امیر گودرزی: روز‌به‌روز بر تعداد اتومبیل‌هایی که در گوشه و کنار گذرگاه‌ها رها شده‌اند افزوده می‌شود و هیچ نهادی خود را مسؤول رفع این مشکل نمی‌داند. این اتفاق آرام‌آرام در حال گسترش است و چون شهروندان هر روز چشم‌شان به ظاهر پایتخت می‌افتد متوجه این تغییرات نمی‌شوند. شهرداری در این‌باره معتقد است جمع‌آوری خودروهای رها شده به عهده پلیس است و سکوت پلیس این موضوع را تایید می‌کند. در کنار ترافیک، آلودگی هوا، گسترش بی‌رویه ساخت‌وساز و هزار و یک مشکل دیگر پایتخت، آلودگی بصری شهر تهران جزو مشکلات مهمی است که رفع آن به سادگی امکان‌پذیر نیست. اساسا هر مشکلی در شهر تهران که به معضل تبدیل شده است و رفع آن نیاز به سال‌ها تلاش و برنامه‌ریزی و صرف هزینه‌های هنگفت دارد، مولود غفلت چندین‌ساله است. هنگامی که ترافیک شهر تهران سال‌ها به فراموشی سپرده می‌شود، این فراموشی ترافیک را چنان آبیاری می‌کند که تنومند شدن آن ابزار ویژه‌ای را برای از میان برداشتنش می‌طلبد. آلودگی بصری پایتخت هم دچار چنین دردسری شده است، با این تفاوت که هم‌اکنون نظر مسؤولان شهری به ترافیک، آلودگی هوا و موضوعاتی از این دست جلب شده و برای حل آن به تکاپو افتاده‌اند اما هنوز نگاهی متوجه آلودگی بصری شهر نشده است. اتومبیل‌های قراضه‌ای که در گوشه و کنار شهر رها شده‌اند صاحب سهم ویژه‌ای در آلودگی بصری شهرمان هستند. اتومبیل‌هایی که سال‌ها در محله هر کدام از ما برای خود جا خوش کرده‌اند دیگر تبدیل به یک المان شهری شده‌اند، مثل کیوسك تلفن سرکوچه یا باجه بلیت‌فروشی و تابلوهای جهت‌نما، دیگر کسی آن را نمی‌بیند و پناهگاه مناسبی برای موش‌ها، گربه‌ها و در مواقعی معتادان و کارتن‌خواب‌ها شده‌اند. واقعا مسؤولیت جمع‌آوری این خودروها بر عهده کیست؟ پیمان پورنصر خاکباز، مدیرکل خدمات شهری شهرداری تهران در پاسخ به این سؤال
«وطن امروز» گفت: «حل این مشکل کار مشترکی را می‌طلبد و لازم است پلیس و شهرداری با هم وارد عمل شوند که البته مسؤولیت اصلی‌اش با پلیس راهنمایی و رانندگی است». او مشکلات پیش‌روی مسؤولان برای رفع این مشکل را چنین توضیح داد: «مشکل اول محل استقرار این اتومبیل‌هاست که باید جایی را برای دپوی آنها پیدا کرد. مشکل دوم هم موضوعات حقوقی است چون این اتومبیل‌ها مالک دارند». به گفته پورنصر خاکباز، پارکینگ‌های خصوصی چنین خودروهایی را نمی‌پذیرند چون تکلیف آنها روشن نیست و پذیرش آنها تبعات زیادی برای پارکینگ‌‌دارها دارد. البته این مسؤول شهرداری تهران اعلام کرد جمع‌آوری خودروهای رها شده انجام می‌شود اما برخورد جدی و گسترده با این موضوع برنامه‌ریزی و همکاری دقیق‌تری را می‌طلبد. مدیرکل خدمات شهری شهرداری تهران به مشکلات حقوقی برای انتقال این خودروها اشاره کرد و این موضوع در حالی مطرح شد که پلیس براحتی اتومبیل‌هایی را که در محل‌های نامناسب پارک شده‌اند به پارکینگ منتقل می‌کند. از سوی دیگر محل جمع‌آوری این خودروها نیز مشکل مهمی به نظر نمی‌رسد چون اتومبیل‌های جمع‌آوری شده اسقاطی و اوراقی هستند و می‌توان تعداد زیادی از آنها را در زمین‌های بدون سقف و حصار روی هم انباشت. پورنصر خاکباز در این‌باره توضیحی نداد و توصیه کرد در این‌باره از پلیس سؤال کنیم. او آماری هم درباره خودروهای جمع‌آوری شده ارائه نکرد و در این باره هم توصیه کرد با پلیس تماس بگیریم بنابراین تمام تلاش خود را برای تماس با مسؤولان پلیس راهنمایی و