المپیک در سرزمین قهوه و سامبا. المپیک سی‌و‌یکم به کناره‌های آمازون و سرزمین فوتبال رسید. هموطنان پله نخستین کشور میزبان بازی‌های المپیک در آمریکای‌جنوبی شناخته شدند. کمیته ملی المپیک جمعه شب ریودوژانیرو را به عنوان میزبان بازی‌های المپیک در سال 2016 معرفی کرد. ریو در رقابت بر سر رسیدن به این میزبانی رقیبان سرشناسی چون شیکاگو، مادرید و توکیو را از پیش رو برداشت. این یک پیروزی تاریخی برای«ریو» و شکستی تلخ برای شیکاگو و البته باراک اوباما، رئیس‌جمهور آمریکا شمرده می‌شود.
اوباما و همسرش تلاش فراوانی برای رسیدن آمریکا به پنجمین میزبانی المپیک داشتند اما در نهایت سفر 5ساعته خود اوباما به دانمارک هم کمکی به شیکاگو نکرد و این کلانشهر آمریکایی در همان دور نخست از جمع مدعیان میزبانی بزرگ‌ترین جشن ورزشی دنیا کنار رفت. با اعلام خبر اعطای میزبانی به برزیل موج المپیک تمام ریو و آمریکای‌جنوبی را در بر گرفت. این بخش از کره خاکی تاکنون میزبان هیچ یک از دوره‌های المپیک نشده بود. اکنون میعادگاه فوتبال در مدت 2 سال کانون توجه تمام جهانیان خواهد بود. ابتدا میزبانی جام جهانی 2014 فوتبال و سپس در ادامه میزبانی المپیک 2016. رخدادی که البته تا کنون بی‌سابقه هم نبوده است. پیش از این مکزیک (1968و1970)، آلمان (1972و1974) و آمریکا (1994و1996) در عرض 2 سال میزبانی جام‌جهانی فوتبال و بازی‌های المپیک را بر عهده داشته‌اند. ژاک روگ، رئیس سوييسي کمیته جهانی المپیک با اعلام پیروزی«ریو» در رسیدن به میزبانی المپیک سی و یکم هیات برزیلی حاضر در سالن کنفرانس‌های کپنهاگ و یکصد هزار برزیلی را غرق در شادی کرد. جشن و شادی برزیلی‌ها در کپنهاگ پایانی نداشت. از لولا داسیلوا، رئیس‌جمهور بزریل گرفته تا پله و پائولو کوئیلو همگی غرق در شادی بودند و پیوسته یکدیگر را در آغوش می‌کشیدند. اشک‌های پله، اسطوره فوتبال برزیل هم پس از اعلام این خبر صحنه‌ای فراموش ناشدنی را در خاطر هواداران المپیک و خود او رقم زد. ریو در دور سوم با شکست مادرید توانست به این مهم برسد. خوزه لوئیس رودریگس ساپاترو، نخست‌وزیر اسپانیا پس از شکست در آخرین دور به رئیس‌جمهور برزیل تبریک گفت. اوباما هم بلافاصله دانمارک را ترک کرد و با پروازی 21 ساعته به آمریکا بازگشت. اعلام رسیدن«ریو» به میزبانی بازی‌های المپیک واکنش‌های گوناگونی را در سرتاسر دنیا در پی داشت. از جشن و شادی و پایکوبی مردم در ریودوژانیرو گرفته تا سرخوردگی هزاران آمریکایی در شیکاگو. پس از این خبر سکوت محض شیکاگو را در برگرفت. فریزر، یکی از سازماندهندگان بازی‌های المپیک 1996 آتلانتا گفت:«باور کردنی نیست. شیکاگو می‌توانست انتخابی ایده‌آل باشد».
رئیس‌جمهور برزیل: اگر به اوباما می‌باختم، داسیلوا نبودم!
