محمد بهانا
ترن سریع‌السیر فرانسوی در باشکوه‌ترین تیم دنیا عضویت دارد ولی بدون لبخندی بر لب. تیری آنری این روزها دل و دماغ چندانی ندارد. جایگاهش در گوش چپ حمله توفانی آبی و اناری‌ها هر روز بیش از دیروز تضعیف می‌شود و این در حالی است که او هنوز گلی رسمی برای بارسا در فصل جدید به ثمر نرسانده است. از طرف دیگر تیم ملی فرانسه، نایب قهرمان جهان با وجود درخشش و گلزنی‌های آنری برای صعودي دیگر به جام جهانی حسابی به زحمت افتاده اما این شرایط ناامیدکننده هم مانع از این نمی‌شود که «تی‌تی» 32 ساله صداقتش را از دست بدهد. او در گفت‌وگو با سایت Goal.com از این اعتراف خجلت‌زده نیست که تیری آنری بارسلونا دیگر آن تیری آنری نیست که مدت‌ها برای مربی محبوبش آرسن ونگر بازی می‌کرد. آنری شرح می‌دهد که چگونه هموطن فرانسوی‌اش او را زیر پر و بال خود گرفت و از پست پر دردسر بال به یکی از بزرگ‌ترین مهاجمان نوکی که تاکنون در لیگ برتر انگلستان توپ زده‌اند بدل ساخت: «از بین عناوینی که با بارسلونا بردم لیگ قهرمانان کاملا ویژه بود چون تاکنون این جام را لمس نکرده بودم ولی خوشحالم از اینکه اعتراف می‌کنم اگر زحمات آرسن ونگر نبود حالا اینجا نبودم. هرگز فراموش نخواهم کرد او چه اعتقاد محکمی به قابلیت‌های من داشت و چگونه به من اعتماد به نفس می‌داد تا به زمین بروم و به خاطر خودم و برای افتخار خانواده‌ام بهترین بازی‌ام را انجام دهم ولی او هیچگاه این اعتبار را به پای خود ننوشت که نشان می‌دهد چقدر متواضع است. حقیقت این است که همواره به خاطر دوباره آموختن هنر مهاجم بودن به من و آموختن این نکته که باید از اشتباهاتم درس بگیرم مدیون او خواهم بود. اگرچه افراد زیاد دیگری هم هستند که به من کمک کردند، مثل پدرم و خیلی‌های دیگر. پیش از آنکه به آرسنال بروم خیلی افت کرده بودم و آرسن ونگر آنجا بود و می‌دانست که فوتبال را چطور باید بازی کرد. فقط خود او می‌داند که چقدر وقت صرف من و دیگر بازیکنان کرد. هنوز هم با او (تلفنی) صحبت کرده و بازی‌های آرسنال را از تلویزیون تماشا می‌کنم. واقعا نمی‌توانم آرسنال را بدون آرسن تصور کنم و شیفته این هستم که روزی به آنجا برگردم».
زمانی که آنری آرسنال را ترک می‌کرد خیلی‌ها او را بزرگ‌ترین بازیکن تاریخ باشگاه می‌دانستند. مرد فرانسوی در 364 بازی برای توپچی‌ها 226 گل به ثمر رساند و 4 بار آقای گل لیگ برتر نام گرفت. او 2 بار جایزه فوتبالیست حرفه‌ای سال را از اتحادیه بازیکنان انگلستان دریافت کرد و 3 بار هم جایزه افتخاری سالانه فوتبال‌نویسان را. در هایبوری او یک چهره بدون حرف و حدیث بود و هنوز در قلب بسیاری از هوادارانی که به ورزشگاه جدید آرسنال یعنی «امارات» می‌روند جای دارد. حتی اگر هنوز خیلی‌ها مشکلات بیرون زمین او را عامل جدایی‌اش از آرسنال بدانند. اما آنری دلش نمی‌خواهد وارد جزئیات جدایی‌اش از توپچی‌های لندن شود و فقط به همین اکتفا می‌کند که جدایی نایب رئیس باشگاه دیوید دین نقش مهمی در رفتن او داشت و البته تاکید دارد که به رغم پوشیدن پیراهن محبوب کاتالان‌ها همواره در قلبش جایی را به هواداران آرسنال اختصاص می‌دهد.
