طلاق والدین چه تاثیراتی بر شرایط زندگی فرزندان دارد؟
با توجه به نقش مهم و غیرقابل انکار والدین در تربیت و حمایت فرزندان بی‌تردید جدایی آنها تاثیر منفی‌ای بر زندگی فرزندانشان دارد. شاید بتوان گفت بهترین راه این است که ازدواج‌ها بر پایه و اساس درستی استوار شود تا از بروز طلاق جلوگيري شود، اما اگر مشکلی در زندگی پیش آمد باید طلاق را به عنوان آخرین راه‌حل انتخاب کرد. در مواردی که طلاق اجتناب‌ناپذیر می‌شود باید بچه‌ها را برای آن آماده کرد تا از لطمات ناشی از طلاق تا حد ممکن کاسته شود. روانشناسی به نام یونگ می‌گوید بچه‌ها آنقدر که از نوع طلاق لطمه می‌بینند از خود طلاق آسیب نمی‌بینند .
بعد از طلاق پدر و مادر باید چه رفتاری داشته باشند تا اثرات ناخوشایند برای بچه‌ها کمتر شود؟
پدر و مادر باید سعی کنند جلوی بچه‌ها آرام و محترمانه با یکدیگر رفتار کنند. اگر چه آنها دیگر زن و شوهر نیستند ولی همچنان پدر و مادر فرزند هستند و نباید این موضوع را نادیده بگیرند. بنابراین لازم است روابط دوستانه خود را به عنوان پدر و مادر حفظ کنند. یک برنامه منظم تنظیم کنند که هر دو تا حد مقدور و برابر از نظر زمانی مسؤول مراقبت و بازی و نگهداری از کودک باشند تا او از محبت، توجه و رسیدگی هر دو برخوردار شود. در وقت رفتن به خانه هرکدام از والدین یک اسباب‌بازی، بالش یا پتو که کودک به آن وابسته است همراه او کنند. یک نوار قصه با صدای مادر و صدای پدر را داشته باشید که کودک در جایی که یکی از آنها غایب است، بتواند به آن گوش بدهد.
چه رفتارهایی موجب لطمه دیدن کودکان از جدایی والدین می‌شود؟
متأسفانه در جامعه ما طلاق برابر با خصومت و بدگویی است و با دعوا و به کار بردن الفاظ بد همراه است که قطع رابطه کودک با یکی از والدین را به همراه دارد و باعث طولانی کردن فاصله ملاقات والدین با کودک به علت عصبانی بودن از یکدیگر و یا محروم کردن کودک از دیدار مادر یا پدر می‌شود که این امر تاثیرات ناگواری بر کودک می‌گذارد. ترس، اضطراب و حالت‌های منفی روحی از عواقب چنین شرایطی هستند که اگر جلوی آن گرفته نشود حتی در بزرگسالی نیز فرد را رها نمی‌کنند و هم باعث تخریب زندگی خود او می‌شوند و هم می‌توانند موجب شوند فرد پایه‌گذار یک زندگی پرآسیب دیگر شود. البته این به آن معنا نیست که کودکان طلاق حتما در آینده نیز در زندگی خود مشکل خواهند داشت، اما لازم است پدر و مادری که قصد جدایی دارند به رابطه‌شان بعد از جدایی فکر کنند و تصمیماتی بگیرند که کمترین آسیب را به زندگی فرزندشان بزنند.
پدر و مادر چطور می‌توانند کودک را برای جدایی خود آماده کنند؟
به کودک توضیح دهند که طلاق تقصیر آنها نیست و به دست آنها هم قابل پیشگیری نیست. لزومی ندارد بچه‌ها جزئیات جدایی پدر و مادر را بدانند بویژه اگر سن بچه‌ها کم است. بچه‌ها نسبت به از دست دادن والدین وحشت دارند، باید به آنها اطمینان دهند خللی به رابطه‌شان با پدر و مادر وارد نمی‌شود. باید بچه‌ها را از این امر که هر زمان که بخواهند، می‌توانند پدر یا مادرشان را ببینند و وقتی بزرگ شدند اطلاعات بیشتری از علت جدایی آنها به دست می‌آورند مطمئن‌تر کرد، همچنین به فرزند اجازه بدهند خشمش را ابزار کند، گریه کند و احساسش را بروز دهد. پدر و مادر نباید ازسر لجبازی و خودخواهی و ناراحتی‌ای که از همسر دارند، نظر کودکان را به نفع خود تغییر دهند. به خاطر داشته باشند بچه‌ها روزی بزرگ خواهند شد و قضاوتشان بستگی به رفتاری که دیده‌اند دارد. درباره طلاق با فرزندان صحبت کنند. اگر آنها به اندازه کافی بزرگ شده‌اند و معنا و مفهوم زندگی مشترک را درک می‌کنند، می‌توانند با دیدی باز وضعیت موجود را برایشان توضیح دهند.
