من آنم که ندانم!
یکی را از بزرگان به محفلی اندر همی ستودند و در اوصاف جمیلش مبالغه می‌کردند. سر برآورد و گفت من آنم که من دانم.
کفیتَ اذی یا مَن یعدّ محاسنی
عَلانیتی هذا ولم تدر ما بَطن
شخصم به چشم عالمیان خوب‌منظرست
وز خبث باطنم سر خجلت فتاده پیش
طاووس را به نقش و نگاری که هست خلق
تحسین کنند و او خجل از پای زشت خویش.
گلستان سعدی
حکایت
من آنم که ندانم!
یکی را از بزرگان به محفلی اندر همی ستودند و در اوصاف جمیلش مبالغه می‌کردند. سر برآورد و گفت من آنم که من دانم.
کفیتَ اذی یا مَن یعدّ محاسنی
عَلانیتی هذا ولم تدر ما بَطن
شخصم به چشم عالمیان خوب‌منظرست
وز خبث باطنم سر خجلت فتاده پیش
طاووس را به نقش و نگاری که هست خلق
تحسین کنند و او خجل از پای زشت خویش.
گلستان سعدی
ارسال نظر
پربیننده