«قطعا اوضاع روبه‌راه نبود و با رفتن دیوید دین من باید مطمئن می‌شدم که همه چیز درست پیش می‌رود نه اینکه از جایگاه مطمئن خود دور شویم. دیوید دین با من خیلی خوب بود و رابطه فوق‌العاده‌ای هم با آرسن ونگر داشت و آن موقع سوال‌های زیادی پیش آمدند که چرا رفت؟ حالا پس از آن روزها از بازی کردن برای بارسا لذت می‌برم چون اینجا هم باشگاهی بزرگ است با تاریخی بزرگ در پشت سر. ما اینجا کم و بیش هر افتخاری را که وجود دارد برده‌ایم ولی هنوز دلم برای هواداران آرسنال تنگ می‌شود؛ آنهایی که به من لطف می‌کردند و مرا مورد حمایت خود قرار می‌دادند، چه در روزهای خوب و چه در روزهای بد، آنها آدم‌های نازنینی بودند و دوست دارم اگر هر یک از آنها این مصاحبه را می‌خواند یک بار دیگر پیغام قدردانی مرا دریافت کند».
بارسا شنبه‌شب هفته ششم لالیگا را با ششمین پیروزی پیاپی آغاز کرد و البته بدون حضور حتی یک دقیقه‌ای آنری، این پدرو پدیده جدید دست‌پرورده کاتالان‌ها بود که به موازات اینیستا جای آنری در جناح چپ را گرفت و تک‌گل پیروزی‌بخش بارسا در نیوکمپ را به شکلی جالب وارد دروازه آلمریای سخت جان کرد، اما «تی‌تی» دلش نمی‌خواهد حسن‌نیت خود نسبت به تیم فعلی‌اش را از دست بدهد، او معتقد است این بارسا قابلیت این را دارد که بار دیگر لیگ قهرمانان را ببرد آن هم در فینالی که ماه مه سال آینده در خانه رقیب حیثیتی‌شان سانتیاگوبرنابئو برگزار می‌شود. او می‌گوید: «فتح لیگ قهرمانان با بارسلونا خیلی ویژه بود. ما یک تیم همبسته داشتیم با اعتماد به نفسی آنچنانی. البته هیچکس نمی‌تواند بگوید آرسنال یا هر تیم دیگری شانس قهرمانی در این رقابت‌ها را ندارند چون این از احترام به دور است. من می‌دانم که آرسنال و مربی‌اش چقدر خوب است. آرسنال تا حالا در تاریخش این جام را نبرده است و من می‌دانم وقتی نخستین بار این جام را بالا می‌بری چه احساس عجیبی داری. از نقطه‌نظر شخصی عاشق بالا بردن دوباره آن هستم ولی اگر ما قهرمان نشدیم دلم می‌خواهد آرسنال را قهرمان ببینم و اینکه آرسن ونگر جام را در دست می‌گیرد». تیری آنری هنوز دلتنگ آرسنال است
كاش ونگر به جام برسد
محمد بهانا
ترن سریع‌السیر فرانسوی در باشکوه‌ترین تیم دنیا عضویت دارد ولی بدون لبخندی بر لب. تیری آنری این روزها دل و دماغ چندانی ندارد. جایگاهش در گوش چپ حمله توفانی آبی و اناری‌ها هر روز بیش از دیروز تضعیف می‌شود و این در حالی است که او هنوز گلی رسمی برای بارسا در فصل جدید به ثمر نرسانده است. از طرف دیگر تیم ملی فرانسه، نایب قهرمان جهان با وجود درخشش و گلزنی‌های آنری برای صعودي دیگر به جام جهانی حسابی به زحمت افتاده اما این شرایط ناامیدکننده هم مانع از این نمی‌شود که «تی‌تی» 32 ساله صداقتش را از دست بدهد. او در گفت‌وگو با سایت Goal.com از این اعتراف خجلت‌زده نیست که تیری آنری بارسلونا دیگر آن تیری آنری نیست که مدت‌ها برای مربی محبوبش آرسن ونگر بازی می‌کرد. آنری شرح می‌دهد که چگونه هموطن فرانسوی‌اش او را زیر پر و بال خود گرفت و از پست پر دردسر بال به یکی از بزرگ‌ترین مهاجمان نوکی که تاکنون در لیگ برتر انگلستان توپ زده‌اند بدل ساخت: «از بین عناوینی که با بارسلونا بردم لیگ قهرمانان کاملا ویژه بود چون تاکنون این جام را لمس نکرده بودم ولی خوشحالم از اینکه اعتراف می‌کنم اگر زحمات آرسن ونگر نبود حالا اینجا نبودم. هرگز فراموش نخواهم کرد او چه اعتقاد محکمی به قابلیت‌های من داشت و چگونه به من اعتماد به نفس می‌داد تا به زمین بروم و به خاطر خودم و برای افتخار خانواده‌ام بهترین بازی‌ام را انجام دهم ولی او هیچگاه این اعتبار را به پای خود ننوشت که نشان می‌دهد چقدر متواضع است. حقیقت این است که همواره به خاطر دوباره آموختن هنر مهاجم بودن به من و آموختن این نکته که باید از اشتباهاتم درس بگیرم مدیون او خواهم بود. اگرچه افراد زیاد دیگری هم هستند که به من کمک کردند، مثل پدرم و خیلی‌های دیگر. پیش از آنکه به آرسنال بروم خیلی افت کرده بودم و آرسن ونگر آنجا بود و می‌دانست که فوتبال را چطور باید بازی کرد. فقط خود او می‌داند که چقدر وقت صرف من و دیگر بازیکنان کرد. هنوز هم با او (تلفنی) صحبت کرده و بازی‌های آرسنال را از تلویزیون تماشا می‌کنم. واقعا نمی‌توانم آرسنال را بدون آرسن تصور کنم و شیفته این هستم که روزی به آنجا برگردم».
