11 کشور عضو مجموعه به‌اصطلاح «دوستان سوریه» در نشست اخیر خود نسبت به برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری سوریه در موعد مقرر هشدار دادند و اعلام کردند نتایج این انتخابات نامشروع است. این کشورها که شامل آمریکا، انگلیس، فرانسه، عربستان، امارات، قطر، اردن، ترکیه و مصر هستند، در بیانیه خود عنوان کردند انتخاباتی که بشار اسد، رئیس‌جمهوری سوریه برگزار می‌کند، شبیه یک جوک دموکراتیک خواهد بود و نشان خواهد داد دولت سوریه مبانی کنفرانس ژنو را رعایت نمی‌کند؛ اقدامی که به اختلافات در این کشور دامن خواهد زد. خواننده این بیانیه اینگونه تصور می‌کند که طراحان این بیانیه در سیاره‌ای دیگر زندگی می‌کنند و با زبانی ناشناس سخن می‌گویند. آنها به ملت‌های عربی همچون جاهلان و بی‌سوادان می‌نگرند؛ گویی که این ملل در عهد دقیانوس زندگی می‌کنند. اول: طراحان این بیانیه می‌گویند که نتایج این انتخابات نامشروع است، ما از آنها می‌پرسیم چگونه؟ آنها سریع پاسخ می‌دهند نتایج نشان می‌دهد که دولت سوریه قواعد کنفرانس ژنو را رعایت نکرده است. ما بار دیگر می‌پرسیم: این کنفرانس ژنو کجا بود و کی برگزار شد و چه کسانی در مراحل سوم و چهارم آن شرکت می‌کنند؟ سکوت، پاسخ این سوال است! دوم: این بیانیه هشدار می‌دهد که برگزاری این انتخابات اختلافات در این کشور را تشدید خواهد کرد. آنها بار دیگر برای ما توضیح ندادند که چگونه این اتفاق خواهد افتاد؟ اگر این کشور تقسیم شده و از هم پاشیده است و تنها چیز باقی مانده در آن ائتلاف دولت و ارتش و دستگاه‌های امنیتی و محبوبیت مردمی این دولت است، و در طرف مقابل شکاف‌ها در داخل صفوف مخالفان سیاسی دولت و مبارزان مسلح سر باز می‌کند، چطور این شکاف ادعایی به وجود خواهد آمد و تشدید خواهد شد؟ این در حالی است که هر از گاهی گروه‌های جدید ظهور می‌کنند و تمام وساطت‌ها نیز در این رابطه نتیجه نمی‌دهد. سوم: اگر نتایج انتخابات ریاست‌جمهوری آینده در سوریه نامشروع است، این بدان معنی است که نتایج انتخابات قبلی ریاست‌جمهوری سوریه مشروع و دموکراتیک و سالم بوده است. چهارم: مگر اینگونه نیست که این گروه در 5 نشست اخیر خود اعلام کرده که دولت سوریه نامشروع است و روزهای محدودی را پیش رو دارد، اگر اینچنین است چرا مقامات دولت سوریه را رسما برای شرکت در کنفرانس ژنو 2 دعوت کرد و وزیر خارجه آمریکا و دبیرکل سازمان ملل به همراه وزرای خارجه 50 کشور با هیاتی به ریاست ولید المعلم، وزیر خارجه بشار اسد در کنار هم نشستند؟ انتخابات در سوریه به احتمال قوی در زمان مقرر خود یعنی هفتم جولای آینده برگزار خواهد شد و بشار اسد مانند انتخابات قبلی در آن پیروز خواهد شد. اعضای گروه «دوستان سوریه» نیز دوباره از دولت اسد دعوت خواهند کرد تا در مرحله و نسخه جدیدی از ژنو شرکت کند و ریاست هیات سوری را نیز المعلم بر عهده خواهد داشت. شکست معارضان در ارائه نمونه جایگزین آینده در این کشور و خطای محاسبات آمریکا و هم‌پیمانان عرب آن در براندازی دمشق در طول 3 سال گذشته بسیاری از سوری‌ها را به این باور رسانده که باید به شهرها و روستاهای خود بازگردند و به جای اقامت در اردوگاه‌هایی که بر اثر عملکرد مدعیان دوستی با ملت سوریه، کرامت و شرافت آنها پایمال می‌شود، با اوضاع کنونی به مبارزه بپردازند. وقتی که معارضان در میان خود دچار اختلافات و درگیری‌ها شده‌اند، چگونه می‌توانند وحدت را به سوریه بازگردانند و همزیستی مسالمت‌آمیز بین طوایف مختلف این کشور ایجاد کنند؟ این در حالی است که آنها حتی نمی‌توانند بین خود همزیستی مسالمت‌آمیز ایجاد کنند. اگر برخی خارجی‌ها، دولت سوریه را مسؤول اوضاع کنونی و کشتار بیش از 150 هزار تن در این کشور می‌دانند، گروه دوستان سوریه و کشورهای عربی نیز در این مسؤولیت سهیم هستند زیرا با وعده دخالت نظامی در سوریه بلندپروازی‌های شورشیان را افزایش داده و آنها را به تعجیل در براندازی دولت و تجهیز به سلاح‌های پیشرفته امیدوار کردند و در نهایت از همه این وعده‌ها سر باز زدند و ملت سوریه را رها کردند تا با سرنوشت خود بجنگند. دولت سوریه هم‌پیمانانی قوی دارد که در تمام عرصه‌ها به همراه وی وارد جنگ شده‌اند. حال شما را به خدا بگویید چند یگان آمریکایی یا انگلیسی یا سعودی یا قطری یا مصری در کنار شورشیان مسلح سوری وارد میدان نبرد شده و علیه دولت این کشور در مناطق قلمون یا یبرود یا ساحل شمالی یا ریف دمشق جنگیدند؟ این در حالی است که این کشورها ارتش‌های بزرگی دارند و میلیاردها دلار برای خرید سلاح‌های پیشرفته هزینه می‌کنند. گروه «دوستان سوریه» نیز مانند اتحادیه عرب و نشست‌ها و تصمیمات آن یک دروغ بزرگ است. این گروه از همان آغاز بحران سوریه علیه ملت سوریه توطئه کرد و اهداف خود و تخریب یک کشور عربی متخاصم با اسرائیل و مخالف با پروژه‌های سیطره‌طلبانه اسرائیل در منطقه را در محور توجهات خود قرار داد. ما در ابتدا از اعضای این گروه می‌خواهیم انتخابات آزاد در کشورهای خود برگزار کنند و بعد این حق را به آنها می‌دهیم که از انتخابات دیگر کشورها انتقاد کنند و درباره نتایج این انتخابات از جمله انتخابات ریاست جمهوری در سوریه نظر دهند.