شاید برای انتشار گزارشی دیگر نظیر گزارش گلدستون از جانب سازمان ملل یک قرن زمان نیاز باشد. گزارش گلدستون از جنایات رژیم صهیونیستی که در تاریخ 60ساله این رژیم اشغالگر بی‌سابقه بود، فرصتی تاریخی را در اختیار فلسطینی‌ها قرار داده بود تا از آن به عنوان اماره‌ای برای سال‌ها مظلومیت خود و محکومیت اسرائیل در مجامع بین‌المللی استفاده کنند. اما این فرصت براحتی توسط برخی از به اصطلاح رهبران فلسطینی از دست رفت. به‌واقع انتشار گزارش گلدستون رئیس گروه حقیقت‌یاب سازمان ملل درباره جنگ 22 روزه غزه و تأکید بر اینکه رژیم صهیونیستی در این جنگ مرتکب جنایات جنگی شده است، می‌توانست فصل نوینی از مناقشه صهیونیست‌ها با ملت فلسطین را رقم بزند. اما اقدام سؤال‌برانگیز دولت خودگردان فلسطین مبنی بر درخواست تعویق 6 ماهه در بررسی گزارش از سوی شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد تمام امید‌ها را نقش بر آب کرد. محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان در اقدامی غیرقابل توجیه، تصمیم‌گیرى در این گزارش را به ماه مارس 2010 موکول کرده و اکنون به هر بهانه‌اى چنگ مى‌زند که بتواند این اقدام خیانتکارانه خود را به نحوی رفع و رجوع کند، بنابراین گاهى مدعی می‌شود که این اقدام را سفیر فلسطین در سازمان ملل مرتکب شده و مسؤولیت این اقدام را بر گردن وى مى‌اندازند و گاهى نیز توجیه‌هاى دیگرى طرح می‌کند. درباره علت درخواست تشکیلات خودگردان برای تأخیر در بررسی این گزارش، گمانه‌زنی‌های مختلفی انجام شده اما در این میان برخی از صاحبنظران معتقدند یکی از این دلایل بیش از بقیه به واقعیت نزدیک است. به اعتقاد این افراد تهدید رژیم صهیونیستی بر افشای نقش تشکیلات خودگردان در جریان جنگ
22 روزه غزه سبب شده که محمود عباس به اسرائیل باج بدهد و با تأخیر در بررسی این گزارش موافقت کند. ظاهرا تشکیلات خودگردان در نشستی که با سران رژیم صهیونیستی داشته از پذیرش درخواست هیأت صهیونیستی مبنی بر موافقت با به تعویق افتادن بررسی گزارش گلدستون خودداری کرده، ولی سرتیپ ایلی آوراهام پس از حضور در این نشست، فیلمی ویدئویی را در لپ‌تاپ خود نشان می‌دهد که در جریان آن محمود عباس در دیدار با ایهود باراک، وزیرجنگ صهیونیستی و تزیپی لیونی، وزیر خارجه سابق این رژیم تلاش می‌کند باراک را برای ادامه جنگ غزه متقاعد کند و وزیر جنگ صهیونیستی نیز با وجود تردید و دودلی خود، با حمایت لیونی خواسته عباس را می‌پذیرد. در همین راستا منابع مذکور تصریح کردند که آوراهام در این نشست همچنین یک گفت‌وگوی تلفنی میان داو ویزگلس، مدیر دفتر رئیس ستاد مشترک ارتش صهیونیستی و الطیب عبدالرحیم، مدیرکل ریاست تشکیلات خودگردان فلسطین را برای هیأت فلسطینی پخش می‌کند که عبدالرحیم در جریان آن از آماده بودن شرایط برای حمله ارتش صهیونیستی به اردوگاه‌های جبالیا و الشاطی خبر داده و سیطره بر این 2 اردوگاه را عامل نابودی حکومت حماس در غزه و موجب تسلیم این جنبش قلمداد می‌کند. نکته جالب در این گفت‌وگوی تلفنی این است که داو ویزگلس در بخشی از این گفت‌وگو نسبت به احتمال کشته شدن هزاران شهروند فلسطینی در جریان حمله به اردوگاه‌های مذکور ابراز نگرانی می‌کند، اما عبدالرحیم در پاسخ به وی می‌گوید: آنها همان افرادی هستند که با رأی دادن به جنبش حماس، سرنوشت خود را تعیین کرده‌اند و این مسأله ربطی به ما ندارد! به گزارش منابع آمریکایی، هیأت رژیم صهیونیستی در دیدار با نمایندگان تشکیلات خودگردان در واشنگتن، آنها را به پخش صحنه‌های ضبط شده در سازمان ملل و نیز رسانه‌های گروهی تهدید کرده است که در نتیجه آن هیأت فلسطینی با بازپس‌گیری نظر خود درباره گزارش گلدستون موافقت کرده و هیأت صهیونیستی نیز از آنها خواسته است تا با دادن تعهد کتبی مانع از پذیرش گزارش کمیته