روح شادمانی و بازیگران ایرانی
«ویژگی اصلی شعر، طرب است و شور و حرکت و دوست داشتن همه خلق عالم». مولانا
چند وقت پیش پشت صحنه یک سریال کره‌ای را می‌دیدم که در ایران نیز بخش‌هایی از آن دوبله و پخش شده است، نکته‌ای که در پشت صحنه این مجموعه برایم بسیار جذاب بود، روابط متقابل بازیگران، همکاری آنها با همدیگر و مهم‌تر از همه روح شور و شادی بود که بر اثر خلاقیت یک کار گروهی ایجاد شده بود، گویی که تمام بازیگران و عوامل پشت صحنه خود را عضوی از خانواده بزرگي می‌دانستند که هدف همه آنها تهیه و تولید یک اثر جذاب تاریخی بود و حتی خواب و خوراک آنها را تحت‌تاثیر این شور گروهی قرار گرفته بود. صحنه‌هايي كه در نيمه شب بازیگر با کمال میل بیدار می‌شد و در یخبندان چند بار از اسب در آب يا دره می‌افتاد و در آب می‌پرید و وقتی احساس او را بعد از فیلمبرداری می‌پرسیدند لبخند از لبش دور نمی‌شد. همین حالت را در زنده‌یاد «پیمان ابدی» دیده بودم که هرگز خستگی را نمی‌شناخت. در مجموعه دیگری که در ژاپن درگیر فیلمبرداری آن بودم و درباره زنان و کودکان بی‌سرپرست بود هرگز یادم نمی‌رود حتی پزشکان واقعی تا نیمه شب همراه گروه بودند و سوال‌های کارگردان و فیلمنامه‌نویس را جواب می‌دادند و البته جامعه به این همه شور پاسخ می‌داد و مثلا واکنش مردم نسبت به بازیگرانش قابل احترام و همراه با حسی از تعجب و دوست داشتن است.
حال به جامعه خودمان می‌رسیم، به‌عنوان یک دوست یا شاید گاهی مشاور در پشت صحنه بسیاری از فیلم‌ها و سریال‌ها بازیگران ایرانی را زیر نظر گرفتم، نکته‌ای که در آسیب‌شناسی کلی روحیه بازیگران ایرانی شاهد بودم و همیشه از آن تاسف خوردم، نوعی دلمردگی یا شاید آسیب‌دیدگی روحی است، گویی که به زور بازی می‌کنند، به زور با نقش ارتباط برقرار می‌کنند و به زور شاد می‌شوند و هرگز هم بازخورد لازم را نسبت به تلاش‌های خود نمی‌بینند، علت چیست؟ آیا عاملی در صنعت فیلمسازی یا مجموعه‌سازی ما وجود دارد که بازیگرانمان را دلسرد می‌کند یا جامعه هنوز برای این حرفه اهمیت لازم را قائل نیست؟ من فکر می‌کنم یک پژوهش اصولی در این زمینه لازم است. پیشینه بسیاری از بازیگرانمان نشان می‌دهد وقتی برای نخستین‌بار وارد عالم تصویر می‌شوند، شاد و خلاق هستند، اما پس از چند سال اگر نگاهشان کنی باورت نمی‌شود این همین خانم یا آقای جوان و شاد و پرجنب و جوش است. بازیگری خسته را می‌بینی که زیر گریم غیراستاندارد شادابی پوستش را از دست داده و تحت سلطه تهیه‌کننده و نظرات او حق اظهارنظر را هم از دست داده است و دیگر به این شغل فقط به‌عنوان تامین معاش می‌نگرد و اصلا شوری از روزهای اولیه و خلق هنر را در خود ندارد. بسیار بدبین به خبرنگار است، حوصله هیچ‌کس را ندارد، با خانواده خود مشکل دارد چرا که دشواری حرفه‌اش را درک نمی‌کنند، با مردم خود در جامعه دچار مشکل است چرا که همه از او انتظار لبخند و مهربانی دارند و بدتر از همه اینکه الگو و هدفی برای کار خلاق ندارد چرا که بیشتر کارهایی را که بازی می‌کند دوست ندارد. اصلا این بیماری واگیردار همه کارهای خلاق ما است که بعد از مدتی دیگر آن را دوست نداریم. به یاد جمله‌ای از آلبر کامو می‌افتم که «افراد کمی دشواری هنر را تاب می‌آورند چرا که دلالان، طمعکاران و سیاستمداران صحنه هنر را به نفع خود آشفته کرده‌اند». قهرمانی در این عرصه لازم است.
