با توجه به فشار‌های ایالات متحده درباره خرید‌های تسلیحاتی ونزوئلا از روسیه روابط مسکو و کاراکاس را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
در پاسخ به سوال شما باید این نکته را تاکید کنم که هر اظهارنظری که مقامات آمریکایی درباره روابط ما با کشور ثالث می‌کنند برای ما ارزشی ندارد و ما از این موضوع شگفتزده می‌شویم که آنها فکر می‌کنند، می‌توانند در امور هر کشوری دخالت کنند. بسیاری بر این باورند آمریکای لاتین حیاط خلوت ایالات متحده است، این مساله یک قانون غیر قابل تغییر نیست. در حال حاضر ونزوئلا در حال تغییر این شرایط است و ما طی 10 سال گذشته در حال تبیین سیاستی مستقل از ایالات متحده هستیم. اینگونه اقدامات چاوز و دولت ونزوئلا به ایجاد جهان چند قطبی کمک کرده و ما می‌توانیم ادعا کنیم در این راه پیشگام بوده‌ایم. بعد از ایجاد دوران جنگ سرد جدید به دنبال سخنرانی آقای پوتین در سال 2005 ما اکنون برای برون‌رفت از این مناقشه جدیدی که روسیه آن را عنوان می‌کند طرح‌هایی را ارائه داده‌ایم. نباید از نظر دور داشته باشیم که آمریکایی‌ها از تغییراتی که در جهان در حال وقوع است نگران هستند. آنها از قدرت گرفتن مربع ونزوئلا، ایران، روسیه و چین می‌ترسند. تحولات آمریکای لاتین با توجه به حضور سنتی ایالات متحده در این منطقه از جهان برای واشنگتن اهمیت ویژه‌ای دارد. آمریکایی‌ها همواره به کوبا برای سیاست‌های ضد امپرالیستی‌اش فشار می‌آوردند. اکنون سیاست‌های ضد یکجانبه‌گرایی کاراکاس موجب شده فشار‌های غرب روی ما بیشتر شود.
آمریکای‌ها با مشکلات جدی در ادامه سیاست‌های سابق خود در منطقه آمریکای لاتین مواجه هستند، زیرا کشورهایی مثل بولیوی، نیکاراگوئه، آرژانتین و اکوادور نیز در تلاشند تا خود را از زیر چتر حمایتی ایالات‌متحده خارج کنند. این مساله سیاست خارجی واشنگتن را در منطقه آمریکای جنوبی با چالشی جدی مواجه کرده است. اکنون ما جامعه کشورهای آمریکای لاتین «آلبا» را داریم که بدون حضور آمریکا تشکیل جلسه می‌دهد و درباره مسائل مهم منطقه و جهان از دیدگاه آمریکای لاتین به کنکاش می‌پردازد. آلبا که ایده آن توسط ونزوئلا مطرح شده است، خواستار تقویت مناسبات و همکاری میان کشورهای عضو است. در همین باره نخستین اجلاس مشترک میان کشورهای آمریکای لاتین و کشورهای اتحادیه آفریقا بعد از پایان اجلاس سازمان ملل متحد در ماه گذشته میلادی برگزار شد. آلبا نشست‌های مشترکی را با کشورهای عربی نیز برگزار کرده است. این مساله خشم کاخ سفید را به همراه داشت. آمریکایی‌ها فکر می‌کنند ما برای هر اقدامی باید رضایت آنها را جلب کنیم در صورتی که یک مجموعه مستقل هرگز اجازه دخالت قدرت‌های سلطه‌گر را نمی‌دهد. یکی از مواردی که موجب ناراحتی آمریکایی‌ها شده است این است که همکاری‌های نظامی و فنی میان مسکو و کاراکاس هر روز توسعه بیشتری می‌یابد.
فعالیت‌های نظامی روسیه و ونزوئلا در دوره‌های آقای پوتین و مدودف در حال پیگیری است، آمریکایی‌ها هرگز نمی‌خواهند ونزوئلا اسلحه تولید کند و کارخانه تولید سلاح برای دفاع از خود داشته باشد. پنتاگون حتی از فروش هواپیماهای نظامی برای دفاع از مرزهای ملی ونزوئلا امتناع می‌کرد. آنها بر اعتقاد خود استوار بودند که برای جلوگیری از قاچاق و نفوذ گروه‌های تروریستی به داخل ونزوئلا نیز ما نیازمند جنگنده نیستیم. تا قبل از حضور روسیه در بازار‌های نظامی آمریکای لاتین تمام نیاز نظامی این منطقه بویژه ونزوئلا از طریق آمریکا تامین می‌شد.
