بهرام سبحانی*: طرح جامع، نقشه راه توسعه صنعت فولاد و همچنین بهترین راهکار برای اهداف پیش‌بینی شده در سند چشم‌انداز 20 ساله و دسترسی به تولید 55 میلیون تن در افق 1404 است. صنعت فولاد، صنعتی نیست که بتوان تنها در یک وزارتخانه برای آن طرح و برنامه‌ای تعریف کرد. تعریف چند طرح فولادی با ظرفیتی مشخص کافی نیست زیرا زیرساخت‌ها و همچنین انرژی مورد نیاز برای تولید فولاد در این طرح‌ها نیز از نیازهای اساسی است. بنابراین طرح جامع فولاد باید همه دستگاه‌ها و وزارتخانه‌های اجرایی را درگیر کند زیرا وزارت صنعت، معدن و تجارت به تنهایی قادر به تامین همه زیرساخت‌های مورد نیاز نیست. باید برنامه‌ریزی و مدیریت قوی در طرح جامع فولاد صورت گیرد تا متناسب با ظرفیت‌هایی که تعریف می‌شود وزارتخانه‌ها نیز همکاری لازم را انجام دهند تا این طرح قابل بهره‌برداری باشد. از سوی دیگر بهره مالکانه 30 درصدی روش خوبی برای جلوگیری از خام‌فروشی و کنترل آن نیست. معدن انفال است و انفال نیز متعلق به همه ملت است در همین راستا قانون معادن تکلیف را روشن کرده و هرکس که خواستار استخراج از معادن است باید رقمی را بابت اقدام انجام شده به عنوان معدندار به دولت بپردازد که این روند حقوق دولتی نام گرفته که هم مبنای قانونی دارد و هم استدلال. چنانچه شخص ثالثی از معدنی که به نام شخص دیگری است و دارای پروانه بهره‌برداری است، برداشت کند، باید بابت استفاده از این پروانه، رقمی را تحت عنوان بهره مالکانه بپردازد. بنابراین آنچه در این میان از اهمیت بالایی برخوردار است، نحوه مدیریت برداشت‌هایی است که از این معادن صورت می‌گیرد. بنابراین ضرورت جلوگیری از خام فروشی و کنترل آن مطرح می‌شود اما به نظر می‌رسد دریافت بهره مالکانه روش خوبی نباشد زیرا اگر صنعت فولاد قادر به استفاده از سنگ ارزانی است در مقابل مالیاتی را به دولت پرداخت می‌کند که در این شرایط درآمدی که مدنظر دولت است تامین خواهد شد اما دولت با تعیین بهره مالکانه در نظر دارد سود و مالیات را با هم دریافت کند.
* رئیس انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران