نوشین فرهی*: برخی کودکان مجبورند با مشکلاتی چون کشمکش‌های خانوادگی، طلاق، تغییرات دائمی مدرسه، همسایه‌ها، توافقات مراقبت از کودک، فشار گروه‌های همسال و بعضی وقت‌ها حتی با خشونت در خانواده یا جامعه‌شان دست و پنجه نرم کنند. بیشتر والدین کودکان نوپا آرزو می‌کنند کودکشان بتواند به تنهایی خودش را سرگرم کند. این خواسته والدین منطقی است، چون کودک نوپا می‌تواند اسباب‌بازی‌ها را بردارد، با آنها بازی کند، دنبال توپ بدود و کتاب ورق بزند. نوپاها آموخته‌اند که می‌توانند خودشان کارهایی انجام دهند و اتفاقاً اغلب هم در انجام کارها توسط خودشان پافشاری و سماجت به خرج می‌دهند. با این همه یک بچه یک‌ساله همچنان دوست دارد دور و بر والدینش بچرخد، ما می‌توانیم به او کمک کنیم که بیاموزد چگونه خود را سرگرم کند.
به گفته متخصصان، کودکان نوپا اصولاً نمی‌توانند برای مدت طولانی به تنهایی بازی کنند. طولانی‌ترین زمانی که می‌توانید از یک بچه یک‌ساله انتظار داشته باشید به تنهایی بازی کند چیزی حدود 15 دقیقه است، دادن چنین فرصتی به کودک کاری است که به انجام دادنش می‌ارزد. این کار تنها به این دلیل نیست که شما فرصت داشته باشید شام را آماده کنید یا اتاق را جارو و گردگیری کنید. برای افزایش ظرفیت کودکتان در تنها بازی کردن، 4 کلمه را به خاطر بسپارید: علاقه، ایجاد عادت، سازماندهی و جهت‌دهی. اول سعی کنید کودکتان را به فعالیتی مشغول کنید که به آن واقعاً علاقه دارد، اگر از نظر شما کمی شلوغ‌کاری اشکالی ندارد، به او اجازه دهید اگر دوست دارد لیوان‌ها و قاشق‌ها را جابه جا کند یا لباس‌ها را از کشوی کمد بیرون بکشد.
دومین نکته‌ای که باید به ذهن بسپارید ایجاد عادت است. وقتی کودک شما کاملاً مشغول بازی شد، به آرامی کمی دور شوید یا یک مجله به دست بگیرید. وقتی او اسباب‌بازی به سمت شما می‌اندازد تا شما را به بازی بکشاند، براحتی اسباب‌بازی را به خودش برگردانید و جمله کوتاهی درباره بازیش بگویید و لبخند بزنید.
وقتی احساس می‌کنید کودکتان آرام آرام علاقه‌اش را به بازی با یک اسباب‌بازی از دست می‌دهد، با پرسیدن یک سؤال دوباره او را تحریک کنید. مثلاً وقتی کودکتان مشغول بازی با بلوک‌هایش است، در حین اینکه مشغول کار خودتان هستید بدون اینکه مستقیماً وارد بازی با او شوید، با او صحبت کنید. سعی کنید برنامه تنها بازی کردن بخشی از برنامه روزانه بچه باشد. کلید تقویت توانایی تنها بازی کردن در بچه‌ها این است که با افزایش تدریجی زمان تنها بازی کردن، او را به این کار عادت دهید.
* روانشناس و مشاور خانواده
به کودک بیاموزیم خود را سرگرم کند
نوشین فرهی*: برخی کودکان مجبورند با مشکلاتی چون کشمکش‌های خانوادگی، طلاق، تغییرات دائمی مدرسه، همسایه‌ها، توافقات مراقبت از کودک، فشار گروه‌های همسال و بعضی وقت‌ها حتی با خشونت در خانواده یا جامعه‌شان دست و پنجه نرم کنند. بیشتر والدین کودکان نوپا آرزو می‌کنند کودکشان بتواند به تنهایی خودش را سرگرم کند. این خواسته والدین منطقی است، چون کودک نوپا می‌تواند اسباب‌بازی‌ها را بردارد، با آنها بازی کند، دنبال توپ بدود و کتاب ورق بزند. نوپاها آموخته‌اند که می‌توانند خودشان کارهایی انجام دهند و اتفاقاً اغلب هم در انجام کارها توسط خودشان پافشاری و سماجت به خرج می‌دهند. با این همه یک بچه یک‌ساله همچنان دوست دارد دور و بر والدینش بچرخد، ما می‌توانیم به او کمک کنیم که بیاموزد چگونه خود را سرگرم کند.
به گفته متخصصان، کودکان نوپا اصولاً نمی‌توانند برای مدت طولانی به تنهایی بازی کنند. طولانی‌ترین زمانی که می‌توانید از یک بچه یک‌ساله انتظار داشته باشید به تنهایی بازی کند چیزی حدود 15 دقیقه است، دادن چنین فرصتی به کودک کاری است که به انجام دادنش می‌ارزد. این کار تنها به این دلیل نیست که شما فرصت داشته باشید شام را آماده کنید یا اتاق را جارو و گردگیری کنید. برای افزایش ظرفیت کودکتان در تنها بازی کردن، 4 کلمه را به خاطر بسپارید: علاقه، ایجاد عادت، سازماندهی و جهت‌دهی. اول سعی کنید کودکتان را به فعالیتی مشغول کنید که به آن واقعاً علاقه دارد، اگر از نظر شما کمی شلوغ‌کاری اشکالی ندارد، به او اجازه دهید اگر دوست دارد لیوان‌ها و قاشق‌ها را جابه جا کند یا لباس‌ها را از کشوی کمد بیرون بکشد.
دومین نکته‌ای که باید به ذهن بسپارید ایجاد عادت است. وقتی کودک شما کاملاً مشغول بازی شد، به آرامی کمی دور شوید یا یک مجله به دست بگیرید. وقتی او اسباب‌بازی به سمت شما می‌اندازد تا شما را به بازی بکشاند، براحتی اسباب‌بازی را به خودش برگردانید و جمله کوتاهی درباره بازیش بگویید و لبخند بزنید.
وقتی احساس می‌کنید کودکتان آرام آرام علاقه‌اش را به بازی با یک اسباب‌بازی از دست می‌دهد، با پرسیدن یک سؤال دوباره او را تحریک کنید. مثلاً وقتی کودکتان مشغول بازی با بلوک‌هایش است، در حین اینکه مشغول کار خودتان هستید بدون اینکه مستقیماً وارد بازی با او شوید، با او صحبت کنید. سعی کنید برنامه تنها بازی کردن بخشی از برنامه روزانه بچه باشد. کلید تقویت توانایی تنها بازی کردن در بچه‌ها این است که با افزایش تدریجی زمان تنها بازی کردن، او را به این کار عادت دهید.
* روانشناس و مشاور خانواده
ارسال نظر
پربیننده