اسحله‌های قدیمی و هواپیماهای از کار افتاده هدیه‌های آمریکا بود؛ F- 16هایی که آمریکا از تعمیر آن خودداری می‌کرد. ما همواره از سوی کلمبیا به عنوان همسایه دیرینه‌مان که ارتشی تا دندان مسلح دارد، مورد تهدید هستیم. کاراکاس تلاش کرد تا از برزیل و اسپانیا چندین جنگنده برای دفاع از مرزهای خود خریداری کند که فشار‌های آمریکا هرگز اجازه نهایی شدن این قرارداد‌ها را نداد. ونزوئلا اکنون نیاز‌های دفاعی خود را از روسیه و چین تامین می‌کند؛ نه برای حمله به کشوری دیگر بلکه تنها به خاطر آنکه بتواند از حداقل امکانات دفاعی بهره‌مند شود. ونزوئلا نه تاکنون با کشوری جنگیده نه پایگاه نظامی در جای دیگری از جهان بنا کرده است.
آمریکایی‌ها قصد راه‌اندازی 7 پایگاه نظامی را در کلمبیا، همسایه ونزوئلا دارند. در این باره موضع دولت و مردم ونزئلا چگونه است، چه تدابیری از سوی کاراکاس برای خنثی کردن اقدامات ایالات متحده در نظر گرفته شده است؟
آمریکایی‌ها به بهانه جنگ بر ضد قاچاق مواد مخدر، 7 پایگاه نظامی در خاک کلمبیا بنا کرده‌اند. ما بر خلاف واشنگتن که پایگاه‌های نظامی در سرتاسر جهان دارد پایگاهی در هیچ نقطه‌ای از جهان نداریم. این پایگاه‌ها برای جنگ علیه تروریسم و گروه‌هایی مانند فارک بنا شده‌اند. کلمبیا بعد از اسرائیل دومین کشوری است که کمک‌های نظامی از آمریکا دریافت می‌کند. این کشور بیش از 50 سال است که با مساله حضور نظامیان خارجی در محدوده جغرافیای خود رو‌به‌رو است. در طول این سال‌ها آنها نتوانسته‌اند این مشکل را حل کنند و هر روز فشار‌های خارجی برای مبارزه بر ضد مواد مخدر و گروه‌های تروریستی به دولت این کشور اضافه می‌شود.کلمبیا دولت و نظام دفاعی وابسته‌ای دارد. کاری که ما در ونزوئلا و دوستانمان در اکوادور و کوبا انجام دادند از سوی کلمبیا هرگز انجام نشد. علاوه بر اینها کلمبیا ما را به حمایت و دفاع از تروریسم متهم می‌کند در صورتی که ما حامی هیچ گروه تروریستی نیستم و تنها تلاش می‌کنیم با دفاع از مرزهای خود جلوی هرگونه تهاجم خارجی را گرفته و حضور سازمان یافته دشمنانمان را خنثی کنیم. ما هر اقدامی که می‌توانستیم در سازمان ملل متحد انجام داده‌ایم. گزارش‌های بسیاری از سوی ونزوئلا به مجمع عمومی و شوراهای مربوطه ارائه شده است.
هیچ کدام از کشورهای آمریکای لاتین موافق پایگاه‌های نظامی آمریکا در کلمبیا نیستند. ما اکنون شاهد آن هستیم که تنها پایگاه نظامی ایالات متحده در اکوادور تعطیل شده است. این پایگاه نظامی یک قرارگاه دومنظوره بود که از سوی اکوادور و ایالات‌متحده استفاده می‌شد. اکنون ما شاهد آن هستیم که دولت اکوادور با بستن این پایگاه به فعالیت‌های نظامی خود نیز در این بخش پایان داد. در حال حاضر اکوادور نسبت به پایگاه‌های نظامی خودش حاکمیت مطلق دارد و ما امیدوارم با توجه به اطلاعاتی که به سازمان ملل متحد ارائه دادیم برای خروج از این بحران سازمان‌های بین‌المللی وارد عمل شوند و منطقه را از بحران‌هایی که حضور آمریکایی‌ها آبستن آن خواهد بود، نجات دهند. واشنگتن با موفقیت در کلمبیا، در آینده نه‌چندان دور در کشورهای خاورمیانه به بهانه مبارزه با تروریسم چتر دفاعی نصب خواهد کرد و حضور نظامی خود را در این منطقه تداوم می‌بخشد. آمریکایی‌ها بر این باورند هر کشوری که از نظر‌های آنها پیروی نکند تروریست است. 5 کوبایی پیش‌تر به جرم فعالیت‌های تروریستی دستگیر شده‌اند. این 5 نفر در زندان‌های آمریکا هستند در صورتی که هواپیماربایی به نام کوسا کاریس آزادانه در خاک آمریکا در حال زندگی است. تلاش‌های آمریکا برای ساخت پایگاه‌های نظامی جدید در سرتاسر جهان تنها بر آمریکای لاتین تاثیر نمی‌گذارد. اینچنین اقداماتی در پهنه گیتی تاثیر خواهد گذاشت و تمام کشورهای جهان از آن متاثر خواهند بود.