رانندگی به کار گرفتیم اما هیچ‌کدام از آنها حاضر به گفت‌وگو و توضیح در این‌باره نشدند. جست‌وجو در لابه‌لای خبرها نشان می‌دهد تاکنون تنها محمدرضا غلامی، رئیس مرکز شماره‌گذاری راهنمایی و رانندگی اظهارنظر کوتاهی در این‌باره کرده است: «شهرداری‌های سراسر کشور باید خودروهای عمدتا فرسوده و رها شده در سطح شهر را جمع‌آوری کنند». او که فروردین سال جاری با فارس گفت‌وگو کرد، اینگونه به حرف‌هایش ادامه داد: «بسیاری از خودروهای رها شده مجهول‌المالک هستند و عوامل شهرداری‌ها این خودروها را جمع‌آوری و به پارکینگ منتقل می‌کنند». او گفت: «در صورتی که مالکان این خودروهای رها شده برای تحویل گرفتن خودرو به پارکینگ مراجعه نکنند، دستگاه قضایی به وضع خودرو به عنوان مجهول‌المالک رسیدگی خواهد کرد». خودروهای‌رها شده‌ای که شاید ما رغبتی به نگاه کردن به آنها نداشته باشیم و بدون هیچ توجهی در گوشه و کنار شهر افتاده‌اند، برای صاحبانشان خودروهای طلایی به حساب می‌آیند چرا که با سهمیه بنزینی که به آنها تعلق می‌گیرد منبع درآمد بسیار خوبی هستند. محمدرضا واعظ‌مهدوی زمانی که معاونت هماهنگی شهرداری تهران را برعهده داشت یک بار درباره این مشکل اظهارنظر کرد: «شهرداری تهران تنها خودروهایی را که آنقدر کنار خیابان بمانند تا تبدیل به نخاله شوند جمع‌آوری می‌کند». به هر ترتیب اوضاع این آهن‌قراضه‌ها که روزی به آنها اتومبیل می‌گفتند هنوز در شهر روشن نیست و هیچ مسؤولی مسؤولیت جمع‌آوری آنها را عهده‌دار نمی‌شود. انگار باید اوضاع تا جایی پیش رود که برای رفع آن ناگزیر شویم ستادی تشکیل دهیم و هزینه‌های هنگفتی را صرف کنیم. مسؤول جمع‌آوری ماشین‌های رها شده در تهران کیست؟
زیبایی پایتخت زیر سایه فرسودگی خودروها
امیر گودرزی: روز‌به‌روز بر تعداد اتومبیل‌هایی که در گوشه و کنار گذرگاه‌ها رها شده‌اند افزوده می‌شود و هیچ نهادی خود را مسؤول رفع این مشکل نمی‌داند. این اتفاق آرام‌آرام در حال گسترش است و چون شهروندان هر روز چشم‌شان به ظاهر پایتخت می‌افتد متوجه این تغییرات نمی‌شوند. شهرداری در این‌باره معتقد است جمع‌آوری خودروهای رها شده به عهده پلیس است و سکوت پلیس این موضوع را تایید می‌کند. در کنار ترافیک، آلودگی هوا، گسترش بی‌رویه ساخت‌وساز و هزار و یک مشکل دیگر پایتخت، آلودگی بصری شهر تهران جزو مشکلات مهمی است که رفع آن به سادگی امکان‌پذیر نیست. اساسا هر مشکلی در شهر تهران که به معضل تبدیل شده است و رفع آن نیاز به سال‌ها تلاش و برنامه‌ریزی و صرف هزینه‌های هنگفت دارد، مولود غفلت چندین‌ساله است. هنگامی که ترافیک شهر تهران سال‌ها به فراموشی سپرده می‌شود، این فراموشی ترافیک را چنان آبیاری می‌کند که تنومند شدن آن ابزار ویژه‌ای را برای از میان برداشتنش می‌طلبد. آلودگی بصری پایتخت هم دچار چنین دردسری شده است، با این تفاوت که هم‌اکنون نظر مسؤولان شهری به ترافیک، آلودگی هوا و موضوعاتی از این دست جلب شده و برای حل آن به تکاپو افتاده‌اند اما هنوز نگاهی متوجه آلودگی بصری شهر نشده است. اتومبیل‌های قراضه‌ای که در گوشه و کنار شهر رها شده‌اند صاحب سهم ویژه‌ای در آلودگی بصری شهرمان هستند. اتومبیل‌هایی که سال‌ها در محله هر کدام از ما برای خود جا خوش کرده‌اند دیگر تبدیل به یک المان شهری شده‌اند، مثل کیوسك تلفن سرکوچه یا باجه بلیت‌فروشی و تابلوهای جهت‌نما، دیگر کسی آن را نمی‌بیند و پناهگاه مناسبی برای موش‌ها، گربه‌ها و در مواقعی معتادان و کارتن‌خواب‌ها شده‌اند. واقعا مسؤولیت جمع‌آوری این خودروها بر عهده کیست؟ پیمان پورنصر خاکباز، مدیرکل خدمات شهری شهرداری تهران در پاسخ به این سؤال
