازی به باز کردن جبهه‌های جنگ نداریم. من به شما می‌گویم استراتژی صحیح چیست. در لبنان باید از مقاومت کنونی حمایت کرد. ساده‌تر از این نمی‌توانم بگویم که اگر نمی‌توانید از مقاومت حمایت کنید، دست از آن بردارید. از این ساده‌تر می‌توان استراتژی ارائه داد؟ منظور من از این سخن بیشتر کشورهای عربی است. به ایران هم می‌رسیم. ایران از فلسطین حمایت کرده و به حمایت از فلسطین ادامه خواهد داد. ممکن است برخی بگویند شرایط دشوار است. اسرائیل نیز با این مشکلات روبه‌رو است. اسرائیل قبل از سال 2000 و قبل از سال 2006 و قبل از جنگ غزه دیگر آن اسرائیل قبلی نیست. نباید از اسرائیل ترسید. اسرائیلی‌ها شب و روز مشغول تمرین و آموزش هستند زیرا ترسیده‌اند. من افقی برای شما ترسیم کرده‌ام. از ملت فلسطین حمایت کنید و نگذارید دلمشغولی مالی و خانه داشته باشند و ببینید چه خواهند کرد. برخی از رهبران سیاسی در لبنان می‌گویند که اسرائیل روزی از روزها به لبنان حمله می‌کند و ما نیز با این حرف موافقیم؛ ولی این جنگ را نمی‌خواهیم. آنها همواره بهانه‌هایی فراهم کرده و دست به جنگ می‌زنند. در سیاست می‌گویند که باید تهدید را به فرصت تبدیل کرد. ما خواستار جنگ نیستیم ولی اگر اسرائیل به لبنان حمله کند ما این تهدید را به فرصت تبدیل می‌کنیم. من به شما می‌گویم که جنگ آینده، چهره منطقه را تغییر خواهد داد. برخی می‌پرسند آیا شما سلاح اتمی به دست آورده‌اید؟ من می‌گویم خیر. طبق دستورات شرعی و فتوای امام خامنه‌ای دستیابی به سلاح هسته‌ای برای ما و استفاده از آن حرام است. نابودی ارتش اسرائیل یعنی نابود شدن اسرائیل و ان‌شاءالله این امر در لبنان رخ خواهد داد. چند کلمه‌ای هم درباره لبنان بگویم. در موضوع وطن‌گزینی فلسطینی‌ها در لبنان می‌گویم که همه باید به شکل متحد از لزوم بازگشت آوارگان به سرزمین‌شان سخن بگوییم. همه در لبنان با وطن‌گزینی فلسطینیان مخالف بوده و ترس‌هایی دارند. اگر وطن‌گزینی به لبنان تحمیل شود، این یک توطئه علیه فلسطینیان قبل از لبنان و لبنانی‌ها است. اجازه دهید بر روی موضوع حق بازگشت تمرکز کنیم. اگر مدام بخواهیم بر مخالفت با وطن‌گزینی تکیه کنیم، رفته‌رفته سخنان ما تبدیل به اظهارت طائفه‌ای و مذهبی می‌شود. حقوق مدنی فلسطینیان در لبنان نیز بار دیگر نیاز به تاکید دارد. باید در این زمینه نیز دست به اقداماتی زد در حالی‌که مراقب وطن‌گزینی نیز باشیم. سومین نکته اردوگاه‌های فلسطینی است. واقعیت این است که آنها میهمانان ما در خاک‌مان هستند. در تمام این مسیر ما تنها نبوده و نیستیم. خطرناک‌ترین دوره‌ای که پشت سر گذاشتیم، دوره بوش بود. ما از این دوره رد شدیم و دیگر خطری به این بزرگی پیش روی خود نداریم.