مهدی نوربخش درگذشت
کوچ ناگهانی خالق «رأی باز»
مهدی نوربخش، کارگردان سینما و تلویزیون صبح روزگذشته دارفانی را وداع گفت. نوربخش، کارگردان و مدیر تولید سینمای ایران که بر اثر سکته قلبی درگذشت، متولد سال 1345 اهواز بود و فعالیت هنری‌اش را از سال 1364 با دستیاری کارگردان آغار کرد. وی فیلم‌های سینمایی «عاشق مترسک» و «رأی باز» را در کارنامه کارگردانی خود ثبت کرده بود که «عاشق مترسک» در اکرانی محدود به نمایش درآمد و «رای باز» هرگز اکران نشد. نوربخش سال گذشته مجموعه تلویزیونی «کاشی 40» را برای شبکه سوم سیما کارگردانی کرد. بر اساس آخرین اعلام، مراسم تشییع پیکر این هنرمند جوان روز پنجشنبه 30 مهرماه ساعت 9 صبح از مقابل خانه سینما برگزار می‌شود و سپس پیکر وی در خانه هنرمندان آرام می‌گیرد.
فيلم‌هاي توليد هاليوود
امسال يك‌سوم كاهش مي‌يابد
تعداد فيلم‌هاي توليد هاليوود در سال 2009 تا يك‌سوم نسبت به سال گذشته كاهش خواهد يافت. روزنامه گاردين در گزارشي اعلام كرد: انقلاب ديجيتالي كه موجب دسترسي آسان به نسخه اينترنتي فيلم‌ها شده است، دركنار مشكل تامين بودجه پروژه‌هاي سينمايي، 2 عامل اصلي هستند كه موجب شده در سال 2009 فيلم‌هاي توليد هاليوود نسبت به سال گذشته بيش از 30 درصد كاهش يابد. در اين گزارش آمده است: سال گذشته 606 فيلم در هاليوود ساخته شد كه پيش‌بيني مي‌شود امسال اين رقم به كمتر از 400 فيلم برسد.
ازسوي ديگر، بحران مالي جهان سبب شده است، بانك‌ها كه حامي اصلي فيلم‌هاي پرهزينه هستند، يك گام به عقب بردارند؛ به‌طوري كه از 18 ميليارد دلار حمايت مالي كه سال گذشته از پروژه‌هاي فيلم هاليوود انجام گرفت، امسال
6 ميليارد دلار كسر شده است. یادداشت
روح شادمانی و بازیگران ایرانی
«ویژگی اصلی شعر، طرب است و شور و حرکت و دوست داشتن همه خلق عالم». مولانا
چند وقت پیش پشت صحنه یک سریال کره‌ای را می‌دیدم که در ایران نیز بخش‌هایی از آن دوبله و پخش شده است، نکته‌ای که در پشت صحنه این مجموعه برایم بسیار جذاب بود، روابط متقابل بازیگران، همکاری آنها با همدیگر و مهم‌تر از همه روح شور و شادی بود که بر اثر خلاقیت یک کار گروهی ایجاد شده بود، گویی که تمام بازیگران و عوامل پشت صحنه خود را عضوی از خانواده بزرگي می‌دانستند که هدف همه آنها تهیه و تولید یک اثر جذاب تاریخی بود و حتی خواب و خوراک آنها را تحت‌تاثیر این شور گروهی قرار گرفته بود. صحنه‌هايي كه در نيمه شب بازیگر با کمال میل بیدار می‌شد و در یخبندان چند بار از اسب در آب يا دره می‌افتاد و در آب می‌پرید و وقتی احساس او را بعد از فیلمبرداری می‌پرسیدند لبخند از لبش دور نمی‌شد. همین حالت را در زنده‌یاد «پیمان ابدی» دیده بودم که هرگز خستگی را نمی‌شناخت. در مجموعه دیگری که در ژاپن درگیر فیلمبرداری آن بودم و درباره زنان و کودکان بی‌سرپرست بود هرگز یادم نمی‌رود حتی پزشکان واقعی تا نیمه شب همراه گروه بودند و سوال‌های کارگردان و فیلمنامه‌نویس را جواب می‌دادند و البته جامعه به این همه شور پاسخ می‌داد و مثلا واکنش مردم نسبت به بازیگرانش قابل احترام و همراه با حسی از تعجب و دوست داشتن است.
