افغان‌ها در راند دوم
پس از آنکه مشخص شد نمایندگان و بویژه رئیس و نماینده ویژه سازمان‌ملل در افغانستان سرپوش بزرگی روی تقلبات و تخلف‌های گسترده انتخابات ریاست‌جمهوری برگزار شده در 20 آگوست گذاشته‌اند؛ برای جامعه بین‌المللی چاره‌اي باقی نماند جز اینکه با ابطال یک سوم آرای حامد کرزای این انتخابات را به دور دوم بکشانند. در صورتی که این امر صورت نمی‌گرفت بازتاب این تخلف در 3 سطح روی سازمان ملل و سازمان‌های اقماری وابسته به آن تأثیر می‌گذاشت. اول: نیروهای سیاسی داخل افغانستان به سازمان ملل به عنوان سازمانی که قیومیت کشورشان را بر عهده دارد بدبین می‌شدند. دوم: مردم افغانستان اعتماد خود را به سازمان ملل از دست می‌دادند. سوم: افکار عمومی جهان و بین‌الملل دیگر نمی‌پذیرفت که سازمان ملل متحد بتواند در تحولات سیاسی کشور‌ها بی‌طرف باشد. بنابراین اعتبار حقوقی و سیاسی وظیفه جدید سازمان ملل که عبارت است از نظارت بر انتخابات در کشور‌های ورشکسته، زیر سؤال می‌رفت. باید گفت: تنها 2 منبع می‌توانند در افغانستان و بویژه در بحث انتخابات قضاوت کنند که یکی از این منابع سازمان ملل است چرا که به هر حال این انتخابات تحت‌نظر سازمان ملل برگزار می‌شود و به‌رغم تشکیل دولت در کابل هنوز نوعی قیومیت از طرف سازمان ملل در افغانستان اعمال می‌شود. نیرو و منبع دوم کمیسیون مستقل انتخابات افغانستان است که مجری اصلی و داخلی برگزاری این انتخابات به شمار می‌رود. در تحلیل این منظر باید گفت: اولا واقعا این تخلفات در چه حدی هستند و آیا این موارد تقلب محسوب می‌شوند یا تخلف هستند. مورد بعد اینکه آیا این تقلب یا تخلف در حدی هست که بر نتیجه انتخابات تأثیر گسترده و تعیین‌کننده‌ای گذاشته باشد یا خیر. این مقولات در مرحله بعد به ما کمک می‌کند تا بهتر تحلیل کنیم که سناریو‌های آتی افغانستان چه خواهند بود. حال که مشخص شده واقعا در این انتخابات تقلب گسترده‌ای صورت گرفته طبق قانون با ابطال برخی از آرا این انتخابات به دور دوم کشیده شد. بحث دیگر اینکه ممکن است این مباحث نوعی سر و صدای سیاسی و تبلیغاتی را در افغانستان به وجود آورد ولی اصولا از آنجایی که بازگشت به برگزاری انتخابات دیگری در این کشور امر بسیار هزینه‌بری است و میزان تقلبات و تخلفات به حدی بود که نمی‌شد از آن چشم‌پوشی کرد تنها راه چاره به دور دوم کشاندن این انتخابات بود زیرا نه نیروهای بین‌المللی، نه سازمان ملل و نه نیروهای سیاسی داخل افغانستان توان پرداخت این هزینه را نداشتند مگر اینکه حداقل یک مدت زمان یکساله را برای برگزاری مجدد این انتخابات صرف و معین می‌کردند که این خود بزرگ‌ترین رسوایی و ضربه را به دموکراسی آمریکا و طرح‌های اجرایی اوباما در افغانستان وارد می‌کرد. در سوی دیگر و از آنجایی که انتخابات افغانستان «پروژه» است، پس در این پروژه همانگونه که اتفاق افتاد حامد کرزای از صندوق‌ها بیرون آمد و احتمالا اگر حوادث دیگری رقم بخورد که در این دور کرزای رای نیاورد، شرایط به زیان نیروهای بین‌المللی و داخلی افغانستان خواهد بود مگر اینکه بپذیریم بین کرزای و نیروهای غربی تضاد و اصطکاک ایجاد شده است، البته فشارهای دیپلماتیکی که از سوی غرب به کرزای برای پذیرش نتایج تحقیقات کمیته بررسی شکایات وارد شد، می‌تواند شاهد این مدعا باشد. این فشار از آن لحاظ به صورت فشرده در 3 روز وارد شد تا کرزای تحت تاثیر قرار بگیرد و سیاست‌های خودش را با نیروهای خارجی هماهنگ کند. این در حالی است که به طور یقین طالبان از این فضای به وجود آمده نهایت استفاده را خواهند برد و با برنامه‌ریزی‌های فشرده سعی می‌کنند تا حملات و فشارهای نظامی بیشتری را برای جلوگیری از برگزاری انتخابات در دور دوم وارد آورند و مساله دیگر اینکه هرچند هنوز باراک اوباما، رئیس‌جمهور آمریکا تصمیم نگرفته است تا نیروی اضافی به افغانستان اعزام کند و تصمیم‌گیری درباره این امر را منوط به مشخص شدن نتایج انتخابات در دور دوم دانسته است اما هنوز در بحث اعزام نیرو یکسری مسائل و مشکلات داخلی در ایالات متحده آمریکا وجود دارد، تضادی که بین دولت و کنگره و سیاستمداران و نظامی‌ها وجود دارد در اعزام نیرو به افغانستان تاخیر و تشکیک ایجاد کرده است. بنابراین صرف نظر از اینکه نتیجه نهایی انتخابات افغانستان چه باشد و تا چه حد روی اعزام نیرو به این کشور تاثیر بگذارد باید گفت که بحث فرستادن نظامیان بیشتر به افغانستان به برنامه‌ریزی‌های نظامی آمریکا در منطقه بازمی‌گردد.