غزه اکنون محاصره است و زمستان نیز در پیش است. من خواهش می‌کنم محاصره را از غزه بردارید تا این ملت بتوانند خانه‌های خود را بازسازی کرده و از زمستان در امان بمانند. در موضوع لبنان نیز نکته‌ای بگویم. هر کدام از ما به وظیفه خود عمل کردیم. نخست‌وزیر، اپوزیسیون و همه کار خود را کردند. اینکه اپوزیسیون به سعد حریری رای نداد ناشی از هیچ امری نبود. ما می‌توانستیم به هر کسی رای بدهیم ولی این کار را نکردیم چرا که نام بردن از هر کسی غیر از سعد حریری می‌توانست باعث بروز تنش شود. ما قرار گذاشتیم از کسی نام نبریم. طبیعی است که ما اپوزیسیون هستیم و می‌توانیم هر کسی را نام ببریم ولی این کار را نکردیم. سپس گفتیم که آماده مذاکره هستیم. من می‌خواهم بگویم هیچکس قصد ندارد کشور را به تنش بکشاند و هیچ نیازی نیز به این امر نیست؛ زیرا همه شکست می‌خورند. حمله اسرائیل را به یک فرصت تبدیل می‌کنیم
دبیرکل حزب‌الله به مناسبت روز جهانی قدس از طریق تلویزیون برای مردم حاضر در حسینیه سیدالشهدا(ع) واقع در حومه جنوبی بیروت سخنرانی کرد. شایان ذکر است به دلایل امنیتی از 2 سال قبل تاکنون تظاهرات روز جهانی قدس در حومه جنوبی بیروت برگزار نمی‌شود و در حضور مردم با سخنرانی دبیرکل حزب‌الله در حسینیه سیدالشهدا برپا می‌شود. سيدحسن نصرالله در آغاز سخنانش اظهار داشت: «امروز روز قدس است. امروز آخرین جمعه ماه مبارک رمضان است. امام خمینی (قده) بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران و برپایی نظام جمهوری اسلامی در این کشور و سقوط نظام آمریکایی‌ـ اسرائیلی شاه و تبدیل سفارت اسرائیل در تهران به نخستین سفارت فلسطین در دنیا، آخرین جمعه ماه مبارک رمضان را روز جهانی قدس نام نهاد. اهداف این حرکت امام بسیار واضح بوده و به زنده کردن آرمان فلسطین و یادآوری مسؤولیت تاریخی ملت بازمی‌گردد. بعد از رحلت امام خمینی (قده) راه و فکر او را امام سید‌علی خامنه‌ای ادامه داده و التزام خود را به مبادی و اصول و راه امام در تمام مسائل و در راس آنها موضوع فلسطین، قدس و آرمان فلسطین و نبرد اعراب و اسرائیل و حمایت از ملت فلسطین و ملت‌های عرب و جنبش‌های مقاومت اعلام کردند. روز قدس، روز تمام فلسطین است.موضوع اصلی و کلیدی در روز قدس این است که در برابر اشغالگر صهیونیست موضعگیری کرد که هنوز سرزمین فلسطین و سرزمین‌های عربی را در اشغال خود دارد. در نتیجه موضعگیری در برابر این رژیم اشغالگر تبدیل به یک اصل می‌شود. من و شما که امروز در پاسخ به ندای جاودان امام خمینی جمع شده‌ایم از همین مکان
اعلام می‌کنیم:
1- فلسطین متعلق به فلسطینیان و امت اسلامی است.
2- هیچکس اعم از فلسطینی، مسلمان، مسیحی یا... با هر درجه از محبوبیت و قانونی بودن در این جهان حق ندارد که از یک ذره خاک و یک قطره آب فلسطین چشم‌پوشی کند.
3- دولت اسرائیلی که بر خاک فلسطین برپا شده، دولتی سرطانی و غیرقانونی و غیر‌شرعی است.
