برندگان جایزه نوبل پزشکی
سال 2009 معرفی شدند
3 دانشمند آمریکایی که کشف کرده‌اند بدن انسان چگونه از کروموزومی که حاوی رمز ژنتیکی مهمی است محافظت می‌کند، مشترکا برنده جایزه نوبل پزشکی امسال شده‌اند. تحقیقات الیزابت بلکبورن، کارول گرایدر و جک سوزتاک نشان داده چگونه ممکن است از کروموزوم‌ها نسخه‌برداری کرد. نتیجه این تحقیقات همچنین کمک کرده است دانش درباره نوع بشر، سرطان و سلول‌های پایه بیشتر از گذشته شود. 3دانشمند آمریکایی کشف کرده‌اند قسمت انتهایی کروموزوم‌ها، موسوم به تلومرها و آنزیمی که آنها را تشکیل می‌دهد (به نام تلومراز)، وظیفه نسخه‌برداری کروموزوم‌ها را برعهده دارد. موسسه کارولیسکا سوئد، ضمن اعلام نام برندگان جایزه نوبل پزشکی سال 2009 گفت این 3دانشمند آمریکایی یک مساله مهم زیست‌شناختی را حل کرده و نشان داده‌اند کروموزوم‌ها چگونه در جریان تقسیمات سلولی به طور کامل نسخه‌برداری و در مقابل انحطاط محافظت شوند. الیزابت بلکبورن از دانشگاه کالیفرنیا و جک سوزتاک از دانشکده پزشکی دانشگاه هاروارد، یک زنجیره DNA منحصر به فرد را در تلومرهایی کشف کرده‌اند که از کروموزوم‌ها در برابر انحطاط محافظت می‌کند. خانم بلکبورن بعد از این کشف با کارول گرایدر که در آن زمان دانشجوی دانشگاه بوده است، گروه تحقیق تشکیل می‌دهد تا درباره احتمال ارتباط تشکیل تلومر DNA با آنزیمی ناشناخته تحقیق کنند. آنها تلومراز - آنزیمی که DNA پولیمرازها را قادر می‌کند کل طول کروموزوم را نسخه‌برداری کند - کشف می‌کنند. تحقیقات 3دانشمند آمریکایی باعث شده است دیگر دانشمندان جست‌وجوهای خود را برای کشف راه‌های جدیدی برای درمان سرطان آغاز کنند. این امید وجود دارد که سرطان را با پاکسازی تلومراز درمان کرد. شمار زیادی تحقیق در این حوزه در جریان است. قبلا کشف شده بود که برخی بیماری‌های ارثی از جمله چند نوع آنمی (کم‌خونی که ناشی از ناکافی بودن تقسیمات سلولی در سلول‌های پایه در مغز استخوان است)، ناشی از نقص در تلومراز است.
نیمی از نوزادان کنونی
تا 100 سال عمر خواهند کرد
پژوهشگران می‌گویند نیمی از نوزادانی که اکنون در کشورهای ثروتمند متولد می‌شوند تا یکصد سال زندگی خواهند کرد. از بررسی‌هایی که درباره پیش‌بینی طول عمر صورت گرفته و نتیجه آن در مجله علمی«Lancet» انتشار یافته چنین نتیجه‌گیری شده که این گروه از افراد در سال‌های آخر عمر خود کمتر دچار معلولیت جدی خواهند شد. اطلاعات به دست آمده از بیش از 30کشور توسعه یافته نشان می‌دهد از سال 1950 تا کنون، شانس اینکه شخصی بیش از 80 سال عمر کند 2برابر شده است. یکی از کارشناسان می‌گوید: زندگی سالم‌تر تمام گروه‌های سنی، رمز زندگی طولانی‌تر است. پروفسور کار کریستنسن که سرپرستی این تحقیقات را به عهده داشته، می‌گوید حد متوسط طول عمر از سال 1840 تاکنون افزایش یافته و دلیلی برای کند‌تر شدن این روند دیده نمی‌شود. در سال 1950 احتمال زنده ماندن پس از 80 و 90 سال حدود
15 درصد برای زنان و 12 درصد برای مردان بود. در سال 2002 این احتمال به 37 درصد برای زنان و 25درصد برای مردان افزایش یافت. در این مطالعات خاطرنشان شده تا دهه 1920 افزایش شانس زنده ماندن نوزادان و نیز کودکان مهم‌ترین عامل در افزایش حد متوسط طول عمر بوده است ولی از آن تاریخ به بعد بویژه از دهه 1970، افزایش طول عمر افراد سالخورده عامل مهم در افزایش حد متوسط طول عمر بود. در نتیجه‌گیری بررسی، همچنین به این موضوع اشاره شده که شواهدی در دست نیست که نشان دهد گروه مردان بسیار سالخورده در مقایسه با گروه جوان‌تر، کمتر از سلامت برخوردارند. تحقیقات نشان می‌دهد 30تا 40 درصد اشخاص 90 تا یکصد ساله به طور مستقل زندگی می‌کنند. بررسی روی زندگی افراد 110 تا 119 ساله در آمریکا نیز نشان می‌دهد که حتی با وجود چنین سن بالایی، 40 درصد این گروه به کمک کمی نیاز داشته یا مستقل هستند. بعضی از پژوهشگران می‌گویند نرخ فزآینده چاقی بیش از حد سبب محدودیت طول عمر خواهد شد ولی پروفسور کریستنسن می‌گوید این پیش‌بینی بیش از حد ساده‌انگارانه است. او می‌افزاید زندگی یک بلیت قرعه‌کشی است؛ بعضی از چاق‌ها تا یکصدسال عمر خواهند کرد و بعضی از لاغرها در جوانی خواهند مرد. تازه ها