خط و نشان گیتس براي كره شمالي
گروه بین‌الملل: رابرت گیتس، وزیر دفاع ایالات متحده روز گذشته اعلام کرد که آمریکا هیچگاه کره شمالی هسته‌ای را با بمب‌های اتمی نخواهد پذیرفت. وی همچنین افزود که رژیم کمونیستی این کشور حتی بیش از پیش برای بی‌ثباتی جهان مرگبار و تهدیدکننده است. گیتس که برای دیداری 2روزه به سئول سفر کرده با همتای کره‌ای خود دیدار و گفت‌وگو کرد. گیتس در جمع گروهی از نظامیان آمریکایی و کره‌ای در پایگاه فرماندهی ارتش آمریکا که در مرکز سئول قرار دارد، گفت: ما نه امروز و نه هیچگاه دیگر این اشتباه بزرگ را مرتکب نخواهیم شد که پیونگ‌یانگ را به‌عنوان کشوری با سلاح‌های اتمی قبول کنیم. وزیر دفاع آمریکا که برای دیدار سالانه وزرای دفاع به کره جنوبی رفته، پیش‌تر در توکیو از مقامات ژاپنی خواسته بود هرچه سریع‌تر طرح انتقال پایگاه نظامی آمریکا را به یک ناحیه جدید در جنوب جزیره اوکیناوا به مرحله اجرا درآورند. سفر به ژاپن و دیدار با یوکیوهاتویاما، نخست‌وزیر جدید ژاپن یکی از چالش‌های بزرگ گیتس در این سفر دوره‌ای محسوب می‌شد زیرا دولت جدید چندان تمایلی به حمایت و کمک به طرح‌های آمریکا در منطقه نشان نمی‌دهد. دیدگاه
افغان‌ها در راند دوم
پس از آنکه مشخص شد نمایندگان و بویژه رئیس و نماینده ویژه سازمان‌ملل در افغانستان سرپوش بزرگی روی تقلبات و تخلف‌های گسترده انتخابات ریاست‌جمهوری برگزار شده در 20 آگوست گذاشته‌اند؛ برای جامعه بین‌المللی چاره‌اي باقی نماند جز اینکه با ابطال یک سوم آرای حامد کرزای این انتخابات را به دور دوم بکشانند. در صورتی که این امر صورت نمی‌گرفت بازتاب این تخلف در 3 سطح روی سازمان ملل و سازمان‌های اقماری وابسته به آن تأثیر می‌گذاشت. اول: نیروهای سیاسی داخل افغانستان به سازمان ملل به عنوان سازمانی که قیومیت کشورشان را بر عهده دارد بدبین می‌شدند. دوم: مردم افغانستان اعتماد خود را به سازمان ملل از دست می‌دادند. سوم: افکار عمومی جهان و بین‌الملل دیگر نمی‌پذیرفت که سازمان ملل متحد بتواند در تحولات سیاسی کشور‌ها بی‌طرف باشد. بنابراین اعتبار حقوقی و سیاسی وظیفه جدید سازمان ملل که عبارت است از نظارت بر انتخابات در کشور‌های ورشکسته، زیر سؤال می‌رفت. باید گفت: تنها 2 منبع می‌توانند در افغانستان و بویژه در بحث انتخابات قضاوت کنند که یکی از این منابع سازمان ملل است چرا که به هر حال این انتخابات تحت‌نظر سازمان ملل برگزار می‌شود و به‌رغم تشکیل دولت در کابل هنوز نوعی قیومیت از طرف سازمان ملل در افغانستان اعمال می‌شود. نیرو و منبع دوم کمیسیون مستقل انتخابات افغانستان است که مجری اصلی و داخلی برگزاری این انتخابات به شمار می‌رود. در تحلیل این منظر باید گفت: اولا واقعا این تخلفات در چه حدی هستند و آیا این موارد تقلب محسوب می‌شوند یا تخلف هستند. مورد بعد اینکه آیا این تقلب یا تخلف در حدی هست که بر نتیجه انتخابات تأثیر گسترده و تعیین‌کننده‌ای گذاشته باشد یا خیر. این مقولات در مرحله بعد به ما کمک می‌کند تا بهتر تحلیل کنیم که سناریو‌های آتی افغانستان چه خواهند بود. حال که مشخص شده واقعا در این انتخابات تقلب گسترده‌ای صورت گرفته طبق قانون با ابطال برخی از آرا این انتخابات به دور دوم کشیده شد. بحث دیگر اینکه ممکن است این مباحث نوعی سر و صدای سیاسی و تبلیغاتی را در افغانستان به وجود آورد ولی اصولا از آنجایی که بازگشت به برگزاری انتخابات دیگری در این کشور امر بسیار