گروه سیاسی: هر چه به زمان نشست اول اکتبر گروه 1+5 با تهران نزدیک‌تر می‌شویم، نمود عقب‌نشینی تدریجی سیاستمداران آمریکایی از مواضع پیشین‌شان بیشتر می‌شود، در واقع بعد از پذیرش گفت‌وگو با تهران در چارچوب بسته پیشنهادی که محوریت اصلی آن مسائلی غیر از برنامه هسته‌ای ایران است، تصمیم سیاستگذاران آمریکایی برای مسکوت گذاشتن طرح تحریم بنزین ایران در سنا را می‌توان به عنوان آخرین گام در این مسیر ارزیابی کرد. تندروهای درون کنگره آمریکا در حالی تحریم صادرات بنزین به ایران را به بهانه «انتظار برای نتایج مذاکرات کشورهای 1+5 با تهران» به حالت تعلیق درآورده‌اند که پیش از آن، به منظور وادار کردن تهران به پذیرش ضرب‌الاجل سپتامبر و ورود به مذاکرات، این طرح را در اولویت دستورکار خود قرار داده بودند و حتی با انتقاد از سیاست‌های باراک اوباما، بر لزوم اعمال فشار بر ایران تاکید داشتند. اما به نظر می‌رسد انتشار آخرین گزارش محمد البرادعی، مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی درباره برنامه هسته‌ای ایران و روشن شدن روند رو به رشد تعامل و همکاری تهران با این نهاد بین‌المللی و نیز تاکید سران 2 شریک تجاری بزرگ ایران یعنی چین و روسیه درباره ناکارآمدی تحریم‌ها، چرخشی در سیاست تحریم سیاستگذاران آمریکایی به وجود آورده است. با توجه به همین موضوع بود که دیک دوربان، یکی از طرفداران سرسخت رژیم صهیونیستی در سنای آمریکا و از ارائه‌‌کنندگان طرح تحریم بنزین، گفت: «من فکر نمی‌کنم چند روز اهمیتی داشته باشد و اگر دیپلماسی موثر واقع می‌شود و ما را به مسیر صحیح می‌کشاند، من می‌خواهم به آن فرصت دهم». ریچارد لوگار، عضو کمیته روابط خارجی سنا نیز در این باره گفت: «این هفته، هفته‌ای است که سازمان ملل متحد و آمریکا باید به تعامل با کشورهای اروپایی و هر کشور دیگر که شریکی مهم ارزیابی می‌شود، بپردازند تا معلوم شود در چه موقعیتی قرار دارند». اما در این میان، جو لیبرمن، نماینده مستقل سنا سخنی بر زبان آورد که با ارزیابی آن می‌توان تصمیم نمایندگان کنگره آمریکا برای معلق کردن طرح تحریم بنزین را از منظر دیگری نیز ارزیابی کرد. وی با اذعان به ناکارآمد بودن فشارهای تحریمی آمریکا علیه ایران گفت: «تلاش‌های جاری ما برای متوقف کردن برنامه هسته‌ای ایران شکست خورده است و ایران با سرعت تمام در این زمینه پیش می‌رود.» که این سخنان بر وجود مشکلات متعدد در مسیر اجرای سیاست آمریکا در زمینه تحریم بنزین ایران دلالت می‌کند چنانکه صادرات بنزین چین به ایران را می‌توان یکی از این موانع برشمرد که به نوشته روزنامه فایننشال تایمز، روزانه 300 تا 400 هزار بشکه بنزین چین وارد بازار ایران می‌شود و این میزان
یک سوم بنزین وارداتی مورد نیاز ایران را تامین می‌کند. علاوه بر این، ایران به کمک چین در حال ساخت پالایشگاه‌های جدید و توسعه تأسیسات موجود خود است با این هدف که ظرفیت داخلی خود را تا سال 2012 به طور تخمینی به
2 برابر افزایش دهد که این امر جبرانی برای کمبود پالایش کنونی ایران خواهد بود. اما مورد دیگری که مقامات ایرانی با استناد به آن موضوع، توقف صادرات بنزین را کم‌اهمیت دانسته و گفته‌اند با تکیه بر ظرفیت داخلی می‌توانند کمبود تولید بنزین را جبران کنند، موضوع حذف یارانه دولتی است که منجر به ارائه بنزین ارزان‌تر می‌شد چراکه این امر منجر به افزایش قیمت بنزین و در نتیجه کاهش مصرف می‌شود و همین امر فشارهای احتمالی ناشی از تحریم واردات بنزین ایران را کاهش می‌‌دهد. از این رو، مجموعه عوامل فوق موجب شده آمریکا امیدی به متقاعد کردن روسیه و چین برای تحریم رسمی صادرات بنزین به ایران نداشته باشد و همین موضوع سیاستمداران آمریکایی را بر آن داشته تا از مواضع پیشین خود عقب‌نشینی کنند. سناتورهاي آمريكايي طرح ممنوعيت فروش بنزين به تهران را مسكوت گذاشتند
