۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۱۳:۲۳
گفت‌وگو با پل‌استر نویسنده پست مدرن آمریکایی

اعتراف می‌کنم مرض نوشتن دارم

درباره شب پیشگویی؛ لذت نوشتن در دفترچه آبی یکی از ویژگی‌های مهم آثار استر این است که زندگی ‌شخصی‌‌اش همیشه در رمان‌های وی نفوذ می‌کند و ردپای اخلاقیات استر در زندگی ‌خصوصی‌اش را می‌توان در آثارش دید. این شاخصه بیش از همه در رمان «هیولا» و «‌شب پیشگویی» دیده می‌شود. «شب پیشگویی» به لحاظ سوژه و ساختار آن از جمله آثار استر بود که توانست در اروپا به موفقیتی چشمگیر دست یابد. ویژگی شرقی «داستان ‌در داستان» این اثر چنان گستره وسیع و متفاوتی را در جلوی دیدگان مخاطب آشکار ‌می‌سازد که موجب شده دوازدهمین
ترجمه : بهار مهر نژاد در میان نویسندگان معاصر آمریکایی«پل استر» از همه جهانی‌تر است. دنیای ‌داستانی پل استر، این نویسنده پست‌مدرن در مقایسه با هم‌عصرانش دنیای متفاوت‌ و ‌نویی است که موجب شده، اغلب آثارش در ایران و همین‌طور در دیگر کشورهای ‌جهان مورد استقبال قرار گیرد و ترجمه شود. پل استر با نام اصلی پل بنجامین استر، ‌3‌ فوریه 1947در نیوجرسی از پدر و مادری متعلق به طبقه متوسط به دنیا آمد. او در ‌دانشگاه کلمبیا تحصیل و مدرک لیسانس و فوق‌لیسانس خود را از این دانشگاه دریافت ‌کرد. استر بعد از پایان تحصیلاتش به فرانسه رفت و 4سال در این کشور زندگی ‌کرد و سپس در سال 1974 به آمریکا بازگشت، سپس با لیدیا دیویس نویسنده ‌معروف آمریکایی ازدواج کرد که این ازدواج دوام نیاورد و به طلاق انجامید. او در ‌سال 1982 با «سیری هوست وت» رمان و مقاله‌نویس، ازدواج و سپس به بروکلین ‌نقل مکان کرد و تا امروز که 61 سال دارد در این شهر که از آن به عنوان شهر ‌محبوبش یاد می‌کند، سکونت دارد. تاکنون چند اقتباس از روی فیلمنامه‌ها و ‌داستان‌های او صورت گرفته است. از جمله فیلم‌هایی که برگرفته از داستان‌های پل استر هستند ‌فیلم smoke‌ به کارگردانی وین ونگ است. این فیلم بر اساس داستان«داستان کریسمس آگی رن» ‌اثر پل استر ساخته شده است. ‌کشور آخرین‌ها، هیولا؛ لویاتان، تیمبوکتو، ‌کتاب اوهام، مون پالاس، سه‌گانه نیویورک، موسیقی شانس و شب پیشگویی آثاری از استر هستند که ‌بارها و بارها تجدید چاپ شده و در ایران نیز با استقبال فراوانی مواجه شده‌اند. ‌‌ ‌آنتونیو موندا، خبرنگار روزنامه ایتالیایی ‌La Repubblica‌ به بهانه چاپ مجدد «شب ‌پیشگویی» در این کشور و استقبال مخاطبان از این اثر استر مصاحبه‌ای با وی ترتیب ‌داده است که در زیر می‌خوانید. ‌شخصیت اول داستان«شب پیشگویی» همانند برخی دیگر از آثار شما مثل شهر ‌شیشه‌ای و هیولا که در سال‌های قبل نوشته شده، یک نویسنده است. شخصیت واقعی ‌شما به عنوان نویسنده محبوب آمریکایی تا چه حد در این آثار رخنه کرده، آیا می‌توان ‌گفت که این آثار به نوعی اتوبیوگرافی شما محسوب می‌شوند؟ ‌تا حدی. مثلا با اینکه گفته شود سیدنی ار خودم هستم، موافق نیستم ولی نمی‌توانم تاثیر ‌زندگی پل استر بر شخصیت سیدنی ار را کتمان کنم. من از اتفاقاتی که برایم ‌افتاده بیشتر در پیشبرد داستان استفاده می‌کنم کما اینکه این کار را قبلا هم در شهرشیشه‌ای ‌انجام دادم. من به رویدادهای تصادفی خیلی اعتقاد دارم و دلم می‌خواهد واکنش آدم‌های متفاوت را در مواجهه با این رویدادها ببینم. مثلا بعد از اینکه هیولا را ‌در سال 1992نوشتم فردی به من زنگ زد و خواست با آقای کوئین صحبت کند. اول برایم جالب بود ‌چون احساس کردم چون شخصیت اول داستان شهر شیشه‌ای هم فردی به نام کوئین ‌است پس کسی می‌خواهد با من شوخی کند ولی بعد متوجه شدم که نه واقعا او آقای ‌کوئین را می‌خواهد. اینجا بود که دقیقا یاد 12 سال پیش افتادم و فورا گوشی را ‌گذاشتم. اصل ماجرا چه بود؟ ‌‌ببینید سال 1980 کسی اشتباهی به من تلفن زد و سراغ کارآگاهی را گرفت. من می‌خواستم به نحوی این ماجرا را ثبت کنم که در شهر شیشه‌ای کردم. درست 12 ‌سال بعد از این تلفن و بعد از اینکه کتاب هیولا را تمام کرده بودم اتفاقی مشابه همان ‌که در داستان نوشته بودم، برایم افتاد. ‌ ایده اولیه شب پیشگویی از کجا در ذهنتان شکل گرفت؟ ‌گرچه باید اعتراف کنم که مرض نوشتن دارم اما جواب این سوال داستانی طولانی دارد. داستان «شب پیشگویی» به سال 1982 برمی‌گردد. در آن زمان ‌دفترچه‌ای داشتم به اسم دفترچه قرمز که تمام وقایع جالب و غیرمنتظره را می‌‌نوشتم. حدود 20 صفحه‌ای نوشتم که نامه‌ای از طرف ویم وندرس فیلمساز آلمانی دریافت کردم که در آن، پیشنهاد همکاری در نوشتن فیلمنامه را به من داده بود. ‌این نامه سرآغاز دوستی من و ویم و همکاری طولانی ما در چند پروژه شد. 8 ‌سال پس از آن به سراغ اثر دیگری رفتم که حاصلش«تیمبوکتو» شد و پس از آن هم«کتاب اوهام» را نوشتم. بعد از این 2کتاب، یاد دفترچه رمز افتادم و وقتی به ‌سراغش رفتم ناخودآگاه ایده«شب پیشگویی» به ذهنم رسید. ‌ وقتی برای نخستین بار«شب پیشگویی» منتشر شد برخی از منتقدان گفتند استر، ‌خودش را در 2 مرحله به شکل سیدنی ار (‌نویسنده 30ساله و جوان و جویای نام) ‌و جان تراوز (نویسنده صاحبنام 50 ساله) معرفی کرده، با این موافقید؟ بله، یک وقتی من جوان بوده و در جست‌وجوی یافتن راهی بودم که آثارم را به چاپ برسانم و ‌به موفقیت برسم و الان هم که یک نویسنده‌ام بیشتر روزم را با نوشتن می‌گذرانم. ‌ برخلاف دیگر نویسندگان آمریکایی شما خیلی به گذشته اهمیت می‌دهید. در بیشتر ‌آثار شما، شخصیت اول داستان، نیمی از حال را در گذشته سپری می‌کند. این علاقه ‌شما به اتفاقات گذشته از کجا نشأت می‌گیرد؟ همان‌طور که در شب پیشگویی هم نوشتم ما همچنان که در زمان حال زندگی می‌کنیم، ‌همچنان آینده مان در حال شکل‌گیری است. به اعتقاد من، آینده فقط با نگاه به گذشته ‌ساخته می‌شود. ما نمی‌توانیم نسبت به ماشین زمان بی‌تفاوت باشیم. ‌ پس برای همین تمام ماجرای شب پیشگویی در سال 1982 اتفاق می‌افتد؟ ‌ببینید سال 1982 برای من سال بسیار مهمی بود. من همان سال ازدواج کردم و ‌همان سال نخستین اثرم را به چاپ رساندم. اینجاست که با حرف برخی که گفتند سیدنی ‌ار و جان تراوز خود استر هستند، مخالف نیستم. من در این 2 آدم برخی از وجوه ‌شخصیتی خودم را که تا مدت‌ها نگفته بودم، زنده کردم. البته برخی هم معتقد بودند که این کتاب، بیان یک روح خلاقانه است. اگر بخواهم تعبیری خوشایند از این کتاب برای منتقدان بدهم باید بگویم این کتاب می‌‌تواند بیش از هر موضوع دیگری درباره عشق باشد که شاید جواب برخی سوال‌ها را ‌بدهد. ‌ آن وقت چه چیزی را به اثبات می‌رساند؟ اینکه عشق، یک بخشش و بیان بیش از حد آن یک موهبت است. ‌
ارسال نظر
captcha