شما نمی‌توانید مربیان زیادی را پیدا کنید که وقتی از تیمشان جدا می‌شوند با مشاهده قهرمانی آنها به رختکن دارو دسته سابقشان بروند و تا سرحد مرگ به جشن و پایکوبی بپردازند اما ژرارد هولیه یکی از همان‌هاست که در استانبول بعد از قهرمانی لیورپول در فصل 2005 لیگ قهرمانان سر از پا نمی‌شناخت. او همان مردی است که سال‌های گذشته در لیون تجربه کوتاه‌مدتی را گذرانده بود و درست زمانی که پیام تبریکش را برای اهالی «مرسی ساید» می‌فرستاد هیچ توجهی به بلندپروازی‌های ژان میشل آئولاس در لیون نداشت، حالا اگر روزی لیون پایش به جشن فینال لیگ قهرمانان این فصل در سانتیاگو برنابئو باز شود کاملا منصفانه است اگر ژرارد هولیه را روی صندلی مخصوصی در این ورزشگاه نبینیم. آئولاس با 4 مربی‌ای که استخدام کرده توانسته به 7 عنوان قهرمانی برسد ولی هولیه هرگز نتوانست دلبستگی خاصی به آنها داشته باشد.
اگر لیون بتواند این فصل در لیگ قهرمانان خوب نتیجه بگیرد، (بهترین نتیجه آنها به یک‌چهارم نهایی فصل‌های 2004، 2005 و 2006 برمی‌گردد) می‌تواند یکی از بهترین مربیانش را به همگان معرفی کند. «کلود پوئل» یکی از همان مربیانی است که دوران باشکوهی را در «لیل» گذراند و اگر مشکلات مالی و ساختاری باشگاه نبود او می‌توانست بیشتر از اینها موفق شود. شاید به همین دلیل بود که ژان میشل آئولاس پس از اخراج آلن پرن، او را به لیون آورد، این موضوع در شرایطی اتفاق افتاد که لیون سریال تکراری قهرمانی‌هایش در لوشامپیونا که از سال 2001 شروع شده بود به پایان رسید و حالا پوئل باید در فضای جدیدی دوباره این تیم را به جایگاه اصلی‌اش برساند. آئولاس نیز برای سر و سامان دادن به اوضاع و شرایط سریع دست به جیب شد. البته خیلی دقیق و هوشمندانه، آنها مراوده‌ای منصفانه در تابستان با رئال‌مادرید و من‌سیتی انجام دادند، معامله‌ای که تا حدودی خزانه باشگاه را پر کرد. البته در این میان پوئل به مراتب بهتر و زیرکانه‌تر از برنارد لاکومبه مربی سابق لیون عمل کرد، مردی که حالا به آقای رئیس مشاوره می‌دهد ولی به نظر می‌رسد تفکرات پیرمرد کلاسیک و کهنه باشد، به‌طور‌‌ی که او از اینکه باشگاه می‌خواهد برای به خدمت گرفتن میشل باستوس 18 میلیون یورو بپردازد موافق نبود. لاکومبه این انتقال را ولخرجی بی‌فایده‌ای می‌دانست ولی تفکرات پوئل با او کلی فاصله داشت و او آینده بهتری برای باشگاه را نشانه رفته بود. در این فصل 4 تازه‌واردی که به لیون آمدند به نوعی از رزومه خوبی برخوردارند، البته می‌توان از میان آنها گومیس را فاکتور گرفت چون او قبلا در لیگ قهرمانان بازی نکرده بود اما برای تیم ملی فرانسه 4 بار گلزنی کرده و برای «سنت اتین» در جام یوفا به میدان رفته است و نکته مهم درباره بازیکنان تازه به خدمت گرفته این است که همگی آنها میانگین سنی‌شان 26 سال یا کمتر از آن است، این موضوع بدان معنی است که لیون وارد فاز جدیدی شده و تقریبا مهره‌های جوانی را جایگزین ستاره‌های سابقش