گروه اجتماعی: شرح تاریخچه‌ای از فعالیت‌های فضایی ایران که از سال 1365آغاز شد، افتتاحیه سخنان عضو سازمان فضایی ایران در همایش ماهواره امید بود که به ارائه گزارشی از ساخت 3 ماهواره جدید مخابراتی و طرح سنجش از راه دور در
3 دانشگاه کشور و برنامه ریزی برای ساخت یک پایگاه فضایی در جنوب کشور ختم شد. دکتر فتح الله امی در ابتدای سخن درباره وضع ماهواره مصباح گفت: ماهواره مصباح که از سال 84 آماده پرتاب است قرار بود با ماهواره برکاسموس پرتاب شود اما متاسفانه به دلایلی این پرتاب انجام نشد. به گفته وی در ساخت این ماهواره، ایران با کشور ایتالیا همکاری داشته که سطح این تعامل در حد انتقال کامل تکنولوژی بوده به گونه‌ای که یکی در ایتالیا و دیگری در ایران ساخته شد. وی درباره مشخصات ماهواره مصباح هم در سالن همایش گزارش داد: این ماهواره 5/63 کیلووزن داشته و دارای ابعاد 50 در 50 در 70 سانتیمتر است که قرار بود به مدار هزار کیلومتر پرتاب شود که ماموریت این ماهواره خواندن کنتورهای اشتراک آب، برق و گاز بود تا بدین وسیله بدون مراجعه ماموران کنتورخوان به منازل، میزان مصرف هر خانوار مشخص شود. به گفته امی، هزینه صرف شده در ساخت این ماهواره 4/2 میلیارد تومان به علاوه 1/6 میلیون یورو بوده که تاکنون امکان پرتاب آن فراهم نشده است. مدیر گروه فناوری‌های فضایی دانشگاه تربیت مدرس درباره برنامه‌های فضایی آتی ایران گفت:
3 ماهواره به وزن‌های 75و 65 ، 50 کیلوگرم با ماموریت‌های عکسبرداری، سنجش از دور و مخابراتی توسط 3 دانشگاه کشور در حال ساخت است که در حال حاضر مراحل پایانی خود را می‌گذراند. همچنین به گفته عضو سازمان فضایی ایران طبق مصوبه شورایعالی فضایی تا سال 1404 ایران باید موجود زنده به فضا پرتاب کند. مدیر گروه فناوری فضایی دانشگاه تربیت مدرس درباره پیشینه تحقیقات فضایی در ایران نیز توضیح داد: تحقیقات فضایی در ایران در سال 1365 پس از موشکباران ایران و بويژه تهران آغاز شد. عراقی‌ها در آن زمان با موشک‌های اسکات B به تهران حمله می‌کردند که از نوع موشک‌های اصلاح شده شهاب یک است که توسط آلمانی‌ها تغییر شکل داده، به طوری که از برد 350 کیلومتر تا برد 550 کیلومتر افزایش پیدا کرد اما این موشک‌ها دقت کافی را نداشتند و هیچ کدام از آنها توسط عراقی‌ها به اهداف مورد نظر در تهران برخورد نکرد. سپس امی به این مطلب اشاره کرد که نخستین تست موفقیت‌آمیز موشک‌ها در سال 1370 انجام شد یعنی طی 5 سال کاری، این در حالی است که آلمان‌ها در 26 سال موفق به انجام آن شدند. در نهایت توانستیم موشک اسکاتB که همان شهاب یک است را با موفقیت تست کنیم که پس از آن سری موشک‌های شهاب 2 و 3 طراحی و نهایتا پایه موشک‌های پرقدرت قرار گرفت. وی با بیان اینکه پایگاه‌های پرتاب نظامی (موشک‌های زمین به زمین)، پایگاه پرتاب زیرمداری و پایگاه پرتاب فضایی از انواع پایگاه‌های پرتاب موشک به شمار می‌روند، توضیح داد: ما مکان‌های بسیار خوبی در جنوب ایران بويژه جزایر برای پرتاب ماهواره به فضا داریم. از این رو طرحی در حال بررسی است که بزودی پایگاهی فضایی که غیرنظامی (سیویل) باشد در جنوب کشور که به خط استوا نزدیک‌تر است ایجاد شود. عضو سازمان فضایی ایران در پایان گفت: پرتاب ماهواره امید حاصل تلاشی 27، 28 ساله است که در ابتدا باید از کشورهای دیگر کمک می‌گرفتیم ولی پس از پرتاب ماهواره امید این کشورها دست یاری به سوی ایران دراز کردند.