جناب آقای سفیر! در خبر‌ها شنیده شده کشور شما به دنبال ساخت نیروگاه هسته‌ای است. موقعیت جغرافیایی این نیروگاه در کدام بخش از ونزوئلاست و دلیل تلاش کاراکاس برای هسته‌ای شدن را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
سامانه‌های هسته‌ای ما با کمک روسیه ساخته خواهد شد. کشور ما به باشگاه هسته‌ای می‌پیوندد، ونزوئلا قرارداد‌هایی را آماده کرده است اما هنوز برای ساخت نیروگاه هسته‌ای صحبتی به میان نیامده اما فعالیت‌های هسته‌ای ما به کمک روسیه انجام می‌شود. ما با فعالیت‌های هسته‌ای در تلاشیم تا فناوری‌های موجود در کشور را ارتقا دهیم. هر وقت چاوز به عنوان رئیس‌جمهور تشخیص دهد کشور نیازمند هسته‌ای شدن است حتما در این‌باره تدابیر لازم را اتخاذ خواهد کرد و در رابطه با مکان آن نیز با شرکت‌های سازنده به توافق خواهد رسید. باید کجایی و چگونگی این پایگاه‌ها را به آینده موکول کنیم. تنها چیزی که در حال حاضر می‌توانم به صورت قطعی در رابطه با آن با شما صحبت کنم گفت‌وگو‌های میان ما و طرف روسی است. ما از روسیه خواسته‌ایم برای توسعه فناوری‌های موجود و استفاده از انرژی صلح‌آمیز هسته‌ای به ما کمک کند، به عبارت صحیح‌تر ما به دنبال نوعی انتقال انرژی هستیم. شما می‌دانید که بنزین در ونزوئلا از تمام نقاط جهان ارزان‌تر است. به همین نسبت مصارف دیگر سوخت‌های فسیلی در کشور ما که دارای منابع غنی انرژی است افزایش بی‌رویه داشته و ونزوئلا برای تغییر الگوهای مصرف و کاهش مصارف داخلی نیازمند انرژی‌های جایگزین است. در حال حاضر ما شاهد افزایش تقاضای جهانی در مورد ساخت نیروگاه‌های هسته‌ای هستیم. ایران و برزیل نیز مشغول تغییر الگوهای مصرف خود هستند. با این تقاضای جهانی چرا ونزوئلا نباید در این مسیر گام بردارد. این نکته را هم باید اضافه کنم که ذخایر انرژی ونزوئلا رو به پایان است و دیگر جوابگوی مصارف داخلی نیست به همین خاطر ما نیازمند انرژی‌های جایگزین هستیم. نیروگاه‌های تولید برق ما با انرژی‌های فسیلی کار می‌کنند و برای تولید برق نمی‌توان فقط با نیروگاه‌های قدیمی فعالیت کرد.اگر نیم نگاهی به آینده داشته باشیم متوجه می‌شویم که باید از تمام پتانسیل‌های خود استفاده کنیم.
هوگو چاوز مواضع روشنی را نسبت به تحولات هندوراس اتخاذ کرده است. به نظر شما آینده سیاسی هندوراس به چه سرنوشتی دچار خواهد شد و آمریکا چه نقشی در کودتای ضد مانوئل زلایا داشته است؟
آمریکایی‌ها نقش کاملا مستقیمی در کوتای غیر قانونی بر ضد دولت مانوئل زلایا داشته‌اند. همه ما می‌دانیم که پنتاگون دارای پایگاه‌های نظامی تاثیرگذاری در خاک این کشور است و از طریق همین پایگاه‌ها واشنگتن توانست به اهداف خود جامه عمل بپوشاند. زمانی که رئیس‌جمهور هندوراس را راهی کاستاریکا کردند نظامیان هندوراس و مستشاران آمریکایی در «پالملورا» تشکیل جلسه داده بودند. نمی‌توانم بگویم باراک اوباما در این مساله بی‌تقصیر یا مقصر است اما حضور آمریکایی‌ها در این کودتا غیرقابل انکار بوده و آنها با توجه به فشار‌های جهانی روی دولت روبرتو میچلتی، رئیس دولت کودتا کماکان به حمایت‌های پشت پرده از وی ادامه می‌دهند. نباید فراموش کنیم که آقای اوباما در مجمع عمومی سازمان ملل متحد هیچ سخنی از هندوراس به میان نیاورد. رئیس‌جمهور آمریکا که برنده جایزه صلح نوبل نیز شده حتی هیچ پیشنهادی مبنی بر خروج از این بحران ارائه نکرد. به عقیده من تنها آینده سیاسی‌ای که می‌توان برای هندوراس دید اقدام مردمی با کمک کشورهای جهان از جمله گروه آلباست که بتوانند این کودتا را از میان ببرند.
گروه‌های قدرت در هندوراس با زلایا مخالف هستند و خواسته قانونی زلایا را رد کرده‌اند. باید به خاطر داشته باشیم مردم در آمریکای لاتین دیگر کودتاهای نظامی که تحت نظر آمریکا هدایت می‌شوند را قبول نمی‌کنند. تنها امید ما حل و فصل مشکل هندوراس و بازگشت زلایا به قدرت است. گفت‌وگو‌های آشتی در هندوراس شکست خواهد خورد زیرا دیوانعالی این کشور پیش از ربودن زلایا توسط ارتش این اقدام را تایید کرده بود. ونزوئلا و کشورهای عضو آلبا هندوراس را تحریم خواهند کرد و انتخاباتی که کودتاچیان وعده آن را داده‌اند بدون مشروعیت برگزار خواهد شد و مردم هندوراس نیز از آن استقبال نمی‌کنند. مواضع صحیحی که دولت برزیل در این رابطه اتخاذ کرده است در راستای خواست مردم هندوراس است.
و به عنوان آخرین سوال، جناب سفیر! غرب بارها درباره رسانه‌های خصوصی در ونزوئلا دولت آقای چاوز را مورد انتقاد قرار داده است. نقش آمریکایی‌ها در حمایت از رسانه‌های ضد دولتی چگونه است و شما آینده این فعالیت‌ها را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
در پاسخ به این سوال شما باید بگویم بدون شک تمام این رسانه‌ها از سوی آمریکا حمایت می‌شوند. آمریکایی‌ها از هر جریانی در ونزوئلا که با سیاست‌های رئیس‌جمهور مخالفت کند حمایت می‌کنند. بسیاری از این رسانه‌ها اکنون مانند یک حزب عمل می‌کنند. آنها به جای انتقال اطلاعات صحیح همواره تلاش کرده‌اند اقدام دولت و انقلاب چاوز را زیر سوال ببرند. رسانه‌های خصوصی، اطلاعات خود را متاسفانه در سراسر جهان پخش و اینگونه چهره ونزوئلا را در جهان خدشه‌دار می‌کنند. مردم ونزوئلا از این رسانه‌ها و سردمداران آنها حمایت نکرده و هیچ گروه و فردی آنها را باور ندارد.
ایده اصلی این رسانه‌ها و هدفی که دنبال می‌کنند بازگشت به سلطه آمریکاست، در حالی که این خواسته از سوی توده مردم حمایت نمی‌شود. کشور ما به آزادی بیان اهمیت ویژه‌ای می‌دهد، به همین خاطر تمام رسانه‌های ضد دولتی اجازه فعالیت دارند. هرکس در ونزوئلا می‌تواند نظرش را درباره همه موارد اعلام کند و هیچ محدودیتی در این رابطه وجود ندارد. بگذارید صریح‌تر باشم؛ رسانه‌هایی که از آنها نام می‌برید جزئی از جامعه آمریکایی هستند که در خاک ونزوئلا فعالیت می‌کنند. باید بدانیم که صاحبان شبکه‌های تلویزیونی در آمریکای لاتین عضو کلوپی هستند که مرکز آن در ایالات متحده قرار دارد. اکنون شرکت‌های زیادی در ونزوئلا بدون مجوز فعالیت رسانه‌ای می‌کنند به همین جهت ما در تلاشیم به اینگونه اقدامات در ونزوئلا پایان دهیم. بیشتر شبکه‌های رادیویی و تلویزیونی ونزوئلا توسط 2 خانواده بزرگ هدایت می‌شوند که این خانواده‌ها با گروه‌های قدرت در آمریکا در ارتباط هستند. دولت در حال حاضر در حال برنامه‌ریزی برای تشکیل یک رسانه گروهی مردمی است تا اطلاعات درستی را در اختیار مردم و جهانیان قرار دهد.
آقای سفیر از اینکه وقت خود را در اختیار من گذاشتید متشکرم. سفیر ونزوئلا در تهران در گفت‌وگوی اختصاصی با «وطن‌امروز»:
آمریکا از مربع ایران، روسیه، چين و ونزوئلا هراس دارد
با توجه به فشار‌های ایالات متحده درباره خرید‌های تسلیحاتی ونزوئلا از روسیه روابط مسکو و کاراکاس را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
در پاسخ به سوال شما باید این نکته را تاکید کنم که هر اظهارنظری که مقامات آمریکایی درباره روابط ما با کشور ثالث می‌کنند برای ما ارزشی ندارد و ما از این موضوع شگفتزده می‌شویم که آنها فکر می‌کنند، می‌توانند در امور هر کشوری دخالت کنند. بسیاری بر این باورند آمریکای لاتین حیاط خلوت ایالات متحده است، این مساله یک قانون غیر قابل تغییر نیست. در حال حاضر ونزوئلا در حال تغییر این شرایط است و ما طی 10 سال گذشته در حال تبیین سیاستی مستقل از ایالات متحده هستیم. اینگونه اقدامات چاوز و دولت ونزوئلا به ایجاد جهان چند قطبی کمک کرده و ما می‌توانیم ادعا کنیم در این راه پیشگام بوده‌ایم. بعد از ایجاد دوران جنگ سرد جدید به دنبال سخنرانی آقای پوتین در سال 2005 ما اکنون برای برون‌رفت از این مناقشه جدیدی که روسیه آن را عنوان می‌کند طرح‌هایی را ارائه داده‌ایم. نباید از نظر دور داشته باشیم که آمریکایی‌ها از تغییراتی که در جهان در حال وقوع است نگران هستند. آنها از قدرت گرفتن مربع ونزوئلا، ایران، روسیه و چین می‌ترسند. تحولات آمریکای لاتین با توجه به حضور سنتی ایالات متحده در این منطقه از جهان برای واشنگتن اهمیت ویژه‌ای دارد. آمریکایی‌ها همواره به کوبا برای سیاست‌های ضد امپرالیستی‌اش فشار می‌آوردند. اکنون سیاست‌های ضد یکجانبه‌گرایی کاراکاس موجب شده فشار‌های غرب روی ما بیشتر شود.
آمریکای‌ها با مشکلات جدی در ادامه سیاست‌های سابق خود در منطقه آمریکای لاتین مواجه هستند، زیرا کشورهایی مثل بولیوی، نیکاراگوئه، آرژانتین و اکوادور نیز در تلاشند تا خود را از زیر چتر حمایتی ایالات‌متحده خارج کنند. این مساله سیاست خارجی واشنگتن را در منطقه آمریکای جنوبی با چالشی جدی مواجه کرده است. اکنون ما جامعه کشورهای آمریکای لاتین «آلبا» را داریم که بدون حضور آمریکا تشکیل جلسه می‌دهد و درباره مسائل مهم منطقه و جهان از دیدگاه آمریکای لاتین به کنکاش می‌پردازد. آلبا که ایده آن توسط ونزوئلا مطرح شده است، خواستار تقویت مناسبات و همکاری میان کشورهای عضو است. در همین باره نخستین اجلاس مشترک میان کشورهای آمریکای لاتین و کشورهای اتحادیه آفریقا بعد از پایان اجلاس سازمان ملل متحد در ماه گذشته میلادی برگزار شد. آلبا نشست‌های مشترکی را با کشورهای عربی نیز برگزار کرده است. این مساله خشم کاخ سفید را به همراه داشت. آمریکایی‌ها فکر می‌کنند ما برای هر اقدامی باید رضایت آنها را جلب کنیم در صورتی که یک مجموعه مستقل هرگز اجازه دخالت قدرت‌های سلطه‌گر را نمی‌دهد. یکی از مواردی که موجب ناراحتی آمریکایی‌ها شده است این است که همکاری‌های نظامی و فنی میان مسکو و کاراکاس هر روز توسعه بیشتری می‌یابد.
فعالیت‌های نظامی روسیه و ونزوئلا در دوره‌های آقای پوتین و مدودف در حال پیگیری است، آمریکایی‌ها هرگز نمی‌خواهند ونزوئلا اسلحه تولید کند و کارخانه تولید سلاح برای دفاع از خود داشته باشد. پنتاگون حتی از فروش هواپیماهای نظامی برای دفاع از مرزهای ملی ونزوئلا امتناع می‌کرد. آنها بر اعتقاد خود استوار بودند که برای جلوگیری از قاچاق و نفوذ گروه‌های تروریستی به داخل ونزوئلا نیز ما نیازمند جنگنده نیستیم. تا قبل از حضور روسیه در بازار‌های نظامی آمریکای لاتین تمام نیاز نظامی این منطقه بویژه ونزوئلا از طریق آمریکا تامین می‌شد.