«وطن امروز» گفت: «حل این مشکل کار مشترکی را می‌طلبد و لازم است پلیس و شهرداری با هم وارد عمل شوند که البته مسؤولیت اصلی‌اش با پلیس راهنمایی و رانندگی است». او مشکلات پیش‌روی مسؤولان برای رفع این مشکل را چنین توضیح داد: «مشکل اول محل استقرار این اتومبیل‌هاست که باید جایی را برای دپوی آنها پیدا کرد. مشکل دوم هم موضوعات حقوقی است چون این اتومبیل‌ها مالک دارند». به گفته پورنصر خاکباز، پارکینگ‌های خصوصی چنین خودروهایی را نمی‌پذیرند چون تکلیف آنها روشن نیست و پذیرش آنها تبعات زیادی برای پارکینگ‌‌دارها دارد. البته این مسؤول شهرداری تهران اعلام کرد جمع‌آوری خودروهای رها شده انجام می‌شود اما برخورد جدی و گسترده با این موضوع برنامه‌ریزی و همکاری دقیق‌تری را می‌طلبد. مدیرکل خدمات شهری شهرداری تهران به مشکلات حقوقی برای انتقال این خودروها اشاره کرد و این موضوع در حالی مطرح شد که پلیس براحتی اتومبیل‌هایی را که در محل‌های نامناسب پارک شده‌اند به پارکینگ منتقل می‌کند. از سوی دیگر محل جمع‌آوری این خودروها نیز مشکل مهمی به نظر نمی‌رسد چون اتومبیل‌های جمع‌آوری شده اسقاطی و اوراقی هستند و می‌توان تعداد زیادی از آنها را در زمین‌های بدون سقف و حصار روی هم انباشت. پورنصر خاکباز در این‌باره توضیحی نداد و توصیه کرد در این‌باره از پلیس سؤال کنیم. او آماری هم درباره خودروهای جمع‌آوری شده ارائه نکرد و در این باره هم توصیه کرد با پلیس تماس بگیریم بنابراین تمام تلاش خود را برای تماس با مسؤولان پلیس راهنمایی و رانندگی به کار گرفتیم اما هیچ‌کدام از آنها حاضر به گفت‌وگو و توضیح در این‌باره نشدند. جست‌وجو در لابه‌لای خبرها نشان می‌دهد تاکنون تنها محمدرضا غلامی، رئیس مرکز شماره‌گذاری راهنمایی و رانندگی اظهارنظر کوتاهی در این‌باره کرده است: «شهرداری‌های سراسر کشور باید خودروهای عمدتا فرسوده و رها شده در سطح شهر را جمع‌آوری کنند». او که فروردین سال جاری با فارس گفت‌وگو کرد، اینگونه به حرف‌هایش ادامه داد: «بسیاری از خودروهای رها شده مجهول‌المالک هستند و عوامل شهرداری‌ها این خودروها را جمع‌آوری و به پارکینگ منتقل می‌کنند». او گفت: «در صورتی که مالکان این خودروهای رها شده برای تحویل گرفتن خودرو به پارکینگ مراجعه نکنند، دستگاه قضایی به وضع خودرو به عنوان مجهول‌المالک رسیدگی خواهد کرد». خودروهای‌رها شده‌ای که شاید ما رغبتی به نگاه کردن به آنها نداشته باشیم و بدون هیچ توجهی در گوشه و کنار شهر افتاده‌اند، برای صاحبانشان خودروهای طلایی به حساب می‌آیند چرا که با سهمیه بنزینی که به آنها تعلق می‌گیرد منبع درآمد بسیار خوبی هستند. محمدرضا واعظ‌مهدوی زمانی که معاونت هماهنگی شهرداری تهران را برعهده داشت یک بار درباره این مشکل اظهارنظر کرد: «شهرداری تهران تنها خودروهایی را که آنقدر کنار خیابان بمانند تا تبدیل به نخاله شوند جمع‌آوری می‌کند». به هر ترتیب اوضاع این آهن‌قراضه‌ها که روزی به آنها اتومبیل می‌گفتند هنوز در شهر روشن نیست و هیچ مسؤولی مسؤولیت جمع‌آوری آنها را عهده‌دار نمی‌شود. انگار باید اوضاع تا جایی پیش رود که برای رفع آن ناگزیر شویم ستادی تشکیل دهیم و هزینه‌های هنگفتی را صرف کنیم. ارسال نظر
پربیننده