کرده است. جونینیو و کریم بنزما از این تیم جدا شدند تا شاکله قدیمی فرانسوی‌ها شمایل جدیدی به خود بگیرد. لیزاندرو لوپز یکی از همان مهاجمانی است که با قرارداد نجومی‌اش آمده تا جای بنزما را پر کند. از طرف دیگر سیسوکو یکی از بهترین مدافعان کناری است که خصوصیت تهاجمی خوبی دارد و او را جایگزین اریک آبیدال کرده‌اند، البته نمی‌توان جدایی فابیو گروسو از لیون را نادیده گرفت اما سیستمی که پوئل از آن استفاده می‌کند همان روش «2-4-4» است که در آن میشل باستوس و سیسوکو را جایگزین بازیکنان جدا شده کرده و به نظر می‌رسد در جایی او به این نتیجه رسیده که روش‌اش را تغییر دهد، درست بعد از پیروزی برابر اندرلشت او دوباره به روش مورد علاقه‌اش یعنی «3-3-4» بازگشت، لوپز را به سمت چپ فرستاد تا باستوس در جناح راست بتواند راحت‌تر در کارهای تهاجمی شرکت کند. لیون در حال حاضر در صدر گروه قرار گرفته و می‌تواند با غلبه بر لیورپول در آنفیلد همه چیز را تثبیت کند و اگر این اتفاق بیفتد پسران پوئل می‌توانند انتقام فرانسوی‌ها را از نمایندگان انگلیسی که در فصل‌های گذشته آنها را نقره‌داغ کرده بودند، بگیرند. حاکمیت لیون در این گروه و غلبه‌اش بر شاگردان بنیتس می‌تواند مرهمی بر شکست‌های فصل پیش بوردو برابر چلسی و تولوز برابر لیورپول در سال 2007 باشد. آنها ثابت کرده‌اند این فصل در اروپا به مراتب بهتر از امثال مدعیان مانند اینتر، بایرن مونیخ و رئال مادرید هستند. البته خبرهای خوبی درباره مصدومیت‌های بازیکنان لیون به رافابنیتس رسیده، حضور متئو بودمر و کریس نگران‌کننده است و زوج کریس در دفاع، ژان آلن بومسونگ به مصدومیت بدی گرفتار شده، البته اگر قرار باشد به بازیکنان کلیدی در دیدار لیورپول- لیون اشاره کنیم، می‌توان از جدال ژرمی تولالان و استیون جرارد نام برد. البته تولالان بیشتر می‌تواند در کارهای دفاعی مثمرثمر باشد ولی بدون شک پوئل حساب ویژه‌ای روی او باز کرده است.
منبع: Soccernet
ترجمه : حسین جوادی
به بهانه دیدار لیون – لیورپول
انتقام فرانسوی
شما نمی‌توانید مربیان زیادی را پیدا کنید که وقتی از تیمشان جدا می‌شوند با مشاهده قهرمانی آنها به رختکن دارو دسته سابقشان بروند و تا سرحد مرگ به جشن و پایکوبی بپردازند اما ژرارد هولیه یکی از همان‌هاست که در استانبول بعد از قهرمانی لیورپول در فصل 2005 لیگ قهرمانان سر از پا نمی‌شناخت. او همان مردی است که سال‌های گذشته در لیون تجربه کوتاه‌مدتی را گذرانده بود و درست زمانی که پیام تبریکش را برای اهالی «مرسی ساید» می‌فرستاد هیچ توجهی به بلندپروازی‌های ژان میشل آئولاس در لیون نداشت، حالا اگر روزی لیون پایش به جشن فینال لیگ قهرمانان این فصل در سانتیاگو برنابئو باز شود کاملا منصفانه است اگر ژرارد هولیه را روی صندلی مخصوصی در این ورزشگاه نبینیم. آئولاس با 4 مربی‌ای که استخدام کرده توانسته به 7 عنوان قهرمانی برسد ولی هولیه هرگز نتوانست دلبستگی خاصی به آنها داشته باشد.
