در پی انتشار مطلبی با عنوان «وقتی همه خوابیم» در تاریخ دوازدهم ماه جاری که به بررسی عملکرد پلیس در طرح ساماندهی عرضه پوشاک می‌پرداخت، کارگروه ساماندهی مد و لباس جوابیه‌ای به روزنامه ارسال کرد که متن کامل آن در ادامه می‌آید.
ضمن اعلام این مطلب که این كارگروه به هیچ‌وجه قصد ندارد با دامن زدن به یک مجادله ژورنالیستی، راه اثبات خود را از رهگذر نفی دیگران بگشاید، خاطرنشان می‌شود آنچه بیش از هر چیز در یادداشت ارسالی كارگروه ساماندهي مد و لباس درباره طرح ساماندهي فروشگاه‌هاي عرضه لباس مورد تاکید بوده است نقد به روش در واکنش به شیوه پردازش مطلب بوده است نه موضع‌گیری له یا علیه کسی! به طور قطع انتقاد منصفانه چنانچه بر پایه‌های عقلانی استوار باشد برای هر مدیر مدبری فرصت مغتنمی است تا کاستی‌های خود را بشناسد و در جهت تقویت نقاط قوت گام بردارد، لذا ضمن استقبال از نقد صورت پذیرفته – صرف نظر از رعایت انصاف در آن- و بدون افتادن به دام کینه‌ورزی‌های معمول در فضای مطبوعاتی تنها به بیان چند نکته اکتفا می‌شود؛
اولا، چنانچه مسؤولان محترم آن نشریه در ادعای محترم شمردن حق قضاوت مخاطب خود صادقند، تمام متن یادداشت ارسالی را بی‌کم و کاست در معرض قضاوت قرار دهند نه آنکه با بریدن بخشی از مطلب و جای دادن آن در دل مطالب جهت‌دار، در پی تامین مقصود خود باشند!
ثانیا، دبیرخانه کارگروه آمادگی دارد در صورت تمایل مسؤولان محترم آن نشریه برای آسیب‌شناسی جدی و منصفانه بحث مدیریت فرهنگ پوشش در جامعه و علل تداوم ناهنجاری‌های مربوطه، نسبت به تنویر افکار عمومی اقدام کند تا سیاه‌نمایی جای خود را به نقد منصفانه بسپارد و در همین راستا شاید پاسخ به این سوال مقدمه مناسبی برای ورود به بحث باشد که چرا طرح‌های متعدد و متنوعی که محصول ابتکار و خلاقیت هنرمندان متعهد کشور است و مورد تایید این کارگروه نیز قرار گرفته توسط صنوف تولیدی به تولید نمی‌رسند؟!
ثالثا، توجه به این نکته ضروری است که کارگروه، تشکیلاتی است مرکب از چند دستگاه دولتی و اصناف ذی‌ربط در حوزه پوشاک نه وزارت ارشاد به تنهایی، بنابراین مسؤولان محترم نشریه اگر واقعا به دنبال واکاوی واقعیت‌ها باشند، باید پای درددل وزارت ارشاد درباره نحوه تعامل دیگر اعضای همکار در این کارگروه هم بنشینند.
رابعا، بسیار جای تعجب است دوستانی که اقدامات شتابزده در حوزه فرهنگ را مذموم می‌دانند، انتظار دارند ظرف مدت 2 سال، نابسامانی واقع شده در وضعیت پوشش جامعه دگرگون شود! شاید مناسب‌تر آن بود که راهکارهای سازنده خود را نیز برای تحقق این امر ارائه می‌دادند تا شائبه‌ای در صداقت آنها باقی نمی‌ماند!
آیا این دوستان از پشتوانه اجرایی و اعتباری تشکیلات کارگروه باخبرند؟ از آمار و ارقام واردات بی‌رویه پوشاک از مبادی قانونی و عمدتا غیرقانونی چطور؟ آیا از وضعیت صنعت نساجی و صنایع مرتبط پوشاک و اصولا تولید ملی در این حوزه اطلاعی در دست دارند؟ و ده‌ها پرسش از این دست در این‌باره قابل طرح است.