ریچارد گلدستون از سوی هر کشوری شوند. اطلاعاتی وجود دارد که گفته می‌شود سلام فیاض، نخست‌وزیر نقش بزرگی در این ماجرا داشته و توانسته است محمود عباس را تحت تأثیر قرار دهد. ظاهراً اپراتور سوم در داخل کرانه باختری در اختیار فرزند سلام فیاض است و تمام تجهیزات خریداری شده در گمرک اسرائیل ضبط شده بود و رژیم صهیونیستی در قبال کوتاه آمدن در بحث گزارش گلدستون حاضر به پس دادن تجهیزات می‌شده است یعنی اینکه سران تشکیلات خودگردان با خون کودکان و جوانان فلسطینی معامله کرده و رسوایی بزرگی را در تاریخ مبارزات به ثبت رساندند. سومین موضوعی که به عنوان اهرم فشار بر تشکیلات خودگردان از آن یاد می‌شود ممانعت از دریافت حقوق گمرکی توسط تشکیلات خودگردان و دولت انتصابی سلام فیاض است. ظاهرا اسرائیل تهدید کرده بود در صورت مخالفت تشکیلات خودگردان این منبع درآمد تشکیلات خودگردان را که به نوعی مهم‌ترین منبع نیز محسوب می‌شود، قطع خواهد کرد. در صورت تحقق این سناریو، تشکیلات خودگردان حتی برای پرداخت حقوق کارکنانش نیز با مشکل مواجه می‌شد. جالب آنکه خوش‌رقصی محمود عباس و دیگر سران تشکیلات خودگردان برای رژیم صهیونیستی در شرایطی بود که نظامیان این رژیم به همراه صهیونیست‌های افراطی به مسجدالاقصی یورش برده بودند و صد‌ها تن از مردم فلسطین نیز با اعتکاف در این مسجد می‌کوشیدند از قبله نخست مسلمانان دفاع کنند. به هر حال ابومازن در شرایط کنونی فشار بسیاری را در داخل و خارج متحمل شده و اسرائیل نیز تلاش‌های گسترده‌ای را برای بهبود وجهه عباس آغاز کرده اما میزان فشارها به حدی است که برخی معتقدند این احتمال وجود دارد که ابومازن در مقابل این فشارها تاب مقاومت نداشته و در نهایت ناچار به استعفا شود؛ استعفایی که به دنبال یکی از بزرگ‌ترین رسوایی‌های تاریخ فلسطین یعنی «گلدستون گیت» رخ داده است.
عباس استعفا می‌کند؟
ابومازن و رسوایی گلدستون گیت
شاید برای انتشار گزارشی دیگر نظیر گزارش گلدستون از جانب سازمان ملل یک قرن زمان نیاز باشد. گزارش گلدستون از جنایات رژیم صهیونیستی که در تاریخ 60ساله این رژیم اشغالگر بی‌سابقه بود، فرصتی تاریخی را در اختیار فلسطینی‌ها قرار داده بود تا از آن به عنوان اماره‌ای برای سال‌ها مظلومیت خود و محکومیت اسرائیل در مجامع بین‌المللی استفاده کنند. اما این فرصت براحتی توسط برخی از به اصطلاح رهبران فلسطینی از دست رفت. به‌واقع انتشار گزارش گلدستون رئیس گروه حقیقت‌یاب سازمان ملل درباره جنگ 22 روزه غزه و تأکید بر اینکه رژیم صهیونیستی در این جنگ مرتکب جنایات جنگی شده است، می‌توانست فصل نوینی از مناقشه صهیونیست‌ها با ملت فلسطین را رقم بزند. اما اقدام سؤال‌برانگیز دولت خودگردان فلسطین مبنی بر درخواست تعویق 6 ماهه در بررسی گزارش از سوی شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد تمام امید‌ها را نقش بر آب کرد. محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان در اقدامی غیرقابل توجیه، تصمیم‌گیرى در این گزارش را به ماه مارس 2010 موکول کرده و اکنون به هر بهانه‌اى چنگ مى‌زند که بتواند این اقدام خیانتکارانه خود را به نحوی رفع و رجوع کند، بنابراین گاهى مدعی می‌شود که این اقدام را سفیر فلسطین در سازمان ملل مرتکب شده و مسؤولیت این اقدام را بر گردن وى مى‌اندازند و گاهى نیز توجیه‌هاى دیگرى طرح می‌کند. درباره علت درخواست تشکیلات خودگردان برای تأخیر در بررسی این گزارش، گمانه‌زنی‌های مختلفی انجام شده اما در این میان برخی از صاحبنظران معتقدند یکی از این دلایل بیش از بقیه به واقعیت نزدیک است. به اعتقاد این افراد تهدید رژیم صهیونیستی بر افشای نقش تشکیلات خودگردان در جریان جنگ