اگر لیون بتواند این فصل در لیگ قهرمانان خوب نتیجه بگیرد، (بهترین نتیجه آنها به یک‌چهارم نهایی فصل‌های 2004، 2005 و 2006 برمی‌گردد) می‌تواند یکی از بهترین مربیانش را به همگان معرفی کند. «کلود پوئل» یکی از همان مربیانی است که دوران باشکوهی را در «لیل» گذراند و اگر مشکلات مالی و ساختاری باشگاه نبود او می‌توانست بیشتر از اینها موفق شود. شاید به همین دلیل بود که ژان میشل آئولاس پس از اخراج آلن پرن، او را به لیون آورد، این موضوع در شرایطی اتفاق افتاد که لیون سریال تکراری قهرمانی‌هایش در لوشامپیونا که از سال 2001 شروع شده بود به پایان رسید و حالا پوئل باید در فضای جدیدی دوباره این تیم را به جایگاه اصلی‌اش برساند. آئولاس نیز برای سر و سامان دادن به اوضاع و شرایط سریع دست به جیب شد. البته خیلی دقیق و هوشمندانه، آنها مراوده‌ای منصفانه در تابستان با رئال‌مادرید و من‌سیتی انجام دادند، معامله‌ای که تا حدودی خزانه باشگاه را پر کرد. البته در این میان پوئل به مراتب بهتر و زیرکانه‌تر از برنارد لاکومبه مربی سابق لیون عمل کرد، مردی که حالا به آقای رئیس مشاوره می‌دهد ولی به نظر می‌رسد تفکرات پیرمرد کلاسیک و کهنه باشد، به‌طور‌‌ی که او از اینکه باشگاه می‌خواهد برای به خدمت گرفتن میشل باستوس 18 میلیون یورو بپردازد موافق نبود. لاکومبه این انتقال را ولخرجی بی‌فایده‌ای می‌دانست ولی تفکرات پوئل با او کلی فاصله داشت و او آینده بهتری برای باشگاه را نشانه رفته بود. در این فصل 4 تازه‌واردی که به لیون آمدند به نوعی از رزومه خوبی برخوردارند، البته می‌توان از میان آنها گومیس را فاکتور گرفت چون او قبلا در لیگ قهرمانان بازی نکرده بود اما برای تیم ملی فرانسه 4 بار گلزنی کرده و برای «سنت اتین» در جام یوفا به میدان رفته است و نکته مهم درباره بازیکنان تازه به خدمت گرفته این است که همگی آنها میانگین سنی‌شان 26 سال یا کمتر از آن است، این موضوع بدان معنی است که لیون وارد فاز جدیدی شده و تقریبا مهره‌های جوانی را جایگزین ستاره‌های سابقش کرده است. جونینیو و کریم بنزما از این تیم جدا شدند تا شاکله قدیمی فرانسوی‌ها شمایل جدیدی به خود بگیرد. لیزاندرو لوپز یکی از همان مهاجمانی است که با قرارداد نجومی‌اش آمده تا جای بنزما را پر کند. از طرف دیگر سیسوکو یکی از بهترین مدافعان کناری است که خصوصیت تهاجمی خوبی دارد و او را جایگزین اریک آبیدال کرده‌اند، البته نمی‌توان جدایی فابیو گروسو از لیون را نادیده گرفت اما سیستمی که پوئل از آن استفاده می‌کند همان روش «2-4-4» است که در آن میشل باستوس و سیسوکو را جایگزین بازیکنان جدا شده کرده و به نظر می‌رسد در جایی او به این نتیجه رسیده که روش‌اش را تغییر دهد، درست بعد از پیروزی برابر اندرلشت او دوباره به روش مورد علاقه‌اش یعنی «3-3-4» بازگشت، لوپز را به سمت چپ فرستاد تا باستوس در جناح راست بتواند راحت‌تر در کارهای تهاجمی شرکت کند. لیون در حال حاضر در صدر گروه قرار گرفته و می‌تواند با غلبه بر لیورپول در آنفیلد همه چیز را تثبیت کند و اگر این اتفاق بیفتد پسران پوئل می‌توانند انتقام فرانسوی‌ها را از نمایندگان انگلیسی که در فصل‌های گذشته آنها را نقره‌داغ کرده بودند، بگیرند. حاکمیت لیون در این گروه و غلبه‌اش بر شاگردان بنیتس می‌تواند مرهمی بر شکست‌های فصل پیش بوردو برابر چلسی و تولوز برابر لیورپول در سال 2007 باشد. آنها ثابت کرده‌اند این فصل در اروپا به مراتب بهتر از امثال مدعیان مانند اینتر، بایرن مونیخ و رئال مادرید هستند. البته خبرهای خوبی درباره مصدومیت‌های بازیکنان لیون به رافابنیتس رسیده، حضور متئو بودمر و کریس نگران‌کننده است و زوج کریس در دفاع، ژان آلن بومسونگ به مصدومیت بدی گرفتار شده، البته اگر قرار باشد به بازیکنان کلیدی در دیدار لیورپول- لیون اشاره کنیم، می‌توان از جدال ژرمی تولالان و استیون جرارد نام برد. البته تولالان بیشتر می‌تواند در کارهای دفاعی مثمرثمر باشد ولی بدون شک پوئل حساب ویژه‌ای روی او باز کرده است.
منبع: Soccernet
ترجمه : حسین جوادی
ارسال نظر
پربیننده