خامسا، باور این مطلب بسیار سخت است که هنوز برخی دوستان قلم به دست آن مطبوعه قادر به تفکیک میان اصل انجام عمل قبیح از یکسو و تظاهر به آن از سوی دیگر نیستند و نمی‌دانند که مساله، قبح استفاده یا فروش کراوات نیست بلکه موضوع تظاهر پوشش‌های نامناسب و سبک‌های آرایش و رفتار غربی در سطح جامعه است که وهن فرهنگ و هویت ملی را در پی دارد! همچنانکه در بازار مسلمین حتی در صدر اسلام هم مثلا ممکن بود در جایی شراب به فروش برسد که البته عملی خلاف شرع و عرف بود اما قطعا بطری‌های شراب در ویترین مغازه‌ها به نمایش گذاشته نمی‌شد! به هر حال باید مواظب بود که نتیجه وادادگی‌هایی از این دست به طمع جذب مخاطب نه‌تنها ناهنجاری را به هنجار یا نابسامانی را بسامان نمی‌کند بلکه پیشروی بیشتر فرهنگ مهاجم را نیز در پی خواهد داشت که ورود شلوارها و کفش‌های موهن به کشور در روزهای اخیر نمونه‌ای از آن است. تصریح مجدد این نکته ضروری است که در رصد پدیده‌های فرهنگی به عنوان محصول علل و عوامل متعدد و متکثری که در یک اتصال زنجیره‌ای و ارتباط شبکه‌ای پیچیده قرار دارند باید جامع‌نگر بود و موضوع «مد» به عنوان یکی از پیچیده‌ترین پدیده‌های فرهنگی با شبکه‌ای از عوامل روانی، تجاری و رسانه‌ای پیدا و پنهان و مستقیم و غیرمستقیم دخیل در آن، امری نیست که سطحی‌نگری و ساده‌اندیشی در آن پذیرفتنی باشد، لذا تقلیل دادن موضوع «ترویج سبک رفتار غربی» به سطح «چند و چون یک مجسمه مانکن» و جنجال‌آفرینی بر سر تغییر شکل آن خلاف رویه جامع‌نگری مزبور است! آن هم در شرایطی که استفاده از مجسمه‌های متفاوت مانکن برای نمایش لباس که مطابق فیزیک طبیعی بدن نیستند نیز در بسیاری از مراکز معتبر فروش لباس در دنیا امری پذیرفته است!
در عین حال ضمن قدردانی از اهتمام همکاران محترم آن نشریه به موضوع مد و لباس، امید است این توجه بتواند در معرفی جایگاه راهبردی مقوله‌ای به نام «مد» در فرهنگ عمومی مفید واقع شود و در اقناع مدیران ارشد کشور برای قرار دادن این موضوع در صدر مسؤولیت‌ها و ماموریت‌های خود موثر باشد.
توضیح «وطن امروز»
1- روزنامه «وطن امروز» قضاوت درباره عملکرد ارگان‌ها و نهادهای مختلف را درباره عرضه پوشاک و ساماندهی مد و لباس به مردم می‌سپارد.
2- به دوستانی که ما را به نقد غیرمنصفانه و قضاوت مغرضانه متهم می‌کنند توصیه می‌کنیم مرقومه خود را یک بار مرور کنند تا شعارهای خود را با عملکردشان در ترازوی مقایسه قرار دهند.
3- برخلاف باور مسؤولان کارگروه مد و لباس، روزنامه «وطن‌امروز» هیچ تلاشی برای دامن زدن به مجادله‌ای ژورنالیستی ندارد و به نظر می‌رسد ورود کارگروه ساماندهی مد و لباس در موضوع ساماندهی عرضه فروشگاه‌های پوشاک از سوی پلیس، بیشتر شایسته صفت مجادله آن هم از نوع ژورنالیستی باشد.
4- «وطن‌امروز» بار دیگر آمادگی خود را برای انعکاس فعالیت‌های کارگروه مد و لباس اعلام و از همه صاحبنظران این عرصه دعوت می‌کند تا با همفکری و مشورت، راهکارهایی برخاسته از شرع و عرف برای پوشش ایرانی- اسلامی
ارائه کنند. پاسخ کارگروه ساماندهی مد و لباس به «وطن‌امروز»
در پی انتشار مطلبی با عنوان «وقتی همه خوابیم» در تاریخ دوازدهم ماه جاری که به بررسی عملکرد پلیس در طرح ساماندهی عرضه پوشاک می‌پرداخت، کارگروه ساماندهی مد و لباس جوابیه‌ای به روزنامه ارسال کرد که متن کامل آن در ادامه می‌آید.
