دست
دست شما درد نکند، دست شما را می‌بوسم، الهی که دستت بشکند، دستم زیر سنگ است، دستت زیر سرم باشد و بسیار جمله‌ها و ترکیب‌ها که اگر کلمه«دست» نبود، گستردگی معنایی نیز در زبان به وجود نمی‌آمد. به ظاهر یک عضوی از بدن بیش نیست اما اگر سری به فرهنگ عامه و خاصه و همچنین لغتنامه‌ها بزنیم چه معناها و ضرب‌المثل‌ها و جمله‌های کنایی از این کلمه که به وجود نیامده است. به‌عنوان نمونه: دست‌چین، دست‌خوش، دست‌خون، دست شستن، دست داشتن، دست پیش گرفتن، دست به یقه شدن، دست کسی را خواندن، بی‌دست و پا، دست و پا چلفتی، دست انداختن، دست بالای دست، دست محبت،دست نوازش، دست گدایی و بسیار بسیار دیگر که اگر یک سال در ستون خودمان دوشنبه‌ها و پنجشنبه‌ها بنویسیم باز هم مقداری از آن را گفته‌ایم اما انسان تا دارد به ندارد فکر نمی‌کند و وقتی که ندارد دائما به دارد می‌اندیشد. اعتبار و ارزش «دست» صرفا به داشتن آن نیست. اگر قرار باشد کسی بخواهد در زندگی‌اش همیشه دست به یقه بشود، دست بیندازد، دست‌کج داشته باشد، دستش مشت شود و بخورد بر دهان و سینه کسی، با دشمن دست داشته باشد، دست در دست شیطان بگذارد و یا دست گدایی دراز کند، مسلما نداشتن آن به نفع آن فرد و جامعه و همسایه‌هاست، چرا که از داده خدایی در مسیر غیرانسانی استفاده می‌کند و در حقیقت از دستش، پلی می‌سازد؛ یا خودش از آن رد می‌شود و مي‌افتد در چاه و دره یا به تعبیر صائب تبریزی، پل بسته است که از آبروی خویش بگذرد، گاهی از این فاجعه بدتر هم وجود دارد، مثلا دست خون، یعنی کسی که دستش را به خون خودش آلوده می‌کند که البته اصطلاحی است در بازی نرد، یعنی زمانی که قمارباز چیزی را برای گرو گذاشتن ندارد و مجبور می‌شود یکی از اعضای بدن بویژه دست خود را به‌عنوان گرو بگذارد. چه رضایتبخش است که انسان وقتی هنگام خواب،احتمالا دستش را زیر سرش می‌گذارد و می‌خوابد، کمی با آن حرف بزند، همانطور که در عالم حساب و کتاب، تمام اعضا با صاحبش حرف می‌زنند و از او دلیل می‌خواهند که فلان روز چرا با من(چشم) به خانه دیگري نگاه کردی، چرا با من(پا) به محفل غیراخلاقی رفتی و ... بنابراین تا زنده‌ایم حرف‌های آنها را بشنویم. دست هر شب می‌پرسد امروز با من چه کردی ای صاحب! می‌توانستی مرا بر سر کودکی به نشانه نوازش بکشی ولی به صورت او زدی، می‌توانستی مطلبی، شعری، متنی یا نامه‌ای بنویسی برای تعالی و غمخواری دیگران ولی چیزی نوشتی که بسیاري از مردم دچار اندوه و انحراف شدند. آقای محترم! چرا امروز با من قراردادی را امضا کردی که 70 درصد آن دروغ و کلاهبرداری بود و هزاران سوال دیگر که اگر روز پاسخگویی برسد، همین«دست» کافی است که جزو«فبشر بعذاب الیم» باشی، باقی پیشکشت! این‌قدر هم به قوت و بازو و بلندی و زیبایی دست«مغرور» نباشیم که نهایتا 5شاخه استخوان بی‌گوشت ترسناک چندش‌آور از آن باقی می‌ماند و در چشم بهم‌‌زدنی تبدیل به خاک می‌شود و سیل و توفان آن را به دیگر جا می‌برد و باد پراکنده‌اش می‌کند و اخبار می‌گوید: هوای شهر غباری است. از کجا که غباري که روی ماشین یا پنجره یا روی میز ناهارخوری اتاق نشسته، همان غبار و گرد به هوا رفته انگشتان و دست‌های چند نسل پیش از ما نیست که باد به سمت ما مي‌آورد، اما کجاست چشم بینا و دل آگاه! که بداند نباید به ناپایدار دل بست. به قول سعدی یار ناپدیدار دوست مدار، بلکه به آن که همیشه می‌ماند دل ببند، به خدایی که دستش بالاترین دست‌هاست: یدالله فوق ایدیهم که قدرت خدا برترین است«قدرتی» که مجازا به جایش دست به کار رفته است و به تعبیر«مرک ملف» دست بی‌فایده، چون شاخه‌ای خشک است که برای جلوگیری از بیماری دیگر اعضا، باید بریده شود.