اسحله‌های قدیمی و هواپیماهای از کار افتاده هدیه‌های آمریکا بود؛ F- 16هایی که آمریکا از تعمیر آن خودداری می‌کرد. ما همواره از سوی کلمبیا به عنوان همسایه دیرینه‌مان که ارتشی تا دندان مسلح دارد، مورد تهدید هستیم. کاراکاس تلاش کرد تا از برزیل و اسپانیا چندین جنگنده برای دفاع از مرزهای خود خریداری کند که فشار‌های آمریکا هرگز اجازه نهایی شدن این قرارداد‌ها را نداد. ونزوئلا اکنون نیاز‌های دفاعی خود را از روسیه و چین تامین می‌کند؛ نه برای حمله به کشوری دیگر بلکه تنها به خاطر آنکه بتواند از حداقل امکانات دفاعی بهره‌مند شود. ونزوئلا نه تاکنون با کشوری جنگیده نه پایگاه نظامی در جای دیگری از جهان بنا کرده است.
آمریکایی‌ها قصد راه‌اندازی 7 پایگاه نظامی را در کلمبیا، همسایه ونزوئلا دارند. در این باره موضع دولت و مردم ونزئلا چگونه است، چه تدابیری از سوی کاراکاس برای خنثی کردن اقدامات ایالات متحده در نظر گرفته شده است؟
آمریکایی‌ها به بهانه جنگ بر ضد قاچاق مواد مخدر، 7 پایگاه نظامی در خاک کلمبیا بنا کرده‌اند. ما بر خلاف واشنگتن که پایگاه‌های نظامی در سرتاسر جهان دارد پایگاهی در هیچ نقطه‌ای از جهان نداریم. این پایگاه‌ها برای جنگ علیه تروریسم و گروه‌هایی مانند فارک بنا شده‌اند. کلمبیا بعد از اسرائیل دومین کشوری است که کمک‌های نظامی از آمریکا دریافت می‌کند. این کشور بیش از 50 سال است که با مساله حضور نظامیان خارجی در محدوده جغرافیای خود رو‌به‌رو است. در طول این سال‌ها آنها نتوانسته‌اند این مشکل را حل کنند و هر روز فشار‌های خارجی برای مبارزه بر ضد مواد مخدر و گروه‌های تروریستی به دولت این کشور اضافه می‌شود.کلمبیا دولت و نظام دفاعی وابسته‌ای دارد. کاری که ما در ونزوئلا و دوستانمان در اکوادور و کوبا انجام دادند از سوی کلمبیا هرگز انجام نشد. علاوه بر اینها کلمبیا ما را به حمایت و دفاع از تروریسم متهم می‌کند در صورتی که ما حامی هیچ گروه تروریستی نیستم و تنها تلاش می‌کنیم با دفاع از مرزهای خود جلوی هرگونه تهاجم خارجی را گرفته و حضور سازمان یافته دشمنانمان را خنثی کنیم. ما هر اقدامی که می‌توانستیم در سازمان ملل متحد انجام داده‌ایم. گزارش‌های بسیاری از سوی ونزوئلا به مجمع عمومی و شوراهای مربوطه ارائه شده است.
هیچ کدام از کشورهای آمریکای لاتین موافق پایگاه‌های نظامی آمریکا در کلمبیا نیستند. ما اکنون شاهد آن هستیم که تنها پایگاه نظامی ایالات متحده در اکوادور تعطیل شده است. این پایگاه نظامی یک قرارگاه دومنظوره بود که از سوی اکوادور و ایالات‌متحده استفاده می‌شد. اکنون ما شاهد آن هستیم که دولت اکوادور با بستن این پایگاه به فعالیت‌های نظامی خود نیز در این بخش پایان داد. در حال حاضر اکوادور نسبت به پایگاه‌های نظامی خودش حاکمیت مطلق دارد و ما امیدوارم با توجه به اطلاعاتی که به سازمان ملل متحد ارائه دادیم برای خروج از این بحران سازمان‌های بین‌المللی وارد عمل شوند و منطقه را از بحران‌هایی که حضور آمریکایی‌ها آبستن آن خواهد بود، نجات دهند. واشنگتن با موفقیت در کلمبیا، در آینده نه‌چندان دور در کشورهای خاورمیانه به بهانه مبارزه با تروریسم چتر دفاعی نصب خواهد کرد و حضور نظامی خود را در این منطقه تداوم می‌بخشد. آمریکایی‌ها بر این باورند هر کشوری که از نظر‌های آنها پیروی نکند تروریست است. 5 کوبایی پیش‌تر به جرم فعالیت‌های تروریستی دستگیر شده‌اند. این 5 نفر در زندان‌های آمریکا هستند در صورتی که هواپیماربایی به نام کوسا کاریس آزادانه در خاک آمریکا در حال زندگی است. تلاش‌های آمریکا برای ساخت پایگاه‌های نظامی جدید در سرتاسر جهان تنها بر آمریکای لاتین تاثیر نمی‌گذارد. اینچنین اقداماتی در پهنه گیتی تاثیر خواهد گذاشت و تمام کشورهای جهان از آن متاثر خواهند بود.
