هیچ‌وقت موقع قدم زدن تنها نخواهی بود
(You will never walk alone)
وقتی تو باد و توفان راه می‌ری،
سرتو بالا نگه‌دار
و از تاریکی نترس.
وقتی توفان تموم شد،
یه آسمون طلایی،
با یه موسیقی دلنواز نقره‌ای از یه زندگی خوش پدیدار می‌شه
زیر بارون راه برو...
اینطوری هیچ‌وقت تنها نمی‌مونی
مطمئن باش که هیچ‌وقت تنها نمی‌مونی...
چهارمین شکست پیاپی لک‌لک‌ها ریسک نابود‌شدن‌شان را به حد انفجار رساند؛ تحقیر در آنفیلد برابر چشم هزاران هوادار، آن هم مقابل لیون کافی بود تا سه‌شنبه تلخی برای رافا و پسرانش رقم بخورد و حالا تنها یک شانس باقی مانده و آن داربی سنتی یکشنبه با من‌یو است. در همین رابطه روزنامه تایمز به تحلیل شرایط کنونی لیورپول و شکست‌هایی که این تیم با رافا بنیتس متحمل شده می‌پردازد، البته در اینجا تمام عوامل شکست از قبیل بازیکنان و هواداران زیر ذره‌بین قرار گرفته‌اند. رافا بنیتس، همین 7 ماه پیش بود که قرارداد جدیدی به مدت 5 سال با باشگاه بست، البته این مساله نمی‌تواند مصونیتی برای او قلمداد شود و قرارداد بلندمدت صرفا به‌عنوان سپر بلای این مربی نیست، اما آیا سران باشگاه می‌توانستند او را بیرون کنند؟ دریافتی حقوق هر فصل رافا به رقم 4 میلیون پوند می‌رسد. این مساله بدان معناست که او چیزی حدود 18 میلیون پوند دریافت می‌کند. به هر صورت شاید جاه‌طلبی‌های تام هیکس و جورج ژیلت برای ساخت یک ورزشگاه غول‌پیکر و داشتن دارودسته‌ای کامل آنقدر زیاد بود که حاضر بودند به اندازه 250 میلیون پوند دست به جیب شوند، ولی کفگیر به ته دیگ خورده بود. شاید یکی از دلایل قرارداد بلندمدت آنها با بنیتس این بود که به دنبال زمان مناسبی می‌گشتند تا پتانسیل موجود در باشگاه به مرز بازدهی برسد، شاید هم اخراج او در آن زمان راهکار مناسبی نبود و نمی‌توانست آنها را از بحران ایجاد شده خارج کند. البته رافا باید به اندازه کافی اشتباه می‌کرد تا دیگر همه را درباره اخراجش قانع کند. روش مضحکی به نظر می‌رسد چون نتایج اخیر لیورپول، خودش گویای این واقعیت است. البته چندی قبل پیشنهاد رئال مادرید به هموطن اسپانیایی‌اش می‌توانست زندگی جدیدی را برای او رقم بزند، ولی این بار هم رافا ترجیح داد تا کارش را در لیورپول ادامه دهد؛ او باید در آنفیلد می‌ماند تا همه‌چیز را ثابت کند.
بازیکنان؛ به نظر می‌رسد روح تیم قبل از شروع فصل بیمار شده بود و آن تغییر و تحولاتی که لازم بود تا ترکیب تیم را ترمیم کند، انجام نشد. شاید مقصر اصلی در این رابطه پروژه ناقص رافا بنیتس بود. فرناندو تورس، استیون جرارد، جیمی کاراگر و خاویر ماسچرانو بهترین‌های تیم بودند ولی هیچکدام از آنها به مرز آمادگی صددرصد برای شروع فصل جدید نرسیده بودند. اما مساله نگران‌کننده سران آمریکایی باشگاه این بود که آیا سناریوی حذف از لیگ قهرمانان مانند فصل پیش تکرار می‌شود یا نه. شاید شکست برابر لیون شکاف آنها را با صدر جدول آنقدر زیاد کرد که موج نگرانی‌ها خود به خود ایجاد شد.
هواداران؛ سه‌شنبه شب صدای «هو» کردنشان زمانی فضای آنفیلد را پر کرد که رافا بنیتس تصمیم گرفت آندری ورونین را به جای یوسی بنایون وارد میدان کند. بدون شک نتایج فاجعه‌آمیز اخیر پسران رافا و تصمیمات خودخواهانه او سبب شده تا هواداران به مرز دق‌مرگ شدن برسند. درست 2سال پیش بود که آنها شانه به شانه بنیتس از مرد اسپانیایی حمایت کردند تا فشارها از روی دوش او کم شود، ولی حالا از اینکه ژیلت و هیکس می‌خواهند یورگن کلینزمن را به آنفيلد بياورند، شايد خیلی هم ناراحت نشوند. البته شاید کمتر باشگاهی را بتوانید پیدا کنید که در آن رابطه تنگاتنگی میان هواداران و مربی وجود داشته باشد. بیل شنکلی یکی از همان مربیان اسطوره‌ای است که او را در آنفیلد به اندازه یک قدیس ستایش می‌کنند و حالا رافا به خوبی می‌داند اگر برابر من‌یو تسلیم شود، دیگر کسی نیست تا از او حمایت کند.