لوئیز ایناسیو لولا داسیلوا، رئیس‌جمهور احساساتی برزیل که شاید بهترین رکوردش در پرش ارتفاع را پس از اعلام خبر میزبانی ریو به ثبت رسانده باشد، گفت:«امروز برایم روزی درخشان است. ریو برد، چرا که قلب و روح دارد و ساکنانش سخاوتمند و دوست داشتنی هستند. اکنون زمان پایان دادن به نابرابری‌هاست. بازی‌های المپیک از آن همه مردم قاره است. به محض اعلام خبر میزبانی ریودوژانیرو، هیچ کس در سالن بلاسنتر نمی‌توانست جلوی اشک‌های لوئیز ایناسیو لولا داسیلوا، رئیس‌جمهور محبوب برزیل را بگیرد. او که بشدت به ورزش علاقه داشته و بارها در یک سال اخیر با قدرت اعلام کرده بود که پس از کسب میزبانی جام جهانی، هم اکنون میزبانی المپیک را می‌خواهد، اکنون یک قهرمان ملی است، قهرمانی که توانسته در عین شرایط نه چندان خوب اقتصادی برزیل، مردم این کشور را خوشبخت‌ترین مردم روی کره زمین کند. »از اعماق قلبم می‌گویم که امروز هیجان‌انگیزترین روز زندگی من است. من در حین سخنرانی گریه کردم اما به محض اینکه نام ریو به عنوان میزبان اعلام شد، دوباره نتوانستم خودم را نگاه دارم. من صمیمانه می‌گویم که امروز، روز برزیل است. این زمانی است که چراغ المپیک در سرزمین استوایی روشن شود. این موضوع موجب افزایش منزلت برزیل شده و باعث می‌شود تمام دستاوردهای اخیر با یکدیگر همسو شود. همچنین الهام‌بخش دستاوردهای جدید نیز خواهد شد». رئیس‌جمهور برزیل که در یک سال اخیر به همه دنیا سفر کرده بود تا از میزبانی کشورش حمایت کند، درباره حضور اوباما و تاثیر او در اجلاس خاطرنشان کرد: «من اوباما را همه جا می‌دیدم. فکر می‌کردم ما با وجود او شکست بخوریم اما من می‌خواهم بگویم که با ضربه اوباما از میدان خارج نمی‌شوم. من دیگر داسیلوا نبودم اگر به اوباما می‌باختم. ریو باید پیروز می‌شد». ژاک روگ، رئیس IOC نیز گفت:«به ریو تبریک می‌گویم. این تصمیم و رایی روشن از سوی کمیته جهانی المپیک بود. آنها برای بردن المپیک به آمریکای‌جنوبی برای نخستین بار اهمیت زیادی قائل شدند. این شهر از کمبود‌هایی که در گذشته بر سر رسیدن به میزبانی داشت، آموخت. آنها به خاطر نامزدی بسیار خوبشان برنده شدند. این پیامی روشن است؛ قاره‌ای جدید انتخاب شد. این رخدادی بسیار زیباست». سپ بلاتر، رئیس فدراسیون جهانی فوتبال و یکی از اعضای کمیته جهانی المپیک نیز گفت:«این تصمیمی فوق‌العاده است. اکنون المپیک و فوتبال در کنار هم قرار می‌گیرند». مراسم جمعه شب میهمان‌هایی ویژه نیز داشت. از ملکه اسپانیا گرفته تا ورزشکارانی چون مایکل جردن و رافائل نادال که برای رسیدن کشورهایشان به میزبانی المپیک تلاش داشتند. جردن، بازیکن اسطوره‌ای سال‌های پیش بسکتبال گفت: «فکر می‌کردم ما پیروز می‌شویم. شک نداشتم. باورم نمی‌شود که نبردیم. من شوکه شدم». نادال هم گفت:«نباید ناامید شویم. باید همچنان مبارزه کنیم. مادرید شایستگی میزبانی المپیک را داشت و نوبت بعد پیروز خواهد شد».
اوباما هم پس از شکست شیکاگو به«ریو» تبریک گفت و عنوان کرد:«فکر می‌کنم، پای رخدادی تاریخی در میان باشد.در ورزش می‌شود در مسابقه‌ای بزرگ پیش بود و در نهایت نبرد. دوست داشتم پیروزی شیکاگو را ببینم. در هر حال المپیک در قاره آمریکا برگزار می‌شود». برزیل در نظر دارد 14 میلیارد دلار برای زیرساخت‌های المپیک سرمایه‌گذاری کند. جشن افتتاحیه و پایانی بازی‌های المپیک سی و یکم روزهای 5 و 21 اوت 2016 در ورزشگاه تاریخی و افسانه‌ای«ماراکانا» برگزار خواهد شد. لولا به همه اعضای کمیته جهانی المپیک وعده داد، المپیک ریو بازی‌هایی فراموش ناشدنی از کار در بیاید. او گفت:«شما از تصمیم‌تان پشیمان نخواهید شد». او پیش از انتخاب ریو گفته بود:«زمانی که خداوند جهان را آفرید، ریودوژانیرو را برای میزبانی المپیک 6102 در نظر گرفت».