جناب آقای سفیر! در خبر‌ها شنیده شده کشور شما به دنبال ساخت نیروگاه هسته‌ای است. موقعیت جغرافیایی این نیروگاه در کدام بخش از ونزوئلاست و دلیل تلاش کاراکاس برای هسته‌ای شدن را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
سامانه‌های هسته‌ای ما با کمک روسیه ساخته خواهد شد. کشور ما به باشگاه هسته‌ای می‌پیوندد، ونزوئلا قرارداد‌هایی را آماده کرده است اما هنوز برای ساخت نیروگاه هسته‌ای صحبتی به میان نیامده اما فعالیت‌های هسته‌ای ما به کمک روسیه انجام می‌شود. ما با فعالیت‌های هسته‌ای در تلاشیم تا فناوری‌های موجود در کشور را ارتقا دهیم. هر وقت چاوز به عنوان رئیس‌جمهور تشخیص دهد کشور نیازمند هسته‌ای شدن است حتما در این‌باره تدابیر لازم را اتخاذ خواهد کرد و در رابطه با مکان آن نیز با شرکت‌های سازنده به توافق خواهد رسید. باید کجایی و چگونگی این پایگاه‌ها را به آینده موکول کنیم. تنها چیزی که در حال حاضر می‌توانم به صورت قطعی در رابطه با آن با شما صحبت کنم گفت‌وگو‌های میان ما و طرف روسی است. ما از روسیه خواسته‌ایم برای توسعه فناوری‌های موجود و استفاده از انرژی صلح‌آمیز هسته‌ای به ما کمک کند، به عبارت صحیح‌تر ما به دنبال نوعی انتقال انرژی هستیم. شما می‌دانید که بنزین در ونزوئلا از تمام نقاط جهان ارزان‌تر است. به همین نسبت مصارف دیگر سوخت‌های فسیلی در کشور ما که دارای منابع غنی انرژی است افزایش بی‌رویه داشته و ونزوئلا برای تغییر الگوهای مصرف و کاهش مصارف داخلی نیازمند انرژی‌های جایگزین است. در حال حاضر ما شاهد افزایش تقاضای جهانی در مورد ساخت نیروگاه‌های هسته‌ای هستیم. ایران و برزیل نیز مشغول تغییر الگوهای مصرف خود هستند. با این تقاضای جهانی چرا ونزوئلا نباید در این مسیر گام بردارد. این نکته را هم باید اضافه کنم که ذخایر انرژی ونزوئلا رو به پایان است و دیگر جوابگوی مصارف داخلی نیست به همین خاطر ما نیازمند انرژی‌های جایگزین هستیم. نیروگاه‌های تولید برق ما با انرژی‌های فسیلی کار می‌کنند و برای تولید برق نمی‌توان فقط با نیروگاه‌های قدیمی فعالیت کرد.اگر نیم نگاهی به آینده داشته باشیم متوجه می‌شویم که باید از تمام پتانسیل‌های خود استفاده کنیم.
هوگو چاوز مواضع روشنی را نسبت به تحولات هندوراس اتخاذ کرده است. به نظر شما آینده سیاسی هندوراس به چه سرنوشتی دچار خواهد شد و آمریکا چه نقشی در کودتای ضد مانوئل زلایا داشته است؟
آمریکایی‌ها نقش کاملا مستقیمی در کوتای غیر قانونی بر ضد دولت مانوئل زلایا داشته‌اند. همه ما می‌دانیم که پنتاگون دارای پایگاه‌های نظامی تاثیرگذاری در خاک این کشور است و از طریق همین پایگاه‌ها واشنگتن توانست به اهداف خود جامه عمل بپوشاند. زمانی که رئیس‌جمهور هندوراس را راهی کاستاریکا کردند نظامیان هندوراس و مستشاران آمریکایی در «پالملورا» تشکیل جلسه داده بودند. نمی‌توانم بگویم باراک اوباما در این مساله بی‌تقصیر یا مقصر است اما حضور آمریکایی‌ها در این کودتا غیرقابل انکار بوده و آنها با توجه به فشار‌های جهانی روی دولت روبرتو میچلتی، رئیس دولت کودتا کماکان به حمایت‌های پشت پرده از وی ادامه می‌دهند. نباید فراموش کنیم که آقای اوباما در مجمع عمومی سازمان ملل متحد هیچ سخنی از هندوراس به میان نیاورد. رئیس‌جمهور آمریکا که برنده جایزه صلح نوبل نیز شده حتی هیچ پیشنهادی مبنی بر خروج از این بحران ارائه نکرد. به عقیده من تنها آینده سیاسی‌ای که می‌توان برای هندوراس دید اقدام مردمی با کمک کشورهای جهان از جمله گروه آلباست که بتوانند این کودتا را از میان ببرند.