عقب نشيني آمريكا از تحریم جدید ایران
گروه سیاسی: هر چه به زمان نشست اول اکتبر گروه 1+5 با تهران نزدیک‌تر می‌شویم، نمود عقب‌نشینی تدریجی سیاستمداران آمریکایی از مواضع پیشین‌شان بیشتر می‌شود، در واقع بعد از پذیرش گفت‌وگو با تهران در چارچوب بسته پیشنهادی که محوریت اصلی آن مسائلی غیر از برنامه هسته‌ای ایران است، تصمیم سیاستگذاران آمریکایی برای مسکوت گذاشتن طرح تحریم بنزین ایران در سنا را می‌توان به عنوان آخرین گام در این مسیر ارزیابی کرد. تندروهای درون کنگره آمریکا در حالی تحریم صادرات بنزین به ایران را به بهانه «انتظار برای نتایج مذاکرات کشورهای 1+5 با تهران» به حالت تعلیق درآورده‌اند که پیش از آن، به منظور وادار کردن تهران به پذیرش ضرب‌الاجل سپتامبر و ورود به مذاکرات، این طرح را در اولویت دستورکار خود قرار داده بودند و حتی با انتقاد از سیاست‌های باراک اوباما، بر لزوم اعمال فشار بر ایران تاکید داشتند. اما به نظر می‌رسد انتشار آخرین گزارش محمد البرادعی، مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی درباره برنامه هسته‌ای ایران و روشن شدن روند رو به رشد تعامل و همکاری تهران با این نهاد بین‌المللی و نیز تاکید سران 2 شریک تجاری بزرگ ایران یعنی چین و روسیه درباره ناکارآمدی تحریم‌ها، چرخشی در سیاست تحریم سیاستگذاران آمریکایی به وجود آورده است. با توجه به همین موضوع بود که دیک دوربان، یکی از طرفداران سرسخت رژیم صهیونیستی در سنای آمریکا و از ارائه‌‌کنندگان طرح تحریم بنزین، گفت: «من فکر نمی‌کنم چند روز اهمیتی داشته باشد و اگر دیپلماسی موثر واقع می‌شود و ما را به مسیر صحیح می‌کشاند، من می‌خواهم به آن فرصت دهم». ریچارد لوگار، عضو کمیته روابط خارجی سنا نیز در این باره گفت: «این هفته، هفته‌ای است که سازمان ملل متحد و آمریکا باید به تعامل با کشورهای اروپایی و هر کشور دیگر که شریکی مهم ارزیابی می‌شود، بپردازند تا معلوم شود در چه موقعیتی قرار دارند». اما در این میان، جو لیبرمن، نماینده مستقل سنا سخنی بر زبان آورد که با ارزیابی آن می‌توان تصمیم نمایندگان کنگره آمریکا برای معلق کردن طرح تحریم بنزین را از منظر دیگری نیز ارزیابی کرد. وی با اذعان به ناکارآمد بودن فشارهای تحریمی آمریکا علیه ایران گفت: «تلاش‌های جاری ما برای متوقف کردن برنامه هسته‌ای ایران شکست خورده است و ایران با سرعت تمام در این زمینه پیش می‌رود.» که این سخنان بر وجود مشکلات متعدد در مسیر اجرای سیاست آمریکا در زمینه تحریم بنزین ایران دلالت می‌کند چنانکه صادرات بنزین چین به ایران را می‌توان یکی از این موانع برشمرد که به نوشته روزنامه فایننشال تایمز، روزانه 300 تا 400 هزار بشکه بنزین چین وارد بازار ایران می‌شود و این میزان
یک سوم بنزین وارداتی مورد نیاز ایران را تامین می‌کند. علاوه بر این، ایران به کمک چین در حال ساخت پالایشگاه‌های جدید و توسعه تأسیسات موجود خود است با این هدف که ظرفیت داخلی خود را تا سال 2012 به طور تخمینی به
2 برابر افزایش دهد که این امر جبرانی برای کمبود پالایش کنونی ایران خواهد بود. اما مورد دیگری که مقامات ایرانی با استناد به آن موضوع، توقف صادرات بنزین را کم‌اهمیت دانسته و گفته‌اند با تکیه بر ظرفیت داخلی می‌توانند کمبود تولید بنزین را جبران کنند، موضوع حذف یارانه دولتی است که منجر به ارائه بنزین ارزان‌تر می‌شد چراکه این امر منجر به افزایش قیمت بنزین و در نتیجه کاهش مصرف می‌شود و همین امر فشارهای احتمالی ناشی از تحریم واردات بنزین ایران را کاهش می‌‌دهد. از این رو، مجموعه عوامل فوق موجب شده آمریکا امیدی به متقاعد کردن روسیه و چین برای تحریم رسمی صادرات بنزین به ایران نداشته باشد و همین موضوع سیاستمداران آمریکایی را بر آن داشته تا از مواضع پیشین خود عقب‌نشینی کنند. ارسال نظر
پربیننده