هزینه‌بری است و میزان تقلبات و تخلفات به حدی بود که نمی‌شد از آن چشم‌پوشی کرد تنها راه چاره به دور دوم کشاندن این انتخابات بود زیرا نه نیروهای بین‌المللی، نه سازمان ملل و نه نیروهای سیاسی داخل افغانستان توان پرداخت این هزینه را نداشتند مگر اینکه حداقل یک مدت زمان یکساله را برای برگزاری مجدد این انتخابات صرف و معین می‌کردند که این خود بزرگ‌ترین رسوایی و ضربه را به دموکراسی آمریکا و طرح‌های اجرایی اوباما در افغانستان وارد می‌کرد. در سوی دیگر و از آنجایی که انتخابات افغانستان «پروژه» است، پس در این پروژه همانگونه که اتفاق افتاد حامد کرزای از صندوق‌ها بیرون آمد و احتمالا اگر حوادث دیگری رقم بخورد که در این دور کرزای رای نیاورد، شرایط به زیان نیروهای بین‌المللی و داخلی افغانستان خواهد بود مگر اینکه بپذیریم بین کرزای و نیروهای غربی تضاد و اصطکاک ایجاد شده است، البته فشارهای دیپلماتیکی که از سوی غرب به کرزای برای پذیرش نتایج تحقیقات کمیته بررسی شکایات وارد شد، می‌تواند شاهد این مدعا باشد. این فشار از آن لحاظ به صورت فشرده در 3 روز وارد شد تا کرزای تحت تاثیر قرار بگیرد و سیاست‌های خودش را با نیروهای خارجی هماهنگ کند. این در حالی است که به طور یقین طالبان از این فضای به وجود آمده نهایت استفاده را خواهند برد و با برنامه‌ریزی‌های فشرده سعی می‌کنند تا حملات و فشارهای نظامی بیشتری را برای جلوگیری از برگزاری انتخابات در دور دوم وارد آورند و مساله دیگر اینکه هرچند هنوز باراک اوباما، رئیس‌جمهور آمریکا تصمیم نگرفته است تا نیروی اضافی به افغانستان اعزام کند و تصمیم‌گیری درباره این امر را منوط به مشخص شدن نتایج انتخابات در دور دوم دانسته است اما هنوز در بحث اعزام نیرو یکسری مسائل و مشکلات داخلی در ایالات متحده آمریکا وجود دارد، تضادی که بین دولت و کنگره و سیاستمداران و نظامی‌ها وجود دارد در اعزام نیرو به افغانستان تاخیر و تشکیک ایجاد کرده است. بنابراین صرف نظر از اینکه نتیجه نهایی انتخابات افغانستان چه باشد و تا چه حد روی اعزام نیرو به این کشور تاثیر بگذارد باید گفت که بحث فرستادن نظامیان بیشتر به افغانستان به برنامه‌ریزی‌های نظامی آمریکا در منطقه بازمی‌گردد.
خط و نشان گیتس براي كره شمالي
گروه بین‌الملل: رابرت گیتس، وزیر دفاع ایالات متحده روز گذشته اعلام کرد که آمریکا هیچگاه کره شمالی هسته‌ای را با بمب‌های اتمی نخواهد پذیرفت. وی همچنین افزود که رژیم کمونیستی این کشور حتی بیش از پیش برای بی‌ثباتی جهان مرگبار و تهدیدکننده است. گیتس که برای دیداری 2روزه به سئول سفر کرده با همتای کره‌ای خود دیدار و گفت‌وگو کرد. گیتس در جمع گروهی از نظامیان آمریکایی و کره‌ای در پایگاه فرماندهی ارتش آمریکا که در مرکز سئول قرار دارد، گفت: ما نه امروز و نه هیچگاه دیگر این اشتباه بزرگ را مرتکب نخواهیم شد که پیونگ‌یانگ را به‌عنوان کشوری با سلاح‌های اتمی قبول کنیم. وزیر دفاع آمریکا که برای دیدار سالانه وزرای دفاع به کره جنوبی رفته، پیش‌تر در توکیو از مقامات ژاپنی خواسته بود هرچه سریع‌تر طرح انتقال پایگاه نظامی آمریکا را به یک ناحیه جدید در جنوب جزیره اوکیناوا به مرحله اجرا درآورند. سفر به ژاپن و دیدار با یوکیوهاتویاما، نخست‌وزیر جدید ژاپن یکی از چالش‌های بزرگ گیتس در این سفر دوره‌ای محسوب می‌شد زیرا دولت جدید چندان تمایلی به حمایت و کمک به طرح‌های آمریکا در منطقه نشان نمی‌دهد. ارسال نظر
پربیننده