حرم خدا
اگر انسان از خدا ترسید و به خدا علاقه‌مند بود، بهشت برای او لازم است؛ چون گاهی انسان خدا را وسیله قرار می‌دهد تا به بهشت برسد، این ناشی از همت‌های پست است که خدا از آن کراهت دارد و گاهی از خدا چیزی نمی‌طلبد، فقط او را می‌طلبد، حب و لقای او را مسالت می‌کند، در اینجا خداوند سبحان او را به این نعمت عظیم متنعم می‌کند. امام صادق(ع) فرمود: هیچ عبدی نیست که در قلب او رغبت به خدا و ترس از خدا قرار گیرد مگر آنکه بهشت برای او واجب شود. و نیز آن حضرت فرمود: در دریای دلتان فرو بروید. ببینید این قلب طاهر، نقی و پاکیزه است یا نه؟ اگر دیدید در این قلب جز علاقه به خدا چیزی نیست هرچه خواستید از او مسالت کنید که خدا می‌دهد. دعای موحد مستجاب است و موحد کسی است که در قلبش جز اعتقاد به حق چیزی راه پیدا نکرده و به سرّ توحید رسیده باشد.
آيت‌الله العظمي جوادي آملي
پرويز مشكاتيان شنبه در جوار عطار آرام مي‌گيرد
گروه فرهنگ و هنر: پيكر پرويز مشكاتيان امروز از مقابل تالار وحدت تشييع و با انتقال به نيشابور، شنبه 4 مهر در كنار آرامگاه عطار به خاك سپرده مي‌شود. پيكر این نوازنده و آهنگساز موسيقي ايران روز شنبه چهارم مهرماه ساعت 9:30 صبح از مقابل خانه موسيقي نيشابور (اداره فرهنگ و ارشاد اسلامي نيشابور) به سمت آرامگاه عطار تشييع مي‌شود. همچنين مراسم يادبود پرويز مشكاتيان همان روز از ساعت 15 تا 17 در فرهنگسراي «سيمرغ» نيشابور برگزار خواهد شد.
باکلمه
دست
دست شما درد نکند، دست شما را می‌بوسم، الهی که دستت بشکند، دستم زیر سنگ است، دستت زیر سرم باشد و بسیار جمله‌ها و ترکیب‌ها که اگر کلمه«دست» نبود، گستردگی معنایی نیز در زبان به وجود نمی‌آمد. به ظاهر یک عضوی از بدن بیش نیست اما اگر سری به فرهنگ عامه و خاصه و همچنین لغتنامه‌ها بزنیم چه معناها و ضرب‌المثل‌ها و جمله‌های کنایی از این کلمه که به وجود نیامده است. به‌عنوان نمونه: دست‌چین، دست‌خوش، دست‌خون، دست شستن، دست داشتن، دست پیش گرفتن، دست به یقه شدن، دست کسی را خواندن، بی‌دست و پا، دست و پا چلفتی، دست انداختن، دست بالای دست، دست محبت،دست نوازش، دست گدایی و بسیار بسیار دیگر که اگر یک سال در ستون خودمان دوشنبه‌ها و پنجشنبه‌ها بنویسیم باز هم مقداری از آن را گفته‌ایم اما انسان تا دارد به ندارد فکر نمی‌کند و وقتی که ندارد دائما به دارد می‌اندیشد. اعتبار و ارزش «دست» صرفا به داشتن آن نیست. اگر قرار باشد کسی بخواهد در زندگی‌اش همیشه دست به یقه بشود، دست بیندازد، دست‌کج داشته باشد، دستش مشت شود و بخورد بر دهان و سینه کسی، با دشمن دست داشته باشد، دست در دست شیطان بگذارد و یا دست گدایی دراز کند، مسلما نداشتن آن به نفع آن فرد و جامعه و همسایه‌هاست، چرا که از داده خدایی در مسیر غیرانسانی استفاده می‌کند و در حقیقت از دستش، پلی می‌سازد؛ یا خودش از آن رد می‌شود و مي‌افتد در چاه و دره یا به تعبیر صائب تبریزی، پل بسته است که از آبروی خویش بگذرد، گاهی از این فاجعه بدتر هم وجود دارد، مثلا دست خون، یعنی کسی که دستش را به خون خودش آلوده می‌کند که البته اصطلاحی است در بازی نرد، یعنی زمانی که قمارباز چیزی را برای گرو گذاشتن ندارد و مجبور می‌شود یکی از اعضای بدن بویژه دست خود را به‌عنوان گرو بگذارد. چه رضایتبخش است که انسان وقتی هنگام