گروه‌های قدرت در هندوراس با زلایا مخالف هستند و خواسته قانونی زلایا را رد کرده‌اند. باید به خاطر داشته باشیم مردم در آمریکای لاتین دیگر کودتاهای نظامی که تحت نظر آمریکا هدایت می‌شوند را قبول نمی‌کنند. تنها امید ما حل و فصل مشکل هندوراس و بازگشت زلایا به قدرت است. گفت‌وگو‌های آشتی در هندوراس شکست خواهد خورد زیرا دیوانعالی این کشور پیش از ربودن زلایا توسط ارتش این اقدام را تایید کرده بود. ونزوئلا و کشورهای عضو آلبا هندوراس را تحریم خواهند کرد و انتخاباتی که کودتاچیان وعده آن را داده‌اند بدون مشروعیت برگزار خواهد شد و مردم هندوراس نیز از آن استقبال نمی‌کنند. مواضع صحیحی که دولت برزیل در این رابطه اتخاذ کرده است در راستای خواست مردم هندوراس است.
و به عنوان آخرین سوال، جناب سفیر! غرب بارها درباره رسانه‌های خصوصی در ونزوئلا دولت آقای چاوز را مورد انتقاد قرار داده است. نقش آمریکایی‌ها در حمایت از رسانه‌های ضد دولتی چگونه است و شما آینده این فعالیت‌ها را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
در پاسخ به این سوال شما باید بگویم بدون شک تمام این رسانه‌ها از سوی آمریکا حمایت می‌شوند. آمریکایی‌ها از هر جریانی در ونزوئلا که با سیاست‌های رئیس‌جمهور مخالفت کند حمایت می‌کنند. بسیاری از این رسانه‌ها اکنون مانند یک حزب عمل می‌کنند. آنها به جای انتقال اطلاعات صحیح همواره تلاش کرده‌اند اقدام دولت و انقلاب چاوز را زیر سوال ببرند. رسانه‌های خصوصی، اطلاعات خود را متاسفانه در سراسر جهان پخش و اینگونه چهره ونزوئلا را در جهان خدشه‌دار می‌کنند. مردم ونزوئلا از این رسانه‌ها و سردمداران آنها حمایت نکرده و هیچ گروه و فردی آنها را باور ندارد.
ایده اصلی این رسانه‌ها و هدفی که دنبال می‌کنند بازگشت به سلطه آمریکاست، در حالی که این خواسته از سوی توده مردم حمایت نمی‌شود. کشور ما به آزادی بیان اهمیت ویژه‌ای می‌دهد، به همین خاطر تمام رسانه‌های ضد دولتی اجازه فعالیت دارند. هرکس در ونزوئلا می‌تواند نظرش را درباره همه موارد اعلام کند و هیچ محدودیتی در این رابطه وجود ندارد. بگذارید صریح‌تر باشم؛ رسانه‌هایی که از آنها نام می‌برید جزئی از جامعه آمریکایی هستند که در خاک ونزوئلا فعالیت می‌کنند. باید بدانیم که صاحبان شبکه‌های تلویزیونی در آمریکای لاتین عضو کلوپی هستند که مرکز آن در ایالات متحده قرار دارد. اکنون شرکت‌های زیادی در ونزوئلا بدون مجوز فعالیت رسانه‌ای می‌کنند به همین جهت ما در تلاشیم به اینگونه اقدامات در ونزوئلا پایان دهیم. بیشتر شبکه‌های رادیویی و تلویزیونی ونزوئلا توسط 2 خانواده بزرگ هدایت می‌شوند که این خانواده‌ها با گروه‌های قدرت در آمریکا در ارتباط هستند. دولت در حال حاضر در حال برنامه‌ریزی برای تشکیل یک رسانه گروهی مردمی است تا اطلاعات درستی را در اختیار مردم و جهانیان قرار دهد.
آقای سفیر از اینکه وقت خود را در اختیار من گذاشتید متشکرم. ارسال نظر
پربیننده