چطور می‌توان تصمیم گرفت کودک پیش پدر یا مادر بماند؟
در این‌باره باید به سن و جنسیت کودک و شرایط و امکانات پدر و مادر توجه کرد. باید دید کودک در وضعیت فعلی به بودن در کنار پدر بیشتر احتیاج دارد یا مادر و از همه مهم‌تر خودش مایل است با کدام‌یک زندگی کند، بویژه برای بچه‌های بزرگ‌تر از 12 سال کاملا مهم است که توجه شود خواست خود بچه چیست تا کمترین آسیب به او وارد شود.
بعد از طلاق، پدر و مادر چطور می‌توانند از میزان ناراحتی فرزندان بکاهند؟
فعالیت‌ها و مهارت‌های شخصی والدین، ارتباط مستقیمی با توانایی حمایت آنها از فرزندانشان دارد. روانشناسان به پدر و مادرها پیشنهاد می‌کنند توانایی خود را در عرصه شغلی ارتقا بخشند، توانایی‌های فردی خود را به منظور ایجاد روابط جدید اجتماعی افزایش دهند، درصدد ادامه تحصیل برآیند، درآمد خود را افزایش دهند، از نظر احساسی خود را متحول کنند و عواطف درونی‌شان را رشد دهند. هر چه والدین سریع‌تر و راحت‌تر بتوانند خود را با شرایط موجود وقف دهند، این روند در فرآیند بهبود فرزندانشان نیز تاثیر گذاشته و آنها را قادر می‌سازد تا زودتر به شرایط آرمانی پیش از طلاق بازگردند. کودکان پس از طلاق نیاز به حمایت عاطفی بیشتری نسبت به گذشته پیدا می‌کنند. متاسفانه چنین نیازی درست مصادف می‌شود با موقعی که مدت‌زمان وجود پدر و مادر در کنار بچه‌ها کاهش پیدا می‌کند. آنها باید تا آنجایی که می‌توانند تلاش کنند تا نیازهای روحی و عاطفی کودکان خود را برآورده سازند. گفت‌وگوي «وطن امروز» با دکتر قاسم‌زاده، روانشناس، درباره تأثيرات طلاق بر فرزندان
چگونه تأثيرات جدايي را در بچه‌ها كاهش دهيم
طلاق والدین چه تاثیراتی بر شرایط زندگی فرزندان دارد؟
با توجه به نقش مهم و غیرقابل انکار والدین در تربیت و حمایت فرزندان بی‌تردید جدایی آنها تاثیر منفی‌ای بر زندگی فرزندانشان دارد. شاید بتوان گفت بهترین راه این است که ازدواج‌ها بر پایه و اساس درستی استوار شود تا از بروز طلاق جلوگيري شود، اما اگر مشکلی در زندگی پیش آمد باید طلاق را به عنوان آخرین راه‌حل انتخاب کرد. در مواردی که طلاق اجتناب‌ناپذیر می‌شود باید بچه‌ها را برای آن آماده کرد تا از لطمات ناشی از طلاق تا حد ممکن کاسته شود. روانشناسی به نام یونگ می‌گوید بچه‌ها آنقدر که از نوع طلاق لطمه می‌بینند از خود طلاق آسیب نمی‌بینند .
بعد از طلاق پدر و مادر باید چه رفتاری داشته باشند تا اثرات ناخوشایند برای بچه‌ها کمتر شود؟
پدر و مادر باید سعی کنند جلوی بچه‌ها آرام و محترمانه با یکدیگر رفتار کنند. اگر چه آنها دیگر زن و شوهر نیستند ولی همچنان پدر و مادر فرزند هستند و نباید این موضوع را نادیده بگیرند. بنابراین لازم است روابط دوستانه خود را به عنوان پدر و مادر حفظ کنند. یک برنامه منظم تنظیم کنند که هر دو تا حد مقدور و برابر از نظر زمانی مسؤول مراقبت و بازی و نگهداری از کودک باشند تا او از محبت، توجه و رسیدگی هر دو برخوردار شود. در وقت رفتن به خانه هرکدام از والدین یک اسباب‌بازی، بالش یا پتو که کودک به آن وابسته است همراه او کنند. یک نوار قصه با صدای مادر و صدای پدر را داشته باشید که کودک در جایی که یکی از آنها غایب است، بتواند به آن گوش بدهد.
