تصادفات، جاده‌هاي ایران را مردود كرد
تصادفات جاده‌ای در ایران در مقایسه با کشورهای دیگر به دلایلی از جمله بی‌احتیاطی رانندگان در سفرهای جاده‌ای و استفاده از تلفن همراه در هنگام رانندگی، نمره مردودی را کسب کرده است. میزان خطرات و تلفات جاده‌ای در کشورهای جهان سوم و بعضی از کشورهای در حال توسعه بسیار بالا و نگران کننده است و در کل جهان، تلفات جاده‌ای در حال حاضر نهمین عامل مرگ و میر است که در سال 2020 به رده سوم صعود می‌کند. با توجه به رشد و توسعه روش‌های مختلف حمل و نقل، در حال حاضر 80 درصد کالاهای مصرفی روزانه مردم توسط سیستم جاده‌ای جابه‌جا می‌شود. افزایش تراکم، آلودگی هوا و تصادفات از جمله موارد افزایش وسایل نقلیه است که به نحوی موجب ضررهای اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی در کشورها می‌شود. تصادفات جاده‌ای در سال 1998 در جهان حدود 500 هزار مرگ و میر و 15 میلیون نفر مجروح داشته است و اگر تأثیرات اجتماعی آن را در نظر نگیریم در حدود 53 میلیون دلار خسارت اقتصادی نیز بر جای گذاشته است. در سال 1377 میزان تلفات جاده‌ای ایران حدود 13 هزار نفر بوده، این در حالی است که این تعداد در سال 1380 نزدیک 20 هزار نفر است که به طور متوسط در هر روز بیش از 52 نفر در تصادفات رانندگی کشته می‌شوند. آمار تصادفات رانندگی در جاده‌های ایران با مقایسه دیگر کشورهای جهان نگران کننده است زیرا میزان تلفات تصادفات رانندگی در ایران 25 برابر ژاپن و 2 برابر ترکیه است. در عربستان روزانه 12 نفر قربانی حوادث جاده‌ای می‌شوند این در حالی است که این رقم در ایران برابر با 48 نفر و در سال 1380 برابر 53 نفر است. میزان مرگ و میر ناشی از تصادفات جاده‌ای در ایران با رشد حدود 10 درصد رو به افزایش است که در آینده‌ای نه چندان دور تبدیل به یک فاجعه ملی خواهد شد. تا سال 1381 تعداد 2 میلیون نفر به دلیل تصادفات جاده‌ای جان خود را از دست داده‌اند که در حوادث رانندگی هر سال به اندازه یک سال جنگ تحمیلی عزیزانمان را از دست می‌دهیم.
جاده‌های خطر‌ناک ایران
در بهار سال 1385، جاده‌های ایران از لحاظ تعداد کشته‌ها براثر حوادث رانندگی، خطرناک‌ترین راه‌های دنیا معرفی می‌شوند. در سال 1384 در ایران در هر ساعت بیشتر از 3 نفر در تصادفات رانندگی جان خود را از دست داده‌اند این در حالی است که خسارات سالانه حوادث جاده‌ای در ایران بر 4 هزار میلیارد تومان بالغ می‌شود که حدود 4 درصد تولید ناخالص داخلی کشور است. در سال 1385، 140 هزار و 933 ایرانی در حوادث رانندگی در کشوری که هنوز هم میزان خودرو در آن از بسیاری کشورهای در حال توسعه کمتر است، جان خود را از دست داده‌اند، در این مدت 12میلیون ایرانی در حوادث رانندگی مصدوم و 500 هزار نفر معلول مادام‌العمر شده‌اند. هر ساله در دنیا بیش از 50 میلیون نفر در اثر حوادث ترافیکی مجروح و 1/2 میلیون نفر کشته می‌شوند و با وجود اینکه ایران کمتر از 01/0 جمعیت جهان را در خود دارد، بیش از یک چهلم حوادث ترافیکی در آن رخ می‌دهد که آماری بسیار وحشتناکي است. در طول سال 1386 تعداد متوفیان در حوادث جاده‌ای، کاهشی تا حدود 4/26 درصد (در شهریور) در مقایسه با سال قبل از آن داشته است که در طول 9 ماه از ابتدای سال 1386 بیشترین تعداد حوادث رانندگی منتهی به فوت در اردیبهشت بوده که به‌نظر می‌رسد در آن آمار کشته‌شدگان حوادث رانندگی در تعطیلات نوروزی این سال نیز منعکس شده است.