4- هیچکس حق ندارد این رژیم را به رسمیت بشناسد. 5- تعامل و داد و ستد با اسرائیل و بهبود روابط با آن حرام است و تمام مراجع و فقهای مسلمان بر این امر توافق نظر دارند. این امور ثابت در طول زمان هرگز تغییر نخواهند کرد. هنگامی که برخی از ناتوانی سخن می‌گویند، ممکن است عده‌ای به دلایل مختلف بگویند که ما از آزاد کردن فلسطین در شرایط کنونی ناتوان هستیم. ممکن است در جنگ و مقاومت ناتوان باشیم. با این حال ما مجبور نیستیم تسلیم دشمن شده و سند مالکیت و سلطه قانونی آن بر سرزمین خود را امضا کنیم. هیچکس نمی‌تواند ما را به این کار مجبور کند. از 60 سال قبل تاکنون تمامی جهان فشار می‌آورد تا اسرائیل را به رسمیت بشناسیم ولی هیچ‌کاری از پیش نبرده است. حتی کشورهایی که با اسرائیل صلح کرده‌اند، نتوانسته‌اند ملت خود را مجبور به قبول این صلح کنند. ما اجباری نداریم که در برابر اسرائیل عقب‌نشینی کرده و با آن کنار بیاییم. این لبنان است. کشوری که از ده‌ها سال قبل تاکنون در شرایط سخت سرشار از جنگ و اختلاف بسر می‌برد. با این حال لبنان با توجه به تمام مشکلاتش، در برابر اسرائیل عقب‌نشینی نمی‌کند و تا این لحظه از 61 سال قبل تاکنون از نظر رسمی و مردمی یک قدم عقب‌نشینی نکرده است؛ هر چند که ما ضعیف بوده و اسرائیل قوی باشد. اگر ملت مصمم باشد که عقب‌نشینی نکند، حق دارد. ممکن است ما دست به جنگی برای بازپس‌گرفتن خاک اشغالی خود نزنیم ولی از سخن گفتن درباره آن دست نخواهیم کشید. ما نمی‌توانیم جنگ کنیم؛ ولی می‌توانیم مقاومت کرده و تسلیم نشویم و در عین حال تلاش کنیم تا قدرتمندتر شویم و ببینیم متغیرات منطقه‌ای به کجا می‌رسد. وقتی از گزینه‌های پیش‌رو سخن می‌گوییم، می‌بینیم که با گزینه مذاکره مواجه هستیم. مسیر مذاکرات در این سال‌ها یک مسیر عقیم بوده که بسیاری از حقوق در آن گاه مجانی از بین رفته است. امروز جناب جورج میشل به فلسطینی‌ها می‌گوید که نتوانسته نتانیاهو را راضی به توقف شهرک‌سازی کند. 2 فرض موجود است، اول اینکه دولت اوباما ضعیف است و نمی‌تواند به نتانیاهو فشار وارد کند. اگر این نظام ناتوان است، آیا شما به این نظام و دولت ناتوان و ضعیف تکیه می‌کنید؟ دولتی که نمی‌تواند شهرک‌سازی را متوقف کند، چگونه می‌خواهد حقوق فلسطینیان را به آنها بازگرداند. فرضیه دوم که من قبولش دارم اشغال است. فردا می‌گویند خطرات زیاد است و باید بهایی به نتانیاهو دهیم تا روند صلح را پیش ببریم، مانند آنچه در زمان رابین اتفاق افتاد. در دهه‌های گذشته با ادبیات متفاوتی از این گزینه سخن گفتند و ابراز داشتند که باید اعلام جنگی عربی و گسترده علیه اسرائیل کرد تا بدین ترتیب تمام کشورها وارد جنگ شوند و تمام دروازه‌های فلسطین باز شوند، هر چند به نظر می‌رسد آن کس که نمی‌خواهد بجنگد، سنگ بزرگی را بر می‌دارد. چنین تفکری باعث شد تا مقاومت در بسیاری از گذرگاه‌های اصلی خاموش شود. همه گفتند نظام‌های کشورهای عربی باید تغییر کرده تا تمام کشورهای عربی قبول کنند با اسرائیل وارد جنگ شوند. بنابر این اجازه دهید این گزینه (جنگ) را به کنار بگذاریم، چرا که غیرممکن است. من به صراحت به شما می‌گویم که ما نیازی به باز کردن جبهه‌های جنگ نداریم. من به شما می‌گویم استراتژی صحیح چیست. در لبنان باید از مقاومت کنونی حمایت کرد. ساده‌تر از این نمی‌توانم بگویم که اگر نمی‌توانید از مقاومت حمایت کنید، دست از آن بردارید. از این ساده‌تر می‌توان استراتژی ارائه داد؟ منظور من از این سخن بیشتر کشورهای عربی است. به ایران هم می‌رسیم. ایران از فلسطین حمایت کرده و به حمایت از فلسطین ادامه خواهد داد. ممکن است برخی بگویند شرایط دشوار است. اسرائیل نیز با این مشکلات روبه‌رو است. اسرائیل قبل از سال 2000 و قبل از سال 2006 و قبل از جنگ غزه دیگر آن اسرائیل قبلی نیست. نباید از اسرائیل ترسید. اسرائیلی‌ها شب و روز مشغول تمرین و آموزش هستند زیرا ترسیده‌اند. من افقی برای شما ترسیم کرده‌ام. از ملت فلسطین حمایت کنید و نگذارید دلمشغولی مالی و خانه داشته باشند و ببینید چه خواهند کرد. برخی از رهبران سیاسی در لبنان می‌گویند که اسرائیل روزی از روزها به لبنان حمله می‌کند و ما نیز با این حرف موافقیم؛ ولی این جنگ را نمی‌خواهیم. آنها همواره بهانه‌هایی فراهم کرده و دست به جنگ می‌زنند. در سیاست می‌گویند که باید تهدید را به فرصت تبدیل کرد. ما خواستار جنگ نیستیم ولی اگر اسرائیل به لبنان حمله کند ما این تهدید را به فرصت تبدیل می‌کنیم. من به شما می‌گویم که جنگ آینده، چهره منطقه را تغییر خواهد داد. برخی می‌پرسند آیا شما سلاح اتمی به دست آورده‌اید؟ من می‌گویم خیر. طبق دستورات شرعی و فتوای امام خامنه‌ای دستیابی به سلاح هسته‌ای برای ما و استفاده از آن حرام است. نابودی ارتش اسرائیل یعنی نابود شدن اسرائیل و ان‌شاءالله این امر در لبنان رخ خواهد داد. چند کلمه‌ای هم درباره لبنان بگویم. در موضوع وطن‌گزینی فلسطینی‌ها در لبنان می‌گویم که همه باید به شکل متحد از لزوم بازگشت آوارگان به سرزمین‌شان سخن بگوییم. همه در لبنان با وطن‌گزینی فلسطینیان مخالف بوده و ترس‌هایی دارند. اگر وطن‌گزینی به لبنان تحمیل شود، این یک توطئه علیه فلسطینیان قبل از لبنان و لبنانی‌ها است. اجازه دهید بر روی موضوع حق بازگشت تمرکز کنیم. اگر مدام بخواهیم بر مخالفت با وطن‌گزینی تکیه کنیم، رفته‌رفته سخنان ما تبدیل به اظهارت طائفه‌ای و مذهبی می‌شود. حقوق مدنی فلسطینیان در لبنان نیز بار دیگر نیاز به تاکید دارد. باید در این زمینه نیز دست به اقداماتی زد در حالی‌که مراقب وطن‌گزینی نیز باشیم. سومین نکته اردوگاه‌های فلسطینی است. واقعیت این است که آنها میهمانان ما در خاک‌مان هستند. در تمام این مسیر ما تنها نبوده و نیستیم. خطرناک‌ترین دوره‌ای که پشت سر گذاشتیم، دوره بوش بود. ما از این دوره رد شدیم و دیگر خطری به این بزرگی پیش روی خود نداریم.
غزه اکنون محاصره است و زمستان نیز در پیش است. من خواهش می‌کنم محاصره را از غزه بردارید تا این ملت بتوانند خانه‌های خود را بازسازی کرده و از زمستان در امان بمانند. در موضوع لبنان نیز نکته‌ای بگویم. هر کدام از ما به وظیفه خود عمل کردیم. نخست‌وزیر، اپوزیسیون و همه کار خود را کردند. اینکه اپوزیسیون به سعد حریری رای نداد ناشی از هیچ امری نبود. ما می‌توانستیم به هر کسی رای بدهیم ولی این کار را نکردیم چرا که نام بردن از هر کسی غیر از سعد حریری می‌توانست باعث بروز تنش شود. ما قرار گذاشتیم از کسی نام نبریم. طبیعی است که ما اپوزیسیون هستیم و می‌توانیم هر کسی را نام ببریم ولی این کار را نکردیم. سپس گفتیم که آماده مذاکره هستیم. من می‌خواهم بگویم هیچکس قصد ندارد کشور را به تنش بکشاند و هیچ نیازی نیز به این امر نیست؛ زیرا همه شکست می‌خورند. ارسال نظر
پربیننده