برندگان جایزه نوبل پزشکی
سال 2009 معرفی شدند
3 دانشمند آمریکایی که کشف کرده‌اند بدن انسان چگونه از کروموزومی که حاوی رمز ژنتیکی مهمی است محافظت می‌کند، مشترکا برنده جایزه نوبل پزشکی امسال شده‌اند. تحقیقات الیزابت بلکبورن، کارول گرایدر و جک سوزتاک نشان داده چگونه ممکن است از کروموزوم‌ها نسخه‌برداری کرد. نتیجه این تحقیقات همچنین کمک کرده است دانش درباره نوع بشر، سرطان و سلول‌های پایه بیشتر از گذشته شود. 3دانشمند آمریکایی کشف کرده‌اند قسمت انتهایی کروموزوم‌ها، موسوم به تلومرها و آنزیمی که آنها را تشکیل می‌دهد (به نام تلومراز)، وظیفه نسخه‌برداری کروموزوم‌ها را برعهده دارد. موسسه کارولیسکا سوئد، ضمن اعلام نام برندگان جایزه نوبل پزشکی سال 2009 گفت این 3دانشمند آمریکایی یک مساله مهم زیست‌شناختی را حل کرده و نشان داده‌اند کروموزوم‌ها چگونه در جریان تقسیمات سلولی به طور کامل نسخه‌برداری و در مقابل انحطاط محافظت شوند. الیزابت بلکبورن از دانشگاه کالیفرنیا و جک سوزتاک از دانشکده پزشکی دانشگاه هاروارد، یک زنجیره DNA منحصر به فرد را در تلومرهایی کشف کرده‌اند که از کروموزوم‌ها در برابر انحطاط محافظت می‌کند. خانم بلکبورن بعد از این کشف با کارول گرایدر که در آن زمان دانشجوی دانشگاه بوده است، گروه تحقیق تشکیل می‌دهد تا درباره احتمال ارتباط تشکیل تلومر DNA با آنزیمی ناشناخته تحقیق کنند. آنها تلومراز - آنزیمی که DNA پولیمرازها را قادر می‌کند کل طول کروموزوم را نسخه‌برداری کند - کشف می‌کنند. تحقیقات 3دانشمند آمریکایی باعث شده است دیگر دانشمندان جست‌وجوهای خود را برای کشف راه‌های جدیدی برای درمان سرطان آغاز کنند. این امید وجود دارد که سرطان را با پاکسازی تلومراز درمان کرد. شمار زیادی تحقیق در این حوزه در جریان است. قبلا کشف شده بود که برخی بیماری‌های ارثی از جمله چند نوع آنمی (کم‌خونی که ناشی از ناکافی بودن تقسیمات سلولی در سلول‌های پایه در مغز استخوان است)، ناشی از نقص در تلومراز است.
نیمی از نوزادان کنونی
تا 100 سال عمر خواهند کرد
پژوهشگران می‌گویند نیمی از نوزادانی که اکنون در کشورهای ثروتمند متولد می‌شوند تا یکصد سال زندگی خواهند کرد. از بررسی‌هایی که درباره پیش‌بینی طول عمر صورت گرفته و نتیجه آن در مجله علمی«Lancet» انتشار یافته چنین نتیجه‌گیری شده که این گروه از افراد در سال‌های آخر عمر خود کمتر دچار معلولیت جدی خواهند شد. اطلاعات به دست آمده از بیش از 30کشور توسعه یافته نشان می‌دهد از سال 1950 تا کنون، شانس اینکه شخصی بیش از 80 سال عمر کند 2برابر شده است. یکی از کارشناسان می‌گوید: زندگی سالم‌تر تمام گروه‌های سنی، رمز زندگی طولانی‌تر است. پروفسور کار کریستنسن که سرپرستی این تحقیقات را به عهده داشته، می‌گوید حد متوسط طول عمر از سال 1840 تاکنون افزایش یافته و دلیلی برای کند‌تر شدن این روند دیده نمی‌شود. در سال 1950 احتمال زنده ماندن پس از 80 و 90 سال حدود
15 درصد برای زنان و 12 درصد برای مردان بود. در سال 2002 این احتمال به 37 درصد برای زنان و 25درصد برای مردان افزایش یافت. در این مطالعات خاطرنشان شده تا دهه 1920 افزایش شانس زنده ماندن نوزادان و نیز کودکان مهم‌ترین عامل در افزایش حد متوسط طول عمر بوده است ولی از آن تاریخ به بعد بویژه از دهه 1970، افزایش طول عمر افراد سالخورده عامل مهم در افزایش حد متوسط طول عمر بود. در نتیجه‌گیری بررسی، همچنین به این موضوع اشاره شده که شواهدی در دست نیست که نشان دهد گروه مردان بسیار سالخورده در مقایسه با گروه جوان‌تر، کمتر از سلامت برخوردارند. تحقیقات نشان می‌دهد 30تا 40 درصد اشخاص 90 تا یکصد ساله به طور مستقل زندگی می‌کنند. بررسی روی زندگی افراد 110 تا 119 ساله در آمریکا نیز نشان می‌دهد که حتی با وجود چنین سن بالایی، 40 درصد این گروه به کمک کمی نیاز داشته یا مستقل هستند. بعضی از پژوهشگران می‌گویند نرخ فزآینده چاقی بیش از حد سبب محدودیت طول عمر خواهد شد ولی پروفسور کریستنسن می‌گوید این پیش‌بینی بیش از حد ساده‌انگارانه است. او می‌افزاید زندگی یک بلیت قرعه‌کشی است؛ بعضی از چاق‌ها تا یکصدسال عمر خواهند کرد و بعضی از لاغرها در جوانی خواهند مرد. ارسال نظر
پربیننده