المپیک 2016 در سرزمین فوتبال
داسیلوا نبودم اگر به اوباما مي‌باختم
المپیک در سرزمین قهوه و سامبا. المپیک سی‌و‌یکم به کناره‌های آمازون و سرزمین فوتبال رسید. هموطنان پله نخستین کشور میزبان بازی‌های المپیک در آمریکای‌جنوبی شناخته شدند. کمیته ملی المپیک جمعه شب ریودوژانیرو را به عنوان میزبان بازی‌های المپیک در سال 2016 معرفی کرد. ریو در رقابت بر سر رسیدن به این میزبانی رقیبان سرشناسی چون شیکاگو، مادرید و توکیو را از پیش رو برداشت. این یک پیروزی تاریخی برای«ریو» و شکستی تلخ برای شیکاگو و البته باراک اوباما، رئیس‌جمهور آمریکا شمرده می‌شود.
اوباما و همسرش تلاش فراوانی برای رسیدن آمریکا به پنجمین میزبانی المپیک داشتند اما در نهایت سفر 5ساعته خود اوباما به دانمارک هم کمکی به شیکاگو نکرد و این کلانشهر آمریکایی در همان دور نخست از جمع مدعیان میزبانی بزرگ‌ترین جشن ورزشی دنیا کنار رفت. با اعلام خبر اعطای میزبانی به برزیل موج المپیک تمام ریو و آمریکای‌جنوبی را در بر گرفت. این بخش از کره خاکی تاکنون میزبان هیچ یک از دوره‌های المپیک نشده بود. اکنون میعادگاه فوتبال در مدت 2 سال کانون توجه تمام جهانیان خواهد بود. ابتدا میزبانی جام جهانی 2014 فوتبال و سپس در ادامه میزبانی المپیک 2016. رخدادی که البته تا کنون بی‌سابقه هم نبوده است. پیش از این مکزیک (1968و1970)، آلمان (1972و1974) و آمریکا (1994و1996) در عرض 2 سال میزبانی جام‌جهانی فوتبال و بازی‌های المپیک را بر عهده داشته‌اند. ژاک روگ، رئیس سوييسي کمیته جهانی المپیک با اعلام پیروزی«ریو» در رسیدن به میزبانی المپیک سی و یکم هیات برزیلی حاضر در سالن کنفرانس‌های کپنهاگ و یکصد هزار برزیلی را غرق در شادی کرد. جشن و شادی برزیلی‌ها در کپنهاگ پایانی نداشت. از لولا داسیلوا، رئیس‌جمهور بزریل گرفته تا پله و پائولو کوئیلو همگی غرق در شادی بودند و پیوسته یکدیگر را در آغوش می‌کشیدند. اشک‌های پله، اسطوره فوتبال برزیل هم پس از اعلام این خبر صحنه‌ای فراموش ناشدنی را در خاطر هواداران المپیک و خود او رقم زد. ریو در دور سوم با شکست مادرید توانست به این مهم برسد. خوزه لوئیس رودریگس ساپاترو، نخست‌وزیر اسپانیا پس از شکست در آخرین دور به رئیس‌جمهور برزیل تبریک گفت. اوباما هم بلافاصله دانمارک را ترک کرد و با پروازی 21 ساعته به آمریکا بازگشت. اعلام رسیدن«ریو» به میزبانی بازی‌های المپیک واکنش‌های گوناگونی را در سرتاسر دنیا در پی داشت. از جشن و شادی و پایکوبی مردم در ریودوژانیرو گرفته تا سرخوردگی هزاران آمریکایی در شیکاگو. پس از این خبر سکوت محض شیکاگو را در برگرفت. فریزر، یکی از سازماندهندگان بازی‌های المپیک 1996 آتلانتا گفت:«باور کردنی نیست. شیکاگو می‌توانست انتخابی ایده‌آل باشد».
رئیس‌جمهور برزیل: اگر به اوباما می‌باختم، داسیلوا نبودم!