چه رفتارهایی موجب لطمه دیدن کودکان از جدایی والدین می‌شود؟
متأسفانه در جامعه ما طلاق برابر با خصومت و بدگویی است و با دعوا و به کار بردن الفاظ بد همراه است که قطع رابطه کودک با یکی از والدین را به همراه دارد و باعث طولانی کردن فاصله ملاقات والدین با کودک به علت عصبانی بودن از یکدیگر و یا محروم کردن کودک از دیدار مادر یا پدر می‌شود که این امر تاثیرات ناگواری بر کودک می‌گذارد. ترس، اضطراب و حالت‌های منفی روحی از عواقب چنین شرایطی هستند که اگر جلوی آن گرفته نشود حتی در بزرگسالی نیز فرد را رها نمی‌کنند و هم باعث تخریب زندگی خود او می‌شوند و هم می‌توانند موجب شوند فرد پایه‌گذار یک زندگی پرآسیب دیگر شود. البته این به آن معنا نیست که کودکان طلاق حتما در آینده نیز در زندگی خود مشکل خواهند داشت، اما لازم است پدر و مادری که قصد جدایی دارند به رابطه‌شان بعد از جدایی فکر کنند و تصمیماتی بگیرند که کمترین آسیب را به زندگی فرزندشان بزنند.
پدر و مادر چطور می‌توانند کودک را برای جدایی خود آماده کنند؟
به کودک توضیح دهند که طلاق تقصیر آنها نیست و به دست آنها هم قابل پیشگیری نیست. لزومی ندارد بچه‌ها جزئیات جدایی پدر و مادر را بدانند بویژه اگر سن بچه‌ها کم است. بچه‌ها نسبت به از دست دادن والدین وحشت دارند، باید به آنها اطمینان دهند خللی به رابطه‌شان با پدر و مادر وارد نمی‌شود. باید بچه‌ها را از این امر که هر زمان که بخواهند، می‌توانند پدر یا مادرشان را ببینند و وقتی بزرگ شدند اطلاعات بیشتری از علت جدایی آنها به دست می‌آورند مطمئن‌تر کرد، همچنین به فرزند اجازه بدهند خشمش را ابزار کند، گریه کند و احساسش را بروز دهد. پدر و مادر نباید ازسر لجبازی و خودخواهی و ناراحتی‌ای که از همسر دارند، نظر کودکان را به نفع خود تغییر دهند. به خاطر داشته باشند بچه‌ها روزی بزرگ خواهند شد و قضاوتشان بستگی به رفتاری که دیده‌اند دارد. درباره طلاق با فرزندان صحبت کنند. اگر آنها به اندازه کافی بزرگ شده‌اند و معنا و مفهوم زندگی مشترک را درک می‌کنند، می‌توانند با دیدی باز وضعیت موجود را برایشان توضیح دهند.
چطور می‌توان تصمیم گرفت کودک پیش پدر یا مادر بماند؟
در این‌باره باید به سن و جنسیت کودک و شرایط و امکانات پدر و مادر توجه کرد. باید دید کودک در وضعیت فعلی به بودن در کنار پدر بیشتر احتیاج دارد یا مادر و از همه مهم‌تر خودش مایل است با کدام‌یک زندگی کند، بویژه برای بچه‌های بزرگ‌تر از 12 سال کاملا مهم است که توجه شود خواست خود بچه چیست تا کمترین آسیب به او وارد شود.
بعد از طلاق، پدر و مادر چطور می‌توانند از میزان ناراحتی فرزندان بکاهند؟
فعالیت‌ها و مهارت‌های شخصی والدین، ارتباط مستقیمی با توانایی حمایت آنها از فرزندانشان دارد. روانشناسان به پدر و مادرها پیشنهاد می‌کنند توانایی خود را در عرصه شغلی ارتقا بخشند، توانایی‌های فردی خود را به منظور ایجاد روابط جدید اجتماعی افزایش دهند، درصدد ادامه تحصیل برآیند، درآمد خود را افزایش دهند، از نظر احساسی خود را متحول کنند و عواطف درونی‌شان را رشد دهند. هر چه والدین سریع‌تر و راحت‌تر بتوانند خود را با شرایط موجود وقف دهند، این روند در فرآیند بهبود فرزندانشان نیز تاثیر گذاشته و آنها را قادر می‌سازد تا زودتر به شرایط آرمانی پیش از طلاق بازگردند. کودکان پس از طلاق نیاز به حمایت عاطفی بیشتری نسبت به گذشته پیدا می‌کنند. متاسفانه چنین نیازی درست مصادف می‌شود با موقعی که مدت‌زمان وجود پدر و مادر در کنار بچه‌ها کاهش پیدا می‌کند. آنها باید تا آنجایی که می‌توانند تلاش کنند تا نیازهای روحی و عاطفی کودکان خود را برآورده سازند. ارسال نظر
پربیننده