حال به جامعه خودمان می‌رسیم، به‌عنوان یک دوست یا شاید گاهی مشاور در پشت صحنه بسیاری از فیلم‌ها و سریال‌ها بازیگران ایرانی را زیر نظر گرفتم، نکته‌ای که در آسیب‌شناسی کلی روحیه بازیگران ایرانی شاهد بودم و همیشه از آن تاسف خوردم، نوعی دلمردگی یا شاید آسیب‌دیدگی روحی است، گویی که به زور بازی می‌کنند، به زور با نقش ارتباط برقرار می‌کنند و به زور شاد می‌شوند و هرگز هم بازخورد لازم را نسبت به تلاش‌های خود نمی‌بینند، علت چیست؟ آیا عاملی در صنعت فیلمسازی یا مجموعه‌سازی ما وجود دارد که بازیگرانمان را دلسرد می‌کند یا جامعه هنوز برای این حرفه اهمیت لازم را قائل نیست؟ من فکر می‌کنم یک پژوهش اصولی در این زمینه لازم است. پیشینه بسیاری از بازیگرانمان نشان می‌دهد وقتی برای نخستین‌بار وارد عالم تصویر می‌شوند، شاد و خلاق هستند، اما پس از چند سال اگر نگاهشان کنی باورت نمی‌شود این همین خانم یا آقای جوان و شاد و پرجنب و جوش است. بازیگری خسته را می‌بینی که زیر گریم غیراستاندارد شادابی پوستش را از دست داده و تحت سلطه تهیه‌کننده و نظرات او حق اظهارنظر را هم از دست داده است و دیگر به این شغل فقط به‌عنوان تامین معاش می‌نگرد و اصلا شوری از روزهای اولیه و خلق هنر را در خود ندارد. بسیار بدبین به خبرنگار است، حوصله هیچ‌کس را ندارد، با خانواده خود مشکل دارد چرا که دشواری حرفه‌اش را درک نمی‌کنند، با مردم خود در جامعه دچار مشکل است چرا که همه از او انتظار لبخند و مهربانی دارند و بدتر از همه اینکه الگو و هدفی برای کار خلاق ندارد چرا که بیشتر کارهایی را که بازی می‌کند دوست ندارد. اصلا این بیماری واگیردار همه کارهای خلاق ما است که بعد از مدتی دیگر آن را دوست نداریم. به یاد جمله‌ای از آلبر کامو می‌افتم که «افراد کمی دشواری هنر را تاب می‌آورند چرا که دلالان، طمعکاران و سیاستمداران صحنه هنر را به نفع خود آشفته کرده‌اند». قهرمانی در این عرصه لازم است.
مهدی نوربخش درگذشت
کوچ ناگهانی خالق «رأی باز»
مهدی نوربخش، کارگردان سینما و تلویزیون صبح روزگذشته دارفانی را وداع گفت. نوربخش، کارگردان و مدیر تولید سینمای ایران که بر اثر سکته قلبی درگذشت، متولد سال 1345 اهواز بود و فعالیت هنری‌اش را از سال 1364 با دستیاری کارگردان آغار کرد. وی فیلم‌های سینمایی «عاشق مترسک» و «رأی باز» را در کارنامه کارگردانی خود ثبت کرده بود که «عاشق مترسک» در اکرانی محدود به نمایش درآمد و «رای باز» هرگز اکران نشد. نوربخش سال گذشته مجموعه تلویزیونی «کاشی 40» را برای شبکه سوم سیما کارگردانی کرد. بر اساس آخرین اعلام، مراسم تشییع پیکر این هنرمند جوان روز پنجشنبه 30 مهرماه ساعت 9 صبح از مقابل خانه سینما برگزار می‌شود و سپس پیکر وی در خانه هنرمندان آرام می‌گیرد.
فيلم‌هاي توليد هاليوود
امسال يك‌سوم كاهش مي‌يابد
تعداد فيلم‌هاي توليد هاليوود در سال 2009 تا يك‌سوم نسبت به سال گذشته كاهش خواهد يافت. روزنامه گاردين در گزارشي اعلام كرد: انقلاب ديجيتالي كه موجب دسترسي آسان به نسخه اينترنتي فيلم‌ها شده است، دركنار مشكل تامين بودجه پروژه‌هاي سينمايي، 2 عامل اصلي هستند كه موجب شده در سال 2009 فيلم‌هاي توليد هاليوود نسبت به سال گذشته بيش از 30 درصد كاهش يابد. در اين گزارش آمده است: سال گذشته 606 فيلم در هاليوود ساخته شد كه پيش‌بيني مي‌شود امسال اين رقم به كمتر از 400 فيلم برسد.
ازسوي ديگر، بحران مالي جهان سبب شده است، بانك‌ها كه حامي اصلي فيلم‌هاي پرهزينه هستند، يك گام به عقب بردارند؛ به‌طوري كه از 18 ميليارد دلار حمايت مالي كه سال گذشته از پروژه‌هاي فيلم هاليوود انجام گرفت، امسال
6 ميليارد دلار كسر شده است. ارسال نظر
پربیننده