ضمن اعلام این مطلب که این كارگروه به هیچ‌وجه قصد ندارد با دامن زدن به یک مجادله ژورنالیستی، راه اثبات خود را از رهگذر نفی دیگران بگشاید، خاطرنشان می‌شود آنچه بیش از هر چیز در یادداشت ارسالی كارگروه ساماندهي مد و لباس درباره طرح ساماندهي فروشگاه‌هاي عرضه لباس مورد تاکید بوده است نقد به روش در واکنش به شیوه پردازش مطلب بوده است نه موضع‌گیری له یا علیه کسی! به طور قطع انتقاد منصفانه چنانچه بر پایه‌های عقلانی استوار باشد برای هر مدیر مدبری فرصت مغتنمی است تا کاستی‌های خود را بشناسد و در جهت تقویت نقاط قوت گام بردارد، لذا ضمن استقبال از نقد صورت پذیرفته – صرف نظر از رعایت انصاف در آن- و بدون افتادن به دام کینه‌ورزی‌های معمول در فضای مطبوعاتی تنها به بیان چند نکته اکتفا می‌شود؛
اولا، چنانچه مسؤولان محترم آن نشریه در ادعای محترم شمردن حق قضاوت مخاطب خود صادقند، تمام متن یادداشت ارسالی را بی‌کم و کاست در معرض قضاوت قرار دهند نه آنکه با بریدن بخشی از مطلب و جای دادن آن در دل مطالب جهت‌دار، در پی تامین مقصود خود باشند!
ثانیا، دبیرخانه کارگروه آمادگی دارد در صورت تمایل مسؤولان محترم آن نشریه برای آسیب‌شناسی جدی و منصفانه بحث مدیریت فرهنگ پوشش در جامعه و علل تداوم ناهنجاری‌های مربوطه، نسبت به تنویر افکار عمومی اقدام کند تا سیاه‌نمایی جای خود را به نقد منصفانه بسپارد و در همین راستا شاید پاسخ به این سوال مقدمه مناسبی برای ورود به بحث باشد که چرا طرح‌های متعدد و متنوعی که محصول ابتکار و خلاقیت هنرمندان متعهد کشور است و مورد تایید این کارگروه نیز قرار گرفته توسط صنوف تولیدی به تولید نمی‌رسند؟!
ثالثا، توجه به این نکته ضروری است که کارگروه، تشکیلاتی است مرکب از چند دستگاه دولتی و اصناف ذی‌ربط در حوزه پوشاک نه وزارت ارشاد به تنهایی، بنابراین مسؤولان محترم نشریه اگر واقعا به دنبال واکاوی واقعیت‌ها باشند، باید پای درددل وزارت ارشاد درباره نحوه تعامل دیگر اعضای همکار در این کارگروه هم بنشینند.
رابعا، بسیار جای تعجب است دوستانی که اقدامات شتابزده در حوزه فرهنگ را مذموم می‌دانند، انتظار دارند ظرف مدت 2 سال، نابسامانی واقع شده در وضعیت پوشش جامعه دگرگون شود! شاید مناسب‌تر آن بود که راهکارهای سازنده خود را نیز برای تحقق این امر ارائه می‌دادند تا شائبه‌ای در صداقت آنها باقی نمی‌ماند!
آیا این دوستان از پشتوانه اجرایی و اعتباری تشکیلات کارگروه باخبرند؟ از آمار و ارقام واردات بی‌رویه پوشاک از مبادی قانونی و عمدتا غیرقانونی چطور؟ آیا از وضعیت صنعت نساجی و صنایع مرتبط پوشاک و اصولا تولید ملی در این حوزه اطلاعی در دست دارند؟ و ده‌ها پرسش از این دست در این‌باره قابل طرح است.
