
محسن جندقی: اگر دوست دارید یک فیلم سینمایی قهرمانمحور با داستان مهیج و در عین حال واقعی ببینید «تکتیرانداز» را از دست ندهید. تکتیرانداز به کارگردانی علی غفاری و بازی کامبیز دیرباز در ژانر فیلمهای دفاعمقدس را میتوان یک اتفاق ویژه میان فیلمهایی که قصد داشتند قهرمانان حقیقی و رویدادهای واقعی دفاع مقدس 8 ساله را روایت کنند به حساب آورد. تجربه فیلم سینمایی «اسنایپر آمریکایی» محصول سال 2014 به کارگردانی کلینت ایستوود نشان داد مخاطبان هنوز با فیلمهای رئال با محوریت قهرمان واحد ارتباط نزدیک برقرار میکنند. این فیلم راوی زندگی تکتیرانداز آمریکایی «کریس کایل» بود که نویسندگان آن تا توانستند وقایع غیرواقعی را چاشنی فیلمنامه کردند تا محصولی در حد یک فیلم هالیوودی تحویل دهند. این در حالی است که 8 سال دفاعمقدس ایران پر است از قهرمانان واقعی که بیان حقیقت درباره آنها در روزگار امروزی شعار و اغراق به نظر میرسد.
«تکتیرانداز» علی غفاری روایتگر بخشی از زندگی شهید عبدالرسول زرین، شکارچی ماهر دفاعمقدس است که در نبردهای حساس موفق شده بود با شلیکهای طلایی خود پیروزیهای حساسی را نصیب ایران کند. با توجه به مهارت مثالزدنی «شهید زرین» به وی لقب «صیاد خمینی» داده بودند؛ چیزی که در فیلم تکتیرانداز نیز به آن اشاره میشود.
آفت فیلمهای قهرمانمحور با قهرمانان حقیقی، فیلمنامه غیرواقعی و غیرحقیقی است؛ در چنین فیلمهایی، وقتی فرم بر محتوا چیره شود دیگر نمیتوان از مخاطب انتظار داشت قهرمان فیلم را باور کند. به عبارت بهتر، سختترین کار نویسندگان و کارگردان چنین فیلمهایی این است که قهرمان زمینی جذاب خلق کنند تا یک قهرمان سوپرمنی تکراری و تهوعآور! علی غفاری موفق شده یک قهرمان حقیقی را با کمترین شعار ممکن به مخاطب معرفی کند. غفاری برای این کار تفاوت یک قرارگاه ارتش حرفهای حزب بعث عراق را با فضای قرارگاه ایرانی پررنگ میکند و مخاطب با 2 اتمسفر بسیار متفاوت مواجه میشود. همچنین تاکید بر تکلم کامبیز دیرباز در نقش شهید عبدالرسول زرین با لهجه اصفهانی، شاید در ابتدای فیلم توی ذوق بزند اما به سوپرمن نشدن قهرمان فیلم کمک زیادی میکند. کامبیز دیرباز در «تکتیرانداز» همان بازی همیشگی خود را به نمایش میگذارد و با اینکه در اجرای لهجه اصفهانی کمی مشکل دارد اما توانسته تا حدی از پس آن برآید. در بحث فرم چیزی که خیلی توی ذوق میزند بازی حسین شریفی در کنار کامبیز دیرباز است؛ شریفی در نقش رزمنده نوجوانی که قرار است منتقم برادرش شود بازی میکند اما موفق نمیشود سطح بازی خود را به کامبیز دیرباز برساند با این وجود بار تک موقعیتهای کمدی فیلم به همراه دیرباز بر دوش وی است. البته محتوای فیلم به اندازهای قوی است که میتوان تا حدودی از خلأهای فرمی فیلم سینمایی چشمپوشی کرد. علی غفاری با «تکتیرانداز» نشان داد توانایی بالایی در کارگردانی فیلمهای قصهگوی دفاعمقدس دارد و از زیادهگویی و شعار و اغراق بیزار است و همین موضوع کمک بسیاری به جذابیت فیلم میکند. تکتیرانداز یک فیلم اکشن هالیوودی نیست، بلکه یک فیلم اکشن دفاع مقدسی است با یک قهرمان حقیقی نه سوپرمنی.