خواب،احتمالا دستش را زیر سرش می‌گذارد و می‌خوابد، کمی با آن حرف بزند، همانطور که در عالم حساب و کتاب، تمام اعضا با صاحبش حرف می‌زنند و از او دلیل می‌خواهند که فلان روز چرا با من(چشم) به خانه دیگري نگاه کردی، چرا با من(پا) به محفل غیراخلاقی رفتی و ... بنابراین تا زنده‌ایم حرف‌های آنها را بشنویم. دست هر شب می‌پرسد امروز با من چه کردی ای صاحب! می‌توانستی مرا بر سر کودکی به نشانه نوازش بکشی ولی به صورت او زدی، می‌توانستی مطلبی، شعری، متنی یا نامه‌ای بنویسی برای تعالی و غمخواری دیگران ولی چیزی نوشتی که بسیاري از مردم دچار اندوه و انحراف شدند. آقای محترم! چرا امروز با من قراردادی را امضا کردی که 70 درصد آن دروغ و کلاهبرداری بود و هزاران سوال دیگر که اگر روز پاسخگویی برسد، همین«دست» کافی است که جزو«فبشر بعذاب الیم» باشی، باقی پیشکشت! این‌قدر هم به قوت و بازو و بلندی و زیبایی دست«مغرور» نباشیم که نهایتا 5شاخه استخوان بی‌گوشت ترسناک چندش‌آور از آن باقی می‌ماند و در چشم بهم‌‌زدنی تبدیل به خاک می‌شود و سیل و توفان آن را به دیگر جا می‌برد و باد پراکنده‌اش می‌کند و اخبار می‌گوید: هوای شهر غباری است. از کجا که غباري که روی ماشین یا پنجره یا روی میز ناهارخوری اتاق نشسته، همان غبار و گرد به هوا رفته انگشتان و دست‌های چند نسل پیش از ما نیست که باد به سمت ما مي‌آورد، اما کجاست چشم بینا و دل آگاه! که بداند نباید به ناپایدار دل بست. به قول سعدی یار ناپدیدار دوست مدار، بلکه به آن که همیشه می‌ماند دل ببند، به خدایی که دستش بالاترین دست‌هاست: یدالله فوق ایدیهم که قدرت خدا برترین است«قدرتی» که مجازا به جایش دست به کار رفته است و به تعبیر«مرک ملف» دست بی‌فایده، چون شاخه‌ای خشک است که برای جلوگیری از بیماری دیگر اعضا، باید بریده شود.
حرم خدا
اگر انسان از خدا ترسید و به خدا علاقه‌مند بود، بهشت برای او لازم است؛ چون گاهی انسان خدا را وسیله قرار می‌دهد تا به بهشت برسد، این ناشی از همت‌های پست است که خدا از آن کراهت دارد و گاهی از خدا چیزی نمی‌طلبد، فقط او را می‌طلبد، حب و لقای او را مسالت می‌کند، در اینجا خداوند سبحان او را به این نعمت عظیم متنعم می‌کند. امام صادق(ع) فرمود: هیچ عبدی نیست که در قلب او رغبت به خدا و ترس از خدا قرار گیرد مگر آنکه بهشت برای او واجب شود. و نیز آن حضرت فرمود: در دریای دلتان فرو بروید. ببینید این قلب طاهر، نقی و پاکیزه است یا نه؟ اگر دیدید در این قلب جز علاقه به خدا چیزی نیست هرچه خواستید از او مسالت کنید که خدا می‌دهد. دعای موحد مستجاب است و موحد کسی است که در قلبش جز اعتقاد به حق چیزی راه پیدا نکرده و به سرّ توحید رسیده باشد.
آيت‌الله العظمي جوادي آملي
پرويز مشكاتيان شنبه در جوار عطار آرام مي‌گيرد
گروه فرهنگ و هنر: پيكر پرويز مشكاتيان امروز از مقابل تالار وحدت تشييع و با انتقال به نيشابور، شنبه 4 مهر در كنار آرامگاه عطار به خاك سپرده مي‌شود. پيكر این نوازنده و آهنگساز موسيقي ايران روز شنبه چهارم مهرماه ساعت 9:30 صبح از مقابل خانه موسيقي نيشابور (اداره فرهنگ و ارشاد اسلامي نيشابور) به سمت آرامگاه عطار تشييع مي‌شود. همچنين مراسم يادبود پرويز مشكاتيان همان روز از ساعت 15 تا 17 در فرهنگسراي «سيمرغ» نيشابور برگزار خواهد شد.
ارسال نظر
پربیننده