لوئیز ایناسیو لولا داسیلوا، رئیس‌جمهور احساساتی برزیل که شاید بهترین رکوردش در پرش ارتفاع را پس از اعلام خبر میزبانی ریو به ثبت رسانده باشد، گفت:«امروز برایم روزی درخشان است. ریو برد، چرا که قلب و روح دارد و ساکنانش سخاوتمند و دوست داشتنی هستند. اکنون زمان پایان دادن به نابرابری‌هاست. بازی‌های المپیک از آن همه مردم قاره است. به محض اعلام خبر میزبانی ریودوژانیرو، هیچ کس در سالن بلاسنتر نمی‌توانست جلوی اشک‌های لوئیز ایناسیو لولا داسیلوا، رئیس‌جمهور محبوب برزیل را بگیرد. او که بشدت به ورزش علاقه داشته و بارها در یک سال اخیر با قدرت اعلام کرده بود که پس از کسب میزبانی جام جهانی، هم اکنون میزبانی المپیک را می‌خواهد، اکنون یک قهرمان ملی است، قهرمانی که توانسته در عین شرایط نه چندان خوب اقتصادی برزیل، مردم این کشور را خوشبخت‌ترین مردم روی کره زمین کند. »از اعماق قلبم می‌گویم که امروز هیجان‌انگیزترین روز زندگی من است. من در حین سخنرانی گریه کردم اما به محض اینکه نام ریو به عنوان میزبان اعلام شد، دوباره نتوانستم خودم را نگاه دارم. من صمیمانه می‌گویم که امروز، روز برزیل است. این زمانی است که چراغ المپیک در سرزمین استوایی روشن شود. این موضوع موجب افزایش منزلت برزیل شده و باعث می‌شود تمام دستاوردهای اخیر با یکدیگر همسو شود. همچنین الهام‌بخش دستاوردهای جدید نیز خواهد شد». رئیس‌جمهور برزیل که در یک سال اخیر به همه دنیا سفر کرده بود تا از میزبانی کشورش حمایت کند، درباره حضور اوباما و تاثیر او در اجلاس خاطرنشان کرد: «من اوباما را همه جا می‌دیدم. فکر می‌کردم ما با وجود او شکست بخوریم اما من می‌خواهم بگویم که با ضربه اوباما از میدان خارج نمی‌شوم. من دیگر داسیلوا نبودم اگر به اوباما می‌باختم. ریو باید پیروز می‌شد». ژاک روگ، رئیس IOC نیز گفت:«به ریو تبریک می‌گویم. این تصمیم و رایی روشن از سوی کمیته جهانی المپیک بود. آنها برای بردن المپیک به آمریکای‌جنوبی برای نخستین بار اهمیت زیادی قائل شدند. این شهر از کمبود‌هایی که در گذشته بر سر رسیدن به میزبانی داشت، آموخت. آنها به خاطر نامزدی بسیار خوبشان برنده شدند. این پیامی روشن است؛ قاره‌ای جدید انتخاب شد. این رخدادی بسیار زیباست». سپ بلاتر، رئیس فدراسیون جهانی فوتبال و یکی از اعضای کمیته جهانی المپیک نیز گفت:«این تصمیمی فوق‌العاده است. اکنون المپیک و فوتبال در کنار هم قرار می‌گیرند». مراسم جمعه شب میهمان‌هایی ویژه نیز داشت. از ملکه اسپانیا گرفته تا ورزشکارانی چون مایکل جردن و رافائل نادال که برای رسیدن کشورهایشان به میزبانی المپیک تلاش داشتند. جردن، بازیکن اسطوره‌ای سال‌های پیش بسکتبال گفت: «فکر می‌کردم ما پیروز می‌شویم. شک نداشتم. باورم نمی‌شود که نبردیم. من شوکه شدم». نادال هم گفت:«نباید ناامید شویم. باید همچنان مبارزه کنیم. مادرید شایستگی میزبانی المپیک را داشت و نوبت بعد پیروز خواهد شد».
اوباما هم پس از شکست شیکاگو به«ریو» تبریک گفت و عنوان کرد:«فکر می‌کنم، پای رخدادی تاریخی در میان باشد.در ورزش می‌شود در مسابقه‌ای بزرگ پیش بود و در نهایت نبرد. دوست داشتم پیروزی شیکاگو را ببینم. در هر حال المپیک در قاره آمریکا برگزار می‌شود». برزیل در نظر دارد 14 میلیارد دلار برای زیرساخت‌های المپیک سرمایه‌گذاری کند. جشن افتتاحیه و پایانی بازی‌های المپیک سی و یکم روزهای 5 و 21 اوت 2016 در ورزشگاه تاریخی و افسانه‌ای«ماراکانا» برگزار خواهد شد. لولا به همه اعضای کمیته جهانی المپیک وعده داد، المپیک ریو بازی‌هایی فراموش ناشدنی از کار در بیاید. او گفت:«شما از تصمیم‌تان پشیمان نخواهید شد». او پیش از انتخاب ریو گفته بود:«زمانی که خداوند جهان را آفرید، ریودوژانیرو را برای میزبانی المپیک 6102 در نظر گرفت».
ارسال نظر
پربیننده