زمانی که آنری آرسنال را ترک می‌کرد خیلی‌ها او را بزرگ‌ترین بازیکن تاریخ باشگاه می‌دانستند. مرد فرانسوی در 364 بازی برای توپچی‌ها 226 گل به ثمر رساند و 4 بار آقای گل لیگ برتر نام گرفت. او 2 بار جایزه فوتبالیست حرفه‌ای سال را از اتحادیه بازیکنان انگلستان دریافت کرد و 3 بار هم جایزه افتخاری سالانه فوتبال‌نویسان را. در هایبوری او یک چهره بدون حرف و حدیث بود و هنوز در قلب بسیاری از هوادارانی که به ورزشگاه جدید آرسنال یعنی «امارات» می‌روند جای دارد. حتی اگر هنوز خیلی‌ها مشکلات بیرون زمین او را عامل جدایی‌اش از آرسنال بدانند. اما آنری دلش نمی‌خواهد وارد جزئیات جدایی‌اش از توپچی‌های لندن شود و فقط به همین اکتفا می‌کند که جدایی نایب رئیس باشگاه دیوید دین نقش مهمی در رفتن او داشت و البته تاکید دارد که به رغم پوشیدن پیراهن محبوب کاتالان‌ها همواره در قلبش جایی را به هواداران آرسنال اختصاص می‌دهد.
«قطعا اوضاع روبه‌راه نبود و با رفتن دیوید دین من باید مطمئن می‌شدم که همه چیز درست پیش می‌رود نه اینکه از جایگاه مطمئن خود دور شویم. دیوید دین با من خیلی خوب بود و رابطه فوق‌العاده‌ای هم با آرسن ونگر داشت و آن موقع سوال‌های زیادی پیش آمدند که چرا رفت؟ حالا پس از آن روزها از بازی کردن برای بارسا لذت می‌برم چون اینجا هم باشگاهی بزرگ است با تاریخی بزرگ در پشت سر. ما اینجا کم و بیش هر افتخاری را که وجود دارد برده‌ایم ولی هنوز دلم برای هواداران آرسنال تنگ می‌شود؛ آنهایی که به من لطف می‌کردند و مرا مورد حمایت خود قرار می‌دادند، چه در روزهای خوب و چه در روزهای بد، آنها آدم‌های نازنینی بودند و دوست دارم اگر هر یک از آنها این مصاحبه را می‌خواند یک بار دیگر پیغام قدردانی مرا دریافت کند».
بارسا شنبه‌شب هفته ششم لالیگا را با ششمین پیروزی پیاپی آغاز کرد و البته بدون حضور حتی یک دقیقه‌ای آنری، این پدرو پدیده جدید دست‌پرورده کاتالان‌ها بود که به موازات اینیستا جای آنری در جناح چپ را گرفت و تک‌گل پیروزی‌بخش بارسا در نیوکمپ را به شکلی جالب وارد دروازه آلمریای سخت جان کرد، اما «تی‌تی» دلش نمی‌خواهد حسن‌نیت خود نسبت به تیم فعلی‌اش را از دست بدهد، او معتقد است این بارسا قابلیت این را دارد که بار دیگر لیگ قهرمانان را ببرد آن هم در فینالی که ماه مه سال آینده در خانه رقیب حیثیتی‌شان سانتیاگوبرنابئو برگزار می‌شود. او می‌گوید: «فتح لیگ قهرمانان با بارسلونا خیلی ویژه بود. ما یک تیم همبسته داشتیم با اعتماد به نفسی آنچنانی. البته هیچکس نمی‌تواند بگوید آرسنال یا هر تیم دیگری شانس قهرمانی در این رقابت‌ها را ندارند چون این از احترام به دور است. من می‌دانم که آرسنال و مربی‌اش چقدر خوب است. آرسنال تا حالا در تاریخش این جام را نبرده است و من می‌دانم وقتی نخستین بار این جام را بالا می‌بری چه احساس عجیبی داری. از نقطه‌نظر شخصی عاشق بالا بردن دوباره آن هستم ولی اگر ما قهرمان نشدیم دلم می‌خواهد آرسنال را قهرمان ببینم و اینکه آرسن ونگر جام را در دست می‌گیرد». ارسال نظر
پربیننده