خامسا، باور این مطلب بسیار سخت است که هنوز برخی دوستان قلم به دست آن مطبوعه قادر به تفکیک میان اصل انجام عمل قبیح از یکسو و تظاهر به آن از سوی دیگر نیستند و نمی‌دانند که مساله، قبح استفاده یا فروش کراوات نیست بلکه موضوع تظاهر پوشش‌های نامناسب و سبک‌های آرایش و رفتار غربی در سطح جامعه است که وهن فرهنگ و هویت ملی را در پی دارد! همچنانکه در بازار مسلمین حتی در صدر اسلام هم مثلا ممکن بود در جایی شراب به فروش برسد که البته عملی خلاف شرع و عرف بود اما قطعا بطری‌های شراب در ویترین مغازه‌ها به نمایش گذاشته نمی‌شد! به هر حال باید مواظب بود که نتیجه وادادگی‌هایی از این دست به طمع جذب مخاطب نه‌تنها ناهنجاری را به هنجار یا نابسامانی را بسامان نمی‌کند بلکه پیشروی بیشتر فرهنگ مهاجم را نیز در پی خواهد داشت که ورود شلوارها و کفش‌های موهن به کشور در روزهای اخیر نمونه‌ای از آن است. تصریح مجدد این نکته ضروری است که در رصد پدیده‌های فرهنگی به عنوان محصول علل و عوامل متعدد و متکثری که در یک اتصال زنجیره‌ای و ارتباط شبکه‌ای پیچیده قرار دارند باید جامع‌نگر بود و موضوع «مد» به عنوان یکی از پیچیده‌ترین پدیده‌های فرهنگی با شبکه‌ای از عوامل روانی، تجاری و رسانه‌ای پیدا و پنهان و مستقیم و غیرمستقیم دخیل در آن، امری نیست که سطحی‌نگری و ساده‌اندیشی در آن پذیرفتنی باشد، لذا تقلیل دادن موضوع «ترویج سبک رفتار غربی» به سطح «چند و چون یک مجسمه مانکن» و جنجال‌آفرینی بر سر تغییر شکل آن خلاف رویه جامع‌نگری مزبور است! آن هم در شرایطی که استفاده از مجسمه‌های متفاوت مانکن برای نمایش لباس که مطابق فیزیک طبیعی بدن نیستند نیز در بسیاری از مراکز معتبر فروش لباس در دنیا امری پذیرفته است!
در عین حال ضمن قدردانی از اهتمام همکاران محترم آن نشریه به موضوع مد و لباس، امید است این توجه بتواند در معرفی جایگاه راهبردی مقوله‌ای به نام «مد» در فرهنگ عمومی مفید واقع شود و در اقناع مدیران ارشد کشور برای قرار دادن این موضوع در صدر مسؤولیت‌ها و ماموریت‌های خود موثر باشد.
توضیح «وطن امروز»
1- روزنامه «وطن امروز» قضاوت درباره عملکرد ارگان‌ها و نهادهای مختلف را درباره عرضه پوشاک و ساماندهی مد و لباس به مردم می‌سپارد.
2- به دوستانی که ما را به نقد غیرمنصفانه و قضاوت مغرضانه متهم می‌کنند توصیه می‌کنیم مرقومه خود را یک بار مرور کنند تا شعارهای خود را با عملکردشان در ترازوی مقایسه قرار دهند.
3- برخلاف باور مسؤولان کارگروه مد و لباس، روزنامه «وطن‌امروز» هیچ تلاشی برای دامن زدن به مجادله‌ای ژورنالیستی ندارد و به نظر می‌رسد ورود کارگروه ساماندهی مد و لباس در موضوع ساماندهی عرضه فروشگاه‌های پوشاک از سوی پلیس، بیشتر شایسته صفت مجادله آن هم از نوع ژورنالیستی باشد.
4- «وطن‌امروز» بار دیگر آمادگی خود را برای انعکاس فعالیت‌های کارگروه مد و لباس اعلام و از همه صاحبنظران این عرصه دعوت می‌کند تا با همفکری و مشورت، راهکارهایی برخاسته از شرع و عرف برای پوشش ایرانی- اسلامی
ارائه کنند. ارسال نظر
پربیننده