22 روزه غزه سبب شده که محمود عباس به اسرائیل باج بدهد و با تأخیر در بررسی این گزارش موافقت کند. ظاهرا تشکیلات خودگردان در نشستی که با سران رژیم صهیونیستی داشته از پذیرش درخواست هیأت صهیونیستی مبنی بر موافقت با به تعویق افتادن بررسی گزارش گلدستون خودداری کرده، ولی سرتیپ ایلی آوراهام پس از حضور در این نشست، فیلمی ویدئویی را در لپ‌تاپ خود نشان می‌دهد که در جریان آن محمود عباس در دیدار با ایهود باراک، وزیرجنگ صهیونیستی و تزیپی لیونی، وزیر خارجه سابق این رژیم تلاش می‌کند باراک را برای ادامه جنگ غزه متقاعد کند و وزیر جنگ صهیونیستی نیز با وجود تردید و دودلی خود، با حمایت لیونی خواسته عباس را می‌پذیرد. در همین راستا منابع مذکور تصریح کردند که آوراهام در این نشست همچنین یک گفت‌وگوی تلفنی میان داو ویزگلس، مدیر دفتر رئیس ستاد مشترک ارتش صهیونیستی و الطیب عبدالرحیم، مدیرکل ریاست تشکیلات خودگردان فلسطین را برای هیأت فلسطینی پخش می‌کند که عبدالرحیم در جریان آن از آماده بودن شرایط برای حمله ارتش صهیونیستی به اردوگاه‌های جبالیا و الشاطی خبر داده و سیطره بر این 2 اردوگاه را عامل نابودی حکومت حماس در غزه و موجب تسلیم این جنبش قلمداد می‌کند. نکته جالب در این گفت‌وگوی تلفنی این است که داو ویزگلس در بخشی از این گفت‌وگو نسبت به احتمال کشته شدن هزاران شهروند فلسطینی در جریان حمله به اردوگاه‌های مذکور ابراز نگرانی می‌کند، اما عبدالرحیم در پاسخ به وی می‌گوید: آنها همان افرادی هستند که با رأی دادن به جنبش حماس، سرنوشت خود را تعیین کرده‌اند و این مسأله ربطی به ما ندارد! به گزارش منابع آمریکایی، هیأت رژیم صهیونیستی در دیدار با نمایندگان تشکیلات خودگردان در واشنگتن، آنها را به پخش صحنه‌های ضبط شده در سازمان ملل و نیز رسانه‌های گروهی تهدید کرده است که در نتیجه آن هیأت فلسطینی با بازپس‌گیری نظر خود درباره گزارش گلدستون موافقت کرده و هیأت صهیونیستی نیز از آنها خواسته است تا با دادن تعهد کتبی مانع از پذیرش گزارش کمیته ریچارد گلدستون از سوی هر کشوری شوند. اطلاعاتی وجود دارد که گفته می‌شود سلام فیاض، نخست‌وزیر نقش بزرگی در این ماجرا داشته و توانسته است محمود عباس را تحت تأثیر قرار دهد. ظاهراً اپراتور سوم در داخل کرانه باختری در اختیار فرزند سلام فیاض است و تمام تجهیزات خریداری شده در گمرک اسرائیل ضبط شده بود و رژیم صهیونیستی در قبال کوتاه آمدن در بحث گزارش گلدستون حاضر به پس دادن تجهیزات می‌شده است یعنی اینکه سران تشکیلات خودگردان با خون کودکان و جوانان فلسطینی معامله کرده و رسوایی بزرگی را در تاریخ مبارزات به ثبت رساندند. سومین موضوعی که به عنوان اهرم فشار بر تشکیلات خودگردان از آن یاد می‌شود ممانعت از دریافت حقوق گمرکی توسط تشکیلات خودگردان و دولت انتصابی سلام فیاض است. ظاهرا اسرائیل تهدید کرده بود در صورت مخالفت تشکیلات خودگردان این منبع درآمد تشکیلات خودگردان را که به نوعی مهم‌ترین منبع نیز محسوب می‌شود، قطع خواهد کرد. در صورت تحقق این سناریو، تشکیلات خودگردان حتی برای پرداخت حقوق کارکنانش نیز با مشکل مواجه می‌شد. جالب آنکه خوش‌رقصی محمود عباس و دیگر سران تشکیلات خودگردان برای رژیم صهیونیستی در شرایطی بود که نظامیان این رژیم به همراه صهیونیست‌های افراطی به مسجدالاقصی یورش برده بودند و صد‌ها تن از مردم فلسطین نیز با اعتکاف در این مسجد می‌کوشیدند از قبله نخست مسلمانان دفاع کنند. به هر حال ابومازن در شرایط کنونی فشار بسیاری را در داخل و خارج متحمل شده و اسرائیل نیز تلاش‌های گسترده‌ای را برای بهبود وجهه عباس آغاز کرده اما میزان فشارها به حدی است که برخی معتقدند این احتمال وجود دارد که ابومازن در مقابل این فشارها تاب مقاومت نداشته و در نهایت ناچار به استعفا شود؛ استعفایی که به دنبال یکی از بزرگ‌ترین رسوایی‌های تاریخ فلسطین یعنی «گلدستون گیت» رخ داده است.
ارسال نظر
پربیننده