گره‌کار
عمده مشکل ترافیک در ایران، ریشه فرهنگی دارد؛ در ایران بیشترین تعداد حوادث رانندگی از عدم رعایت حق تقدم ناشی می‌شود که امری متفاوت با فرهنگ ایرانی است که این امر نشان می‌دهد فرهنگ ترافیکی در ایران نهادینه نشده است. بیش از 50 درصد موارد مرگ ناشی از حوادث را افراد 15تا 44 سال تشکیل می‌دهند؛ ایران 180 هزار کیلومتر راه دارد که فقط 31 هزار کیلومتر از آن، آزاد راه و راه اصلی است و 44هزار کیلومتر آن راه فرعی پرخطر هستند. در سال 1388 بیش 95 درصد مردم در این مدت به قوانین راهنمایی رانندگی توجه داشته‌اند که یکی از مهم‌ترین عوامل تصادفات جاده‌ای کشور را رانندگان پرخطر تشکیل می‌دهند. این افراد با رفتارهایی از جمله سرعت غیرمجاز، شتاب، سبقت و استفاده از تلفن همراه موجب تصادفات شده‌اند. در سال 2006 تا سال 2020 آمار مرگ و میر تصادفات جاده‌ای در کشورهای در حال توسعه 60 درصد افزایش خواهد یافت.
فضاهای سبز شهری برای سلامت انسان‌ها مفید است
محققان ادعا کرده‌اند فضاهای سبز شهری برای سلامت انسان مفید است. این پژوهشگران تاکید می‌کنند: فضاهای سبز شهری مانند باغ‌ها و پارک‌هایی که در قسمت‌های مختلف شهرها وجود دارد برای سلامت انسان‌ها ضروری است و باید از آنها در برابر گروه‌هایی که این فضاها را برای شهرسازی از بین می‌برند، محافظت کرد. محققان دانشگاه ریدینگ در انگلیس خاطرنشان کردند: این فضاها طیف گسترده‌ای از مزایای اجتماعی، جسمی، محیط زیستی و حتی روانی را برای انسان به ارمغان می‌آورد و باید به اندازه فضاهای سبز بیرون شهر در حفظ آنها کوشید. این محققان هشدار دادند: از بین بردن پارک‌ها و باغ‌ها در درون شهر می‌تواند زندگی و حتی بهداشت روانی مردم را به خطر بیندازد و شیوع افسردگی و دیگر اختلالات روانی را در شهرها تشدید کند. همچنین فضاهای سبز می‌تواند در صورت افزایش گرمای زمین، هوای شهرها را خنک نگه دارد. دریچه
تصادفات، جاده‌هاي ایران را مردود كرد
تصادفات جاده‌ای در ایران در مقایسه با کشورهای دیگر به دلایلی از جمله بی‌احتیاطی رانندگان در سفرهای جاده‌ای و استفاده از تلفن همراه در هنگام رانندگی، نمره مردودی را کسب کرده است. میزان خطرات و تلفات جاده‌ای در کشورهای جهان سوم و بعضی از کشورهای در حال توسعه بسیار بالا و نگران کننده است و در کل جهان، تلفات جاده‌ای در حال حاضر نهمین عامل مرگ و میر است که در سال 2020 به رده سوم صعود می‌کند. با توجه به رشد و توسعه روش‌های مختلف حمل و نقل، در حال حاضر 80 درصد کالاهای مصرفی روزانه مردم توسط سیستم جاده‌ای جابه‌جا می‌شود. افزایش تراکم، آلودگی هوا و تصادفات از جمله موارد افزایش وسایل نقلیه است که به نحوی موجب ضررهای اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی در کشورها می‌شود. تصادفات جاده‌ای در سال 1998 در جهان حدود 500 هزار مرگ و میر و 15 میلیون نفر مجروح داشته است و اگر تأثیرات اجتماعی آن را در نظر نگیریم در حدود 53 میلیون دلار خسارت اقتصادی نیز بر جای گذاشته است. در سال 1377 میزان تلفات جاده‌ای ایران حدود 13 هزار نفر بوده، این در حالی است که این تعداد در سال 1380 نزدیک 20 هزار نفر است که به طور متوسط در هر روز بیش از 52 نفر در تصادفات رانندگی کشته می‌شوند. آمار تصادفات رانندگی در جاده‌های ایران با مقایسه دیگر کشورهای جهان نگران کننده است زیرا میزان تلفات تصادفات رانندگی در ایران 25 برابر ژاپن و 2 برابر ترکیه است. در عربستان روزانه 12 نفر قربانی حوادث جاده‌ای می‌شوند این در حالی است که این رقم در ایران برابر با 48 نفر و در سال 1380 برابر 53 نفر است. میزان مرگ و میر ناشی از تصادفات جاده‌ای در ایران با رشد حدود 10 درصد رو به افزایش است که در آینده‌ای نه چندان دور تبدیل به یک فاجعه ملی خواهد شد. تا سال 1381 تعداد 2 میلیون نفر به دلیل تصادفات جاده‌ای جان خود را از دست داده‌اند که در حوادث رانندگی هر سال به اندازه یک سال جنگ تحمیلی عزیزانمان را از دست می‌دهیم.