3 ماهواره جدید دردانشگاه‌های کشور در حال ساخت است
برنامه‌ریزی برای ساخت پایگاه فضایی در جنوب کشور
گروه اجتماعی: شرح تاریخچه‌ای از فعالیت‌های فضایی ایران که از سال 1365آغاز شد، افتتاحیه سخنان عضو سازمان فضایی ایران در همایش ماهواره امید بود که به ارائه گزارشی از ساخت 3 ماهواره جدید مخابراتی و طرح سنجش از راه دور در
3 دانشگاه کشور و برنامه ریزی برای ساخت یک پایگاه فضایی در جنوب کشور ختم شد. دکتر فتح الله امی در ابتدای سخن درباره وضع ماهواره مصباح گفت: ماهواره مصباح که از سال 84 آماده پرتاب است قرار بود با ماهواره برکاسموس پرتاب شود اما متاسفانه به دلایلی این پرتاب انجام نشد. به گفته وی در ساخت این ماهواره، ایران با کشور ایتالیا همکاری داشته که سطح این تعامل در حد انتقال کامل تکنولوژی بوده به گونه‌ای که یکی در ایتالیا و دیگری در ایران ساخته شد. وی درباره مشخصات ماهواره مصباح هم در سالن همایش گزارش داد: این ماهواره 5/63 کیلووزن داشته و دارای ابعاد 50 در 50 در 70 سانتیمتر است که قرار بود به مدار هزار کیلومتر پرتاب شود که ماموریت این ماهواره خواندن کنتورهای اشتراک آب، برق و گاز بود تا بدین وسیله بدون مراجعه ماموران کنتورخوان به منازل، میزان مصرف هر خانوار مشخص شود. به گفته امی، هزینه صرف شده در ساخت این ماهواره 4/2 میلیارد تومان به علاوه 1/6 میلیون یورو بوده که تاکنون امکان پرتاب آن فراهم نشده است. مدیر گروه فناوری‌های فضایی دانشگاه تربیت مدرس درباره برنامه‌های فضایی آتی ایران گفت:
3 ماهواره به وزن‌های 75و 65 ، 50 کیلوگرم با ماموریت‌های عکسبرداری، سنجش از دور و مخابراتی توسط 3 دانشگاه کشور در حال ساخت است که در حال حاضر مراحل پایانی خود را می‌گذراند. همچنین به گفته عضو سازمان فضایی ایران طبق مصوبه شورایعالی فضایی تا سال 1404 ایران باید موجود زنده به فضا پرتاب کند. مدیر گروه فناوری فضایی دانشگاه تربیت مدرس درباره پیشینه تحقیقات فضایی در ایران نیز توضیح داد: تحقیقات فضایی در ایران در سال 1365 پس از موشکباران ایران و بويژه تهران آغاز شد. عراقی‌ها در آن زمان با موشک‌های اسکات B به تهران حمله می‌کردند که از نوع موشک‌های اصلاح شده شهاب یک است که توسط آلمانی‌ها تغییر شکل داده، به طوری که از برد 350 کیلومتر تا برد 550 کیلومتر افزایش پیدا کرد اما این موشک‌ها دقت کافی را نداشتند و هیچ کدام از آنها توسط عراقی‌ها به اهداف مورد نظر در تهران برخورد نکرد. سپس امی به این مطلب اشاره کرد که نخستین تست موفقیت‌آمیز موشک‌ها در سال 1370 انجام شد یعنی طی 5 سال کاری، این در حالی است که آلمان‌ها در 26 سال موفق به انجام آن شدند. در نهایت توانستیم موشک اسکاتB که همان شهاب یک است را با موفقیت تست کنیم که پس از آن سری موشک‌های شهاب 2 و 3 طراحی و نهایتا پایه موشک‌های پرقدرت قرار گرفت. وی با بیان اینکه پایگاه‌های پرتاب نظامی (موشک‌های زمین به زمین)، پایگاه پرتاب زیرمداری و پایگاه پرتاب فضایی از انواع پایگاه‌های پرتاب موشک به شمار می‌روند، توضیح داد: ما مکان‌های بسیار خوبی در جنوب ایران بويژه جزایر برای پرتاب ماهواره به فضا داریم. از این رو طرحی در حال بررسی است که بزودی پایگاهی فضایی که غیرنظامی (سیویل) باشد در جنوب کشور که به خط استوا نزدیک‌تر است ایجاد شود. عضو سازمان فضایی ایران در پایان گفت: پرتاب ماهواره امید حاصل تلاشی 27، 28 ساله است که در ابتدا باید از کشورهای دیگر کمک می‌گرفتیم ولی پس از پرتاب ماهواره امید این کشورها دست یاری به سوی ایران دراز کردند.
ارسال نظر
پربیننده