شاید اگر المپیک توکیو به تعویق نمی‌افتاد، هیچ وقت آلکنو سرمربی تیم ملی والیبال ایران نمی‌شد. ولادیمیر آلکنو با کوله‌باری از مدال و افتخار در 54 سالگی خودش را به ایران رسانده تا یک بار بدون روسیه هم حضور در المپیک را تجربه کند. این مرد اخمو و با دیسیپلین که یک برنز و یک طلای المپیک و چندین و چند مدال در سطح لیگ روسیه، اروپا و جهان را در کارنامه مربیگری خود دارد، در شرایطی با ایران به توافق رسید که اگر کرونا وجود نداشت و المپیک به تعویق نمی‌افتاد، قرار بود والیبال ایران با مربیگری ایگور کولاکوویچ در المپیک به میدان برود. آلکنو که بارها در یکی، دو ماه اخیر اعلام کرد تمام مسؤولیت فنی تیم با خودش است، 17 بازیکن را برای لیگ ملت‌ها انتخاب کرد و روی نام چند بازیکنی که در سال‌های قبل در لیست کولاکوویچ جای داشتند، خط قرمز کشید. این سرمربی روس که لیگ ملت‌ها را محلی برای ارزیابی تیم و بازیکنان جهت حضور قدرتمند در المپیک می‌داند، این رویداد را با یک شکست شوکه‌کننده برابر ژاپن آغاز کرد. باخت 0-3 مقابل یک تیم آسیایی اتفاقی بود که علاقه‌مندان به والیبال در ایران در سال‌های اخیر اصلا به آن عادت نداشتند. باخت به روسیه که آلکنو سال‌ها سرمربیگری‌اش را هم بر عهده داشت، در گام دوم نتیجه کار تیم ملی والیبال ایران بود. در حالی که انتقادات در حال افزایش بود، موتور تیم ولادیمیر آلکنو از بازی با هلند در دیدار سوم روشن شد. با پیروزی 0-3 مقابل هلند، ایران به استقبال هفته دوم لیگ ملت‌ها رفت و کسب ۳ پیروزی برابر کانادا، ایتالیا و بلغارستان یک سورپرایز بزرگ برای والیبال‌دوستان ایرانی بود. حالا تیم ملی والیبال ایران نه‌تنها در جدول لیگ ملت‌های 2021 به رده ششم صعود کرده، بلکه برای نخستین‌بار در تاریخ نیز در رده ششم رنکینگ جهانی ایستاده تا امیدها به تیم آلکنو روز‌به‌روز بیشتر شود.
* اعتماد کامل آلکنو به جوان‌های ایران
شاید ایگور کولاکوویچ در سال‌های اخیر به تعدادی از بازیکنان جوان اعتماد کرد و نام آنها را بر سر زبان‌ها انداخت اما همواره منتقدان او اعتقاد داشتند این جوانگرایی در ترکیب تیم ملی در حد حرف بوده و همچنان بازیکنان باتجربه هستند که در اکثر بازی‌ها به صورت ثابت به میدان می‌روند. آلکنو اما توجه چندانی به میزان سابقه و نام بازیکنان ندارد. او نشان داده بخوبی از جوان‌ها هم بازی می‌گیرد و نمونه‌اش هم همین بازی با بلغارستان بود که بردیا سعادت با اعتماد آلکنو در ترکیب ثابت قرار گرفت و امتیازآورترین بازیکن زمین شد. بردیا با 19 سال سن قبل از آلکنو سابقه حضور در ترکیب تیم ملی را نداشت و حالا حتی یکی از گزینه‌های حضور در المپیک به شمار می‌رود. از سوی دیگر امیرحسین اسفندیار به یک مهره ثابت تبدیل شده و میثم صالحی نیز کاملا در نقش یک دریافت‌کننده مطمئن در زمین ظاهر می‌شود. همچنین صابر کاظمی را هم نباید از یاد برد که در بازی‌های اخیر مثل یک ستاره ایفای نقش کرده است.
* از ترکیب ثابت خبری نیست
یکی از مواردی که در سال‌های گذشته مورد انتقاد قرار می‌گرفت، استفاده از یکسری بازیکنان ثابت در زمین بود. در واقع ترکیب ثابت تیم ملی در هر بازی از لیگ ملت‌ها که به صورت فشرده هم برگزار می‌شد، با کمترین تغییر در هر بازی از قبل مشخص بود. با ورود آلکنو اما شرایط کاملا تغییر کرده و تاکنون هر 17 بازیکنی که به ریمینی ایتالیا رفته‌اند، دقایقی را در زمین حضور یافته‌اند. در 6 بازی اخیر حتی یک ترکیب تکراری هم از سوی آلکنو دیده نشده و او از این کار با پیروزی‌های متوالی اخیر نتیجه هم گرفته است. در واقع دیگر نیمکت‌نشینی سعید معروف هم برای کسی اتفاق عجیبی نیست.
* به خاطر تعویض و تایم اوت حرص نمی‌خوریم!
اما تفاوت بزرگ بین کولاکوویچ و آلکنو، در روند بازی ایران کاملا واضح است. کافی است اتفاقاتی را که در اواخر ست دوم بازی با بلغارستان رخ داد یک بار دیگر تماشا کنید. ایران 23 بر 20 عقب بود و کمتر کسی تصور می‌کرد تیم آلکنو توانایی جبران نتیجه را داشته باشد. سعید معروف و صابر کاظمی به جای وادی و سعادت وارد زمین شدند. وقتی ایران یک امتیاز گرفت، اسفندیار هم که چند دقیقه قبل شدیدا از سوی آلکنو مورد انتقاد قرار گرفت و به بیرون رفته بود، به جای خود بازگشت تا در خط سرویس قرار بگیرد. این ۳ تغییر در ترکیب ایران کافی بود تا بازی در امتیاز 24 برابر شود. رالی بین ۲ تیم ادامه داشت تا ایران در نهایت 33 بر 31 به برتری رسید. این اوج هنر ولادیمیر آلکنو بود؛ تعویض‌های بموقعی که باعث پیروزی ایران شد. البته در گرفتن تایم‌اوت و حتی درخواست ویدئوچک نیز تجربه آلکنو به یاری او می‌آید و باعث تغییر روند بازی به سود ایران می‌شود. یادمان نرفته که کولاکوویچ به خاطر دیر اقدام کردن در تعویض و گرفتن تایم اوت چقدر مورد انتقاد قرار می‌گرفت.
* با آلکنو، مدال المپیک می‌خواهیم
ولادیمیر آلکنو در ۳ دوره المپیک سرمربی روسیه بوده و این بار با ایران قرار است به المپیک توکیو گام بگذارد. حاصل کار آلکنو هم یک برنز و یک طلای المپیک بوده و او نشان داده هیچ وقت یک مربی از پیش باخته نیست. تغییرات مثبتی که با آلکنو در روند کاری تیم ملی رخ داده، همه را به آینده امیدوار کرده است. البته هنوز برای قضاوت زود است و چند بازی سخت مثل رویارویی با آمریکا، برزیل و فرانسه می‌تواند بیش از پیش عیار تیم آلکنو را نشان دهد. با این حال حضور آلکنو روی نیمکت ایران یک وزنه سنگین به حساب می‌آید که ایران را به مدال تاریخی المپیک نزدیک‌تر می‌کند.