جاده‌های خطر‌ناک ایران
در بهار سال 1385، جاده‌های ایران از لحاظ تعداد کشته‌ها براثر حوادث رانندگی، خطرناک‌ترین راه‌های دنیا معرفی می‌شوند. در سال 1384 در ایران در هر ساعت بیشتر از 3 نفر در تصادفات رانندگی جان خود را از دست داده‌اند این در حالی است که خسارات سالانه حوادث جاده‌ای در ایران بر 4 هزار میلیارد تومان بالغ می‌شود که حدود 4 درصد تولید ناخالص داخلی کشور است. در سال 1385، 140 هزار و 933 ایرانی در حوادث رانندگی در کشوری که هنوز هم میزان خودرو در آن از بسیاری کشورهای در حال توسعه کمتر است، جان خود را از دست داده‌اند، در این مدت 12میلیون ایرانی در حوادث رانندگی مصدوم و 500 هزار نفر معلول مادام‌العمر شده‌اند. هر ساله در دنیا بیش از 50 میلیون نفر در اثر حوادث ترافیکی مجروح و 1/2 میلیون نفر کشته می‌شوند و با وجود اینکه ایران کمتر از 01/0 جمعیت جهان را در خود دارد، بیش از یک چهلم حوادث ترافیکی در آن رخ می‌دهد که آماری بسیار وحشتناکي است. در طول سال 1386 تعداد متوفیان در حوادث جاده‌ای، کاهشی تا حدود 4/26 درصد (در شهریور) در مقایسه با سال قبل از آن داشته است که در طول 9 ماه از ابتدای سال 1386 بیشترین تعداد حوادث رانندگی منتهی به فوت در اردیبهشت بوده که به‌نظر می‌رسد در آن آمار کشته‌شدگان حوادث رانندگی در تعطیلات نوروزی این سال نیز منعکس شده است.
گره‌کار
عمده مشکل ترافیک در ایران، ریشه فرهنگی دارد؛ در ایران بیشترین تعداد حوادث رانندگی از عدم رعایت حق تقدم ناشی می‌شود که امری متفاوت با فرهنگ ایرانی است که این امر نشان می‌دهد فرهنگ ترافیکی در ایران نهادینه نشده است. بیش از 50 درصد موارد مرگ ناشی از حوادث را افراد 15تا 44 سال تشکیل می‌دهند؛ ایران 180 هزار کیلومتر راه دارد که فقط 31 هزار کیلومتر از آن، آزاد راه و راه اصلی است و 44هزار کیلومتر آن راه فرعی پرخطر هستند. در سال 1388 بیش 95 درصد مردم در این مدت به قوانین راهنمایی رانندگی توجه داشته‌اند که یکی از مهم‌ترین عوامل تصادفات جاده‌ای کشور را رانندگان پرخطر تشکیل می‌دهند. این افراد با رفتارهایی از جمله سرعت غیرمجاز، شتاب، سبقت و استفاده از تلفن همراه موجب تصادفات شده‌اند. در سال 2006 تا سال 2020 آمار مرگ و میر تصادفات جاده‌ای در کشورهای در حال توسعه 60 درصد افزایش خواهد یافت.
فضاهای سبز شهری برای سلامت انسان‌ها مفید است
محققان ادعا کرده‌اند فضاهای سبز شهری برای سلامت انسان مفید است. این پژوهشگران تاکید می‌کنند: فضاهای سبز شهری مانند باغ‌ها و پارک‌هایی که در قسمت‌های مختلف شهرها وجود دارد برای سلامت انسان‌ها ضروری است و باید از آنها در برابر گروه‌هایی که این فضاها را برای شهرسازی از بین می‌برند، محافظت کرد. محققان دانشگاه ریدینگ در انگلیس خاطرنشان کردند: این فضاها طیف گسترده‌ای از مزایای اجتماعی، جسمی، محیط زیستی و حتی روانی را برای انسان به ارمغان می‌آورد و باید به اندازه فضاهای سبز بیرون شهر در حفظ آنها کوشید. این محققان هشدار دادند: از بین بردن پارک‌ها و باغ‌ها در درون شهر می‌تواند زندگی و حتی بهداشت روانی مردم را به خطر بیندازد و شیوع افسردگی و دیگر اختلالات روانی را در شهرها تشدید کند. همچنین فضاهای سبز می‌تواند در صورت افزایش گرمای زمین، هوای شهرها را خنک نگه دارد. ارسال نظر
پربیننده