گروه سیاسی: حکایت رسانه‌های اصلاح‌طلب و مجموعه تریبون‌های جریان غرب‌گرا حکایتی جدید نیست، سابقه مشهود این جریان در دهه‌های اخیر برای نشان دادن میزان همصدایی با منافع استکباری آمریکا و همراهی در سیاست‌های ضداسلامی نیاز چندانی به یادآوری مصادیق ندارد. با این حال برخی مواضع رسانه‌ای این جریان در بزنگاه‌هایی بدون هیچ پروایی، پرده از همراهی و همصدایی خود با جریانات ضداسلامی بر‌می‌دارد.
در همین زمینه روزنامه «سازندگی» ارگان مکتوب حزب کارگزاران سازندگی، در شماره روز گذشته خود در طرحی با تصویر آنگ سان سوچی و تیتر «کودتا علیه دموکراسی»، به شکل آشکاری به حمایت از کسی پرداخت که در سال‌های گذشته در نسل‌کشی مسلمانان میانماری نقشی محوری داشته است. از نگاه این رسانه اصلاح‌طلب که عمدتا خط مواضع خود را با امواج کاخ سفید تنظیم می‌کند، سوچی در حالی نماد دموکراسی به حساب می‌آید که در دوره حکمرانی‌اش مسلمانان این کشور به خشن‌ترین شکل ممکن سرکوب و کشته شدند و در شرایطی که حتی بعضی از دولت‌های غربی نیز این اقدام را محکوم کردند، این نماد دموکراسی سکوت کرد.
همصدایی اصلاح‌طلبان با جریانات ضداسلامی امری جدید به شمار نمی‌رود، پیش از این روزنامه توقیف‌‌شده «مردم امروز» (به سردبیری محمد قوچانی که این روزها سردبیر روزنامه سازندگی است) با استفاده از تیتر «من هم شارلی هستم» با مجله هتاک «شارلی‌ابدو» فرانسه که اقدام به انتشار کاریکاتوری موهن با موضوع پیامبر اعظم(ص) کرده بود همراهی کرد.
علاقه رسانه‌های اصلاح‌طلب به همراهی با جریانات ضداسلامی و حمایت تلویحی از سرکوب مسلمانان در کشورها در حالی است که برخی اخبار غیررسمی منتشر شده در روزهای اخیر حکایت از انتخاب قوچانی، سردبیر روزنامه کارگزاران به عنوان دبیر دفتر حفظ و نشر آثار حسن روحانی دارد؛ ادعایی که البته با تکذیب قوچانی نیز همراه نشد و وی در گفت‌وگو با سایت خبری مدارا، گفت: این شورا چیز جدیدی نیست و در دولت آقای خاتمی و آقای احمدی‌نژاد نیز بوده و مربوط به نهاد ریاست‌جمهوری است. در این شورا اصلا نامی از آقای روحانی نیست، بلکه این شورا مربوط به نهاد ریاست‌جمهوری است که بنده از سال ۹۶ تا به امروز این مسؤولیت را برعهده دارم.
پیش از این در همان سال96 نیز خبر انتصاب قوچانی به چنین جایگاهی برای تدوین و مستندسازی آثار رئیس‌جمهور از سوی محمود واعظی اعلام شده بود.
طرح مواضع اینچنینی در روزنامه‌ای که سردبیر آن یکی از مردان رسانه‌ای رئیس‌جمهور به شمار می‌رود، این سوال را مطرح می‌کند که آیا روحانی در انتخاب حافظان و ناشران آثارش حتی به حداقلی‌ترین شاخص‌ها پایبند نبوده است؟ زمانی که سابقه یک چهره شناخته‌شده رسانه‌ای حکایت از همراهی و همنوایی‌اش با جریانات ضداسلامی در برهه‌های مختلف دارد، حضورش در چنین جایگاهی چگونه می‌تواند قابل دفاع باشد؟
در نهایت تیتر روز گذشته سازندگی در خوشبینانه‌ترین حالت ممکن نیز یک موضع حمایتی از شخصی است که دستانش به خون مسلمانان زیادی آلوده است؛ موضعی که از قضا در صفحه اول یکی از نزدیک‌ترین روزنامه‌ها به دولت درج شده است. حکایت «من هم شارلی هستم» و «کودتا علیه دموکراسی» به عنوان مشت‌هایی نمونه خروار مواضع حمایتی اصلاح‌طلبان از جریانات ضداسلامی از حافظه جمعی مردم پاک نخواهد شد!