منبع: Times
ترجمه: حسین جوادی مصائب مرد اسپانيايي
امپراتوری لیورپول؛ 90 دقيقه تا فروپاشي
هیچ‌وقت موقع قدم زدن تنها نخواهی بود
(You will never walk alone)
وقتی تو باد و توفان راه می‌ری،
سرتو بالا نگه‌دار
و از تاریکی نترس.
وقتی توفان تموم شد،
یه آسمون طلایی،
با یه موسیقی دلنواز نقره‌ای از یه زندگی خوش پدیدار می‌شه
زیر بارون راه برو...
اینطوری هیچ‌وقت تنها نمی‌مونی
مطمئن باش که هیچ‌وقت تنها نمی‌مونی...
چهارمین شکست پیاپی لک‌لک‌ها ریسک نابود‌شدن‌شان را به حد انفجار رساند؛ تحقیر در آنفیلد برابر چشم هزاران هوادار، آن هم مقابل لیون کافی بود تا سه‌شنبه تلخی برای رافا و پسرانش رقم بخورد و حالا تنها یک شانس باقی مانده و آن داربی سنتی یکشنبه با من‌یو است. در همین رابطه روزنامه تایمز به تحلیل شرایط کنونی لیورپول و شکست‌هایی که این تیم با رافا بنیتس متحمل شده می‌پردازد، البته در اینجا تمام عوامل شکست از قبیل بازیکنان و هواداران زیر ذره‌بین قرار گرفته‌اند. رافا بنیتس، همین 7 ماه پیش بود که قرارداد جدیدی به مدت 5 سال با باشگاه بست، البته این مساله نمی‌تواند مصونیتی برای او قلمداد شود و قرارداد بلندمدت صرفا به‌عنوان سپر بلای این مربی نیست، اما آیا سران باشگاه می‌توانستند او را بیرون کنند؟ دریافتی حقوق هر فصل رافا به رقم 4 میلیون پوند می‌رسد. این مساله بدان معناست که او چیزی حدود 18 میلیون پوند دریافت می‌کند. به هر صورت شاید جاه‌طلبی‌های تام هیکس و جورج ژیلت برای ساخت یک ورزشگاه غول‌پیکر و داشتن دارودسته‌ای کامل آنقدر زیاد بود که حاضر بودند به اندازه 250 میلیون پوند دست به جیب شوند، ولی کفگیر به ته دیگ خورده بود. شاید یکی از دلایل قرارداد بلندمدت آنها با بنیتس این بود که به دنبال زمان مناسبی می‌گشتند تا پتانسیل موجود در باشگاه به مرز بازدهی برسد، شاید هم اخراج او در آن زمان راهکار مناسبی نبود و نمی‌توانست آنها را از بحران ایجاد شده خارج کند. البته رافا باید به اندازه کافی اشتباه می‌کرد تا دیگر همه را درباره اخراجش قانع کند. روش مضحکی به نظر می‌رسد چون نتایج اخیر لیورپول، خودش گویای این واقعیت است. البته چندی قبل پیشنهاد رئال مادرید به هموطن اسپانیایی‌اش می‌توانست زندگی جدیدی را برای او رقم بزند، ولی این بار هم رافا ترجیح داد تا کارش را در لیورپول ادامه دهد؛ او باید در آنفیلد می‌ماند تا همه‌چیز را ثابت کند.
بازیکنان؛ به نظر می‌رسد روح تیم قبل از شروع فصل بیمار شده بود و آن تغییر و تحولاتی که لازم بود تا ترکیب تیم را ترمیم کند، انجام نشد. شاید مقصر اصلی در این رابطه پروژه ناقص رافا بنیتس بود. فرناندو تورس، استیون جرارد، جیمی کاراگر و خاویر ماسچرانو بهترین‌های تیم بودند ولی هیچکدام از آنها به مرز آمادگی صددرصد برای شروع فصل جدید نرسیده بودند. اما مساله نگران‌کننده سران آمریکایی باشگاه این بود که آیا سناریوی حذف از لیگ قهرمانان مانند فصل پیش تکرار می‌شود یا نه. شاید شکست برابر لیون شکاف آنها را با صدر جدول آنقدر زیاد کرد که موج نگرانی‌ها خود به خود ایجاد شد.
هواداران؛ سه‌شنبه شب صدای «هو» کردنشان زمانی فضای آنفیلد را پر کرد که رافا بنیتس تصمیم گرفت آندری ورونین را به جای یوسی بنایون وارد میدان کند. بدون شک نتایج فاجعه‌آمیز اخیر پسران رافا و تصمیمات خودخواهانه او سبب شده تا هواداران به مرز دق‌مرگ شدن برسند. درست 2سال پیش بود که آنها شانه به شانه بنیتس از مرد اسپانیایی حمایت کردند تا فشارها از روی دوش او کم شود، ولی حالا از اینکه ژیلت و هیکس می‌خواهند یورگن کلینزمن را به آنفيلد بياورند، شايد خیلی هم ناراحت نشوند. البته شاید کمتر باشگاهی را بتوانید پیدا کنید که در آن رابطه تنگاتنگی میان هواداران و مربی وجود داشته باشد. بیل شنکلی یکی از همان مربیان اسطوره‌ای است که او را در آنفیلد به اندازه یک قدیس ستایش می‌کنند و حالا رافا به خوبی می‌داند اگر برابر من‌یو تسلیم شود، دیگر کسی نیست تا از او حمایت کند.
منبع: Times
ترجمه: حسین جوادی ارسال نظر
پربیننده